II SAB/Wa 34/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Sławomir Antoniuk, Protokolant Agnieszka Bieniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej - oddala skargę - W dniu 15 października 2007 r. do Urzędu Miasta P. wpłynął wniosek M. M. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: "oświadczeń majątkowych za ostatnie 4 lata: M. S. - Wydział Inwestycji Miejskich, T. C. - Wydział Zamówień Publicznych" - w formie kserokopii. Skarżąca wskazała, że "pomimo ustawowego obowiązku" wymienione oświadczenia nie są zamieszczane w BIP na stronie [...] Pismem z dnia 26 października 2007 r. Kierownik Oddziału Organizacyjnego w Urzędzie Miasta P. poinformował wnioskodawczynię, iż osoby wskazane przez nią we wniosku nie mają obowiązku składania oświadczeń majątkowych, o których mowa w art. 24h ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). Pismo zostało doręczone M. M. w dniu 29 października 2007 r. (data ze zwrotnego potwierdzenia odbioru). Decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] Prezydent Miasta P., po rozpatrzeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej w zakresie oświadczeń majątkowych za ostatnie 4 lata M. S. i T. C., odmówił udzielenia M. M. żądanej informacji publicznej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej w zakresie oświadczeń majątkowych, M. M. wniosła o ustalenie obowiązku udzielenia informacji publicznej i zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniosła, że nie uzyskała całości żądanych informacji. W odpowiedzi na wniosek otrzymała pismo Kierownika Oddziału Organizacyjnego z dnia 26 października 2007 r. zawierające informacje dotyczące przedmiotowego wniosku. Wskazała, iż Prezydent Miasta P. nie wywiązał się zarówno z obowiązku udostępnienia żądanej informacji publicznej w terminie, jak i z obowiązku powiadomienia o powodach ewentualnego opóźnienia i terminie, w jakim udostępni żądaną informację publiczną. Nie można bowiem - zdaniem skarżącej - uznać za zgodne z ustawą o dostępie do informacji publicznej, a wskazane w art. 13 ust. 2 tej ustawy, powiadomienie jej pismem podpisanym przez Kierownika Oddziału Organizacyjnego, gdyż obowiązanym do powiadomienia był Prezydent Miasta P. Skarżąca podniosła, iż do wymienionego pisma nie załączono pełnomocnictwa, zaś działanie pracownika bez upoważnienia organu ma cechy rażącego naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta P. wniósł o jej oddalenie. Wskazał, iż w sprawie wniosku o udostępnienie oświadczeń majątkowych M. S. i T. C. wnioskodawczyni udzielono odpowiedzi pismem z dnia 26 października 2007 r. Następnie Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] odmówił M. M. udostępnienia informacji publicznej w ww. opisanym zakresie. Decyzja została doręczona skarżącej w dniu 19 listopada 2007 r. Organ wyjaśnił, iż na mocy § 18 pkt 7 Regulaminu organizacyjnego Urzędu Miasta P. oraz § 5 zarządzenia Prezydenta Miasta P. z dnia [...] października 2003 r. nr [...] w sprawie określenia szczegółowych zasad dostępu do informacji publicznej w Urzędzie Miasta P., Kierownik Oddziału Organizacyjnego był osobą uprawnioną do podpisania pism skierowanych do skarżącej. Natomiast decyzję odmawiającą M. M. udzielenia informacji publicznej podpisał Prezydent Miasta P. Wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SAB/Wa 141/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. M. na opisaną wyżej bezczynność Prezydenta Miasta P. Na skutek skargi kasacyjnej złożonej przez M. M., sprawę rozpoznał Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 12 marca 2009 r. sygn. akt I OSK 1178/08 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie naruszył art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi albowiem kwestionowane skargą kasacyjną uzasadnienie wyroku odnosi się do zupełnie innej sprawy rozstrzyganej przed tym sądem, a nie tej którą prawidłowo określono w sentencji zaskarżonego orzeczenia. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził również naruszenie art. 134 § 1 powołanej ustawy, gdyż Sąd pierwszej instancji naruszył granice rozpoznawanej sprawy, którymi był związany i przedmiotem rozpoznania w istocie uczynił inną sprawę administracyjną, a także naruszenie art. 133 § 1 ustawy bowiem wydając zaskarżony wyrok, Sąd nie orzekał na podstawie akt właściwej sprawy, skoro dokonał oceny bezczynności Prezydenta Miasta P. w innym przedmiocie, niż wynika to z sentencji wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zarzut bezczynności organu musi być zawsze rozpatrywany na gruncie konkretnej regulacji prawnej. Zasady i tryb udostępniania informacji publicznej, której udostępnienia żądała skarżąca, uregulowane zostały w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 153, poz. 127). Zgodnie z art. 13 ust. 1 powołanego aktu prawnego, udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Zgodnie natomiast z art. 16 ust. 1 powołanej ustawy, odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Do decyzji, o której mowa w tym przepisie stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (ust. 2). Zatem, rozpoznanie wniosku o udzielenie informacji publicznej, zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w powołanej ustawie, następuje albo w formie czynności materialno-technicznej w przypadku udzielenia informacji, albo - w razie odmowy jej udzielenia - w formie decyzji. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek M. M. o udostępnienie informacji publicznej został przez organ rozpatrzony. Jak wynika ze złożonych do Sądu przez Prezydenta Miasta P. akt, wniosek skarżącej został rozpoznany negatywnie w drodze decyzji z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] wydanej na podstawie art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1 oraz art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Decyzja ta została doręczona skarżącej w dniu 19 listopada 2007 r. (dowód doręczenia - w aktach administracyjnych). W tej sytuacji nie można uznać, by organ zobowiązany do udzielenia informacji publicznej był bezczynny, co oznacza, że skarga M. M. w niniejszej sprawie nie mogła być uwzględniona. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, dotyczących braku upoważnienia dla Kierownika Oddziału Organizacyjnego w Urzędzie Miasta P. do podejmowania czynności w imieniu podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, Sąd uznał, że nie są one uzasadnione. Upoważnienie takie wynika bowiem z treści § 18 pkt 7 Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Miasta P. stanowiącego załącznik do zarządzenia Prezydenta Miasta P. z dnia [...] października 2007 r. nr [...]. Jednocześnie należy podkreślić, że w sprawie ze skargi na bezczynność organu Sąd nie ocenia zgodności z prawem wydanego aktu, czy też prawidłowości postępowania, w ramach którego akt ten został wydany. W niniejszej sprawie zasadnicze znaczenie dla jej rozpoznania miała okoliczność wydania przez organ decyzji, którą odmówiono skarżącej udostępnienia żądanej informacji, a tym samym w całości rozpatrzono wniosek skarżącej. Wymieniona decyzja została podpisana przez Prezydenta Miasta P. W tej sytuacji okoliczności podnoszone w skardze pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.