II SAB/Wa 42/08
PostanowienieWSA w Warszawie2008-07-24
Skład orzekający: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej powinno zostać umorzone, jeśli organ w toku postępowania wydał decyzję odmawiającą udostępnienia informacji?Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu, gdy organ w toku postępowania wydał decyzję administracyjną rozstrzygającą merytorycznie wniosek strony, nawet jeśli decyzja ta została wydana po wniesieniu skargi na bezczynność. Organ administracji publicznej, odmawiając udostępnienia informacji publicznej, działa w formie decyzji administracyjnej, która rozstrzyga indywidualną sprawę strony.Stan faktyczny
H. S. złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej samowoli budowlanych i decyzji w ich sprawie. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił udzielenia informacji, powołując się na ochronę danych osobowych. Skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu. W toku postępowania przed WSA organ wydał pismo odmawiające udostępnienia informacji, które sąd uznał za decyzję administracyjną. Skarżąca potwierdziła doręczenie tego pisma.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą [...] z siedzibą w N. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia 5 grudnia 2007 r. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia -umorzyć postępowanie -
Wnioskiem z dnia 5 grudnia 2007 r. H. S. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą [...] z siedzibą w N. . zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P., na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, o podanie informacji na temat wszystkich przypadków samowoli budowlanych na terenie miasta
i gminy P. oraz podjętych w każdym przypadku decyzji administracyjnych
o zalegalizowaniu bądź rozbiórce. W odpowiedzi na wniosek Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] wyjaśnił wnioskodawczyni, że udzielenie żądanych informacji jest niemożliwe, gdyż naruszałoby przepisy ustawy o ochronie danych osobowych oraz ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie skarżąca uczyniła bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia 5 grudnia 2007 r. Zarzuciła, że do dnia złożenia skargi organ nie udzielił jej żądanej informacji.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. wskazał, że wniosek H. S. z dnia 5 grudnia 2007 r. został rozpatrzony pismem z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...]. Zgodnie z oświadczeniem skarżącej
z dnia 27 maja 2008 r. (karta - 26 akt postępowania sądowego) decyzja z dnia [...] stycznia 2008 r. została jej doręczona. Organ, w odpowiedzi na trzy kolejne wezwania Sądu do nadesłania dowodu wskazującego datę doręczenia skarżącej pisma z dnia [...] stycznia 2008 r. dowodu nie nadesłał.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie stało
się bezprzedmiotowe, z innych przyczyn niż wskazane w pkt. 1-2. Stosownie do § 2 powołanego artykułu postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. rozpatrzył wniosek skarżącej o udostępnienie informacji publicznej w określonej przepisami prawa formie. Pismo organu z dnia [...] stycznia
2008 r. nr [...], którym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. odmówił udostępnienia żądanej informacji publicznej z powołaniem się na ochronę danych osobowych stanowi bowiem w istocie decyzję administracyjną.
Sąd Najwyższy - Izba Cywilna i Administracyjna w wyroku z 18 października 1985 r. sygn. akt II CR 320/85 (OSNCP 1986, nr 10, poz. 158), stwierdził, że o tym,
czy dany akt może być uznamy za decyzję, decyduje nie jego nazwa czy forma, lecz jego treść. Użycie tej czy innej nazwy nie ma znaczenia dla charakteru prawnego danego aktu jako decyzji, jeżeli jest to zgodnie z art. 104 kpa akt rozstrzygający merytorycznie indywidualną sprawę należącą do właściwości organu administracji państwowej.
W niniejszej sprawie bezsporne jest, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. odmawiając udostępnienia informacji publicznej władczym, jednostronnym oświadczeniem woli określił sytuację prawną wnioskodawczyni
w indywidualnie oznaczonej sprawie. Autorytatywna konkretyzacja praw skarżącej
w formie decyzji administracyjnej nastąpiła w niniejszej sprawie na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Zgodnie z art. 16 ust. 1 powołanej ustawy, odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji.
Zdaniem Sądu rozstrzygnięcie z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] zawiera podstawowe elementy decyzji, tzn. oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania decyzji, oznaczenie strony, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis
z podaniem imienia i nazwiska piastuna organu. Niezależnie od wadliwości tego aktu,
z powodu braku innych wymaganych prawem elementów decyzji administracyjnej określonych w art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), stwierdzić należy,
że organ wniosek z dnia 5 grudnia 2007 r. rozpoznał, a adresatowi decyzji z dnia
[...] stycznia 2008 r. przysługuje prawo złożenia od niej odwołania.
Na podstawie oświadczenia skarżącej o doręczeniu jej "pisma" z dnia [...] stycznia 2008 r. Sąd przyjął, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. weszła do obrotu prawnego. Sąd przyjął, na podstawie oświadczenia H. S., że doręczenie nastąpiło po wniesieniu skargi na bezczynność organu w niniejszej sprawie.
W związku z tym, że w chwili rozpoznania skargi organ nie pozostaje
w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku z dnia 5 grudnia 2007 r. stwierdzić należy, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,
na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło