II SAB/Wa 38/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na bezczynności Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2009 r. postanawia: odrzucić skargę. J.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 2 lutego 2018 r. na bezczynność Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2009 r. W treści przedmiotowego wniosku zatytułowanego "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" strona zwróciła się do Ministra Obrony Narodowej o zobowiązanie następcy prawnego Komendanta Wyższej Szkoły [...] w [...] do praworządnego wykonania rozkazu personalnego Szefa Departamentu kadr MON z dnia [...] stycznia 1991 r. dotyczącego zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy w terminie do [...] lipca 2009 r. W treści pisma z dnia 6 marca 2019 r. organ nadmienił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 grudnia 2008 r. sygn. akt II SAB/Wa 74/08 odrzucił skargę J. D. na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] marca 2008 r. który posiada ten sam przedmiot co badany w trakcie niniejszego postepowania wniosek z dnia [...] czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), Sąd odrzuca skargę: jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Należy zaznaczyć, że pismo J. D. z dnia [...] czerwca 2009 r. zawiera zdaniem Sądu, tożsame wnioski z zawartymi w treści pisma strony z dnia [...] marca 2008 r. We wniosku z dnia [...] marca 2008 r. skarżący zażądał wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie: ustalenia daty zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy oraz ustalenia daty zwolnienia z ostatnio zajmowanego stanowiska wykładowcy Wyższej Szkoły [...] w [...]. Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2008 r. sygn. akt II SAB/Wa 74/08 WSA w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, odrzucił skargę J. D. na bezczynność Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] marca 2008 r. Oceniając dopuszczalność skargi w niniejszym postępowaniu, należy przede wszystkim zwrócić uwagę na fakt, iż kwestie dotyczące zwolnienia skarżącego ze służby wojskowej oraz data tego zwolnienia jak również data zwolnienia skarżącego z ostatnio zajmowanego stanowiska zostały rozstrzygnięte ostatecznym rozkazem personalnym Szefa Departamentu Kadr z dnia [...] stycznia 1991 r. o zwolnieniu skarżącego z zawodowej służby wojskowej i przeniesieniu do rezerwy oraz rozkazem dziennym Komendanta [...] z dnia [...] marca 1991 r. nr [...], którym stwierdzono, że J. D. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy oraz ubył do WKU w [...] z dniem [...] marca 1999 r. Wobec powyższego w ocenie Sądu rozpatrzenie wniosku J. D. z dnia [...] czerwca 2009 r. nie mogło zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnej, postanowienia, czy też innego aktu lub czynności, którego legalność mogłaby podlegać kontroli sądu administracyjnego. W świetle powyższego, należy uznać, że w przedmiotowej sprawie Dyrektor Departamentu Kadr MON nie był zobowiązany do wydania aktu bądź podjęcia czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powtórzyć należy, że zdaniem Sądu, na organie nie ciąży obowiązek wydania aktu lub czynności. Brak takiego obowiązku powoduje, że skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2009 r. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.