II SAB/Wa 470/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Sędziowie WSA Janusz Walawski Anna Mierzejewska (spr.) Protokolant specjalista Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2014 r. sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Prezesa Zarządu Komunikacji Miejskiej [...] Sp. z o. o. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2014 r. o udzielenie informacji publicznej – oddala skargę – J. S. w dniu 12 czerwca 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Zarządu [...]. Prezesowi Zarządu [...] zarzucił naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej oraz art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego poprzez nieudostępnienie informacji publicznej zgodnie z wnioskiem w określonym terminie. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do dokonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z treścią wniosku z [...] kwietnia 2014 r., nałożenie na Prezesa Zarządu [...] stosownej grzywny oraz zasądzenie kosztów. W uzasadnieniu skargi podał, iż wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2014 r. zwrócił się do Prezesa Zarządu [...] Sp. z o. o. o uchwałę zarządu lub inny dokument, na podstawie którego [...] korzysta z usług Urzędu Miejskiego w [...] w zakresie pozyskiwania ogłoszeń dla czasopisma Gazeta [...], Biuletyn Informacyjny Gminy [...]. W odpowiedzi [...] pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. poinformowała, że w zakresie Gazety[...] nie można uznać, aby była to sprawa publiczna, bowiem w żaden sposób nie jest związana z wykonywaniem przez [...] zadań publicznych ani korzystaniem przez [...] ze środków publicznych przeznaczonych na gazetę. Działalność wydawnicza jest działalnością komercyjną w żaden sposób nie związaną z uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] marca 2008 r. We wcześniejszym wniosku J. S. zwrócił się o udostępnienie uchwały Zarządu [...] lub innego dokumentu, na podstawie którego [...] rozpoczęła działalność wydawniczą dla czasopisma Gazeta [...], Biuletyn Informacyjny Gminy [...]. W odpowiedzi [...] podała, że nie posiada uchwały zarządu Komunikacji Miejskiej [...] Sp. z o.o., na podstawie której [...] rozpoczęła działalność wydawniczą. Jednocześnie poinformowała, że takim dokumentem jest umowa spółki. Dalej skarżący podał, że tym samym [...] stwierdza, że rozpoczęła działalność wydawniczą na podstawie umowy spółki, w szczególności zmiany tej umowy, której dokonał Burmistrz [...] w dniu [...] lutego 2014 r. Powyższe oznacza, że działalność wydawnicza spółki jest konsekwencją działania organów władzy publicznej i powinna podlegać przepisom ustawy o dostępie do informacji publicznej. [...] stwierdza, że nie jest organem władzy publicznej. Skarżący podał również, że art. 17 udip stwierdza, że do rozstrzygnięć podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji przepisy art. 16 udip stosuje się odpowiednio. Jego zdaniem [...] należy traktować jako organ władzy publicznej i jeżeli odmawia on udostępnienia informacji, to odmowa musi spełniać warunki decyzji. Organ nie udzielił odpowiedzi ani nie wydał decyzji, a więc pozostaje w bezczynności. Skarżący dodał, że jedynym właścicielem Spółki Komunikacja Miejska [...] Sp. z o.o. jest Miasto i Gmina [...], a całość kapitału pochodzi ze środków publicznych Miasta i Gminy [...]. Spółka zgodnie z uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] marca 2008 r. prowadzona jest w celu zadania własnego Gminy [...] w zakresie lokalnego transportu zbiorowego i dlatego wszelka działalność [...] związana jest z dysponowaniem środkami publicznymi i na podstawie art. 4 ust. 1 udip podlega udostępnieniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie , oraz o zasądzenie kosztów W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ podał, że [...] Sp. z o.o. nie jest organem władzy publicznej i nie mają do niej zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Podkreślił, że jeżeli już to stroną niniejszego postępowania jest nie Prezes, a Spółka. Podkreśliła, że należy rozróżnić działalność dotyczącą transportu oraz komercyjną, wydawniczą. Koszty usług publicznych są wyrównywane przez dochody z działalności oraz wpłaty organów publicznych i nie ma możliwości przeniesienia dochodów na inną dziedzinę działalności podmiotu świadczącego usługi publiczne. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 16 października 2014 r. pełnomocnik organu oświadczył, iż nie posiada żądanej informacji, ponieważ [...] Sp. z o.o. nie korzysta z usług Urzędu Miejskiego w [...] w zakresie pozyskiwania ogłoszeń dla czasopisma Gazeta [...], Biuletyn Informacyjny Gminy [...]. |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: | | | |Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, wprawdzie udzielona przez organ pisemna odpowiedź z dnia 18 czerwca 2014 r. nie była w pełni | |odpowiedzią na wniosek skarżącego z dnia [...] kwietnia 2014 r. o udzielenie informacji publicznej. | |Przypomnieć należy, że ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) | |kształtuje prawo do informacji w takim zakresie, w jakim dotyczy organów władzy publicznej w szerokim rozumieniu tego pojęcia. Powołana| |ustawa reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ustawy, jak i procedurę i tryb. W wąskim zakresie odsyła do | |stosowania przepisów k.p.a. ustalając, że jedynie w kwestii wydania decyzji stosuje się k.p.a. Zatem należy przyjąć, że procedura | |dostępu do informacji publicznej uregulowana jest w tej ustawie w sposób kompleksowy. Regulacja ta nie zawiera przepisów, które | |dotyczyłyby bezczynności. Brak uregulowania w zakresie bezczynności w samej ustawie o dostępie do informacji publicznej nie oznacza | |swoistego automatyzmu w stosowaniu w takiej sytuacji przepisów procedury administracyjnej. Ustawa odsyła do k.p.a. tylko w zakresie | |wydania decyzji administracyjnej, toteż nieuprawnionym byłoby twierdzenie, że warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na | |bezczynność w zakresie nieudzielenia informacji publicznej jest złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie 37 k.p.a. | |Ponadto skarga na bezczynność organu w przedmiocie informacji publicznej nie jest obwarowana jakimkolwiek terminem. Oznacza to, iż | |można ją wnieść do Sądu w każdym czasie. Wobec tego wniosek organu o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 lub art. 58 § 1 | |pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie zasługuje na uwzględnienie. | |Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 | |ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola | |ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. | |Przedmiotem skargi jest bezczynność Komunikacji Miejskiej [...] Sp. z o.o. w zakresie udostępnienia informacji publicznej udzielanej na | |zasadach i w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Przepis art. 21 powołanej ustawy stanowi, że | |do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -| |Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). | |Na podstawie art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej | |zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (ust. 1). Jeżeli | |informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym| |terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia | |wniosku (ust. 2). | |Zgodnie z art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o | |udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji (ust. 1). Do | |decyzji, o której mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (ust. 2). | |Rozpoznanie wniosku o udzielenie informacji publicznej, zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w powołanej ustawie o dostępie do informacji| |publicznej, następuje w formie czynności materialno – technicznej w razie udzielenia informacji publicznej, zaś w razie odmowy | |udzielenia informacji publicznej – w formie decyzji. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ww. | |ustawy, a podmioty zobowiązane do jej udzielenia w art. 4 tej ustawy. W świetle ww. przepisów informacją publiczną jest każda | |informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Na gruncie przepisów ustawy, w doktrynie | |i orzecznictwie przyjmuje się, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do szeroko rozumianych władz | |publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie | |zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. | |Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia, gdy w terminie ustalonym przez prawo zobowiązany podmiot nie podjął | |żadnych czynności w sprawie lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu, bądź nie podjął | |czynności, do której był zobowiązany. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracji zobowiązany był | |na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. | |W analizowanym przypadku rozstrzygnięcia wymaga kwestia, czy żądana przez skarżącego informacja ma charakter informacji publicznej. | |Przechodząc zatem do oceny, czy żądana przez skarżącego informacja stanowi informację publiczną, należy podnieść, że pojęcie informacji| |publicznej w polskim porządku ma bardzo szeroki charakter. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że informacją publiczną będzie każda | |wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę | |władzę realizują, bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie tych kompetencji. Informację publiczną | |stanowi więc treść dokumentów urzędowych czy wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej, niezależnie do jakiego | |podmiotu są kierowane i jakiej sprawy dotyczą (por. wyroki NSA z dnia 30 października 2002 r., sygn. akt II SA 181/02 i II SA 1956/02 i| |z 1 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 1561/11). | |W niniejszej sprawie, Komunikacja Miejska [...] realizuje zadania w zakresie transportu publicznego, a jedynym jej udziałowcem jest Urząd| |Miasta i Gminy [...]. | |Wobec tego organ ma obowiązek powyżej określonej informacji udzielić, bądź wydać decyzję o odmowie udostępnienia żądanej informacji | |publicznej, jeżeli uznaje, jak to ujawnił w odpowiedzi na skargę, że wnioskowana informacja publiczna nie może zostać udostępniona ze | |względu na dobra prawnie chronione. Skoro organ oświadczył, że nie posiada takiej informacji, bowiem [...] Sp. z o.o. nie korzysta z | |usług Urzędu Miejskiego w [...] w zakresie pozyskiwania ogłoszeń dla czasopisma Gazeta [...], Biuletyn Informacyjny Gminy [...], to nie można| |powiedzieć, że [...] Sp. z o.o. jest w bezczynności. | |Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w sentencji| |wyroku. |