II SAB/Wa 46/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.), Asesor WSA Sławomir Antoniuk, Protokolant Magda Magdoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi J. R. na bezczynność Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku z dnia [...] listopada 2007 r. oddala skargę Wnioskiem z dnia [...] listopada 2007 r. J. R. zwrócił się do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej o przyznanie odszkodowania pieniężnego tytułem naprawienia wyrządzonej szkody, straty za utracone zyski i korzyści w okresach od 1 lipca 1992 r. do 31 maja 2004 r. oraz od 1 czerwca 2004 r. do chwili obecnej i na przyszłość, w związku z przyczynieniem się do rozstroju zdrowia. Bezczynność Komendanta Państwowej Straży Pożarnej w przedmiocie niewykonania powyższego wniosku stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi J. R. zarzucił naruszenie przez organ art. 6 -11 kpa, art. 35-36 kpa wobec treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2007 r. w sprawie II SA/Wa 438/07, oraz naruszenie Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i naruszenie podstawowych wolności. Ponadto podniósł, że organ z premedytacją wydał postanowienia z dnia [...] grudnia 2007 r. i [...] listopada 2007 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podkreślił, że postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, na podstawie art. 66 § 3 kpa, zwrócił wniosek z dnia [...] listopada 2007 r., wobec tego, że do jego rozpoznania właściwy był sąd powszechny, a przy piśmie z dnia [...] grudnia 2007 r. fizycznie zwrócił przedmiotowy wniosek. Na powyższe postanowienie J. R., zgodnie z pouczeniem w nim zawartym, złożył zażalenie. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z dnia [...] lutego 2008 r. utrzymał zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. –Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub co prawda prowadził postępowanie, lecz pomimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Należy zauważyć, że dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia okoliczności w jakich określone rozstrzygnięcie nie zostało podjęte lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu była wynikiem zawinionej lub niezawinionej opieszałości organu, czy też spowodowana była jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinien być wydany. W sprawie niniejszej bezsporne jest, że J. R. w swoim piśmie z [...] listopada 2007 r. domagał się wydania przez organ decyzji przyznającej mu odszkodowanie. Jak już wyżej wskazano z bezczynnością mamy do czynienia wtedy, gdy organ uchyla się od wydania decyzji, postanowienia czy też nie podejmuje innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej. Wynika to z treści art. 3 § 2 pkt 8 ppsa. W przedmiotowej sprawie, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r., Komendant Główny PSP na podstawie art. 66 § 3 kpa zwrócił wniosek z dnia [...] listopada 2007 r., uzasadniając, że w sprawie właściwy jest sąd powszechny. Na postanowienie to skarżący złożył zażalenie, które zostało przekazane do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, który postanowieniem z dnia [...] lutego 2008 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Podkreślić należy, że w przedmiotowej sprawie Sąd merytorycznie nie ocenia czynności podjętych przez organ tylko bada czy organ nie pozostaje w bezczynności. Reasumując, skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ organ podejmował czynności prawem przewidziane i wobec tego nie pozostawał w bezczynności. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji.