II SAB/Wa 287/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 września 2025 r. sprawy ze skargi W. Z. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że Dyrektor Szkoły Podstawowej nr [....] im. [...] w W. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu punktu 4 wniosku z dnia [...] sierpnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej; 2. stwierdza, że bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w W. na rzecz W. Z. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. W. Z. (dalej, jako: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w W. (dalej, jako: organ lub Dyrektor Szkoły) w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie: 1. art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (dalej jako: "MPPOIP") w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji, 2. art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji na wniosek, 3. art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako: u.d.i.p.) w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieprawidłowym, gdyż tylko częściowym, zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji. Wobec powyższego skarżąca wniosła o: 1. stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, 2. zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, w zakresie nieudostępnionych informacji tj. wykazu nauczycieli, którzy odeszli z pracy w Szkole Podstawowej nr [...] od czerwca 2022 wraz z podaniem powodu rozwiązania umowy o pracę uwzględniając w tym także wygaśnięcie umowy i nieprzedłużenie jej, a także ilości godzin praktyki odbytej przez nauczycieli współorganizujących rozpoczynających od 1 września 2024 r. pracę w szkole w charakterze tzw. nauczyciela współorganizującego kształcenie wraz z zaświadczeniem o ich odbyciu zawierającym terminy praktyk wydanym przez jednostkę, w której nauczyciel odbywał praktykę jeśli jest to Szkoła Podstawowa nr [...] w W.; 3. zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazał, iż wystąpiła do organu w dniu [...] sierpnia 2024 r. z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie: 1. przydział godzin i klas poszczególnym nauczycielom współorganizującym kształcenie na rok szkolny 2024/2025 w formie, która była rozdawana na dzisiejszym posiedzeniu Rady Pedagogicznej (dane uczniów mogą być zanonimizowane) - informacja nieprzetworzona udostępniona w formie zapisanej na komputerze, z której powstały wydruki dla poszczególnych nauczycieli (sposób i forma udostępnienia informacji – mailowo), 2. wykaz nauczycieli, którzy odeszli z pracy w Szkole od czerwca 2022 wraz z podaniem powodu rozwiązania umowy o pracę uwzględniając w tym także wygaśnięcie umowy i nieprzedłużenie jej (sposób i forma udostępnienia informacji – mailowo), 3. wysokość dodatków motywacyjnych przyznanych indywidualnie nauczycielom od dnia 1 września 2024 r. z nazwiskami nauczycieli oraz przypisaną do nazwisk indywidualnie przyznaną wysokością dodatku (sposób i forma udostępnienia informacji – mailowo lub listownie), 4. wykaz nauczycieli dokształcających się w ubiegłym roku lub wcześniej w zakresie zdobycia kwalifikacji na stanowisko nauczyciela współorganizującego proces kształcenia, którzy od września 2024 r. rozpoczęli po raz pierwszy pracę w szkole na takim stanowisku, dotyczy to nauczycieli, którzy wcześniej w Szkole pracowali, ale na innym stanowisku pedagogicznym, z uwzględnieniem: • ilości udzielonego urlopu szkoleniowego lub innych dni wolnych na dokształcanie i praktyki w wymaganej prawem ilości godzin wraz z terminami tych dni; • świadectwa lub zaświadczenia ukończenia formy doskonalenia uprawniającej do podjęcia pracy jako nauczyciela współorganizujący kształcenie; • ilości godzin praktyki odbytej przez tych nauczycieli wraz z zaświadczeniem o ich odbyciu zawierającym terminy praktyk wydanym przez jednostkę, w której nauczyciel odbywał praktykę (sposób i forma udostępnienia informacji – listownie). W dniu 7 października 2024 r. skarżącej został udzielona odpowiedź jednak z pominięciem podania powodu rozwiązania umowy o pracę wszystkich nauczycieli, którzy odeszli z pracy w Szkole od czerwca 2022 uwzględniając w tym także wygaśnięcie umowy i nieprzedłużenie jej oraz ilości godzin praktyki odbytej przez tych nauczycieli wraz z zaświadczeniem o ich odbyciu zawierającym terminy praktyk wydanym przez jednostkę, w której nauczyciel odbywał praktykę. Zdaniem skarżącej doszło tylko do częściowego udostępnienia wnioskowanej informacji. Termin wynikający z u.d.i.p. upłynął. Po otrzymaniu ponaglenia z dnia 10 października 2024 r. organ uzupełnił informację o nazwiska nauczycieli zatrudnionych od 1 września 2024 r. ale nadal nie udostępnił ww. informacji. Organ nie wydał decyzji tylko zwykłym pismem powołując się na art. 5 ust. 2 ud.i.p. i stojąc na stanowisku, że nauczyciel w tym zakresie nie wykonuje funkcji odmówił udzielenia informacji, odpowiedział na wniosek przesyłając ponownie wykaz nauczycieli, którzy odeszli z pracy w szkole bez podania przyczyn ustania stosunku pracy. W zakresie dotyczącym kwalifikacji nauczycielek skarżąca otrzymała zaświadczenia o ukończeniu studiów ze zanonimizowaną oceną. Skarżąca ponownie wnioskowała w dniu 26 stycznia 2025 r. za pośrednictwem pełnomocniczki o udzielenie informacji o przyczynach rozwiązania umów o pracę z nauczycielami. Organ za każdym razem zwykłym pismem odpowiadał, iż informacji publicznej w tym zakresie udzieli. To czyni niniejszą skargę zasadną i konieczną. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w dniu 24 września 2024 r. w sekretariacie szkoły przyjęty został wniosek skarżącej z dnia [...] sierpnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżącej został udostępniony: • Przydział godzin i klas poszczególnym nauczycielom współorganizującym kształcenie w roku szkolnym 2024/2025, • Wykaz nauczycieli, którzy odeszli z pracy w SP[...] od czerwca 2022 wraz z datą zakończenia stosunku pracy, • Wysokość przyznanych dodatków motywacyjnych dla poszczególnych nauczycieli od 01 września 2024 r., • Wykaz nauczycieli, którzy w związku z dokształcaniem i osiągniętymi kwalifikacjami rozpoczęli od września 2024 po raz pierwszy pracę w tutejszej szkole pracę na stanowisku nauczyciela współorganizującego. Przekazano również informację, że pracownicy nie korzystali z urlopu szkoleniowego lub innych dni wolnych na dokształcanie. Ze względu na obowiązujące przepisy nie udostępniono informacji o powodach rozwiązania/wygaśnięcia umów o pracę z byłymi pracownikami szkoły. Nie udostępniono również zaświadczenia z odbytych praktyk, o których mowa w pkt 4 wniosku ze względu na fakt, że Dyrektor Szkoły dysponuje wyłącznie dokumentem potwierdzającym uzyskane kwalifikacje pracownika np. dyplom ukończenia studiów. Posiadanie dokumentacji potwierdzającej zaliczanie kolejnych etapów kształcenia (w tym praktyk) jest w gestii ośrodka doskonalenia (uczelni). Dalej organ wskazał, że w dniu 7 listopada 2024 r. skarżąca złożyła kolejny wniosek datowany na 15 października 2024 r. Przedmiotem wniosku były ponownie informacje dotyczące wykazu byłych nauczycieli, którzy od czerwca 2022 zakończyli stosunek pracy wraz z podaniem przyczyny rozwiązania umowy i stosownej podstawy prawnej. Ponadto skarżąca poprosiła o udostępnienie kopii świadectwa ukończenia studiów nadających uprawnienia do pełnienia obowiązków nauczyciela współorganizującego nauczycieli, którzy wskazani byli w odpowiedzi z 7 października 2024 r. Ponownie zwróciła się też o udostępnienie szczegółowych danych dot. praktyk. W dniu 18 listopada 2024 r. została przygotowana odpowiedź zawierająca wykaz nauczycieli którzy od czerwca 2022 r. zakończyli stosunek pracy (imię, nazwisko, data zakończenia umowy). Przekazano kopie ukończenia studiów podyplomowych dwójki nauczycieli. Zaświadczenia zawierały szczegółową tematykę studiów uwzględniającą liczbę godzin (w tym liczbę godzin praktyk). Zaświadczenia zostały zanonimizowane dla potrzeb udostępnienia ich w trybie dostępu do informacji publicznej. Ponadto skarżąca otrzymała dodatkowe wyjaśnienie, że informacja o przyczynach rozwiązania stosunku pracy, dotyczy kwestii ściśle związanej z wykonywaniem stosunku pracy przez określoną osobę i z tego względu pozostaje sprawą prywatną danej osoby, nie związaną z pełnieniem funkcji publicznej, która nie podlega udostępnieniu w trybie u.d.i.p. (art. 5 ust. 2). Odpowiedź została przesłana skarżącej pocztą w dniu 20 listopada 2024 r. Kolejny wniosek o udostępnienie informacji publicznej wpłynął do sekretariatu szkoły w dniu 17 stycznia 2025 r. (data na wniosku [...] grudnia 2024 r.). Przedmiotem tego zapytania było