II SAB/Wa 369/14

Przewodniczący Sędzia WSA – Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 10 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 195/11 postanawia: odrzucić skargę. Prawomocnym wyrokiem z 17 października 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 195/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. D. na Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności dotychczas wydanych w sprawie decyzji administracyjnych. Pismem z 3 maja 2014 r. J. D. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyższym prawomocnym wyrokiem wnosząc o jego zmianę lub uchylenie. W uzasadnieniu wskazał, że postępowanie poprzedzające wydanie powyższego orzeczenia jest dotknięte nieważnością, gdyż naruszono zasady obowiązujące w postępowaniu administracyjnym, a także, że zostało uzyskane za pomocą przestępstwa oczywistego poświadczenia nieprawdy. Ponadto skarżący wskazał, że o podstawach do wznowienia postępowania dowiedział się 10 lutego 2014 r. "kiedy przygotowywał się do rozprawy w sprawie o sygn. akt I OSK 2715/12". W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, że żądanie wznowienia postępowania jest nieuzasadnione, gdyż w sprawie nie zaistniała którakolwiek z przesłanek wymienionych w art. 271-274 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."). Ponadto zwrócił uwagę, że skarżący także nie wykazał zaistnienia tych przesłanek. W konkluzji organ stwierdził, że żądanie skarżącego jest bezzasadne, gdyż samo subiektywne poczucie krzywdy nie stanowi przesłanki do wznowienia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 270 P.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 279 P.p.s.a., skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Skargę o wznowienie postępowania, stosownie do treści art. 277 P.p.s.a., wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Zgodnie z art. 273 § 2 P.p.s.a., można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Natomiast przepis art. 280 P.p.s.a. ustanawia obowiązek zbadania przez sąd na posiedzeniu niejawnym kwestii terminowego wniesienia skargi o wznowienie postępowania oraz oparcia jej na jednej z przedstawionych wyżej podstaw wznowienia. W przypadku uchybienia jednemu z tych wymagań sąd skargę odrzuca, w przeciwnym razie wyznacza rozprawę. Należy zauważyć, że instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu. Taki charakter tego środka prawnego powoduje, że wznowienie postępowania może nastąpić jedynie wówczas, gdy skarga o wznowienie postępowania sądowego wniesiona została z zachowaniem ustawowego terminu oraz oparta została na jednej z podstaw ściśle określonych w ustawie. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że skarga J. D. o wznowienie postępowania nie opiera się na ustawowych podstawach wznowienia. Podkreślenia wymaga bowiem fakt, iż okoliczności przywołane w skardze nie mają charakteru ustawowych podstaw wznowieniowych. Naruszenie zasad postępowania administracyjnego, nie może zostać bowiem zaliczone do ustawowych podstaw wznowienia postępowania sądowego, gdyż dotyczy postępowania przed organami administracji, a nie postępowania przed Sądem. Również uzyskanie "za pomocą przestępstwa oczywistego poświadczenia nieprawdy" nie jest ustawową przesłanką wznowienia postępowania sądowego. Należy bowiem zauważyć, ze zgodnie z art. 274 P.p.s.a., wznowienia z powodu przestępstwa można żądać jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym. Taki wyrok nie został przez skarżącego przedłożony. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych oraz poglądami doktryny, brak ustawowych podstaw wznowienia nie wynika tylko z braku przytoczenia określonego przepisu, ale również z braku okoliczności pozwalających na ustalenie, że w konkretnej sprawie podstawa wznowienia postępowania istnieje. Jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa wznowienia postępowania nie zachodzi, to taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 sierpnia 2006 r. sygn. akt I OSK 1006/06, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego stwierdzić należy, iż niniejsza skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.