II SAB/Wa 406/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 października 2025 r. sprawy ze skargi B. M. na bezczynność Rady Doskonałości Naukowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2024 r. o udostępnienia informacji publicznej 1. stwierdza, że Rada Doskonałości Naukowej dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] listopada 2024 r.; 2. stwierdza, że bezczynność Rady Doskonałości Naukowej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Rady Doskonałości Naukowej na rzecz skarżącego B. M. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. I. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. B. M. (zwany dalej "Skarżącym") pismem z [...] października 2024r. skierowanym do Rady Doskonałości Naukowej (zwana dalej "RDN") za pośrednictwem adresu e-mail, wskazał, że dziękując za szybką odpowiedź na wniosek, prosi o przesłanie protokołów z porządkiem obrad z plenarnych posiedzeń RDN za 2023r. 2. RDN pismem z [...] października 2024r. przesyłała na podany przez Skarżącego adres e-mail protokoły objęte ww. wnioskiem. 3. Skarżący we wniosku z [...] listopada 2024r. zwrócił się do RDN, o przesłanie protokołów z zebrań zespołów i posiedzeń plenarnych RDN za 2024r. 4. RDN w piśmie z [...] grudnia 2024r. nr [...], odpowiadając na ww. wskazała Skarżącemu, działając na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2023r. poz. 902, zwana dalej "u.d.i.p."), że z uwagi na konieczność dokonania analizy dokumentów objętych żądaniem ich udostępnienia, zawiadamia, że rozpatrzenie ww. wniosku powinno nastąpić do [...] stycznia 2025r. 5. Skarżący pismem z [...]lutego 2025r. ponowił żądanie zawarte we wniosku z [...] listopada 2024r., bo nie otrzymał jeszcze żądanych informacji. 6. Skarżący w piśmie z [...]marca 2025r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez RDN w zakresie udostępnienia informacji publicznej w postaci protokołów z posiedzeń RDN. Skarżący wniósł o: - stwierdzenie przewlekłości i dokonanie kontroli przewlekłości postępowania; - wymierzenie organowi kary grzywny w wysokości 10-krotnej wysokości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia ustalonego za 2023r.; - zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w terminie 3 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; - zobowiązanie organu do zamieszczania protokołów z posiedzeń Zespołów Nauk i posiedzeń Prezydium RDN na stronie BIP bez anonimizacji danych w protokołach; - rozpoznanie skargi w trybie uproszczonym; - zasądzenie kosztów postępowania na rzecz Skarżącego według norm przepisanych. Skarżący w uzasadnieniu skargi wskazał, że [...] listopada 2024r. mailowo wysłał do organu wniosek o udostępnienie w trybie dostępu do informacji publicznej kopii protokołów z posiedzeń Zespołów i z posiedzeń Prezydium RDN. Zgodnie z art. 13 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Wyjaśnił, że choć organ w korespondencji skierowanej do Skarżącego wskazał, że potrzebuje czasu na rozpatrzenie wniosku aż do [...] lutego 2025r., to i tak w tym terminie nie rozpatrzył wniosku i ponownie przedłużył termin do [...] marca 2025r. Skarżący w związku z dezaprobatą zwrócił się do RDN o załatwienia sprawy do końca lutego br. Skarżący podniósł, że orzecznictwo sądów administracyjnych jednoznacznie wskazuje, że informacja publiczna posiada charakter przetworzony wyłącznie, gdy jej przygotowanie wymaga analizy, porównania, zestawienia lub interpretacji danych (por. wyrok NSA z 27 stycznia 2011r. sygn. akt I OSK 1870/10). Zebrania informacji już istniejących w dokumentach posiadanych przez organ nie oznacza, że mamy do czynienia z informacją przetworzoną. W sprawie żądane informacje są informacją publiczną, która nie wymaga jakiegokolwiek i całkowicie zbędnego przetworzenia. Nie wymagają podejmowania niepotrzebnej analizy, a jedynie zebrania i przedstawienia danych będących już w posiadaniu organu. Stanowisko RDN jest zatem rażąco sprzeczne z utrwalonym orzecznictwem i prowadzi do nieaprobowalnego naruszenia art. 10 ust. 1 u.d.i.p. Orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego jednoznacznie wskazuje, że prawidłowe funkcjonowanie demokracji wymaga, aby obywatele mieli rzeczywistą możliwość oceniania działań instytucji publicznych" (wyrok TK z [...] kwietnia 2012r. sygn. [...] ). Ograniczanie dostępu do tych informacji potencjalnie może prowadzić do powstawania nieuzasadnionych mechanizmów