udostępnienie imiennego wykazu wszystkich nagród dla nauczycieli od września 2021 do grudnia 2024, uzupełnienie wykazu nauczycieli, którzy odeszli z pracy w okresie od czerwca 2022 do grudnia 2024 o podanie powodu rozwiązania umowy o pracę, informację dot. miejsca odbywania praktyki przez jedną z nauczycielek której świadectwo ukończenia studiów otrzymała wnioskodawczym w dniu 20 listopada 2024 r. W dniu 23 stycznia 2025 r. skarżąca otrzymała odpowiedź (mailem) zawierającą wykaz nauczycieli, którzy otrzymali nagrody od września 2021 do grudnia 2024. Ponadto w odpowiedzi zawarte było, że wszelkie informacje dot. powodów rozwiązania umowy o pracę z byłymi nauczycielami oraz szczegółów praktyk zostały przekazane w poprzedniej odpowiedzi. Kolejny wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] grudnia 2024 r. wpłynął do sekretariatu szkoły 17 stycznia 2025 r. Skarżąca zwróciła się o udostępnienie protokołu ze spotkania z rodzicami klasy [...]. Wnioskowano również o przekazanie akt sprawy powołanej w szkole komisji antymobbingowej. W dniu 23 stycznia 2025 z pośrednictwem maila przekazano odpowiedź, że ww. spotkanie nie było protokołowane. Stwierdzono również, że Dyrektor Szkoły nie dysponuje aktami w zakresie bieżącej działalności komisji antymobbingowej. Ostatni wniosek o udostępnienie informacji publicznej wpłynął do szkoły dnia 7 lutego 2025 r. (data na wniosku [...] stycznia 2025 r.). Dotyczył on (ponownie) przekazania informacji o wypłaconych nagrodach. Tym razem skarżąca zwróciła się z prośbą o dokładny podział przydzielonych nagród dla każdego nauczyciela oddzielnie. Ponownie pojawiła się prośba o podanie powodów rozwiązania umowy o pracę z byłymi nauczycielami szkoły. Zwrócono się z pytaniem czy nauczycielka zatrudniona na stanowisku nauczyciela współorganizującego odbywała praktyki w Szkole Podstawowej nr [...]. Ponownie wnioskowano o akta sprawy z działalności komisji antymobbingowej - pomimo tego, że 23 stycznia 2025 r. skarżąca została poinformowana, że Dyrektor takimi aktami nie dysponuje. Zwrócono się również o udostępnienie instrukcji kancelaryjnej. W dniu 19 lutego 2025 r. mailowo skarżąca otrzymała pismo z odpowiedzią na wniosek. Przekazano szczegółowy wykaz przyznanych nagród w okresie od września 2021 do grudnia 2024 oraz obowiązującą instrukcję kancelaryjną. Poinformowano skarżącą, że sprawę udostępnienia informacji w zakresie powodów rozwiązania umowy o pracę wyjaśniono w piśmie z dnia 18 listopada 2024 r. Stwierdzono, że wskazana nauczyciela nie odbywała praktyk w szkole. Po raz kolejny wyjaśniono, że dokumentacja związana z pracami komisji antymobbingowej nie jest w posiadaniu Dyrektora Szkoły. Biorąc powyższe pod uwagę w ocenie organu zarzut, dotyczący dopuszczenia się bezczynności względem skarżącej w zakresie udzielania odpowiedzi na zapytania o udostępnianie informacji publicznych, jest bezpodstawny. Wszystkie odpowiedzi były udzielane w terminie i formie jaka była przedstawiona we wnioskach. Przekazywano zestawienia danych, kopie dokumentów oraz dodatkowe wyjaśnienia. Udostępniano wyłącznie informacje publiczne, których udostępnienie nie naruszało przepisów ochrony danych osobowych. Nie przekazano informacji na temat powodów rozwiązania umowy o pracę z byłymi nauczycielami ze względu na fakt, że informacje te są ściśle związane z wykonywaniem stosunku pracy przez określoną osobę i z tego względu pozostają sprawą prywatną danej osoby, nie związaną z pełnieniem funkcji publicznej. Reasumując, żądanie organu oddalenia skargi na bezczynność złożonej przez skarżącą jest w pełni zasadne i zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż na gruncie u.d.i.p. bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ "milczy" wobec tego wniosku, tj. nie udostępnił informacji publicznej (art. 4 ust. 3 i art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), nie powiadomił wnioskodawcy o niemożliwości udzielenia informacji publicznej w wyznaczonym terminie i o przyczynach opóźnienia i nowym terminie wydania informacji, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku w tej sprawie (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.), nie poinformował o przeszkodach technicznych w udzieleniu informacji w żądanej formie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), ewentualnie, że danej informacji nie posiada, bądź że istnieje odrębny tryb dostępu do tej informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), nie informuje wnioskodawcy w formie pisemnej, iż żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej, jako: P.p.s.a.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a: (1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji lub dokonania czynności, (2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, (3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). W przypadku, o którym mowa w § 1, sąd może ponadto orzec z urzędu lub na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. (art. 149 § 2 P.p.s.a.). W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, obowiązkiem sądu jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwróciła się strona skarżąca jest obowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez nią informacja ma charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność (vide P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego z 2012 r. nr 6, s. 75 i nast. wraz z powołanym orzecznictwem). Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem sądów administracyjnych dyrektorzy szkół są uznawani za podmioty obowiązane od udostępnienia informacji publicznej, czy to jako "organy władzy publicznej" w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (w znaczeniu funkcjonalnym - zwłaszcza z uwagi na posiadane przez dyrektorów szkół kompetencje do wydawania decyzji administracyjnych w sprawach uczniów), czy też jako "podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym" (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 10 czerwca 2020 r., sygn. akt IV SAB/Po 49/20, wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 248/12). Należy więc uznać, że Dyrektor Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w W. jest podmiotem obowiązanym, wobec którego zastosowanie mają regulacje wskazane w ustawie o dostępie do informacji publicznej. W kwestii kryterium przedmiotowego należy wskazać na art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. precyzuje pojęcie informacji publicznej, przedstawiając przykładowy katalog danych mających walor informacji publicznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się szerokie rozumienie pojęcia informacji publicznej, co podyktowane jest transparentnością życia publicznego i zwiększaniem świadomości prawnej społeczeństwa. Podkreślić jednak należy, że informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Zatem informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, jak również wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 28 września 2022 r., sygn. akt II SAB/Bk 73/22). W rozpoznawanej sprawie skarżąca zarzuca organowi bezczynność w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] sierpnia 2024 r. w zakresie nieudostępnionym przy piśmie z dnia 7 października 2024 r. tj. w zakresie pkt 2 wniosku w części dotyczącej podania powodu zakończenia stosunku pracy uwzględniając w tym także wygaśnięcie umowy i przedłużenie jej oraz w zakresie pkt 4 wniosku w części dotyczącej świadectwa lub zaświadczenia ukończenia formy doskonalenia uprawniającej do podjęcia pracy jako nauczyciela współorganizującego kształcenie i ilości godzin praktyki odbytej przez tych nauczycieli wraz z zaświadczeniem o ich odbyciu zawierającym terminy praktyk wydanym przez jednostkę, w której nauczyciel odbywał praktykę. W ocenie Sądu, dane dotyczące kwalifikacji osób zatrudnionych na stanowiskach finansowanych ze środków publicznych stanowią informację publiczną. Informację publiczną stanowią więc także dane, pozwalające zweryfikować spełnienie wymogów kwalifikacji na dane stanowisko (por. wyrok NSA z dnia 27 czerwca 2017 r., sygn. akt I OSK 2647/15). W kategorii informacji publicznej mieszczą się również informacje potwierdzające wykształcenie, doświadczenie zawodowe oraz inne informacje dotyczące wymagań związanych z danym stanowiskiem (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 17 listopada 2011 r., sygn. akt II SAB/Gd 53/11). Dlatego też w zakresie pkt 4 wniosku w części dotyczącej świadectwa lub zaświadczenia ukończenia formy doskonalenia uprawniającej do podjęcia pracy jako nauczyciela współorganizującego kształcenie – należało uznać, iż mamy do czynienia z informacją publiczną. Organ przy piśmie z dnia 18 listopada 2024 r. udostępnił skarżącej kopie świadectw ukończenia studiów podyplomowych A. K. oraz D. W. Jednocześnie na świadectwach tych wskazana jest ilości godzin praktyki odbytej przez tych nauczycieli. Jednocześnie organ wyjaśnił, że szczegółowe informacje dotyczące odbywania praktyk (a więc także w zakresie ew. wydawania zaświadczeń o ich odbyciu zawierających terminy praktyk) są sprawą uczelni wydającej dyplom, który potwierdza kwalifikacje. Innymi słowy – Dyrektor takimi danymi nie dysponuje. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż organ dopuścił się bezczynności w zakresie pkt 4 wniosku w części dotyczącej świadectwa lub zaświadczenia ukończenia formy doskonalenia uprawniającej do podjęcia pracy jako nauczyciela współorganizującego kształcenie i ilości godzin praktyki odbytej przez tych nauczycieli wraz z zaświadczeniem o ich odbyciu zawierającym terminy praktyk wydanym przez jednostkę, w której nauczyciel odbywał praktykę. Udostępnienie tej informacji publicznej nastąpiło bowiem przy piśmie z dnia 18 listopada 2024 r., a więc z uchybieniem terminu wynikającego z u.d.i.p. Wniosek dostępowy datowany na dzień [...] sierpnia 2024 r. został złożony przez skarżącą do organu w dniu 24 września 2024 r., a zatem 14-dniowy termin upłynął w dniu 8 października 2024 r. W ocenie Sądu, stwierdzona bezczynność nie miała jednak miejsca z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). W niniejszej sprawie nie zachodzi przypadek oczywistego braku podejmowania przez organ jakichkolwiek czynności, czy choćby lekceważenia wniosku skarżącej i braku woli załatwienia sprawy, które można byłoby rozpatrywać w kategoriach rażącego naruszenia prawa, oznaczającego wadliwość kwalifikowaną, o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym. Brak jest bowiem podstaw do stwierdzenia, że zaniechanie organu było zamierzone, czy też miało na celu utrudnienie skarżącej dostępu do informacji publicznej. Po otrzymaniu wniosku organ podjął czynności związane z jego załatwieniem i wystosował do skarżącej chociażby pisma z dnia 7 października 2024 r. oraz z dnia 18 listopada 2024 r. Stwierdzona bezczynność wynikała natomiast z błędnej wykładni przepisów u.d.i.p. Odnosząc się natomiast to zarzucanej organowi bezczynności w zakresie pkt 2 wniosku w części dotyczącej podania powodu zakończenia stosunku pracy (nauczycieli) uwzględniając w tym także wygaśnięcie umowy i przedłużenie jej, to Sąd podziela pogląd organu wyrażony w odpowiedzi z dnia 7 października 2024 r., iż w tym wypadku żądana informacja nie stanowi informacji publicznej. Zdaniem Sądu, żądana informacja dotyczy bowiem kwestii objętych stosunkiem pracy. Takie oświadczenie woli pracodawcy, czy też wspólnego oświadczenia woli pracownika i pracodawcy o zgodnym rozwiązaniu stosunku pracy, w tym w szczególności przyczyny rozwiązania stosunku pracy dotyczą indywidualnych stosunków pracy i nie mieszą się w pojęciu "informacji publicznej". Dokumenty rozwiązujące indywidualne stosunki pracy nie stanowią informacji publicznej, gdyż jej treść nie stanowi o sprawach publicznych, a dokument ten nie posiada cech aktu publicznoprawnego, który podejmowany jest w ramach administracyjnych działań władczych. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być i nie jest środkiem do wykorzystywania jej w celu występowania z wnioskiem o udzielenie każdej informacji. Zakres przedmiotowy ustawy obejmuje bowiem dostęp tylko do informacji publicznej, a nie publiczny dostęp do wszelkich informacji. Z uwagi na powyższe, organ zasadnie przyjął, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, a zatem nie może być udostępniona zgodnie z wnioskiem, o czym poinformował skarżącą w piśmie z dnia 7 października 2024 r. zgodnie z rygorami u.d.i.p. W konsekwencji skarga na bezczynność w tym zakresie pozbawiona jest racji i jako taka musi podlegać oddaleniu. Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 3, art. 149 § 1a oraz art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach, na które składa się wpis od skargi w kwocie 100 złotych, oparto o treść art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a. Sprawa został rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w myśl art. 119 pkt 3 P.p.s.a.