II SAB/Wa 334/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 6 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpatrzenia skargi z dnia 8 lipca 2011 r. na działalność Ministra Obrony Narodowej postanawia -odrzucić skargę- J. W. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lipca 2011 r., sprecyzowanej następnie pismem z dnia 19 września 2011 r., zarzucił, że Prezes Rady Ministrów nie rozpatrzył jego skargi z dnia 8 lipca 2011 r. na działalność Ministra Obrony Narodowej. Skarga ta, wniesiona na podstawie m.in. art. 221, art. 223 § 1, art. 227, art. 228, art. 229 pkt 8, art. 232 i art. 246 § 1 k.p.a, powinna być w ocenie skarżącego rozpatrzona przez Prezesa Rady Ministrów. Skarżący w skardze do Sądu nie zgodził się z twierdzeniem zawartym w piśmie radcy Szefa KPRM z dnia [...] lipca 2011 r., iż Prezes Rady Ministrów nie jest właściwy do rozpatrzenia skargi z dnia 8 lipca 2011 r. na działalność Ministra Obrony Narodowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Stosownie zaś do art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie: 1. wydawania decyzji administracyjnych, 2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, 3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie 4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a. pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w zakresie rozpoznania skargi z dnia 8 lipca 2011 r. na działalność Ministra Obrony Narodowej jest niedopuszczalna. Organ ten nie był bowiem zobowiązany do wydania w niniejszej sprawie żadnego aktu, który podlegałyby kontroli sądu administracyjnego. W sprawie jest bezsporne, że skarga z dnia 8 lipca 2011 r. stanowi skargę, o jakiej mowa w przepisach działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Procedura określona w tym dziale, w przepisach art. 221 – art. 259 Kodeksu postępowania administracyjnego, ma cechy jednoinstancyjnego kontrolnego postępowania. Postępowanie w sprawie skarg i wniosków nie jest postępowaniem zmierzającym do wydania aktu lub podjęcia czynności, które podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że działalność organów państwowych realizowana na zasadach określonych przepisami działu VIII powołanej ustawy odnosząca się do skarg i wniosków obywateli nie podlega kognicji sądu administracyjnego (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 lutego 2002 r. sygn. akt II SA/Wr 3121/01, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych względów skarga na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna. Organ nie był bowiem zobowiązany do wydania aktu lub podjęcia czynności, określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niezależnie od powyższego wskazania wymaga, że ustawodawca określił w art. 229 Kodeksu postępowania administracyjnego organy właściwe do rozpatrywania skarg dotyczących zadań lub działalności organów wymienionych w tym przepisie, w tym także ministra (art. 229 pkt 8 k.p.a.). Przepisy działu VIII k.p.a. regulują również tryb rozpatrywania oraz załatwiania skarg i wniosków. Z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 1-4a i pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.