II SAB/Wa 259/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 listopada 2021 r. sprawy ze skargi S. D. na bezczynność Ministra Edukacji i Nauki w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lutego 2021r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że Minister Edukacji i Nauki dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku z [...] lutego 2021r. o udostępnienie informacji publicznej; 2. stwierdza, że bezczynność Ministra Edukacji i Nauki nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Ministra Edukacji i Nauki na rzecz S. D. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. I. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. S. D. (zwany dalej "Skarżącym") wysłał [...] lutego 2021r., na adres [email protected] wniosek o udzielenie informacji publicznej. Skarżący poprosił o udostępnienie informacji dotyczącej rejestru RSPO dostępnego pod adresem: [email protected] . Wskazał, że rejestr umożliwia eksportowanie danych, tj. zapisanie wyników do pliku o rozszerzeniu CSV zawierający arkusz z kolumnami: "Numer RSPO''; "REGON podmiotu"; "NIP podmiotu"; Typ; Nazwa; "Kod terytorialny województwo"; "Kod terytorialny powiat"; "Kod terytorialny gmina "Kod terytorialny miejscowość"; "Kod terytorialny ulica"; Województwo; Powiat; Gmina; Miejscowość; "Rodzaj miejscowości"; Ulica; "Numer budynku" "Numer lokalu"; "Kod pocztowy"; Poczta; Telefon; Faks; E-mail; "Strona www"; "Publiczność status"; "Kategoria uczniów"; "Specyfika placówki"; "Imię i nazwisko dyrektora"; "Data założenia"; "Data rozpoczęcia działalności"; "Data likwidacji"; "Typ organu prowadzącego"; "Nazwa organu prowadzącego"; "REGON organu prowadzącego"; "Gmina organu prowadzącego"; "NIP organu prowadzącego"; "Województwo organu prowadzącego"; "Powiat organu prowadzącego", "Gmina organu prowadzącego"; "Miejsce w strukturze"; "RSPO podmiotu nadrzędnego"; "Typ podmiotu nadrzędnego"; "Nazwa podmiotu nadrzędnego"; "Liczba uczniów’"; "Tereny sportowo"; "Języki nauczane". Skarżący zwrócił się z pytaniem, jakie jeszcze informacje na temat placówek przedszkolnych przetwarzane są w rejestrze, a nie są zawarte w eksportowanym arkuszu. Przykładowo wspomniana strona umożliwia wyświetlanie wyników wyszukiwania na mapie, co sugeruje, że przetwarzane są współrzędne geograficzne, jednak nie są one zawarte w eksportowanym arkuszu. 2. Skarżący [...] marca 2021r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministerstwa Edukacji i Nauki (zwany dalej "Ministrem") w zakresie rozpatrzenia ww. wniosku, wskazując, że na dzień złożenia tej skargi nie otrzymał żadnej odpowiedzi na ww. wniosek. Skarżący zarzucił naruszenie art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020r., poz. 2176, zwana dalej "u.d.i.p."), gdyż organ ani bezzwłocznie ani w terminie do 14 dni od dnia złożenia wniosku nie udostępnił informacji publicznej. Skarżący wniósł o: zobowiązanie Ministra do załatwienia wniosku przez udostępnienie wnioskowanej informacji i zasądzenie od Ministra na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych oraz o rozpoznanie skargi w trybie uproszczonym. Skarżący załączył do skargi potwierdzenie złożenia ww. wniosku ("zrzut ekranu"). 3. Minister w piśmie z [...] marca 2021r. skierowanym do Skarżącego wskazał, że wniosek o udostępnienie informacji wpłynął do departamentu DWST [...] marca br. przy skardze przekazanej do WSA na bezczynność organu. Minister odpowiadając na ww. wniosek wyjaśnił, że na podstawie ustawy z 15 kwietnia 2011r. o systemie informacji oświatowej (Dz.U. z 2019r., poz. 1942, ze zm., zwana dalej "u.s.i.o."), w systemie informacji oświatowej (SIO) są gromadzone i przetwarzane dane dotyczące m.in. publicznych i niepublicznych przedszkoli, szkół i placówek oraz innych jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 2 ustawy z 14 grudnia 2016r. - Prawo oświatowe (Dz.U. z 2020r., poz. 910, ze zm., zwana dalej "u.P.o.") - por. art. 3 ust. 1 pkt 1 u.s.i.o. W skład bazy danych SIO wchodzi zbiór danych o szkołach i placówkach oświatowych oraz ich zespołach - Rejestr Szkół i Placówek Oświatowych (RSPO). Rejestr jest ogólnie dostępny, a dane w nim zgromadzone są jawne, z wyjątkami określonymi w art. 51 u.s.i.o. Dostęp do danych niejawnych ma podmiot zobowiązany do przekazywania danych szkoły lub placówki oświatowej do RSPO oraz szkoła lub placówka oświatowa, której dane te dotyczą. Minister odwołując się do art. 7 u.s.i.o. podał zakres danych identyfikacyjnych szkół i placówek oświatowych gromadzonych w rejestrze szkół i placówek oświatowych (RSPO). Dodatkowo Minister, powołując się na art. 4 ust. 2 u.s.i.o., wskazał, że w zakresie wyświetlania na stronie RSPO wyników wyszukiwania na mapie dane dotyczące lokalizacji przestrzennej szkół i placówek oświatowych oraz lokalizacji przestrzennej innych jednostek wykonujących zadania z zakresu oświaty, w bazie danych SIO, są udostępniane z baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 4 i 8 ustawy z 17 maja 1989r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2020r. poz. 2052, ze zm.), przy wykorzystaniu usług danych przestrzennych geoportalu infrastruktury informacji przestrzennej, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy z 4 marca 2010r. o infrastrukturze informacji przestrzennej (Dz.U. z 2021r. poz. 214), tworzonym i utrzymywanym przez ministra właściwego do spraw informatyzacji. Dane dostępne na stronie rspo.men.gov.pl są cały czas rozszerzane nie tylko o informacje zgromadzone w RSPO. Dodano m.in. informacje o liczbie uczniów, dostępnej infrastrukturze sportowej, nauczanych językach obcych, nauczanych zawodach. 4. Minister w odpowiedzi na skargę z [...] kwietnia 2021r. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o umorzenie postępowania, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., w zakresie zobowiązania Ministra do załatwienia wniosku przez udostępnienie wnioskowanej informacji i stwierdzenie, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Minister podtrzymał też stanowisko wyrażone w ww. piśmie z [...] marca 2021r., które skierował do Skarżącego. 5. Minister w piśmie procesowym z [...] sierpnia 2021r., mając na względzie informacje zawarte przez Skarżącego w pismach z [...] kwietnia i [...] lipca 2021r. oraz załączony dokument, wskazał, że uzyskał wyjaśnienia z Centrum Informatycznego Edukacji (jednostki podległej MEiN, zapewniającej utrzymanie systemów informatycznych ministerstwa), że od 1 stycznia 2021r. nastąpiło połączenie dwóch resortów w jeden. Ministerstwo Edukacji Narodowej i Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego stały się Ministerstwem Edukacji i Nauki. Mimo połączenia resortów Infrastruktura informatyczna obu urzędów nie jest ujednolicona. Istnieją dwa oddzielne serwery pocztowe. W tym czasie istniały w dwóch lokalizacjach skrzynki pocztowe o nazwie [email protected] i [email protected]. Skrzynka [email protected] była obsługiwana przez pracowników dawnego resortu edukacji i służyła do korespondencji z obywatelami, natomiast mail [email protected] był obsługiwany przez pracowników dawnego resortu nauki i szkolnictwa wyższego i służył do informowania pracowników urzędu na temat COVID-19. W związku z połączeniem resortów, pod koniec stycznia 2021r. zmieniono domenę urzędu na @mein.gov.pl. Adres mailowy [email protected] został upubliczniony, jako ten, do korespondencji z obywatelami. Wiadomość przesłana na ten adres trafiła na serwer dawnego Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Dodatkowo zakwalifikowano ją jako wiadomość potencjalnie niebezpieczną i skierowano do kwarantanny. Możliwe, że to spowodowało, że pracownik nie zareagował na tę wiadomość. Natomiast na skrzynkę pocztową obsługiwaną przez pracownika DIP MEiN ([email protected]) trafiła jedynie informacja, że ww. mail jest w kwarantannie. Możliwe, że pracownik uznał, że zawartość emaila jest niebezpieczna. Błędna kwalifikacja maila przez system informatyczny, wynikające z niej nieprzekazanie wniosku do właściwej komórki organizacyjnej MEiN, oczywiście nie może obciążać obywatela, a za opóźnienie należy wyrazić przeprosiny na rzecz Skarżącego. Jednocześnie należy zauważyć, że ww. okoliczności wskazują na brak uporczywego uchylania się przez zobowiązany organ od rozpatrzenia wniosku o dostęp do informacji publicznej, które mogłoby być poczytane za rażące naruszenie prawa. W szczególności należy podnieść, że po otrzymaniu skargi na bezczynność – [...] marca 2021r. (niedziela), sprawdzeniu - obiegu dokumentów pomiędzy właściwymi departamentami MEiN, Skarżący otrzymał odpowiedź MEiN z [...] marca 2021r., (co Skarżący potwierdza w piśmie procesowym z [...] kwietnia 2021r.). Udzielenie odpowiedzi na wniosek o dostęp do informacji publicznej oznacza, że organ nie jest w bezczynności. Minister, odnosząc się do zastrzeżenia Skarżącego co do treści uzyskanej informacji w piśmie z [...] marca 2021r., podniósł, że w przypadku skarg na bezczynność kontroli Sądu poddawany jest brak aktu lub czynności, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w określonej formie i w określonym przez prawo terminie, a bezczynność organu nie jest związana z subiektywnym brakiem satysfakcji strony z udzielonej odpowiedzi. Minister podzielił stanowisko WSA w [...] zawarte w wyroku z [...] lutego 2010r. sygn. akt [...], że udzielona przez organ informacja, która nie satysfakcjonuje skarżącego nie może być traktowana jako bezczynność w załatwieniu jego wniosku. Ponadto, w ocenie organu nie można podzielić stanowiska skarżącego o braku odpowiedzi na jego pytania zawarte we wniosku. W ww. piśmie z [...] marca 2021r. przekazano Skarżącemu pełne informacje o zakresie danych w gromadzonych w bazie danych RSPO. Skarżącego poinformowano też o jawności danych z RSPO i wyjątkach wynikających z przepisów art. 51 ww. ustawy. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Skarga na bezczynność zasługuje na uwzględnienie. 2. Sąd na wstępie wyjaśnia, że sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm.; zwana dalej: "P.p.s.a."). Sąd stwierdza też, że Sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021r., poz.137 ze zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania przez nie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach - art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. W myśl art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z art. 1 ust. 1 ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020r., poz. 2176, zwana dalej "u.d.i.p.") wynika, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych tym aktem prawnym. Stosownie zaś do treści art. 2 ust. 1 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, który wprowadza w tym zakresie pewne ograniczenia związane z ochroną informacji niejawnych oraz innych tajemnic ustawowo chronionych, a także ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W myśl art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p., obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a także organizacje związkowe i organizacje pracodawców, reprezentatywne w rozumieniu ustawy z 24 lipca 2015r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz.U. z 2015r., poz. 1240) oraz partie polityczne. Do wymienionego katalogu zaliczają się między innymi podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów (art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Przepisy u.d.i.p. nakładają na podmioty dysponujące informacjami publicznymi obowiązek ich udostępnienia bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). W przypadku, gdy informacja publiczna nie może zostać udostępniona w czternastodniowym terminie, należy powiadomić wnioskodawcę o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni się informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Z art. 16 ust. 2 u.d.i.p. wynika, że do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji. 4. Sąd, mając powyższe okoliczności na uwadze, podkreśla, że w toku oceny zasadności skargi na bezczynność w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej, zobowiązany jest przede wszystkim ustalić, czy żądanie domagającego się udzielenia informacji podmiotu mieści się w ramach u.d.i.p. Dopiero przesądzenie, że w sprawie będą miały zastosowanie przepisy dotyczące informacji publicznej, a więc że skarga jest dopuszczalna, pozwala na przejście do drugiego etapu kontroli – do rozstrzygnięcia, czy w sprawie występuje bezczynność. W tym zakresie Sąd administracyjny ocenia, czy organ podjął jakiekolwiek działanie, czy dokonał tego w prawem wymaganej formie, a jeśli udzielił żądanej informacji, czy została ona udzielona w pełni, a więc, czy wykonany został obowiązek działań przewidzianych w u.d.i.p. Zasadnicze sposoby (tryby) udzielania informacji publicznej, a także ograniczenia w jej udostępnianiu, normują przepisy u.d.i.p. I tak przyjmuje się, że udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno-technicznej, natomiast powiadomienie o tym, że żądana informacja nie jest informacją publiczną – "zwykłym" pismem. Obowiązek wydania decyzji administracyjnej ustawodawca przewidział natomiast w takich przypadkach, gdy żądana informacja jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia, bądź zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) – czyli, gdy istnieją ustawowe podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej (art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p), bądź przeszkody do jej udostępnienia w określony sposób lub w określonej formie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). W świetle art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie zaś z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. 5. Sąd, mając powyższe na względzie, jak również biorąc pod uwagę argumentację zawartą w odpowiedzi na skargę i w pismach procesowych Ministra z [...] marca i z [...] sierpnia 2021r. oraz uwzględniając ugruntowane orzecznictwo Sądów administracyjnych, stwierdził, że Minister pozostawał w bezczynności na dzień wniesienia przez Skarżącego skargi do WSA w Warszawie. Bezczynność ta ustała [...] marca 2021r., kiedy udzielono odpowiedzi na ww. wniosek o udzielenie informacji publicznej z [...] lutego 2021r., wysłany na właściwy adres: [email protected]. Skarżący dopiero z pisma procesowego z [...] marca 2021r. uzyskał informację dotyczącą jego wniosku z [...] lutego 2021r. Skarżący zwrócił się do Ministra o udzielenie informacji, jakie jeszcze informacje na temat placówek przedszkolnych są przetwarzane w rejestrze – RSPO – oprócz tych podanych we wniosku przez Skarżącego. Skarżący jako przykład podał, że strona https://rspo.men.govpl/ umożliwia wyświetlanie wyników wyszukiwania na mapie, co sugeruje, że przetwarzane są współrzędne geograficzne, jednak nie są one zawarte w eksportowanym arkuszu. Minister w związku z tym wnioskiem, mieszczącym się w zakresie informacji publicznej, udzielił wyczerpującej informacji w piśmie z [...] marca 2021r., czyli po terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Minister w udzielonej odpowiedzi odwołał się do obowiązujących i dotyczących tego wniosku przepisów prawa: art. 4 ust. 2, art. 7 u.s.i.o., a ponadto mając na względzie podany przez Skarżącego przykład współrzędnych geograficznych, zawartych w RSPO, podniósł, że w zakresie wyświetlania na stronie RSPO wyników wyszukiwania na mapie, dane dotyczące lokalizacji przestrzennej szkół i placówek oświatowych oraz lokalizacji przestrzennej innych jednostek wykonujących zadania z zakresu oświaty, w bazie danych SIO, są udostępniane z baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 4 i 8 ww. ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, przy wykorzystaniu usług danych przestrzennych geoportalu infrastruktury informacji przestrzennej, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ww. ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej. Minister wyjaśnił też, że dane dostępne na stronie rspo.men.gov.pl są cały czas rozszerzane nie tylko o informacje zgromadzone w RSPO. Dodano m.in. informacje o liczbie uczniów, dostępnej infrastrukturze sportowej, nauczanych językach obcych, nauczanych zawodach. Sąd, mając powyższe na względzie uznał, że skoro stan bezczynności ustał już po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zasadne było wydanie rozstrzygnięcia zawartego w punkcie pierwszym sentencji wyroku. Zdaniem Sądu brak było natomiast podstaw do zobowiązania Ministra, na mocy art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a., do załatwienia ww. wniosku Skarżącego, w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi. Wyjaśnić bowiem należy, że Sąd bada bezczynność organu na dzień wniesienia skargi, a ta istniała w tej dacie. Minister nie udzielił bowiem Skarżącemu żądanej odpowiedzi. Późniejsze, niż wniesiona skarga, udzielenie Skarżącemu odpowiedzi na ww. wniosek, jakkolwiek nie sanuje bezczynności Ministra, istniejącej w chwili wniesienia skargi, tym niemniej nie uzasadnia zobowiązania Ministra do udzielenia odpowiedzi, bo ta została Skarżącemu udzielona w sposób pełny, choć po terminie. Zdaniem Sądu w okolicznościach rozpoznawanej sprawy bezczynność Ministra nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a P.p.s.a.), co uzasadniało wydanie rozstrzygnięcia zawartego w punkcie drugim sentencji wyroku. Z rażącym charakterem bezczynności mamy do czynienia, np. gdy okres zaniechania jest długotrwały, zaniechanie jest celowe lub zamierzone przez organ, ewentualnie wynika z innych niepodlegających akceptacji przyczyn. Istotą rażącego naruszenia prawa jest bowiem pozbawiona jakichkolwiek wątpliwości oczywistość stwierdzonego naruszenia. Jak zasadnie wskazuje się w orzecznictwie, rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy można powiedzieć, że naruszono prawo w sposób oczywisty (por. wyrok NSA z 21 czerwca 2012r. sygn. akt I OSK 675/12, dostępny na www.nsa.gov.pl). Orzeczenie rażącego naruszenia prawa jest więc zastrzeżone dla najbardziej jaskrawych przypadków długotrwałej bierności organów. Taka sytuacja nie miała miejsca w sprawie. Minister bowiem w terminie 14 dni od otrzymania ([...] marca 2021r.) skargi Skarżącego, czyli [...] marca 2021r. udzielił Skarżącemu odpowiedzi na ww. wniosek z [...] lutego 2021r., który Skarżący opisał w skardze. Minister w kolejnym piśmie procesowym z [...] sierpnia 2021r., skierowanym w związku ze stanowiskiem Skarżącego zawartym w pismach z [...] kwietnia i [...] lipca 2021r., odwołał się również do okoliczności usprawiedliwiających, które przyczyniły się do braku terminowego udzielenia odpowiedzi na ww. wniosek, przepraszając Skarżącego za zaistniałą sytuację. Tym samym należało uznać, że bezczynność Ministra nie miała charakteru rażącego. Sąd o kosztach postępowania sądowego (punkt trzeci sentencji wyroku) orzekł na podstawie art. 200 i art. 209 P.p.s.a., zasądzając na rzecz Skarżącego od Ministra 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi. 6. Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie ww. przepisów, orzekł, jak w sentencji.