nie podlegających społecznej kontroli. Posiada także istotne, ważkie znaczenie sprawy dla jakości debaty publicznej. Debata publiczna na temat jakości funkcjonowania domeny akademickiej jest jednym z kluczowych elementów demokratycznego państwa. Utrudnianie dostępu do takiej informacji prowadzi do ograniczenia tej debaty i stanowi niedopuszczalne naruszanie standardów europejskich. Europejski Trybunał Praw Człowieka wielokrotnie podkreślał, że społeczny nadzór nad instytucjami publicznymi posiada kluczowe znaczenie dla funkcjonowania demokracji (wyrok z [...] kwietnia 2009r. [...] c/a W., [...] ). Utajnianie takich informacji prowadzi do ograniczenia ich dostępu w sprawach publicznych, pozostając w oczywistej rażącej sprzeczności z unormowaniami Konstytucji RP w tym zakresie (art. 61 ust. 1 i 2). 7. RDN pismem z [...] marca 2025r. (podając nr sprawy [...], jak w piśmie z [...] grudnia 2024r.) wezwała [...] marca 2025r. Skarżącego do uzupełnienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z [...] października 2024r., przesłanego za pośrednictwem poczty elektronicznej, powołując się na art. 64 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024r. poz.572, zwany dalej "k.p.a."). RDN wskazała że w związku z przewidywaną koniecznością rozpatrzenie ww. wniosku w sposób, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022r. poz. 902, zwana dalej "u.d.i.p."), podanie to winno spełniać wymogi określone przepisami k.p.a. Skarżący powinien opatrzyć wniosek o udostępnienie informacji publicznej własnoręcznym podpisem i doręczyć go do siedziby RDN albo opatrzenie wniosek kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym i doręczyć go na elektroniczną skrzynkę podawczą ePUAP (/RDN/SkrytkaESP) albo na adres do doręczeń elektronicznych ([...]). Uzupełnienie wniosku we wskazanym zakresie powinno nastąpić w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia jego bez rozpoznania. Brak uzupełnienia ww. podania uniemożliwi właściwe jego rozpatrzenie w trybie i na zasadach określonych w przepisach u.d.i.p. 8. Skarżący [...] marca 2025r., za pośrednictwem wiadomości elektronicznej wysłanej na adres [email protected] poinformował, że nie otrzymał żadnej wiadomości, załącznika, ani protokołów wskazanych we wcześniejszych pismach. 9. RDN w piśmie z [...] marca 2025r. poinformowała, że w aktach widnieje informacja o dodaniu załącznika do korespondencji elektronicznej z [...] marca 2025r. Niezależnie jednak od tego raz jeszcze przesłała ww. pismo z [...] marca 2025r., z prośbą o potwierdzenie jego otrzymania. 10. Skarżący w piśmie z [...] marca 2025r. stwierdził, że nie otrzymał załącznika i oczekuję jego ostatecznego odbioru. 11. RDN pismem z [...] marca 2025r. wskazała, że skoro Skarżący twierdzi, że nie otrzymał pisma RDN załączonego do e-maila z [...] i [...] marca 2025r., to wzywa Skarżącego do wskazania adresu do doręczeń. Brak jego wskazania w terminie 7 dni spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania z powodu niemożności podjęcia skutecznie czynności zmierzających do wydania decyzji, o której mowa art. 16 ust. 1 u.o.d.o. 12. RDN, reprezentowana przez r.pr. P. W., w odpowiedzi na skargę z [...] marca 2025r. wniosła o jej oddalenie, rozpoznanie skargi w trybie uproszczonym. Po przytoczeniu stanu sprawy wskazała, że do dnia sporządzenia odpowiedzi na skargę do RDN nie wpłynęła odpowiedź Skarżącego na wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Na stronie BIP RDN publikowane są w formie tabeli "Informacje o rozstrzygnięciach wydanych" przez RDN z podziałem na konkretne lata i miesiące. Znajdują się tam dane: rodzaj sprawy, numer wniosku, dane kandydata, dziedzina, dyscyplina, dane ewentualnych recenzentów, wyniki głosowań. W obliczu tych informacji, które są udostępnione publicznie i w znaczącym zakresie są zbieżne z wnioskiem Skarżącego - złożenie nowych wniosków o udostępnienie przetworzonej informacji, której organ z uwagi na zasób kadrowy nie jest w stanie sprostać - jest nadużyciem prawa do dostępu do informacji publicznej. 13. Pracownik Sądu sporządził notatkę z rozmowy przeprowadzonej [...] września 2025r. z pracownikiem RDN, z której wynika, że sprawa o sygn. akt II SAB/Wa 406/25 nie zakończyła się ani decyzją ani postanowieniem. Na pytanie czy pozostawiono wniosek Skarżącego bez rozpoznania, pracownik RDN nie udzielił informacji. 14. Sekretariat Wydziału II WSA w Warszawie, w wykonaniu zarządzenia Sędziego sprawozdawcy 30 września 2025r. zwrócił się [...] października 2025r. do pełnomocnika RDN o pilne wyjaśnienie, czy Skarżącego poinformowano o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku z [...] listopada 2024r. 15. RDN pismem z [...] października 2025r. wyjaśniła, że nie wydała decyzji, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p., gdyż Skarżący wniósł o udostępnienie informacji publicznej [...] października 2024r. za pośrednictwem korespondencji przesłanej na adres poczty elektronicznej organu. RDN [...] marca 2025r. wezwała Skarżącego do uzupełnienia wniosku przez jego opatrzenie podpisem własnoręcznym i doręczenie go do siedziby organu albo o jego opatrzenie kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym i doręczenie go na elektroniczną skrzynkę podawczą ePUAP (/RDN/SkrytkaESP), albo na adres do doręczeń elektronicznych ([...]). Wezwanie skierowano na adres poczty elektronicznej Skarżącego, z którego przesłał wniosek. RDN nie dysponował innymi danymi korespondencyjnymi Skarżącego. Wezwanie powtórzono [...] marca 2025r. Wobec twierdzenia Skarżącego, że wezwania nie doręczono, choć z akt sprawy wynika odmienny stan faktyczny, RDN wezwała Skarżącego [...] marca 2025r. do wskazania adresu do doręczeń, pod który wezwanie będzie mogło zostać przesłane. RDN pouczyła, że brak wskazania adresu w terminie 7 dni spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania, z powodu niemożności podjęcia skutecznie czynności zmierzających do wydania decyzji, o której mowa art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Skarżący nie podpisał wniosku i nie wskazał adresu do doręczeń. RDN nie mogła więc rozpatrzeć wniosku w sposób, o którym mowa w § 16 ust. 1 u.d.i.p. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Skarga jest uzasadniona. 2. Sąd wyjaśnia, że rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, stosownie do art. 119 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024r. poz. 935 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a."). W myśl bowiem ww. przepisu sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przy czym zgoda stron na rozpatrzenie skargi w trybie uproszczonym nie jest wymagana. W sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność RDN w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. 3. Sąd zauważa, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022r., poz. 2492 ze zm.) Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do treści art. 3 § 1 P.p.s.a. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu, tj. w sytuacjach, gdy organ ma obowiązek wydać decyzję administracyjną, postanowienie w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służą odwołanie bądź zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (...) oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających. Zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie Sąd, zgodnie z art. 149 § 1a P.p.s.a., stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd w świetle art. 149 § 1b P.p.s.a. w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. W myśl art. 149 § 2 P.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Należy też wyjaśnić, że tryb dostępu do informacji publicznej charakteryzuje się szybkością postępowania. To zaś nakłada obowiązki zarówno na pytany podmiot, jak i na wnioskodawcę. W świetle bowiem art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Na mocy natomiast art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. 3. Sąd, przechodząc do merytorycznego rozpoznania skargi wskazuje, że pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Uwzględniając wszystkie aspekty wynikające z treści tych przepisów, należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.), zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.), danych publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.), majątku publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Podkreślenia wymaga, że art. 6 u.d.i.p. nie ma charakteru zamkniętego, a wyliczenie stanów faktycznych w nim zawartych jest jedynie przykładowe. Nie oznacza to, że niewymienienie konkretnego stanu, który w sposób jednoznaczny dotyczy informacji o sprawie publicznej, pozwala na uznanie, że nie mamy do czynienia z informacją publiczną. W sprawie nie budzi wątpliwości, że RDN jest podmiotem zobowiązanym do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w związku z art. 232 ust. 2 ustawy z 20 lipca 2018r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce – Dz.U. z 2024r., poz. 1571 ze zm., zwana dalej "u.P.s.w.n."). RDN w zakresie prowadzonych postępowań pełni funkcję centralnego organu administracji rządowej. Należało też uznać, że spełniono zakres przedmiotowy u.d.i.p., bowiem informacje żądane we wniosku Skarżącego z [...] listopada 2024r. dotyczą zasad funkcjonowania RDN (organu wskazanego w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. w związku z art. 232 ust. 2 u.P.s.w.n.) oraz danych publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a, b, c u.d.i.p). Należy podkreślić, że przepisy u.d.i.p., nakładają na podmioty dysponujące informacjami publicznymi obowiązek ich udostępnienia bez zbędnej zwłoki. Adresat wniosku o udostępnienie informacji publicznej – w rozpoznawanej sprawie RDP – powinien, co do zasady, rozpoznać wniosek Skarżącego w terminie 14 dni. W tym terminie, czyli przed upływem 14 dniu od złożenia przez Skarżącego wniosku o udostępnienie informacji publicznej - należało również powiadomić Skarżącego o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim będzie udostępniona żądana informacja, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące. W judykaturze bowiem ugruntowany jest pogląd, że w przypadku, gdy informacja publiczna nie może zostać udostępniona w 14-dniowym terminie, należy powiadomić wnioskodawcę o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni się informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Udostępnienie informacji publicznej dokonywane jest w formie czynności materialno-technicznej, w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Jedynie odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 (...), następują w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w sytuacji, gdy podmiot obowiązany nie jest dysponentem żądanej informacji, zawiadamia o tym fakcie wnioskodawcę na piśmie. Na podstawie akt administracyjnych przedstawionych Sądowi (art. 133 § 1 P.p.s.a.) należało przyjąć, że RDN ani w terminie 14 dni od złożenia przez Skarżącego wniosku z [...] listopada 2024r., ani w terminie 2 miesięcy od złożenia tego wniosku nie udostępniła żądanych przez Skarżącego informacji. RDN podejmowała natomiast inne czynności zmierzające do rozpatrzenia ww. wniosku, ale nie można mówić o skutecznym przedłużeniu przez RDN terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., gdyż dopiero [...] grudnia 2024r. skierowano do Skarżącego pismo informujące, że wyznaczono nowy termin rozpatrzenia wniosku - 7 stycznia. 2025r. Należało to jednak uczynić do [...] listopada 2024r., co nie miało miejsca. Należy ponadto wskazać, że RDN – na co prawidłowo zwrócił uwagę Skarżący w skardze - również do [...] stycznia 2025., który był terminem nieprzekraczalnym w świetle art. 13 ust. 2 u.d.i.p., ani nie podjęła działań wskazujących na udostępnienie informacji publicznej, ani nie poinformowała Skarżącego o powodach opóźnienia. Zdaniem Sądu podejmowane przez RDN działania po [...] stycznia 2025r., choć prawidłowe, nie mogą wpłynąć na uznanie przez Sąd, że RDN nie pozostawała w bezczynności w przedmiocie rozpoznania ww. wniosku Skarżącego z [...] listopada 2024r. na dzień wniesienia skargi. Tym samym niemożliwy do uwzględnienia był postulat RDN o oddalenie skargi. Zdaniem Sądu podjęcie przez RDN prawidłowych działań (wezwanie do opatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej własnoręcznym podpisem i doręczenie go do siedziby RDN albo do opatrzenia wniosku kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym i doręczenie go na elektroniczną skrzynkę podawczą ePUAP (/RDN/SkrytkaESP), albo na adres do doręczeń elektronicznych ([...]) już po ekspirowaniu terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 2 u.d.i.p., uniemożliwiało Sądowi zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku, ale potwierdzało bezczynność RDN w terminie przewidzianym w art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. i tylko z tego względu skarga została uwzględniona. Sąd, wskazuje ponadto, że jakkolwiek Skarżący wniósł skargę na przewlekłość RDN, to Sąd uznał, że stanowiła ona skargę na bezczynność tego organu. Sąd bowiem w pełni podziela zapatrywanie wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lipca 2012r. sygn. akt II OSK 1031/12, zgodnie z którym nowelizacja