II SAB/Wa 5/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędziowie WSA Sławomir Fularski (spr.), Ewa Marcinkowska, Protokolant spec. Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2011 r. sprawy ze skargi E.G. na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zaświadczenia oddala skargę Pismem z [...] sierpnia 2010 r. E.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w zakresie nie wydania zaświadczenia potwierdzającego równoważność [...] tytułu [...] z polskim tytułem naukowym profesora. Jednocześnie wniosła o ponowne wymierzenie organowi grzywny oraz nakazanie wydania zaświadczenia o równoważności nadanego jej tytułu naukowego [...] z tytułem naukowym profesora nadawanym w RP w terminie jednego miesiąca. W uzasadnieniu wniesionego środka zaskarżenia skarżąca wskazała na treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydanego 25 kwietnia 2008 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 204/08 podnosząc, iż wymierzona przez Sąd grzywna była chyba za mała, bowiem organ w dalszym ciągu nie przeprowadził żadnego postępowania wyjaśniającego w przedmiotowej sprawie i przez ponad trzy lata – do dnia 30 sierpnia 2010 r. pozostawał w bezczynności w kwestii wydania wnioskowanego zaświadczenia. Uzupełniając skargę E.G. sprecyzowała, iż skarga dotyczy bezczynności organu, polegającej na niewykonaniu wyroku z 26 czerwca 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 752/07 oraz w związku z powyższym, żądania ukarania Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego grzywną. W odpowiedzi na skargę Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniósł o jej oddalenie, przedstawiając ustalony w sprawie stan faktyczny oraz wskazując czynności organu podjęte po wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 752/07 oraz z dnia 25 kwietnia 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 204/08. Organ zauważył, iż zarzuty co do bezczynności organu są nieuzasadnione bowiem wniosek skarżącej z [...] listopada 2003 r. został załatwiony poprzez wydanie [...] stycznia 2008 r. postanowienia odmawiającego wydania zaświadczenia stwierdzającego równoważność [...] tytułu [...] z polskim tytułem naukowym profesora. Wyjaśnił przy tym, iż wykonał pkt 1 wyroku z 25 kwietnia 2008 r. poprzez zapłatę [...] czerwca 2008 r. orzeczonej przez Sąd grzywny w kwocie 500 zł. W pismach procesowych składanych do Sądu skarżąca wniosła o nakazanie organowi wykonania zaleceń zawartych w wyroku z 26 czerwca 2007 r. (sygn. akt I SA/Wa 752/07) w celu załatwienia sprawy w terminie jednego miesiąca. Wniosła także o uchylenie i uznanie za niepodlegające wykonaniu postanowień organu z [...] listopada 2007 r. i [...] stycznia 2008 r. Podniosła przy tym, że organ nie przeprowadził żadnego postępowania wyjaśniającego w sprawie, zarówno po złożeniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy po wyroku Sądu z 26 czerwca 2007 r. (sygn. akt I SA/Wa 752/07), jak i po złożeniu skargi z [...] stycznia 2008 r. aż do chwili obecnej. Stwierdziła, iż z uzasadnienia wyroku z 25 kwietnia 2008 r. (sygn. akt I SA/Wa 204/08) wynika, że organ "do dnia dzisiejszego nie przeprowadził żadnego postępowania wyjaśniającego w przedmiotowej sprawie po wyroku z 26 czerwca 2007 r." i przez ponad 3 lata, do dnia [...] października 2010 r. pozostawał w bezczynności w kwestii wydania wnioskowanego zaświadczenia. W związku z tym wnosi o ukaranie organu grzywną w kwocie wyższej niż wcześniej orzeczona oraz nakazanie wykonania zaleceń wynikających z orzeczeń Sądu i załatwienie jej wniosku poprzez wydanie żądanego zaświadczenia. Odnosząc się do powoływanej przez organ kwestii funkcjonowania w obrocie prawnym ostatecznego postanowienia odmawiającego wydania wnioskowanego zaświadczenia skarżąca zauważyła, iż przymiot ostateczności mają tylko "wyroki boskie". Bezprawne działania organu spowodowały po jej stronie wiele krzywd: naukowych, moralnych oraz uszczerbek na zdrowiu. Wydanie postanowienia z [...] stycznia 2008 r. stanowi w jej ocenie bezprawną próbę obejścia prawa. Wskazała, iż jak wynika z postanowień Konwencji o uznawaniu kwalifikacji związanych z uzyskaniem wyższego wykształcenia w Regionie Europejskim podpisaną w Lizbonie 11 kwietnia 1997 r. ratyfikowaną przez RP 17 marca 2004 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 233, poz. 2339), organami uprawnionymi do podejmowania decyzji w sprawach o uznanie kwalifikacji w Polsce są kuratoria oświaty, szkoły wyższe i uprawnione placówki oświatowe. Nie są to więc organy administracji centralnej. Realizując powyższe uprawnienie Rektor [...] w wydanym [...] maja 2010 r. świadectwie pracy potwierdził uzyskane przez skarżącą kwalifikacje – jako pracownika mianowanego na czas nieokreślony na stanowisku adiunkta oraz profesora nadzwyczajnego: stopień naukowy [...] w dziedzinie nauk matematycznych i tytuł naukowy [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 ww. przepisu. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest skarga na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w rozpoznaniu wniosku o wydanie zaświadczenia po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 czerwca 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 752/07. Zgodnie z art. 149 p.p.s.a sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Stosownie zaś do art. 154 § 1 p.p.s.a, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Na wstępie należy wyjaśnić, że postępowanie wywołane skargą na bezczynność organu cechuje pewna specyfika polegająca na tym, że rozpoznając tego rodzaju skargę, Sąd nie wnika w merytoryczną i procesową poprawność wydanego przez organ aktu lub dokonanej czynności, a bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie dokonano czynności, czy zostało wydane orzeczenie lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności. W ocenie Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie skarga E.G. nie zasługuje na uwzględnienie. Nie można bowiem stwierdzić bezczynności organu po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 752/07. Wyrokiem tym Sąd uchylił zaskarżone przez E.G. postanowienie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z [...] marca 2004 r. nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z [...] lutego 2004 r. nr [...] o odmowie potwierdzenia równoważności tytułu [...], uzyskanego przez skarżącą w [...] z tytułem naukowym profesora uzyskiwanym w Rzeczypospolitej Polskiej. Orzeczenie niniejsze zapadło na skutek wydanego w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, po uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 19 stycznia 2007 r. sygn. akt I OSK 1064/05 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 czerwca 2005 r. sygn. akt I SA/Wa 721/04 oddalającego skargę strony na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z [...] marca 2004 r. W uzasadnieniu wyroku z 26 czerwca 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 752/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał na związanie wykładnią dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny, który stwierdził, że zaskarżone postanowienie zostało wydane bez przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Uchybienie organu polegało na zaniechaniu wyjaśnienia, czy uzyskany przez skarżącą tytuł [...] jest tytułem naukowym, do którego znalazłyby zastosowanie postanowienia Konwencji Praskiej (Konwencji o wzajemnym uznawaniu równoważności dokumentów o ukończeniu szkół średnich, szkół średnich zawodowych i szkół wyższych, a także dokumentów o nadaniu stopni i tytułów naukowych, sporządzonej w Pradze w dniu 7 czerwca 1972 r. – Dz. U. z 1975 r. Nr 5, poz. 28), oraz nieuprawniona ocena materiału dowodowego – pisma Biura Ekwiwalencji i Informacji z [...] lutego 2004 r. Nadto organ nie wyjaśnił, czy uzyskany przez skarżącą tytuł [...] ma charakter tytułu naukowego oraz czy tytuł ten jest równoważny z tytułem naukowym profesora nadawanym w Polsce. Postanowieniem nr [...] z [...] listopada 2007 r. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego ponownie orzekł o odmowie wydania skarżącej zaświadczenia o uznaniu za równoważny dyplomu [...] z dokumentem nadającym tytuł naukowy profesora, wydawanym w Rzeczypospolitej Polskiej. Podstawę negatywnego rozstrzygnięcia stanowiło ustalenie, że tytuł [...] uzyskany w [...] po 1993 r. nie jest stopniem naukowym ani tytułem naukowym w rozumieniu prawa [...]