II SAB/Wa 536/14

WyrokWSA w Warszawie2014-11-27

Skład orzekający: Maria Werpachowska, Anna Mierzejewska, Adam Lipiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, która ustała przed rozpoznaniem sprawy przez sąd, skutkuje umorzeniem postępowania, a jeśli tak, to czy można jednocześnie stwierdzić, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, która ustała przed rozpoznaniem sprawy przez sąd, skutkuje umorzeniem postępowania jako bezprzedmiotowego. Niemniej jednak, sąd może jednocześnie stwierdzić, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, jeśli zachowanie organu nie nosiło cech lekceważenia obowiązków ustawowych, a organ ustosunkował się do wniosku, nawet jeśli nie udostępnił informacji w żądanej formie.
Stan faktyczny
Skarżąca M.M. wniosła skargę na bezczynność Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej lokalizacji i budowy urządzeń gazowych. Organ początkowo informował o weryfikacji wniosku, a następnie podtrzymał stanowisko, że nie udostępnia materiałów archiwalnych. Po wniesieniu skargi, organ udostępnił część żądanych dokumentów i wydał decyzję odmawiającą udostępnienia innych. Sąd rozpoznał sprawę, stwierdzając, że bezczynność ustała, co skutkowało umorzeniem postępowania, ale jednocześnie ocenił, że nie miała ona charakteru rażącego naruszenia prawa.
Rozstrzygnięcie
1. Stwierdzono, że bezczynność Spółki nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 2. Umorzono postępowanie w pozostałym zakresie. 3. Zasądzono od Spółki na rzecz M.M. kwotę 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska (spr.), Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, Adam Lipiński, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2014 r. sprawy ze skargi M.M. na bezczynność Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że bezczynność Spółki nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2. umarza postępowanie w pozostałym zakresie, 3. zasądza od Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. z siedzibą w [...] na rzecz M. M. kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. M.M. zwróciła się do Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. z siedzibą w [...] m. in., na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 i ust. 3, art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a tiret pierwszy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), o udostępnienie kserokopii decyzji i innych stosownych dokumentów dotyczących lokalizacji, budowy, posadowienia, przebudowy i eksploatacji urządzeń gazowych usytuowanych na działkach o numerach ewidencyjnych: [...], obręb [...], gmina [...], powiat [...], województwo [...], nr księgi wieczystej [...], prowadzonej przez Sąd Rejonowy w [...] [...] Wydział Ksiąg Wieczystych. Spółka w piśmie z dnia [...] sierpnia 2013 r. podniosła, że po przeprowadzeniu przez komórkę organizacyjną weryfikacji złożonego wniosku, stwierdzeniu właściwości miejscowej i rzeczowej oraz kwerendy zasobów archiwalnych wraz z szczegółową analizą dokumentacji formalno-prawnej zostanie udzielona stosowna odpowiedź. Kolejnym pismem z dnia [...] września 2013 r. Spółka podała, że na terenie działek nr [...] położonych w miejscowości [...] usytuowany jest gazociąg wysokiego ciśnienia DN500 relacji [...] wybudowany na podstawie: zaświadczenia o lokalizacji ogólnej nr [...] znak: [...] z dnia [...] lipca 1964 r. wydanego przez Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] Wojewódzka Komisja Planowania Przestrzennego, decyzji o lokalizacji szczegółowej nr [...] znak: [...] z dnia [...] marca 1965 r. wydanej przez Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Wydział Budownictwa, Urbanistyki i Architektury w [...], zezwolenia na wejście w teren znak: [...] z dnia [...] sierpnia 1965 r. wydanej przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] Wydział Spraw Wewnętrznych oraz zezwolenia na przeprowadzenie założenia ciągów drenażowych, znak: [...] z dnia [...] września 1965 r. wydanego przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] Wydział Spraw Wewnętrznych. Tak więc, powyższy gazociąg wybudowano zgodnie z wówczas obowiązującym prawem. Ponadto poinformowała, że nie udostępnia materiałów zgromadzonych w jej archiwach, które stanowią jej własność, natomiast odpisy tych dokumentów powinny być do uzyskania w archiwach organów administracji publicznej. Wnioskodawczyni pismem z dnia [...] listopada 2013 r. ponownie zwróciła się z prośbą o realizację żądania zawartego we wniosku z