II SAB/Wa 446/23
WyrokWSA w Warszawie2024-02-14
Skład orzekający: Karolina Kisielewicz, Sławomir Antoniuk, Iwona Maciejuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, jeśli po uchyleniu jego decyzji przez sąd administracyjny, organ ten złożył skargę kasacyjną od tego wyroku, a termin do wydania nowego rozstrzygnięcia jeszcze nie rozpoczął biegu?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie pozostaje w bezczynności, jeśli po uchyleniu jego decyzji przez sąd administracyjny złożył skargę kasacyjną od tego wyroku. Termin do wydania nowego rozstrzygnięcia przez organ administracji liczy się od dnia doręczenia akt administracyjnych sądowi, który wydał prawomocne orzeczenie. Dopóki wyrok sądu nie jest prawomocny, organ nie ma podstaw do podjęcia nowego rozstrzygnięcia.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie wniosku z 2018 r. o wyłączenie stosowania niektórych przepisów ustawy zaopatrzeniowej. Minister wielokrotnie odmawiał, a jego decyzje były uchylane przez WSA. Po ostatnim uchyleniu decyzji przez WSA w lutym 2023 r., Minister złożył skargę kasacyjną. Skarżący uznał, że organ pozostaje w bezczynności, ponieważ mimo upływu lat sprawa nie została rozpoznana.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karolina Kisielewicz (spr.), Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Iwona Maciejuk, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 lutego 2024 r. sprawy ze skargi S. N. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] lutego 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 2158/22 oddala skargę
Pismem z [...] kwietnia 2018 r. (data wpływu do organu - [...] kwietnia 2018 r.) S.N. wystąpił do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z wnioskiem o wydanie decyzji o wyłączeniu stosowania wobec niego art. 15c, art. 22a, art. 24a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2018 r., poz. 132 ze zm., zwana dalej: ustawa zaopatrzeniowa).
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. (nr [...]) odmówił wyłączenia stosowania wobec wnioskodawcy art. 15c, art. 22a i art. 24a ustawy zaopatrzeniowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 1826/20, uchylił decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2020 r.
Rozpoznając sprawę po raz drugi, organ decyzją z dnia [...] października 2021 r. (nr [...]) ponownie odmówił wyłączenia stosowania wobec skarżącego art. 15c, art. 22a i art. 24a ustawy zaopatrzeniowej. Ta decyzja uchylona została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 maja 2022 r. sygn. akt II SA/Wa 4121/21.
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] października 2023 r. (nr [...]) po raz kolejny odmówił wyłączenia stosowania wobec S.N. art. 15c, art. 22a i art. 24a ustawy zaopatrzeniowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 lutego 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 2158/22, którego odpis wraz uzasadnieniem doręczono organowi w dniu [...] kwietnia 2023 r., orzekł o uchyleniu tej decyzji.
Jak wynika z akt powołanej sprawy, w dniu [...] maja 2023 r., w terminie do wniesienia środka odwoławczego, organ złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od powołanego wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W tych okolicznościach faktycznych S.N. w piśmie z dnia [...] maja 2023 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 lutego 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 2158/22.
Skarżący wniósł o:
1) zastosowanie prawnie dozwolonych środków wobec organu z uwagi na jego przewlekłość i bezczynność w rozpoznaniu jego wniosku z [...] kwietnia 2018 r.; 2) nakazanie organowi podjęcia czynności zgodnie z wytycznymi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawartymi w wyrokach: z 26 kwietnia 2021 r. sygn. II SA/Wa 1826/20, z 27 maja 2022 r. sygn. II SA/Wa 4121/21, z 28 lutego 2023 r. sygn. II SA/Wa 2158/22;
3) wymierzenie organowi grzywny;
4) przyznanie od organu na jego rzecz sumy pieniężnej;
5) zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
S.N. zarzucił Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji naruszenie art. 6, art. 8, art. 9 art. 12, art. 35, art. 36, art. 37, art. 38 k.p.a. W uzasadnieniu skargi przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie z jego wniosku z dnia [...] kwietnia 2018 r., podał że mimo upływu pięciu lat jego sprawa nie została rozpoznana, co świadczy o rażącej bezczynności organu w niniejszej sprawie.
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podnosząc że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 2158/22 jest nieprawomocny.
Jak wynika z akt sprawy II SA/Wa 2158/22, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 10 listopada 2023 r. sygn. akt III OSK 1574/23 umorzył postępowanie kasacyjne, z uwagi na skuteczne cofnięcie skargi kasacyjnej przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest nieuzasadniona.
Sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."). W razie uwzględnienia skargi na bezczynność, sąd na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.).
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę (w tym także skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Nie budzi wątpliwości Sądu, że w okolicznościach badanej sprawy stosowny tryb został wyczerpany. Skarżący w dniu [...] maja 2023 r. zwrócił się do organu z pismem, w którym domagał się niezwłocznego załatwienia jego sprawy.
Przechodząc do oceny zasadności skargi, Sąd zobowiązany był zbadać, czy po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2023 r., sygn. akt II SA/Wa 2158/22 uchylającym decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 października 2022 r. o odmowie wyłączenia stosowania wobec skarżącego art. 15c, art. 22a i art. 24a ustawy zaopatrzeniowej, organ administracji pozostawał w bezczynności, rozumianej jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.). W świetle orzecznictwa i piśmiennictwa z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownych czynności. Skarga na bezczynność organu ma na celu ochronę procesową strony przez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie.
Jak już podniesiono, z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że w dniu wniesienia przez skarżącego skargi na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2023 r., sygn. akt II SA/Wa 2158/22 nie był prawomocny, ponieważ został zaskarżony skargą kasacyjną przez organ administracji.
Zgodnie z art. 286 § 1 P.p.s.a. termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt administracyjnych organowi przez Sąd, który wydał prawomocne orzeczenie dotyczące kontrolowanego aktu administracyjnego.
Z powyższego wynika, że zarzut bezczynności organu jest nieuzasadniony. Skoro wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2023 r. o uchyleniu decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2023 r. nie był prawomocny, to Minister nie miał podstaw faktycznych i prawnych do wydania rozstrzygnięcia w sprawie z wniosku skarżącego z dnia [...] kwietnia 2018 r. o wyłączenie stosowania wobec niego przepisów ustawy zaopatrzeniowej.
Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło