II SAB/Wa 410/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. L. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA w przedmiocie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 572/18 postanawia : odrzucić skargę Pismem z [...] kwietnia 2019 r. (data złożenia skargi w biurze podawczym Sądu) W. L. (zwany dalej: skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA (zwany dalej: organ) w przedmiocie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 572/18. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, iż wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 572/18 zasądzono na jego rzecz kwotę 480 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, jednak do dnia złożenia skargi organ nie orzekł o zwrocie tych kosztów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, iż kwestia wypłaty kosztów zastępstwa procesowego nie jest sprawą administracyjną, nadto zobowiązanym w ww. sprawie sądowej był inny organ. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Powołany przepis art. 154 § 1 p.p.s.a. nie ma zastosowania w przypadku skargi na niewykonanie wyroku w części dotyczącej zasądzenia od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowego, albowiem nie występuje tu konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej poprzez wszczęcie postępowania, wydanie aktu, czy też dokonanie innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, zastrzeżonych prawem do jego właściwości. Pomiędzy organem a stroną, na rzecz której zasądzono zwrot kosztów postępowania, powstaje jedynie stosunek zobowiązaniowy, w którym organ jest dłużnikiem, zaś strona wierzycielem. Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w takim zakresie odbywa się w drodze egzekucji sądowej, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, po stwierdzeniu przez Sąd prawomocności orzeczenia w trybie art. 169 p.p.s.a. Wyrok sądu administracyjnego stanowi tytuł egzekucyjny w sądowym postępowaniu egzekucyjnym. Stosownie zaś do art. 781 § 2 k.p.c., tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego oraz innym tytułom klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. Zatem wyrok sądu administracyjnego po nadaniu klauzuli wykonalności stanowi tytuł wykonawczy, podlegający w omawianej części wykonaniu przez komornika sądowego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie sygn. akt SA/Sz 2291/03, ONSA i WSA 2005/6/123). Tym samym złożona w niniejszej sprawie skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.