II SAB/Wa 31/09

PostanowienieWSA w Warszawie2009-04-21

Skład orzekający: Sędzia WSA - Sławomir Antoniuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia skargi w trybie Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia skargi w trybie Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego jest niedopuszczalna. Postępowanie w sprawie skarg i wniosków nie jest postępowaniem zmierzającym do wydania aktu lub podjęcia czynności podlegających kontroli sądowoadministracyjnej, a brak działania organu w tym zakresie nie podlega kontroli sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Skarżący R. G. złożył skargę na bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w przedmiocie postępowania dyscyplinarnego, zarzucając organowi brak podjęcia działań mających na celu wyjaśnienie sprawy dotyczącej pomówienia go o zachowania korupcyjne. Skarżący wskazał, że jego pisma i raporty powinny być traktowane jako skargi w trybie Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ wniósł o odrzucenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w przedmiocie postępowania dyscyplinarnego postanawia -odrzucić skargę- R. G. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego podniósł, że organ ten nie podjął żadnych działań mających na celu wyjaśnienie sprawy dotyczącej pomówienia skarżącego o zachowania korupcyjne. Organ wniósł o odrzucenie skargi. Skarżący - [...] podał, że po uzyskaniu informacji o rozpowszechnianiu przez naczelnika jednego z Wydziałów [...] informacji o tym, że podjęte przez niego czynności procesowe nie miały na celu rzetelnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności prowadzonego śledztwa, zwrócił się w tej sprawie z raportem z dnia [...] r. do swoich bezpośrednich przełożonych i Dyrektora [...]. Zażądał wszczęcia stosownego postępowania i wyjaśnienia okoliczności sprawy. W związku z tym, że skarżący nie uzyskał informacji o wynikach tego postępowania, nie był uznawany za stronę postępowania wyjaśniającego i nie mógł zapoznać się z materiałami postępowania prowadzonego z jego zawiadomienia, skierował do kierownika jednostki organizacyjnej ABW [...] wniosek o uzasadnienie odmowy możliwości zapoznania się z materiałami sprawy. Wnosił także w trybie przepisów działu VIII kpa o poinformowanie o sposobie załatwienia sprawy. Skarżący podał, że z wypowiedzią organu z dnia [...] r. został zapoznany po dwóch tygodniach od dnia jej sporządzenia. Skarżący niezadowolony ze sposobu załatwiania sprawy oraz terminów, w jakich udzielano mu odpowiedzi na wnioski składane w tej sprawie zdecydował o przedstawieniu zaistniałej sytuacji Szefowi ABW. Skarżący podał, że zwrócił się do Szefa ABW w dniu [...] r., [...] r. , w dniu [...] r. i [...] r. z żądaniami wydania decyzji administracyjnych i doręczenia zawiadomień o sposobie załatwienia sprawy zainicjowanej jego zawiadomieniem dotyczącym pomówienia o przyjęcie korzyści majątkowej. Po odrzuceniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skargi R.G. na bezczynność Dyrektora [...] w przedmiocie nierozpatrzenia raportu służbowego (sygn. akt IV SAB/Wr 28/08) skarżący ponownie w dniu [...] stycznia 2009 r. wezwał szefa ABW do wyjaśnienia sprawy zainicjowanej jego zawiadomieniem. Podniósł, że na swoje pisma nie uzyskał odpowiedzi. W skardze podkreślił, że nie został w żaden formalny sposób powiadomiony o sposobie załatwienia sprawy z jego zawiadomienia. Wskazał, że jego raport skierowany do przełożonych oraz późniejsze pisma ponaglające należy traktować jako skargi składane w trybie Działu VIII kpa. Podniósł również, że raport z [...] r. nie dotyczy jedynie spraw wynikających z podległości służbowej ale zawiera przede wszystkim zawiadomienie skarżącego o pomówieniu go przez ówczesnego naczelnika jednego z wydziałów delegatury ABW [...] o przyjęcie korzyści majątkowej i osobistej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Jednocześnie, zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie: 1. wydawania decyzji administracyjnych, 2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie 4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a. pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga na bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego jest w niniejszej sprawie niedopuszczalna. Organ ten nie był bowiem zobowiązany do wydania w niniejszej sprawie żadnego aktu, który podlegałyby kontroli sądu administracyjnego. Skarżący jednoznacznie wskazuje, że żądanie skierowane m.in. do Szefa ABW stanowi w istocie skargę, o jakiej mowa w przepisach działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Procedura określona w tym dziale, w przepisach art. 221 - art. 259 Kodeksu postępowania administracyjnego, ma cechy jednoinstancyjnego kontrolnego postępowania administracyjnego i kończy się czynnością materialno-techniczną. Postępowanie w sprawie skarg i wniosków nie jest postępowaniem zmierzającym do wydania aktu lub podjęcia czynności, które podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że działalność organów państwowych realizowana na zasadach określonych przepisami działu VIII powołanej ustawy odnosząca się do skarg i wniosków obywateli nie podlega kognicji sądu administracyjnego (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 lutego 2002 r. sygn. akt II SA/Wr 3121/01, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych względów skarga na bezczynność Szefa ABW w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna. Organ nie był bowiem zobowiązany do wydania aktu lub podjęcia czynności, określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nadto, również niezałatwienie skargi wniesionej w trybie działu VIII kpa w terminie określonym przepisami prawa nie stanowi o dopuszczalności niniejszej skargi. Brak działania organu w zakresie wskazania przyczyn zwłoki i niewyznaczenie nowego terminu, o czym stanowi art. 36 kpa, również nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 1-4a i pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło