II SAB/Wa 556/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Kwiecińska Sędzia WSA – Ewa Grochowska – Jung Sędzia WSA – Sławomir Antoniuk (sprawozdawca) Protokolant – specjalista Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2014 r. sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S. A. z siedzibą w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie w pozostałym zakresie; 3. zasądza od Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S. A. z siedzibą w W. na rzecz skarżącego A. P. kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 16 lipca 2014 r. pełnomocnik A. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Operatora Gazociągów Przesyłowych [...] S. A. z siedzibą w [...] (dalej jako Spółka) w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej. W skardze pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zobowiązanie Spółki do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku w żądanym zakresie i formie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego podniósł, iż wnioskiem z dnia [...] marca 2013 r. zwrócił się do Spółki (Oddział w [...]) m. in. o udostępnienie, w przypadku jej istnienia, informacji publicznej w postaci kopii decyzji stanowiących podstawę budowy, posadowienia i przebudowy gazociągów na nieruchomości położonej w miejscowości [...] nr ew. działki [...] , gmina [...], powiat [...], województwo [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...]. W odpowiedzi wnioskodawca otrzymał pismo Spółki z dnia [...] kwietnia 2013 r., w którym nie zawarto rozstrzygnięcia w przedmiocie złożonego wniosku. W odpowiedzi na pismo ponaglające z dnia [...] maja 2013 r. Spółka (w piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r.) podniosła, iż już uprzednio podała dane dotyczące wnioskowanej decyzji umożliwiające zainteresowanemu wystąpienie do właściwego organu administracji publicznej o udostępnienie kopii tej decyzji. Do dnia wniesienia skargi, wnioskodawca nie otrzymał wnioskowanych dokumentów, jak też rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej, czy umorzenia postępowania, co czyni skargę zasadną. W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o umorzenie postępowania i zasądzenie kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu pisma procesowego pełnomocnik Spółki podniósł, iż pismem z dnia [...] lipca 2014 r. [...] oddział Spółki, po dokonaniu ponownej analizy sprawy, uczynił zadość wnioskowi skarżącego z dnia [...] marca 2013 r., ponaglonego pismem z dnia [...] maja 2013 r. i doręczył wnioskowane kopie dokumentów (Zaświadczenia Lokalizacji Ogólnej nr [...] znak [...], uchwały nr [...] Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów z dnia 30 listopada 1965 r., decyzji Powiatowej Rady Narodowej Wydziały Spraw Wewnętrznych w [...] z dnia [...] lipca 1964 r. znak [...] zezwalającej na wejście na teren celem budowy gazociągu) oraz decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] odmówił wydania dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy urządzeń, w tym protokołu z odbioru budowanych linii przesyłowych oraz planów z mapkami. W tej sytuacji, w ocenie Spółki, postępowanie jako bezprzedmiotowe winno ulec umorzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Przedmiotem skargi rozpoznawanej w niniejszej sprawie stała się bezczynność Spółki [...] związana z rozpoznaniem wniosku A. P. z dnia [...] marca 2013 r. o udzielenie informacji publicznej. Niesporne w sprawie jest, że żądane przez skarżącego informacje obejmowały swym zakresem dane o charakterze publicznym w rozumieniu art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwszy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198), zwanej dalej również "ustawą". Spółka jest także obowiązana do udzielania informacji publicznych, bowiem Skarb Państwa ma w Spółce pozycję dominującą (art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 4 pkt 3 i art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów), a także ze względu na wykonywanie zadań publicznych jako operator systemu przesyłowego gazu (patrz orzeczenia dotyczące przedsiębiorców z branży energetycznej - wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r. sygn. akt I OSK 851/10, wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 102/13, postanowienie WSA w Warszawie z 16 listopada 2010 r. sygn. akt II SAB/Wa 268/10 i inne). Jeżeli zatem informacje te były w posiadaniu Spółki, to wobec wniosku skarżącego z dnia [...] marca 2013 r., ich udostępnienie, zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy, winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2). Z nadesłanych przez pełnomocnika skarżącego oraz Spółki wyjaśnień i dokumentów wynika, że Spółka nie udzieliła wnioskodawcy pełnej informacji w zakresie objętym wnioskiem z dnia [...] marca 2013 r. Nastąpiło to już po wniesieniu skargi do Sądu przy piśmie z dnia [...] lipca 2014 r. W kontekście zarzutu bezczynności wobec wniosku o udzielenie informacji publicznej należy wskazać, iż podmiot, będący adresatem wniosku, jeżeli jest w posiadaniu informacji nim objętych, winien albo udzielić żądanej informacji (w formie czynności materialno-technicznej), w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, jeśli umożliwiają to środki techniczne, którymi dysponuje (art. 14 ust. 1 ustawy), ewentualnie wskazać, gdzie takowa informacja jest udostępniona (np. na stronie BIP), albo odmówić jej udostępnienia w formie decyzji administracyjnej, z uwagi na przesłanki ograniczające jej dostępność (art. 5 ust. 1, 1a i 2 ustawy, art. 3 ust. 1 pkt 1). W przypadku nie posiadania danej informacji sposobem załatwienia wniosku jest powiadomienie wnioskodawcy, że żądaną informacją organ nie dysponuje, co też powinno nastąpić niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 14 dni od otrzymania wniosku. Oznacza to, że na dzień wniesienia skargi przez pełnomocnika A. P. (16 lipca 2014 r.) Spółka pozostawała w bezczynności. Tym niemniej, przed wydaniem wyroku w niniejszej sprawie, Spółka przesłała skarżącemu kopie częściowo żądanych dokumentów i decyzję odmawiającą udostępnienia informacji publicznej w pozostałym zakresie. Tym samym ze zwłoką rozpatrzyła wniosek skarżącego w całości. Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ze względu na cel skargi na bezczynność, której uzasadnieniem jest przerwanie stanu bezczynności organu i związanej z tym kompetencji sądu do zobowiązania organu do podjęcia w zakreślonym terminie działań w sprawie, stwierdzenie przez sąd na dzień podejmowania wyroku ustania bezczynności organu, uzasadnia umorzenie postępowania w zakresie skargi na bezczynność. Z tego względu Sąd orzekł jak w pkt 2 sentencji wyroku, na podstawie art. 149 § 1 w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rozstrzygnięcie w tym zakresie nie uwalniało Sądu od wypowiedzenia się, czy bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego miała postać rażącego naruszenia prawa. Oceniając w tym zakresie postępowanie Spółki, skład orzekający (pkt 1 sentencji wyroku) uznał, że stwierdzona bezczynność nie miała postaci rażącego naruszenia prawa. Dowodzą tego niezwłocznie podejmowane przez Spółkę działania zmierzające do udostępnienia informacji o żądnych dokumentach, choć nie w formie zgodnej z wnioskiem skarżącego (pismo z dnia [...] kwietnia i [...] czerwca 2013 r.). Dla oceny, czy w rozpoznawanej sprawie miało miejsce rażące naruszenie prawa, nie jest bowiem wystarczające samo przekroczenie ustawowych terminów. Musi być ono znaczne, bądź też wręcz przejawiać się w braku reakcji organu na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. O kosztach orzeczono zaś w pnk 3 sentencji wyroku na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 i 209 tej ustawy.