II SAB/Wa 416/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 661/17 p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Pismem z [...] kwietnia 2019 r. M. P. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (dalej: "organ") po wydaniu przez tut. Sąd wyroku z 15 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 661/17. W ww. orzeczeniu Sąd uchylił zaskarżoną decyzję organu z [...] marca 2017 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję z [...] października 2016 r. w przedmiocie przetwarzania danych osobowych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak złożenia (przed wniesieniem skargi) ponaglenia, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej: "k.p.a."). Pismem z [...] lipca 2019 r. wezwano skarżącego do udzielenia informacji, czy przed wniesieniem skargi, wzywał organ do wykonania ww. wyroku lub załatwienia sprawy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący (w piśmie z [...] lipca 2019 r.) poinformował, że nie wzywał organu do wykonania wyroku, ponieważ miał wiedzę, iż organ otrzymał odpis prawomocnego wyroku z uzasadnieniem, a zatem był zobowiązany do jego wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (art. 37 § 2 k.p.a.). Według art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Zważywszy, że brak jest organu wyższego stopnia nad Prezesem Urzędu Ochrony Danych Osobowych, skarżący, przed wniesieniem skargi na bezczynność, obowiązany był wnieść do ww. organu ponaglenie. Z treści cytowanych przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. Analiza akt administracyjnych niniejszej sprawy jednoznacznie wskazuje, iż przed wniesieniem skargi na bezczynność skarżący nie wystąpił do organu z ponagleniem, czyli nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Brak jest w aktach jakiegokolwiek pisma, które mogłoby być uznane za takie ponaglenie. Skoro przedmiotowa skarga na bezczynność organu (po wydaniu przez tut. Sąd wyroku z 15 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 661/17) została wniesiona bez wyczerpania środka zaskarżenia, to jest ona niedopuszczalna z innych przyczyn, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Dopiero wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (przed właściwym organem) może otworzyć skarżącemu drogę do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.