II SAB/Wa 35/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spraw.), Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk, Eugeniusz Wasilewski, Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność RWE Stoen Operator Sp. z o.o. z siedzibą w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje RWE Stoen Operator Sp. z o. o. z siedzibą w W. do rozpoznania wniosku Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. z dnia [...] września 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie dotyczącym działki o numerze ewidencyjnym [...], w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od RWE Stoen Operator Sp. z o.o. z siedzibą w W. na rzecz Przedsiębiorstwa [...] Sp. z o. o. z siedzibą w W. kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. W piśmie z dnia [...] września 2013 r. Przedsiębiorstwo Budowlano-Instalacyjne [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej również jako: "skarżąca"), działająca przez pełnomocnika, wezwała RWE Stoen Operator Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej również jako: "Spółka") do zawarcia umowy służebności przesyłu oraz wypłaty wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości, zwracając się jednocześnie z wnioskiem - w trybie art. 4 ust. 1 pkt 5 i ust. 3, art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. "a" ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), dalej: "U.d.i.p." - o udostępnienie wszelkiej dokumentacji związanej z posadowieniem urządzeń przesyłowych na nieruchomościach położonych w W. przy ul. [...] (działki o numerze ewidencyjnym [...], [...], [...]), stanowiących własność [...] Sp. z o.o., w tym ewentualnej decyzji administracyjnej, będącej źródłem prawnym tego zdarzenia. Pismem z dnia [...] października 2013 r. RWE Stoen Operator Sp. z o.o. poinformowała, że analiza przedstawionej dokumentacji oraz przeprowadzona kwerenda archiwalna potwierdza, że w rejonie ul. [...] w W. przebiega linia 110kV stanowiąca fragment ciągu linii [...], która została wybudowana w latach 70-tych XX wieku zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami prawa i wymogami technicznymi. Żaden z poprzednich właścicieli nie kwestionował lokalizacji linii energetycznej, ani nie podejmował żadnych czynności faktycznych i prawnych związanych z umiejscowieniem urządzeń elektroenergetycznych godząc się na nieodpłatne wykorzystywanie ich nieruchomości z przeznaczeniem na lokalizację i korzystanie z elementów infrastruktury elektroenergetycznej. W związku z powyższym RWE Stoen Operator Sp. z o.o. oraz jej poprzednicy prawni nabyli prawo do wykorzystywania nieruchomości na cele energetyczne. Nadto Spółka poinformowała, że druga linia energetyczna, przebiegająca przez działki o nr ewidencyjnym [...] i [...], nie stanowi własności RWE Stoen Operator Sp. z o.o. z siedzibą w W. W dniu 20 grudnia 2013 r. Przedsiębiorstwo Budowlano-Instalacyjne [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność RWE Stoen Operator Sp. z o.o. z siedzibą w W., podnosząc, że jej wniosek z dnia [...] września 2013 r. o udzielenie informacji publicznej nie został rozpatrzony zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, gdyż nie przekazano jej żądanych informacji ani też nie wydano decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej, względnie o umorzeniu postępowania. Skarżąca wniosła o stwierdzenie bezczynności Spółki, zobowiązanie do udzielenia informacji w żądanym zakresie i żądanej formie oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała m.in. na treść art. 4 ust. 1 pkt 5 U.d.i.p., który stanowi, że zobowiązanymi do udostępniania informacji, oprócz władz publicznych, są również inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Zadanie publiczne cechuje zaś powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji lub ustawie. Wykonywanie zadań publicznych zawsze wiąże się z realizacją podstawowych publicznych praw podmiotowych obywateli. Podkreśliła, że dystrybucja energii elektrycznej i inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, są wyrazem urzeczywistniania dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji RP, a zatem są "zadaniami publicznymi". Zdaniem skarżącej, żądanie udostępnienia decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych dotyczy "sprawy publicznej" i nakłada na przedsiębiorstwo obowiązek udzielenia informacji dotyczącej tej sprawy. Skarżąca zaznaczyła, że do dnia sporządzenia skargi nie otrzymała jakichkolwiek wnioskowanych dokumentów ani rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej, bądź w sprawie umorzenia postępowania. W odpowiedzi na skargę RWE Stoen Operator Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Motywując wniosek o odrzucenie skargi Spółka wskazała, że nie jest zobowiązana do udzielenia informacji publicznej, gdyż jest podmiotem prawa handlowego, niezależnym od Skarbu Państwa. Z tego powodu skarga winna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.". Ponadto poddała w wątpliwość kwestię, czy Przedsiębiorstwo Budowlano-Instalacyjne [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. jest czynnie legitymowane do wystąpienia ze skargą. Wezwanie z dnia [...] września 2013 r. zostało bowiem podpisane przez dalszego pełnomocnika działającego z upoważnienia Korporacji Prawno-Finansowej "[...]" Spółka Komandytowo-Akcyjna [...] z siedzibą w L., której pełnomocnictwa w dniu [...] kwietnia 2013 r. udzieliła osoba fizyczna – R. T., a nie [...] Sp. z o.o. W związku z tym, ww. wezwanie zostało wystosowane do RWE przez osobę fizyczną (członka Zarządu skarżącej) działającą w swoim imieniu, a nie przez organ skarżącej. Natomiast z załączonego do skargi pełnomocnictwa wynika, że zostało ono udzielone przez osobę fizyczną, działającą jako organ skarżącej. Zdaniem Spółki, skoro skarżąca nie występowała z wnioskiem o udostępnienie informacji w trybie U.d.i.p., nie jest legitymowana do wniesienia skargi. Niezależnie od powyższego Spółka podniosła, że informacje, których udzielenia żąda skarżąca nie dotyczą spraw publicznych, lecz powinny być kwalifikowane w kontekście prywatnego charakteru sprawy oraz osobistego i indywidualnego interesu skarżącej. Zaznaczyła również, że wniosek obejmuje dokumentację wewnętrzną Spółki (dokumentację prawną i techniczną dotyczącą urządzeń energetycznych), która stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t. j.: Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.). Z tego powodu nie podlega ona udostępnieniu osobom trzecim. Spółka posiada w chwili obecnej status przedsiębiorcy o szczególnym znaczeniu gospodarczo - obronnym, bowiem została umieszczona na liście przedsiębiorstw o szczególnym znaczeniu gospodarczo - obronnym, wymienionych w treści załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 października 2010 r. w sprawie wykazu przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu gospodarczo - obronnym (Dz. U. Nr 198, poz. 1314 ze zm.). Zatem, ze względu na znaczenie linii elektroenergetycznych dla obronności Państwa polskiego, a także wobec działań Spółki podjętych w celu zachowania poufności informacji związanych z rozmieszczeniem infrastruktury energetycznej, jej przebiegu w terenie oraz charakterystyki technicznej, wniosek o udostępnienie informacji publicznej nie może zasługiwać na uwzględnienie. Nadto Spółka zaznaczyła, że dokumenty, których udostępnienia domaga się skarżąca, zostały wytworzone przez inne podmioty i to do nich strona powinna się zwrócić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 P.p.s.a. odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W sprawie niniejszej z uwagi na przedmiot zaskarżenia należy mieć na uwadze przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania oraz ponownego wykorzystania (art. 1-2a U.d.i.p.). Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wynika z art. 3 § 2 pkt 4 i 8 P.p.s.a., zaś potwierdza ją dodatkowo brzmienie art. 21 U.d.i.p. Stosownie do art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności, lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W myśl art. 149 § 2 P.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że brak było podstaw do odrzucenia skargi, bowiem w sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek, o których mowa w art. 58 § 1 P.p.s.a. W szczególności, nie ma racji RWE Stoen Operator Sp. z o.o. twierdząc, że skarga winna zostać odrzucona z powodu braku po stronie Przedsiębiorstwa Budowlano-Instalacyjnego [...] Sp. z o.o. legitymacji do jej wniesienia z tego powodu, że - jak wskazała Spółka - dołączone do wniosku o udzielenie informacji publicznej pełnomocnictwo zostało udzielone nie przez [...] Sp. z o.o., lecz przez osobę fizyczną. Zauważyć należy, że z treści pełnomocnictwa z dnia [...] kwietnia 2013 r. wynika, że zostało ono udzielone Korporacji Prawno-Finansowej "[...]" przez R. T., reprezentanta firmy Przedsiębiorstwo Budowlano-Instalacyjne [...] Sp. z o.o. w W. - działającego na podstawie wpisu KRS nr [...], prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla [...] w W., [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego - do reprezentowania tejże firmy, nie zaś osoby fizycznej. R. T. pełni funkcję Prezesa Zarządu Przedsiębiorstwa Budowlano-Instalacyjnego [...] Sp. z o.o. i zgodnie z treścią Działu 2 rubryki 1 Odpisu aktualnego Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego - jest samodzielnie uprawniony do reprezentacji ww. podmiotu. Z powyższego wynika, że wniosek z dnia [...] września 2013 r. został złożony przez pełnomocnika działającego w imieniu Przedsiębiorstwa Budowlano-Instalacyjnego [...] Sp. z o.o., a nie w imieniu osoby fizycznej. Zatem podmiotem legitymowanym do wniesienia skargi na bezczynność w zakresie rozpoznania ww. wniosku była [...] Sp. z o.o. Niezależnie od powyższego Sąd zauważa, że odpowiadając na wezwanie z dnia [...] września 2013 r. RWE skierowała w dniu [...] października 2013 r. pismo do pełnomocnika spółki Przedsiębiorstwo Budowlano-Instalacyjne [...] Sp. z o.o. Zatem na ówczesnym etapie Spółka nie kwestionowała okoliczności, że z ww. wezwaniem wystąpiła - działająca przez pełnomocnika - [...] Sp. z o.o., nie zaś osoba fizyczna. Przechodząc do merytorycznej oceny sprawy wskazać należy, że przepisy P.p.s.a. nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Skarga na bezczynność ma na celu zwalczenie zwłoki w załatwieniu sprawy poprzez spowodowanie wydania przez organ oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Podmiot zobowiązany na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej pozostaje w bezczynności w szczególności w przypadku, gdy nie udzielił zainteresowanej jednostce żądanej przez nią informacji publicznej bądź też nie podjął rozstrzygnięcia stosownie do przepisów U.d.i.p. W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym U.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów U.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność (por. P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i n. wraz z powołanym orzecznictwem). Odnośnie zakresu podmiotowego ustawy wskazać należy na treść przepisu art. 4 ust. 1 U.d.i.p., który stanowi, że obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Biorąc powyższe pod uwagę, RWE Stoen Operator Sp. z o.o. jest podmiotem zobowiązanym, na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udzielenia informacji (art. 4 ust. 1 pkt 5 i ust. 3 U.d.i.p.). Spółka realizuje zadania operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego, świadczy więc usługi publiczne w zakresie przesyłu energii elektrycznej. Stosownie do art. 3 pkt 24 ustawy z dnia 1 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1059 ze zm.), operator systemu przesyłowego to przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem paliw gazowych lub energii elektrycznej, odpowiedzialne za ruch sieciowy w systemie przesyłowym gazowym albo systemie przesyłowym elektroenergetycznym, bieżące i długookresowe bezpieczeństwo funkcjonowania tego systemu, eksploatację, konserwację, remonty oraz niezbędną rozbudowę sieci przesyłowej, w tym połączeń z innymi systemami gazowymi albo innymi systemami elektroenergetycznymi. Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego, a takim jest Spółka RWE Stoen operator Sp. z o.o. z siedzibą w W., pozostając przedsiębiorcą w zakresie dopuszczalnych konstytucyjnych ograniczeń prowadzonej działalności gospodarczej, zobowiązana jest do realizowania ustawowych zadań w zakresie bezpieczeństwa energetycznego Państwa, a więc zadań mających charakter publiczny. Umieszczenie Spółki na liście przedsiębiorstw o szczególnym znaczeniu gospodarczo-obronnym, wymienionych w treści załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 października 2010 r. w sprawie wykazu przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu gospodarczo-obronnym (Dz. U. Nr 198, poz. 1314 ze zm.), nie pozbawia wykonywanych przez nią zadań waloru zadań publicznych. Przeciwnie, Spółka - będąc operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego - jest w związku z tym przedsiębiorstwem użyteczności publicznej, wykonującym zadania publiczne w rozumieniu art. 4 ust. 1 U.d.i.p. Działalność takich przedsiębiorstw wymaga ścisłego współdziałania z organami władzy publicznej, jak choćby w zakresie obowiązków wynikających z art. 16 i art. 17 ww. ustawy Prawo energetyczne, przewidujących konieczność uwzględniania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego przy tworzeniu planów rozwoju w zakresie zaspokajania obecnego i przyszłego zapotrzebowania na energię elektryczną (por. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 851/10, LEX nr 737513). Obowiązki operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego wymienia art. 9c ust. 2 ustawy - Prawo energetyczne i z pewnością działalność przedsiębiorstwa Spółki w tym zakresie dotyczy spraw publicznych. Tworzenie systemu przesyłowego elektroenergetycznego ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym dla urzeczywistniania dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji RP, mieści się w katalogu zadań publicznych, wymienionych w art. 9c ust. 2 ww. ustawy i jedynie działalność, która do tego katalogu nie może być zaliczona, nie nakłada na Spółkę obowiązku udzielania informacji dotyczącej tej sfery działalności. O obowiązku udostępniania przez operatora systemu przesyłowego żądanej informacji decyduje zatem to, czy mieści się ona w kategorii pojęciowej "sprawy publicznej" w rozumieniu art. 1 ust. 1 U.d.i.p. Stosownie do art. 1 ust. 1 U.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostepnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Ustawodawca w przepisie art. 6 ust. 1 U.d.i.p. dokonał przykładowego wyliczenia, jaka informacja stanowi informację publiczną. Uwzględniając wszystkie aspekty wynikające z ww. przepisów, można zatem przyjąć, że informacją publiczną będzie każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Wymieniony wyżej przepis art. 6 ust. 1 U.d.i.p. w pkt 4 stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna m.in. o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Informacją publiczną jest zatem treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami władzy publicznej, treść wystąpień, opinii, ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto walor informacji publicznej posiada treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego takim organem, związanych z nimi bezpośrednio poprzez ich wytworzenie bądź też przez nie niewytworzonych, lecz używanych przy realizacji przewidzianych prawem zadań. Z tego względu, żądane przez skarżącą informacje w postaci wszelkiej dokumentacji związanej z posadowieniem urządzeń przesyłowych na nieruchomości, której jest właścicielem, w tym ewentualnych decyzji administracyjnych, będących źródłem prawnym tego zdarzenia, stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Powyższe stanowisko znajduje oparcie w utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, zgodnie z którą dokumenty związane z procesami inwestycyjnymi (w tym decyzje administracyjne, operaty szacunkowe i inne dokumenty) są dokumentami, do których dostęp gwarantuje ustawa o dostępie do informacji publicznej, jeżeli znajdują się one w posiadaniu podmiotu, do którego kierowany jest wniosek o taką informację (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn. akt II SAB/Kr 184/12, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt IV SA/Po 545/07, publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl). Gdyby jednak w toku gromadzenia wnioskowanej informacji okazało się, że żądaniem wniosku objęte są jakieś dokumenty prywatne, choć z uwagi na przedmiot wniosku wydaje się to być wątpliwe, to wówczas organ nie ma obowiązku udostępniania takiego dokumentu. Winien natomiast poinformować, że określony dokument nie stanowi informacji publicznej, uzasadniając swoje stanowisko. Sąd nie podziela argumentacji RWE Stoen Operator Spółka z o.o., iż zawarte we wniosku z dnia [...] września 2013 r. żądanie udostępnienia wskazanych dokumentów nie może być oceniane w oparciu o przepisy U.d.i.p., albowiem dokumenty te wiążą się z dochodzeniem przez skarżącą od Spółki roszczeń cywilnoprawnych. Zaznaczyć bowiem należy, że podmiot zainteresowany, kierując wniosek do pomiotu zobowiązanego nie musi wykazywać, w jakim celu żądana informacja publiczna jest jej potrzebna. Jedynie w przypadku żądania udzielenia informacji publicznej przetworzonej konieczne jest wykazanie, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Na uwzględnienie nie zasługuje również stanowisko Spółki, że o udostępnienie żądanych dokumentów skarżąca powinna zwrócić się do tych podmiotów, które dokumenty te wytworzyły. Zauważyć bowiem należy, iż nie zostało wykazane, by skarżąca była stroną ewentualnych postępowań w sprawie posadowienia urządzeń przesyłowych na wskazanych działkach, co umożliwiałoby jej dostęp do tych dokumentów na podstawie art. 73 § 1 K.p.a. Ewentualna możliwość zwrócenia się przez skarżącą o udostępnienie tych dokumentów do jakiegokolwiek innego podmiotu również w trybie przepisów U.d.i.p., nie wyłącza uprawnienia do zwrócenia się z tym wnioskiem do Spółki, skoro jest ona podmiotem objętym regulacją tej ustawy. Ponadto znaczny upływ czasu i zaistniałe zmiany w funkcjonowaniu i strukturze organów administracji mogłyby stwarzać trudności w ustaleniu organu, który jest obecnie w posiadaniu tych dokumentów. Tym samym możliwość uzyskania przez skarżącą informacji w innym trybie jest w rzeczywistości iluzoryczna. Z powyższego wynika, że w niniejszej sprawie spełniona została również przesłanka przedmiotowa zastosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 13 ust. 1 U.d.i.p. udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 U.d.i.p. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno - techniczną. Żaden przepis prawa nie nakłada na dysponenta takiej informacji obowiązku nadawania tejże czynności szczególnej formy. Gdyby Spółka nie mogła uczynić zadość wnioskowi w zakresie wskazanej przez zainteresowaną formy jego realizacji, w tej kwestii winna odwołać się do treści art. 14 ust. 2 U.d.i.o., w świetle którego jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim wypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się. Z kolei art. 3 ust. 1 pkt 1 U.d.i.p. stanowi, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Gdyby zatem Spółka uznała, że żądana przez skarżącą informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej, w takiej sytuacji powinna wezwać wnioskodawczynię, by wskazała powody, dla których spełnienie jej żądania jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jednak w tym przypadku konieczne jest wyjaśnienie zainteresowanej w wezwaniu, że wniosek dotyczy informacji publicznej przetworzonej i wskazanie, na czym w rzeczy samej polega proces jej przetworzenia. Jest to potrzebne ze względu na ocenę prawidłowości kwalifikowania informacji jako informacji publicznej przetworzonej, której udziela się wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że jej udzielenie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, natomiast odmawia się jej udostępnienia, jeśli warunek ten nie zostanie przez niego wypełniony. W myśl art. 5 U.d.i.p., podmiot zobowiązany może także ograniczyć dostęp do żądanych informacji publicznych np. ze względu na prywatność osoby fizycznej, ewentualnie z innych powodów, o których stanowi ustawa, co w praktyce może oznaczać udostępnienie treści dokumentu odpowiednio zanonimizowanego. Podmiot zobowiązany może również odmówić udzielenia informacji publicznej z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych. Jednakże jeśli odmawia, to ma tego dokonać w procesowej formie decyzji administracyjnej (art. 16 i art. 17 ustawy), co uzasadnia stosowanie w tym zakresie przepisów ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego. W takiej zatem sytuacji obowiązkiem Spółki było udzielenie skarżącej żądanych przez nią informacji, jeżeli są one w posiadaniu Spółki, bądź powiadomienie jej pismem, że takich informacji w ogóle nie posiada, bądź wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji, gdy podlegają one ochronie prawnej. Wprawdzie Spółka powołuje się na tajemnicę przedsiębiorcy, w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, ale kwestia ta może być co najwyżej powodem odmowy udzielenia żądanej informacji publicznej, podejmowanej w formie decyzji administracyjnej, której w rozpoznawanej sprawie nie podjęto. Z bezczynnością podmiotu zobowiązanego w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot ten nie podejmuje czynności materialno - technicznej wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. Z kolei stanowisko podmiotu, które w istocie sprowadza się do odmowy udzielenia informacji, przybiera, jak wskazano powyżej, procesową formę decyzji administracyjnej. W tego typu sprawach wnioskodawca domaga się udzielenia informacji, czyli działania zgodnego z wnioskiem. Skarżąca nie otrzymała od RWE Stoen Operator Sp. z o.o. żądanej informacji publicznej. W sprawie nie doszło też do wydania decyzji administracyjnej o odmowie jej udostępnienia. W świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej, Spółka pozostawała więc w zwłoce, toteż Sąd zobowiązał RWE Stoen Operator Sp. z o.o. z siedzibą w W. do rozpoznania wniosku skarżącej z dnia [...] września 2013 r. bądź poprzez udzielenie informacji publicznej, względnie poinformowanie, że jej nie posiada, bądź wydanie decyzji o odmowie jej udostępnienia z uwagi na jedną z tajemnic ustawowo chronionych, zgodnie z art. 16 i art. 17 U.d.i.p., co umożliwi stronie wykorzystanie środków prawnych, łącznie z prawem wniesienia skargi do Sądu na decyzję ostateczną. Sąd uwzględnił przy tym stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] października 2013 r., że linia energetyczna przebiegająca przez działki o nr ewidencyjnym [...] i [...] nie stanowi własności RWE Stoen Operator Sp. z o.o., i zobowiązał Spółkę do rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2013 r. w zakresie dotyczącym działki nr ewidencyjny [...]. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 149 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji wyroku. W pkt 2 Sąd stwierdził, że bezczynność Spółki nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12, publ.: LEX nr 1218894). Takich cech, tj. oczywistości w naruszeniu prawa, nie sposób przyjąć w kontrolowanym stanie faktycznym. Zważyć należy bowiem, że stosowanie przepisów U.d.i.p. wymaga także w niniejszym przypadku dokonania ich wykładni. Nie stanowi zaś o rażącym naruszeniu prawa błędna wykładnia, czy niewłaściwe zastosowanie takich wymagających interpretacji przepisów. Spółka, przyjmując, że nie jest zobowiązana do udostępniania żądanych informacji publicznych dokonała błędnej interpretacji przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Natomiast podstawę prawną orzeczenia o kosztach postępowania sądowego - w pkt 3 sentencji wyroku, stanowi art. 200 P.p.s.a. i art. 205 § 2 P.p.s.a. Skarżąca nie składała wniosku o wymierzenie Spółce grzywny, brak jest natomiast podstaw do zastosowania takiej sankcji z urzędu w przypadku, gdy stwierdzona bezczynność nie ma cech rażącego naruszenia prawa.