II SAB/Wa 375/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2009 r., sygn. akt II SAB/Wa 197/08 postanawia odrzucić skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym postanowieniem z dnia 15 czerwca 2009 r., sygn. akt II SAB/Wa 197/08, umorzył postępowanie w sprawie ze skargi J. D. na bezczynność Komendanta [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia o wysokości uposażenia i innych należności dla celów zaopatrzenia emerytalnego. W dniu 7 maja 2014 r. J. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyżej wymienionym prawomocnym postanowieniem, wnosząc o jego zmianę lub uchylenie. W uzasadnieniu skargi wskazał, że postępowanie poprzedzające wydanie postanowienia jest dotknięte nieważnością, gdyż zostały naruszone zasady obowiązujące w postępowaniu administracyjnym, a także – postanowienie to zostało uzyskane za pomocą przestępstwa – oczywistego poświadczenia nieprawdy. Podkreślił, że organ wojskowy nie zapewnił mu czynnego udziału w postępowaniu, nie umożliwił wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. Odnosząc się do kwestii zachowania terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania podał, iż o podstawach do wznowienia postępowania we wskazanej wyżej sprawie dowiedział się w dniu 10 lutego 2014 r., gdy przygotowywał się do rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I OSK 2715/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 279 tej ustawy, skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Skargę o wznowienie postępowania – stosownie do art. 277 powołanej ustawy, wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Przepis art. 280 cytowanej ustawy ustanawia obowiązek zbadania przez sąd na posiedzeniu niejawnym kwestii terminowego wniesienia skargi o wznowienie postępowania oraz oparcia jej na jednej z podstaw wznowienia. Katalog przesłanek do wznowienia postępowania sądowo-administracyjnego jest wymieniony enumeratywnie w art. 271-273 powołanej ustawy. Instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu. Taki charakter tego środka prawnego powoduje, że wznowienie postępowania może nastąpić jedynie wówczas, gdy skarga o wznowienie postępowania sądowego wniesiona została z zachowaniem ustawowego terminu oraz oparta została na jednej z podstaw ściśle określonych w ustawie. W przypadku uchybienia jednemu z tych wymagań sąd skargę odrzuca, w przeciwnym razie wyznacza rozprawę. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że okoliczności, które podnosi skarżący w uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 197/08, dotyczą postępowania przed organami administracji, a nie postępowania sądowego. Ponadto, jak stanowi art. 274 ustawy, wznowienia z powodu przestępstwa można żądać jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym. Trzeba więc stwierdzić, że skarga J. D. o wznowienie postępowania nie opiera się na ustawowych podstawach wznowienia. Podkreślenia wymaga bowiem fakt, iż okoliczności przywołane w skardze nie mają charakteru ustawowych podstaw wznowieniowych. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych oraz poglądami doktryny, brak ustawowych podstaw wznowienia nie wynika tylko z braku przytoczenia określonego przepisu (którego skarżący nie wskazał w skardze), ale również z braku okoliczności pozwalających na ustalenie, że w konkretnej sprawie podstawa wznowienia postępowania istnieje. Jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa wznowienia postępowania nie zachodzi, to taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 sierpnia 2006 r. sygn. akt I OSK 1006/06, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto nie zostało wykazane, że skarga o wznowienie postępowania została wniesiona w trzymiesięcznym terminie. Wbrew twierdzeniom skarżącego, należy uznać, że strona uchybiła trzymiesięcznemu terminowi do złożenia skargi o wznowienie postępowania. Brak jest bowiem przesłanek wskazujących na twierdzenie skarżącego, że o podstawach do wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 197/08 dowiedział się dopiero w dniu 10 lutego 2014 r. Wszystkie bowiem okoliczności podane przez stronę w skardze o wznowienie, dotyczą postępowania przed organami administracji. Oznacza to skarga o wznowienie postępowania z dnia 3 maja 2014 r. została wniesiona przez stronę z uchybieniem 3-miesięcznego terminu, o jakim mowa w art. 277 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż niniejsza skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.