dnia [...] sierpnia 2013 r. W odpowiedzi z dnia [...] grudnia 2013 r. na powyższe Spółka podtrzymała stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] września 2013 r. W skardze z dnia [...] lipca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M.M. zarzuciła Operatorowi Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. z siedzibą w [...] bezczynność polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia [...] sierpnia 2013 r., w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, przy jednoczesnym niewydaniu rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej, zgodnie z art. 17 ust. 1 tej ustawy. W związku z powyższym wniosła o stwierdzenie bezczynności powyższej Spółki oraz zobowiązanie do udzielenia informacji w żądanym zakresie i w żądanej formie oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi wskazała m. in. na treść art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, który stanowi, że zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznej, oprócz władz publicznych, są również inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Zadanie publiczne cechuje zaś powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji lub ustawie. Wykonywanie zadań publicznych zawsze wiąże się z realizacją podstawowych publicznych praw podmiotowych obywateli. Podkreśliła, że dystrybucja gazu i inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo gazownicze ze względu na znaczenie paliwa gazowego dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, są wyrazem urzeczywistniania dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji RP, a zatem są "zadaniami publicznymi". Zdaniem wnoszącej skargę, żądanie udostępnienia decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii gazowych dotyczy "sprawy publicznej" i nakłada na przedsiębiorstwo obowiązek udzielenia informacji dotyczącej tej sprawy. Zaznaczyła, że do dnia sporządzenia skargi nie otrzymała jakichkolwiek wnioskowanych dokumentów ani rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej, czy też w sprawie umorzenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Operator Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. z siedzibą w [...] wniosła o umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Spółka stwierdziła, że po dokonaniu szczegółowej analizy pismem z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...] udzieliła skarżącej żądanej informacji publicznej, a wydając tego samego dnia decyzję administracyjną odmawiającą wydania kserokopii dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy, remontów i eksploatacji gazociągu wysokiego ciśnienia DN500 relacji [...], stanowiącego własność Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A., uczyniła zadość przepisom ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów określonych w pkt 1 - 4a. Celem skargi na bezczynność jest zwalczanie zwłoki w załatwieniu sprawy. Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym w przepisach prawa i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Zatem, aby można było mówić o bezczynności organu należy przede wszystkim stwierdzić, że ciąży na nim wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia (stosownej czynności), a dopiero później, iż obowiązku tego - w nakazanym terminie - organ nie wypełnia. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu, stosownie do art. 149 § 1 P.p.s.a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Oznacza to, że celem skargi na bezczynność organu administracji, jest doprowadzenie do wydania przez ten organ decyzji administracyjnej (lub innego aktu) w sprawie wszczętej żądaniem strony. Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stosownie do treści art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.); zwanej dalej u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Ustawodawca w przepisie art. 6 ust. 1 u.d.i.p. dokonał przykładowego wyliczenia, jaka informacja stanowi informację publiczną. W orzecznictwie oraz doktrynie przyjmuje się w związku z tym, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów i danych. Wspomniany przepis art. 6 ust. 1 w pkt 4 u.d.i.p. stanowi, że udostępnieniu podlega informacja publiczna m. in. o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Informacją publiczną jest zatem treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii, ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto walor informacji publicznej posiada treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego takim organem, związanych z nimi bezpośrednio poprzez ich wytworzenie bądź też przez nie niewytworzonych, lecz używanych przy realizacji przewidzianych prawem zadań. Z tego względu, należało uznać, że żądana przez skarżącą informacja w postaci kserokopii wszelkich ewentualnych decyzji i innych stosownych dokumentów dotyczących lokalizacji, budowy, posadowienia, przebudowy i eksploatacji urządzeń gazowych na nieruchomościach, której jest właścicielem, jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przymiotu tego nie pozbawia żądanej informacji okoliczność, że skarżąca wystąpiła z roszczeniami cywilnymi wobec Spółki w związku z bezumownym korzystaniem przez nią z przedmiotowych nieruchomości, a zatem w indywidualnej sprawie, a nie w interesie publicznym. W myśl bowiem art. 2 ust. 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, który ogranicza je z uwagi na ochronę informacji niejawnych oraz ochronę innych tajemnic ustawowo chronionych. Nie jest przy tym wymagane wykazanie ani interesu publicznego, ani celu, w jakim uzyskana informacja zostanie wykorzystana. Jedynie w przypadku informacji przetworzonej ustawodawca wprowadził wymóg wykazania, że uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 u.d.i.p.). Podkreślić należy, że to wnioskodawczyni decyduje o tym, od którego z ewentualnych dysponentów informacji publicznej chcieliby ją uzyskać. Jedynie istnienie innej regulacji, której przepisy pozwalałyby na uzyskanie objętych wnioskiem decyzji administracyjnych, wyłączyłoby tryb wynikający z u.d.i.p., a sytuacja taka w rozpoznawanej sprawie nie występuje. Samo bowiem formułowanie indywidualnych roszczeń cywilnoprawnych przez skarżącą wobec Spółki i podejmowanie prób negocjacji w tym względzie nie wyłącza możliwości domagania się udostępnienia kserokopii wszelkich, ewentualnych decyzji administracyjnych i innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy urządzeń gazowniczych usytuowanych na ww. działkach w trybie u.d.i.p. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 1966/13, dostępny pod adresem: https://cbois.nsa.gov.pl). Spełniona zatem została przesłanka przedmiotowa zastosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie wniosku skarżącej. Odnośnie natomiast zakresu podmiotowego ustawy wskazać należy na treść przepisu art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., zgodnie z którym obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Z przedstawionego odpisu pełnego z Rejestru Przedsiębiorców z KRS z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] wynika, że Operator Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. z siedzibą w [...] powstała w ramach przekształcenia, jedynym jej akcjonariuszem jest Skarb Państwa, zaś Oddział w [...] wymienia się wśród innych jednostek organizacyjnych spółki. Operator Gazociągów Przesyłowych GAZ - SYSTEM S.A. z siedzibą w [...] znalazł się w Wykazie przedsiębiorstw państwowych oraz jednoosobowych spółek Skarbu Państwa o szczególnym znaczeniu dla gospodarki państwa, zawartym w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 października 2010 r. w sprawie określenia przedsiębiorstw państwowych oraz jednoosobowych spółek Skarbu Państwa o szczególnym znaczeniu dla gospodarki państwa (Dz. U. Nr 212, poz. 1387). Wobec powyższego, skarżony organ jest podmiotem zobowiązanym, stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Udostępnienie informacji publicznej dokonywane jest w formie czynności materialno-technicznej, w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Jedynie odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 (...), następują w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w sytuacji, gdy podmiot obowiązany nie jest dysponentem żądanej informacji, zawiadamia o tym fakcie wnioskodawcę na piśmie. Przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujący jest stan faktyczny z momentu orzekania przez sąd administracyjny i fakt dokonania czynności przez organ (por. uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, dostępna pod adresem: https://cbois.nsa.gov.pl). Nie można bowiem zobowiązać organu do dokonania czynności, która została w momencie orzekania już dokonana, nawet jeżeli przekroczony został przez organ termin przewidziany do jej wykonania. W sytuacji wydania przez organ administracji aktu lub dokonania czynności już po wniesieniu skargi na bezczynność organu, a przed jej rozpoznaniem przez sąd, postępowanie staje się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi wówczas, gdy po wniesieniu skargi wystąpią okoliczności powodujące niedopuszczalność merytorycznego rozpoznania sprawy. Taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie, w której został spełniony zarówno zakres podmiotowy, jak i przedmiotowy stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej. Bezsporne jest, że Operator Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. z siedzibą w [...] nie rozpoznała wniosku M.M. o przesłanie ewentualnie istniejących kserokopii decyzji i innych stosownych dokumentów dotyczących lokalizacji, budowy, posadowienia, przebudowy i eksploatacji urządzeń gazowych usytuowanych na działkach stanowiących własność skarżącej do dnia wniesienia skargi na jej bezczynność. Dopiero w piśmie z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...], doręczonym skarżącej w dniu [...] lipca 2014 r., Spółka udostępniła żądaną informację przesyłając kserokopie: zaświadczenia o lokalizacji ogólnej nr [...] znak: [...] z dnia [...] lipca 1964 r. wydanego przez Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] Wojewódzka Komisja Planowania Przestrzennego, decyzji o lokalizacji szczegółowej nr [...] znak: [...] z dnia [...] marca 1965 r. wydanej przez Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej Wydział Budownictwa, Urbanistyki i Architektury w [...] oraz zezwolenia na przeprowadzenie założenia ciągów drenażowych, znak: [...] z dnia [...] września 1965 r. wydanego przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] Wydział Spraw Wewnętrznych (wraz z wykazem użytkowników gruntu). Ponadto poinformowała, że w piśmie z dnia [...] września 2013 r. omyłkowo wskazano na zezwolenie na wejście w teren znak: [...] z dnia [...] sierpnia 1965 r. wydane przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w [...] Wydział Spraw Wewnętrznych, które nie stanowiło podstawy prawnej lokalizacji przedmiotowego gazociągu. Jednocześnie w dniu [...] lipca 2014 r. wydała decyzję administracyjną znak: [...], na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) oraz art. 5 ust. 1 i 2, art. 17 powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej i art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.), którą odmówiła wydania stronie kserokopii dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy, remontów i eksploatacji gazociągu wysokiego ciśnienia DN500 relacji [...] stanowiącego własność Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. Przedmiotowa decyzja została doręczona skarżącej w dniu [...] lipca 2014 r. Oznacza to, że w dacie rozpoznawania niniejszej sprawy przez Sąd, Spółka nie pozostawała już w bezczynności, skoro zrealizowała obowiązek informacyjny wynikający z ustawy o dostępie do informacji publicznej, tj. udzieliła odpowiedzi na żądanie skarżącej przesyłając kserokopie decyzji, na podstawie których wybudowano gazociąg wysokiego ciśnienia DN500 relacji [...] i jednocześnie wydała decyzję administracyjną odmawiającą wydania dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy, remontów i eksploatacji powyżej wymienionego gazociągu wysokiego ciśnienia. Stąd też postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o bezczynność stało się bezprzedmiotowe i Sąd zobowiązany był do jego umorzenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Jednocześnie Sąd, na podstawie art. 149 § 1 zdanie drugie P.p.s.a., stwierdził, że bezczynność Spółki w rozpoznawanej sprawie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Oceniając tę okoliczność Sąd wziął pod uwagę wszystkie aspekty sprawy, w tym fakt, że zachowanie Spółki nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nałożonych na nią z mocy ustawy. W pismach z dnia [...] sierpnia 2013 r., [...] września 2013 r. i [...] grudnia 2013 r. Spółka ustosunkowała się do wniosku skarżącej, z tym, że nie udostępniła jej w żądanej formie. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 i art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 i art. 205 § 2 P.p.s.a. Odnosząc się do zawartego w odpowiedzi na skargę wniosku Spółki o zasądzenie kosztów postępowania, należy wskazać, że stosownie do przepisów działu V P.p.s.a., regulującego kwestię kosztów postępowania, przed sądem administracyjnym pierwszej instancji wyłączone zostało stosowanie zasady odpowiedzialności za wynik postępowania. Koszty postępowania zasądza się jedynie w razie uwzględnienia skargi i tylko na rzecz skarżącego (art. 200 P.p.s.a.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło