II SAB/Wa 380/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2008 r. postanawia - odrzucić skargę - Wnioskiem z dnia [...] lipca 2008 r. A. K. zwrócił się do Ministra Pracy i Polityki Społecznej o stwierdzenie, na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, 3, 6 i 7 kpa, nieważności: 1. decyzji Starosty Z. z dnia [...] października 2006 r. nr [...]; 2. postanowienia Starosty Z. z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...], 3. postanowienia Starosty Z. z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...], 4. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...], 5. uchwały Rady Powiatu w Z. z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...], 6. decyzji Starosty Z. z dnia [...] maja 2007 r. nr [...], 7. decyzji Wojewody z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...]. W związku z powyższym wnioskiem Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 66 § 1 k.p.a., zawiadomił A. K. o konieczności wniesienia odrębnych podań w sprawach orzeczeń wskazanych we wniosku. Jednocześnie pouczył stronę o treści art. 66 § 2 kpa. W dniu [...] września 2010 r. A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2008 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Z. z dnia [...] października 2006 r. nr [...]. W uzasadnieniu skargi podniósł, że Minister nie rozstrzygnął sprawy decyzją odpowiadającą wnioskowi i nie wyznaczył żadnego terminu załatwienia sprawy, będąc organem właściwym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 stycznia 2011 r. sygn. akt II SAB/Wa 311/10 odrzucił skargę A. K. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2008 r. W uzasadnieniu Sąd powołując się na fakt wydania przez organ w dniu [...] sierpnia 2008 r. postanowienia nr [...] i doręczenia go stronie przed wniesieniem skargi na bezczynność, stwierdził iż skarga na bezczynność jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W wyniku rozpatrzenia skargi kasacyjnej A. K., Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 października 2011 r. sygn. akt I OSK 1034/11 uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 21 stycznia 2011 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż Sąd I instancji przed podjęciem zaskarżonego postanowienia zobligowany był dokładnie wyjaśnić, czy postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2008 r. pozostaje nadal w obrocie prawnym. Wskazał, iż z udzielonej przez organ odpowiedzi na skargę wynika, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie toczyło się odrębne postępowanie dotyczące postanowienia z dnia [...] sierpnia 2008 r. W konkluzji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż dla oceny zasadności wniesionej przez skarżącego skargi na bezczynność podstawowe znaczenie ma ustalenie czy w obrocie prawnym funkcjonuje przedmiotowe postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Celem wprowadzenia do systemu sądowej kontroli administracji skargi na bezczynność organu było wyposażenie jednostki w środek prawny, którego zastosowanie skutecznie przymuszałoby organ do podjęcia przewidzianego prawem działania. Wniesienie skargi na bezczynność organu po podjęciu przez ten organ działania, które zostało określone przez przepisy prawa, czyni skargę na bezczynność niedopuszczalną. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej jest w niniejszej sprawie niedopuszczalna. Zgodnie z art. 66 § 1 kpa (w brzmieniu obowiązującym na dzień [...] sierpnia 2008 r.) jeżeli podanie dotyczy kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, uczyni przedmiotem rozpoznania sprawy należące do jego właściwości. Równocześnie zawiadomi wnoszącego podanie, że w sprawach innych powinien wnieść odrębne podanie do właściwego organu i poinformuje go o treści § 2. Zawiadomienie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. W sprawie bezsporne jest, że organ postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008r. nr [...], wydanym na podstawie art. 66 § 1 kpa, zawiadomił stronę o konieczności wniesienia odrębnych podań w sprawach wskazanych we wniosku z dnia [...] lipca 2008 r. W postanowieniu tym Minister uznał się niewłaściwym m.in. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Z. z dnia [...] października 2006 r. wskazując, że właściwym w tej kwestii jest organ wyższego stopnia nad starostą, tj. wojewoda. Postanowienie doręczone zostało stronie w dniu [...] sierpnia 2008 r. Z akt sprawy jak również z informacji uzyskanych od organu (pismo z dnia [...] listopada 2011 r.) wynika, że postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] pozostaje w obrocie prawnym. Jednocześnie należy wskazać, iż wyrokiem z dnia 5 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. K. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...]. Wobec stwierdzenia, że przed wniesieniem skargi na bezczynność, organ podjął przewidziane prawem działanie w sprawie wniosku strony z dnia [...] lipca 2011r. wydając w dniu [...] sierpnia 2008 r. postanowienie nr [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie obowiązany był uznać skargę za niedopuszczalną. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.