. W tej sytuacji w ocenie organu (skoro tytuł ten nie jest tytułem naukowym w państwie jego nadania), brak było podstaw do stwierdzenia jego równorzędności z nadawanym w Polsce tytułem naukowym w trybie postanowień Konwencji Praskiej, czy też Porozumienia między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i Rządem [...] o wzajemnym uznawaniu równorzędności dokumentów o wykształceniu i stopniach naukowych wydawanych w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i [...] podpisanego w Warszawie w dniu [...] kwietnia 1980 r. (Dz. U. z 1981 r. Nr 1, poz. 1 i 2). Pismem z [...] listopada 2007 r. skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy stawiając organowi zarzut zaniechania wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy w toku postępowania, a tym samym nie wykonanie wyroku Sądu z 26 czerwca 2007 r. Następnie wobec zwłoki organu w rozpoznaniu sprawy pismem z [...] stycznia 2008 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu w rozpoznaniu sprawy po wyroku Sądu z dnia 26 czerwca 2007 r. wnioskując jednocześnie o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie wyroku oraz wydanie rozstrzygnięcia o istnieniu uprawnienia do uzyskania od organu zaświadczenia o równoważności [...] tytułu [...] w dziedzinie nauk matematycznych z polskim tytułem naukowym profesora. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 204/08 uznał, że Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego pozostawał w bezczynności po wyroku tegoż Sądu z 26 czerwca 2007 r. sygn. akt. I SA/Wa 752/07, bowiem do dnia wniesienia przez stronę skargi nie wydał aktu ostatecznie rozstrzygającego w przedmiocie jej wniosku z [...] listopada 2003 r. Rozstrzygnięcie w tym zakresie organ wydał bowiem dopiero [...] stycznia 2008 r., czyli już po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego. Jednocześnie Sąd nie uwzględnił wniosku strony o stwierdzenie przez Sąd istnienia jej uprawnienia do uzyskania od organu zaświadczenia o żądanej treści. W konsekwencji Sąd orzekł o wymierzeniu Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego grzywny w wysokości 500 złotych oraz oddalił skargę w pozostałym zakresie. Tak więc wymierzenie organowi grzywny wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 204/08 było spowodowane bezczynnością organu polegającą na niezałatwieniu sprawy ostateczną decyzją (postanowieniem). Jak wynika z ww. wyroku Sądu, jak i z akt administracyjnych niniejszej sprawy, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego rozpoznał ostatecznie wniosek skarżącej w przedmiocie odmowy wydania jej żądanego zaświadczenia. Wydał bowiem postanowienie utrzymujące w mocy swoje poprzednie rozstrzygnięcie z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...]. Tym samym załatwił ostatecznie wniosek skarżącej z [...] listopada 2007 r. o ponowne rozpoznanie sprawy. Postanowienie z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] nie było przez skarżącą zaskarżone do sądu administracyjnego i stało się ostateczne. Jako takie nie może więc obecnie podlegać kontroli sądowej. W przedmiotowym rozstrzygnięciu organ w sposób szczegółowy wyjaśnił skarżącej przyczyny odmowy wydania jej żądanego zaświadczenia. Z postanowienia wynika, że organ przeprowadził stosowne postępowanie wyjaśniające i podjął wszelkie działania zmierzające do wyjaśnienia sprawy. Powyższe skutkuje tym, że nie można organowi zarzucić bezczynności po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2007 r. sygn. akt. I SA/Wa 752/07 uchylającym poprzednie rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Sprawa dotycząca żądania przez skarżącą przedmiotowego zaświadczenia została bowiem zakończona wydaniem przez organ ostatecznego rozstrzygnięcia. Brak jest więc podstaw do zobowiązania organu do wydania w określonym terminie stosownego aktu, jak również do wymierzenia mu grzywny na podstawie art. 154 § 1p.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji wyroku.