II SAB/Wa 541/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska (upr.), Stanisław Marek Pietras, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi P. C. na bezczynność P. z siedzibą w K. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić na rzecz skarżącego P. C. kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych od P. z siedzibą w K., tytułem zwrotu kosztów postępowania Skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego – A. C., na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4, art. 50 § 1, art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako: "p.p.s.a.") wniósł skargę na bezczynność P. S.A. z siedzibą w K. w sprawie rozpatrzenia swojego wniosku o udostępnienie mu informacji publicznej. W skardze zarzucił P. S.A. z siedzibą w K. naruszenie art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 13 ust. 1 oraz art. 16 u.d.i.p. w zw. z art. 17 ust. 1 u.d.i.p. ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej jako: "u.d.i.p.") poprzez: nieudostępnienie przez organ, w terminie przewidzianym przez prawo, informacji publicznej, a w konsekwencji bezczynność w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Mając na uwadze powyższe zarzuty, wniósł o zobowiązanie P. S.A do rozpatrzenia jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku, a także na podstawie art. 200 p.p.s.a. o zasądzenie od organu na jego rzecz wszelkich kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, z uwzględnieniem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz kosztów korespondencji sądowej w kwocie 5,20 zł. Ponadto skarżący wniósł o rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym oraz o dopuszczenie oraz przeprowadzenie dowodu z załączonych do skargi dokumentów na okoliczność wniesienia przez niego wniosku o udostępnienie informacji publicznej oraz na bezczynności organu. Wniósł również na podstaw e art. 21 ust 1 u.d.i.p. o przekazanie niniejszej skargi w ciągu 15 dni ojej otrzymania do właściwego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu skargi P. C. przedstawił stan faktyczny sprawy i wskazał, że mailem z dnia 11 sierpnia 2017 r. zwrócił się do P. S.A. z siedzibą w K. o udostępnienia informacji publicznej tj. wskazania na jakiej podstawie prawnej została wybudowana, należąca do P. S.A. z siedzibą w K., linia elektroenergetyczna 400 KV relacji [...] w zakresie przebiegu przez miejscowość [...], Gmina [...], a także o wskazanie czy właściciele nieruchomości otrzymali rekompensaty z tytułu obniżenia wartości nieruchomości w związku z przebiegiem linii. W odpowiedzi organ mailem z dnia 18 sierpnia 2017 r. wskazał, że linia została wybudowana zgodnie z obowiązującym prawem. Dodatkowo zasugerował, że przedmiotową informację może posiadać biuro organu w [...]. Mailem z dnia 22 sierpnia 2017 r. skarżący wniósł o przekierowanie maila do biura Zobowiązanego w [...]. Następnie skarżący podał, że do dnia wysłania niniejszej skargi pomimo ustawowego obowiązku nie organ nie udzielił mu informacji, o którą wnioskował. Uzasadniając skargę P. C. wskazał, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Zgodnie z jednolity orzecznictwem sadów administracyjnych Zobowiązany jest podmiotem wykonującym zadania publiczne w rozumieniu art. 4 ust 1 pkt 5 u.d.i.p. Skarżący podał też, że w orzecznictwie nie ulega wątpliwości, iż żądane przez niego wiadomości stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust 1 u.d.i.p. (por. np. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 9 stycznia 2014 r., sygn. akt II SAB/Gd 242/13). Podał też, że wysłany przez niego wniosek w formie mailowej w myśl ugruntowanego orzecznictwa jest skuteczny, bowiem wniosek o udzielenie informacji publicznej nie wymaga żadnej szczególnej formy. Skarżący powołując się na art. 13 ust. 1 u.d.i.p. wskazał też, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. W przypadku zaś gdyby organ nie posiadał przedmiotowych informacji winien w trybie art. 16 u.d.i.p wydać decyzję w przedmiocie odmowy udostępnienia żądanych dokumentacji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2002 r. sygn. II SA 2867/02). Skarżący podał też, że wobec bezczynności podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej, możliwe jest wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego bowiem nie wymaga poprzedzenia jej środkiem zaskarżenia wskazanym w art. 52 p.p.s.a. Pismem z dnia 16 października 2017 r., skierowanym do A. C., pełnomocnika P. C. P. S. A. z siedzibą w K., a będącym reakcją na skargę P. C., z dnia 26 września 2017 r. (otrzymaną w dniu 3 października 2017 r.), na bezczynność w sprawie z wniosku o udostępnienie informacji publicznej, działając na podstawie art 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiła skargę P. C. uwzględnić w całości oraz udzielić skarżącemu informacji publicznej w zakresie wskazanym w treści wniosku, sprecyzowanym treścią skargi. Jednocześnie spółka stwierdziła, że bezczynność w niniejszej sprawie nie miała miejsca bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Spółka podała też, że ze względu na brak precyzji w treści wniosku sądziła ona, że wnioskodawca zamierza rozpocząć negocjacje w sprawie uregulowania stanu prawnego nieruchomości i w tym celu skierowała wnioskodawcę do właściwej zamiejscowej komórki organizacyjnej w [...]. Uwzględniając treść wniosku sprecyzowaną skargą spółka uznała, że skarga zasługuje na uwzględnienie w całości, a wnioskodawcy należy udzielić informacji publicznej co uczyniła wskazując, że linia elektroenergetyczna 400 kV relacji [...] została wybudowana na podstawie: a) decyzji Urzędu Wojewódzkiego w [...] z dnia [...] października 1974 r. nr [...], zatwierdzającej przebieg inwestycji liniowej - linia 400 kV [...] (kopia decyzji stanowi załącznik nr 1 do niniejszego pisma), b) decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] grudnia 1974 r., nr [...] zezwalającej Zakładowi Energetycznemu w [...] na budowę energetycznej linii napowietrznej 400 kV (kopia decyzji stanowi załącznik nr 2 do niniejszego` pisma) Spółka podała też, że linia elektroenergetyczna 400 kV relacji [...] została oddana do eksploatacji w 1977 roku. Spółka podała też, że w jej zasobach archiwalnych brak jest informacji i dokumentów świadczących o wypłaconych rekompensatach/odszkodowaniach z tytułu obniżenia wartości nieruchomości, przez które przebiega. Pismem zaś z dnia 17 października 2017 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, P. S.A. z siedzibą w K., wniosła o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, wywołanego złożeniem skargi na bezczynność w sprawie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] sierpnia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej. Uzasadniając wniosek spółka wskazała, że skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 3 października 2017 r., zarzucając spółce bezczynność w sprawie rozpatrzenia wniosku skarżącego złożonego za pomocą poczty elektronicznej w dniu [...] sierpnia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej. Spółka, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiła uwzględnić skargę w całości oraz udzielić skarżącemu informacji publicznej, w zakresie wskazanym w treści wniosku, z dnia [...] sierpnia 2017 r., uzupełnionym wniesioną skargą, to jest udzieliła odpowiedzi na pytania: na jakiej podstawie prawnej została wybudowana należąca do spółki linia elektroenergetyczna 400 kV, relacji [...] w zakresie przebiegu przez miejscowość [...], gmina [...], a także czy właściciele nieruchomości otrzymali rekompensaty z tytułu obniżenia wartości nieruchomości w związku z przebiegiem linii. Informacji publicznej w wyżej wskazanym zakresie udzielono skarżącemu za pomocą poczty elektronicznej w dniu 17 października 2017 r. oraz listem poleconym na adres pełnomocnika, który złożył skargę. Spółka podała, że bezczynność w niniejszej sprawie nie miała miejsca bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Ze względu na brak precyzji w treści wniosku sądziła ona, że wnioskodawca zamierza rozpocząć negocjacje w sprawie uregulowania stanu prawnego swoich nieruchomości, na których posadowione są urządzenia przesyłowe należące do spółki i w tym celu skierowała wniosek do właściwej zamiejscowej komórki organizacyjnej w [...]. Uwzględniając treść wniosku sprecyzowaną w skardze spółka uznała, że skarga zasługuje na uwzględnienie w całości, a wnioskodawcy należy udzielić żądanych informacji w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) umożliwia organowi, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, uwzględnienie skargi w całości w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Jak wskazano w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008r. (Sygn. akt I OPS 6/08, opublik. ONSiWSA z 2009r. Nr 4 poz. 63, LEX 463487) przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. W uzasadnieniu uchwały wskazano między innymi, iż wydanie decyzji przez organ lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia przez sąd skargi, nawet wówczas, gdy akt ten lub czynność zostały wydane z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. Z kolei warunkiem wydania wyroku oddalającego skargę jest jej niezasadność. Jednakże uwzględnienie skargi w trybie autokontroli dowodzi, iż nastąpiło naruszenie prawa nakazujące jej uwzględnienie, przynajmniej w dniu jej wniesienia do sądu. Fakt, iż organ usunął to naruszenie prawa we własnym zakresie, nie upoważnia sądu administracyjnego do wydania wyroku stwierdzającego bezzasadność zaskarżenia czynności organu. Fakt ten oznacza jedynie, iż między skarżącym a organem ustał spór co do legalności niepodjęcia w terminie określonego aktu lub czynności. Brak tego sporu jest równoznaczny z tym, że sprawa sądowoadministracyjna wygasa, a co za tym idzie – z bezprzedmiotowością dalszego postępowania w sprawie. Poza tym wskazano, iż w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. skarżący ma możność ubiegania się o zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia jego praw. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi była bezczynność organu w rozpatrzeniu wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej. Wniosek o udzielenie informacji skarżący skierował do organu w dniu [...] sierpnia 2017 r. Wprawdzie w dniu 18 sierpnia 2017 r. organ udzielił skarżącemu informacji, jednakże nie była to odpowiedz na postawione we wniosku żądanie. Organ wskazał bowiem, że linia powstała w latach siedemdziesiątych, zgodnie z obowiązującym wówczas stanem prawnym. Spółka podała też, że wobec bardzo znaczących zmian w polskim systemie prawnym jakie zaszły w ciągu ostatnich lat spółka działając jako Operator Systemu Przesyłowego, posiada procedurę weryfikowania oraz regulowania stanu prawnego istniejącej infrastruktury. Podała też, że szczegóły zasad współpracy z właścicielami nieruchomości związanych z infrastrukturą P. S.A. znajdzie skarżący na stronie spółki (strona Główna – Obszary Działalności – Krajowy System Elektroenergetyczny - informacja dotycząca procesu rozpatrywania roszczeń ):// [...]. Spółka zaproponowała też skarżącemu bezpośredni kontakt z P. S.A. biura w [...]. Dopiero w dniu 16 października 2017r., czyli po wniesieniu skargi z dnia 26 września 2017r., organ udzielił żądanej informacji. Wyjaśnić zatem należy, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2015r. poz. 2058 ze zm., dalej jako: u.d.i.p.) udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Zgodnie zaś z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W związku z tym nie ulega wątpliwości, że w dacie wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności. Jednak skarga została przez organ uwzględniona w terminie określonym w art. 54 § 3 p.p.s.a., i spółka wniosła o umorzenie postępowania. Podkreślić należy, że Spółka wnosząc o umorzenie postępowania na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. nie tylko udzieliła skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek z dnia [...] sierpnia 2017 r., w terminie 30 dni od dnia złożenia skargi, ale również odniosła do stanu swojej bezczynności wskazując, że nie miała ona charakteru rażącego, ani też nie miała miejsca bez podstawy prawnej. Ze względu na brak precyzji w treści wniosku sądziła ona, że wnioskodawca zamierza rozpocząć negocjacje w sprawie uregulowania stanu prawnego swoich nieruchomości, na których posadowione są urządzenia przesyłowe należące do spółki i w tym celu skierowała wniosek do właściwej zamiejscowej komórki organizacyjnej w [...]. Uwzględniając treść wniosku sprecyzowaną w skardze spółka uznała, że skarga zasługuje na uwzględnienie w całości, a wnioskodawcy należy udzielić żądanych informacji w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. W związku z tym Sąd uznał, że postępowanie sądowe jest bezprzedmiotowe i dlatego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając uiszczony wpis od skargi, wygrodzenie adwokata ustalone zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 22 października 2015 w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015r. poz. 1801) oraz jego wydatki.