P.p.s.a., polegająca na dodaniu (od 11 kwietnia 2011r.) skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, wymagała reinterpretacji pojęcia "bezczynności", przez ograniczenie jego rozumienia do niewydania w terminie decyzji lub postanowienia (względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.). Chodzi w tym przypadku o przekroczenie terminu określonego na podstawie art. 35 k.p.a. lub wynikającego z przepisów szczególnych (do których odsyła art. 35 § 4 k.p.a.), względnie terminu przedłużonego zgodnie z art. 36 k.p.a. Pojęcie "bezczynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 (a od sierpnia 2015r. – także pkt 9) oraz art. 149 P.p.s.a. sprowadza się więc obecnie do badania kwestii ewentualnego naruszenia "terminowości" działania organów administracyjnych – niezałatwienia sprawy w terminie. Potwierdza to definicja legalna "bezczynności" wprowadzona do k.p.a. od 1 czerwca 2017r., zgodnie z którą stan ten zachodzi, jeżeli "nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.). W tym ujęciu dochowanie przez organ ustawowego terminu załatwienia sprawy, względnie jego sukcesywne przedłużanie z zachowaniem aktów staranności przewidzianych w art. 36 k.p.a. wyklucza możliwość skutecznego postawienia organowi zarzutu bezczynności. Zgodnie z art. 12 k.p.a. organ administracji publicznej powinien działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (§ 1), a sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie (§ 2). Wskazany przepis normuje jedną z zasad ogólnych postępowania administracyjnego - zasadę szybkości, a więc osiągania końcowego celu postępowania administracyjnego w najkrótszym możliwym czasie. W doktrynie podnosi się, że zasada ta ma dla skuteczności ochrony interesu społecznego oraz interesu jednostki istotne znaczenie i należy do kardynalnych zasad dobrego postępowania. Przewlekłość zawsze jest bowiem zaprzeczeniem stabilności i pewności w stosunkach społecznych, podważa w oczach społeczeństwa autorytet władzy oraz oddala moment wykonania nakazu prawa. Realizacja wskazanej zasady jest zagwarantowana przepisami określającymi terminy załatwienia sprawy oraz ustanawiającymi środki ochrony przed przewlekłością i bezczynnością organów administracji publicznej, a także statuującymi odpowiedzialność pracownika organu administracji publicznej. Sąd stwierdza także, że przepisy P.p.s.a. nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). 4. Zdaniem Sądu w sprawie należało zatem uznać, na mocy art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a., że zachodziła bezczynność RDN w rozpoznaniu ww. wniosku Skarżącego z [...] listopada 2024r., gdyż RDN nie rozpoznała – wbrew stanowisku prezentowanemu w odpowiedzi na skargę - wniosku Skarżącego o udzielenie informacji publicznej z [...] listopada 2024r. w żadnym z ustawowych terminów przewidzianych w art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Późniejsze prawidłowe działania RDN wskazane w stanie faktycznym sprawy nie konwalidowały bezczynności organu istniejącej na dzień wniesienia skargi. W związku z tym Sąd stwierdził, że wystąpiła bezczynność RDN w rozpatrzeniu ww. Skarżącego z [...] listopada 2024r. (punkt pierwszy sentencji wyroku). Sąd uznał jednak, oceniając stan faktyczny sprawy w świetle przesłanek z art. 149 § 1a P.p.s.a., że stwierdzona bezczynność nie nosi znamion rażącego naruszenia prawa (punkt drugi sentencji wyroku). Rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne (por. B. Adamiak i J. Borkowski, k.p.a. Komentarz, Warszawa 1998r., s. 808-812). Rażącym naruszeniem prawa, w rozumieniu art. 149 § 1a P.p.s.a., jest bowiem taki stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (por. wyrok NSA z 21 czerwca 2012r. sygn. akt I OSK 675/12). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie sytuacja rażącej bezczynności nie zaistniała, albowiem nieuwzględnienie wniosku skarżącego nie wynikało ze złej woli organu, a przekroczenie terminu realizacji wniosku stosunkowo niewielkie. Z tych samych powodów Sąd nie znalazł podstaw do zastosowania środków określonych w art. 149 § 2 P.p.s.a. i w tym zakresie skargę oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a. (pkt trzeci sentencji wyroku). W przedmiocie należnych Skarżącemu kosztów postępowania Sąd orzekł w punkcie czwartym wyroku, na podstawie art. 200, art. 209 P.p.s.a. – zasądzając od RDN na rzecz Skarżącego 100 zł wpisu od skargi.