II SAB/Wa 370/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Sędzia WSA Andrzej Góraj, Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 września 2025 r. sprawy ze skargi L. D. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu L. D. cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. L. D. (dalej, jako: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów (dalej, jako: organ lub Prezes RM) w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący wyjaśnił, że w dniu [...] listopada 2024 r. zwrócił się m. in. do Prezesa RM z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej jednak do dnia sporządzenia skargi (19 marca 2025 r.) nie otrzymał żadnej odpowiedzi. Do skargi skarżący dołączył kopię pisma z dnia 24 listopada 2024 r. oraz kopię pisma Biura Kontroli Komendy Głównej Policji z dnia [...] listopada 2024 r., znak: L.dz.: [...] skierowanego do skarżącego i zawierającego wezwanie do usunięcia braków formalnych pisma skarżącego z dnia 11 listopada 2024 r., kopię aktu wręczenia sztandaru z dnia 24 lipca 1999 r. oraz kopię pisma skarżącego z dnia 11 listopada 2024 r. skierowanego do Zastępcy Dyrektora Biura Prawnego Komendy Głównej Policji Pani [...] E. G., które to pismo zostało skierowane przez skarżącego do wiadomości Andrzeja Dudy Prezydenta RP oraz Donalda Tuska Prezesa Rady Ministrów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarżący formułuje wobec Prezesa RM zarzut nie udzielenia odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, który to wniosek według twierdzeń skarżącego miał być zawarty w piśmie z dnia 24 listopada 2024 r. Organ wyjaśnił, że pismo skarżącego z dnia 24 listopada 2024 r. skierowane do Andrzeja Dudy - Prezydenta RP, Donalda Tuska - Premiera RP i [...] D. S. (Biuro Kontroli KGP) oraz skierowane do wiadomości: MSWiA i osób zainteresowanych sprawą, zostało wniesione na dziennik podawczy Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w dniu 26 listopada 2024 r. Pismo zostało przekazane do Departamentu Wniosków, Petycji i Skarg Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Następnie przedmiotowe pismo zostało przekazane przez Departament Wniosków, Petycji i Skarg - zgodnie z właściwością - przy piśmie z dnia 28 listopada 2024 r. do Biura Kontroli Komendy Głównej Policji (pismo w aktach sprawy). Przekazanie korespondencji obyło się za pośrednictwem platformy ePUAP. O przekazaniu ww. korespondencji skarżący został poinformowany pismem wysłanym pocztą tradycyjną (listem poleconym bez potwierdzenia odbioru) w dniu 29 listopada 2024 r. Organ wskazał, że w sprawie "zaginięcia w Komendzie Głównej Policji historycznego sztandaru" do Kancelarii Prezesa Rady Ministrów wpłynęły jeszcze dwa wystąpienia skarżącego. W dniu 12 listopada 2024 r. skarżący wniósł na dziennik podawczy Kancelarii Prezesa Rady Ministrów przywołane wyżej pismo opatrzone datą 11 listopada 2024 r. Pismo to skierowane było do Zastępcy Dyrektora Biura Prawnego Komendy Głównej Policji (skierowane do wiadomości Prezydenta RP oraz Prezesa Rady Ministrów). Departament Wniosków, Petycji i Skarg wystąpienie to zakwalifikował jako skargę na Zastępcę Dyrektora Biura Prawnego Komendy Głównej Policji i pismem z dnia [...] listopada 2024 r. (znak: [...]) przekazał - zgodnie z właściwością - Komendzie Głównej Policji. Z kolei w dniu 19 listopada 2024 r. skarżący wniósł na dziennik podawczy Kancelarii Prezesa Rady Ministrów wystąpienie skierowane do T. S. - Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (skierowane do wiadomości Prezesa Rady Ministrów) i zawierające wniosek o "ujawnienie pełnej dokumentacji tj. akt w sprawie formalnej dokumentacji dot., ustanowienia, nadania oraz wręczenia sztandaru Komendantowi Głównemu Policji". Do wniosku dołączone zostało przywołane wyżej pismo skarżącego opatrzone datą 11 listopada 2024 r., skierowane do Zastępcy Dyrektora Biura Prawnego Komendy Głównej Policji. Z uwagi na fakt, że pismo w sprawie wniosku zostało skierowane jedynie do wiadomości Prezesa Rady Ministrów oraz że pismo z dnia 11 listopada 2024 r. zostało już wcześniej przekazane przez Departament Wniosków, Petycji i Skarg do Komendy Głównej Policji, przedmiotowe wystąpienie zostało odłożone ad acta. W ocenie organu z treści pisma skarżącego z dnia 24 listopada 2024 r. wynika jednoznacznie, że pismo to nie zawiera żadnego sprecyzowanego żądania, wniosku ani pytania, treść pisma obejmuje jedynie stwierdzenia Skarżącego o zaginięciu w Komendzie Głównej Policji historycznego sztandaru. Z oczywistych względów przedmiotowe pismo nie mogło zatem zostać zakwalifikowane jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Zdaniem organu, wystąpienie skarżącego z dnia 24 listopada 2024 r. stanowi wyraz niezadowolenia skarżącego, które zostało zakwalifikowane przez organ, podobnie jak pismo z dnia 11 listopada 2024 r., jako skarga powszechna, o której mowa w art. 227 K.p.a. podlegająca załatwieniu w trybie przepisów działu VIII K.p.a. Ponadto, jak wynika z treści pisma z dnia 24 listopada 2024 r. oraz treści pism załączonych do pisma z dnia 24 listopada 2024 r., tj.: 1. pisma z dnia 11 listopada 2024 r. zawierającego skargę na Zastępcę Dyrektora Biura Prawnego Komendy Głównej Policji, oraz 2. pisma Biura Kontroli Komendy Głównej Policji z dnia [...] listopada 2024 r. (znak: L.dz.: [...]), zawierającego wezwanie do usunięcia braków formalnych pisma Skarżącego z dnia 11 listopada 2024 r., w Biurze Kontroli Komendy Głównej Policji prowadzone było postępowanie w trybie działu VIII K.p.a., zainicjowane ww. pismem z dnia 11 listopada 2024 r., zaś pismo z dnia 24 listopada 2024 r. stanowi odpowiedź na przesłane skarżącemu w toku tego postępowania pismo Biura Kontroli Komendy Głównej Policji z dnia [...] listopada 2024 r. (znak: l. dz.: [...]). W związku z powyższym organ stwierdził, że prawidłowo zakwalifikował wystąpienie skarżącego z dnia 24 listopada 2024 r. jako skargę w rozumieniu przepisów działu VIII K.p.a. i prawidłowo przekazał przedmiotową skargę do załatwienia organowi właściwemu. Nie można zatem skutecznie stawiać organowi zarzutu nie udzielenia odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, ponieważ pismo skarżącego z dnia 24 listopada 2024 r. takiego wniosku nie zawierało. Zdaniem organu ocena prawidłowości prowadzenia postępowania w trybie przepisów działu VIII K.p.a. nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny, a brak kognicji sądu administracyjnego w sprawie stanowi podstawę do odrzucenia skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej, jako: P.p.s.a.). W piśmie procesowym z dnia 21 maja 2025 r. skarżący podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu, skarga podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej, jako: P.p.s.a.). Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym, w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735, 1491, 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2021 r., poz. 422 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a P.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 P.p.s.a. działania organów administracji publicznej, ich bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, ale tylko w przypadkach, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę sądu administracyjnego w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 P.p.s.a. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi, jak wskazał skarżący, jest bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. Zauważyć jednak należy, iż pismo z dnia 24 listopada 2024 r. nie stanowi, zdaniem Sądu, wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Pismo to po pierwsze odnosi się ewidentnie do już prowadzonej sprawy o nr L. dz. : [...] oraz treści pisma organu z dnia 11 listopada 2024 r. Po drugie – skarżący w piśmie tym odnosi się do stanowiska organu przedstawionego mu we wcześniejszej korespondencji. Po trzecie – skarżący nie powołuje się w nim na dostęp do informacji publicznej czy przepisy u.d.i.p. I po czwarte, i najważniejsze – nie formułuje w nim jakiegokolwiek żądania, wniosku czy pytania. Skarżący w piśmie z dnia 24 listopada 2024 r. przedstawia jedynie swoje stanowisko w sprawie toczącej się już w organie (a także w innych organach), a dotyczącej zaginięcia sztandaru wręczonego w 1999 r. Komendantowi Głównemu Policji. W ocenie Sądu, powyższe powoduje, iż organ prawidłowo zakwalifikował pismo z dnia 24 listopada 2024 r. jako skargę w trybie art. 227 K.p.a. W tym miejscu wyjaśnić należy, że w ramach postępowania skargowego – regulowanego Działem VIII ("Skargi i wnioski") Kodeks postępowania administracyjnego - realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji RP prawo składania petycji, skarg i wniosków. Postępowanie skargowo-wnioskowe ma charakter odrębny od postępowania administracyjnego, a do czynności podejmowanych w tym postępowaniu nie stosuje się przepisów działu II K.p.a. ponieważ w odróżnieniu od postępowania administracyjnego, postępowanie skargowo-wnioskowe nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej. Tryb skargowo-wnioskowy (art. 221 i następne K.p.a.) jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie, czyli zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi lub wniosku, nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc nie tylko postępowania odwoławczego, ale także postępowania sądowoadministracyjnego. Przedmiotem zaś skargi powszechnej, przewidzianej w art. 227 i następnych K.p.a., może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie rozstrzyga się o indywidualnych prawach, a więc nie wydaje się aktów adresowanych do strony skarżącej, a jedynie zawiadamia się ją o czynnościach wewnętrznych, zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów Działu VIII K.p.a. (art. 221-256 K.p.a.), odnoszące się do skarg i wniosków, nie mieszczą się zatem w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 § 2 pkt 1 - 8 P.p.s.a. i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego (por. np. postanowienie NSA z dnia 9 listopada 2006 r. sygn. akt I OZ 1133/06). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Brak właściwości sądu administracyjnego ma miejsce wówczas, gdy skarga m.in. dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego (tak: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2011, dostępny w bazie danych LEX - dokument nr 420218). Tego rodzaju sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem z powyższych rozważań wynika, że działanie organu w postępowaniu prowadzonym przy zastosowaniu przepisów Działu VIII K.p.a., nie podlega kontroli sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.