II SAB/Wa 385/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 5 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. D. na pismo Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] o pozostawieniu bez rozpoznania jego skargi z dnia 7 lutego 2017 r. postanawia: - odrzucić skargę - D. D. wniósł do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych pismo z dnia 7 lutego 2017 r. zatytułowane: "Skarga na producenta oprogramowania systemu [...]". Pismem z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...] organ wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych ww. skargi (art. 63 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego) - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania - poprzez doprecyzowanie na czym konkretnie polega naruszenie prawa do ochrony danych osobowych, wskazanie nazwy i adresu siedziby podmiotu naruszającego prawo oraz podanie podjęcia jakich czynności strona domaga się od organu w związku z kwestionowanym przetwarzaniem danych osobowych. Pismem z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych poinformował D. D., o pozostawieniu bez rozpoznania jego skargi z dnia 7 lutego 2017 r. D. D. w dniu [...] lipca 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postępowanie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych. Zarządzeniem z dnia 10 sierpnia 2017 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do usunięcia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) braków formalnych skargi poprzez jej sprecyzowanie, polegające na jednoznacznym wskazaniu co jest przedmiotem skargi. Poinformowano, że w przypadku, gdy skarga dotyczy decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności należy wskazać organ, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, datę i numer zaskarżonej decyzji, postanowienia, aktu lub czynności. Jeżeli skarga dotyczy bezczynności lub przewlekłości organu należy wskazać wniosek, którego organ nie rozpatrzył w formie prawem przewidzianej albo w stosunku do którego postępowanie było prowadzone w sposób przewlekły. W piśmie z dnia 24 sierpnia 2017 r. (karta 14) skarżący zaznaczył, iż zaskarżonym aktem jest pismo GIODO z dnia [...] marca 2017 r. nr [...]. Następnie skarżący pismem z dnia 25 września 2017 r. nadmienił, że jego skarga nie dotyczy bezczynności organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 ustawy wymienia decyzje, postanowienia, akty, czynności, bezczynność, a także przewlekłe prowadzenie postępowania, które podlega kontroli sądów administracyjnych. Przedmiotem skargi jest pismo GIODO z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] informuje skarżącego o pozostawieniu jego skargi z dnia 7 lutego 2017 r. bez rozpoznania. W niniejszej sprawie, skoro organ podjął działania zmierzające do usunięcia braków skargi z dnia 7 lutego 2017 r. w trybie art. 64 § 2 k.p.a., to wobec nie usunięcia tych braków w terminie musiało nastąpić pozostawienie podania bez rozpoznania. Pozostawienie podania bez rozpoznania powoduje jego bezskuteczność, a więc w takiej sytuacji nie dochodzi do wszczęcia w myśl art. 61 § 3 k.p.a. postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 24.07.2012 r. sygn. akt I OSK 842/12, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 12.03.2013 r. sygn. akt I SAB/Wr 1/13). W literaturze oraz orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż pozostawienie podania bez rozpoznania (pismo GIODO z dnia [...] marca 2017 r.) jest niezaskarżalną czynnością materialno-techniczną, która nie została w Kodeksie postępowania administracyjnego sformalizowana. Przepisy prawa procesowego nie przewidują wydania decyzji o pozostawieniu podania bez rozpoznania. W razie pozostawienia przez organ podania bez rozpoznania strona może podjąć obronę przed bezczynnością, składając zażalenie do organu wyższego stopnia (art. 37 § 1 kpa), a następnie w razie nieuwzględnienia zażalenia, skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wówczas wynik tego postępowania przesądzi o tym, czy wniosek spełniał wszystkie wymogi formalne, a zatem czy organ pozostawał bezczynnym w sprawie (por. B. Adamiak, J. Borkowski, "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 311). Z uwagi na wyżej wymienione cechy pisma organu z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] nie podlega ono kontroli sądu administracyjnego i nie może być przedmiotem skutecznie wniesionej skargi. Przedmiotowa skarga jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji postanowienia.