II SAB/Wa 557/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Asesor WSA Mateusz Rogala, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi M. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia [...] września 2021 r. na przetwarzania danych osobowych przez [...] oddala skargę Pan M. K. (dalej Skarżący) pismem z dnia [...] grudnia 2021 r wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej Sąd/WSA w Warszawie) skargę na przewlekłość i bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (dalej Organ/Prezes UODO/ Prezes Urzędu), w prowadzonym postępowaniu administracyjnym o sygn. [...] wszczętym w związku ze skargą z dnia [...] września 2021 roku w sprawie nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych przez Powszechny Zakład Ubezpieczeń SA z siedzibą w Warszawie (dalej Spółka/PZU), polegające na przetwarzaniu jego danych osobowych bez podstawy prawnej oraz ich udostępnieniu na rzecz Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego (dalej UFG). Wskazał, że pismem z dnia [...] września 2021 roku wniósł do Organu wniosek wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie przetwarzania bez podstawy prawnej przez PZU S.A, danych osobowych skarżącego oraz udostępnienia ich przez administratora innemu podmiotowi (pismo prawidłowo odebrane przez Organ w dniu [...] września 2021 roku). Wskazał, że pomimo braku ustalenia winnego oraz ukarania sprawcy czynu PZU S.A. nie miało prawo przetwarzać danych skarżącego jako sprawcy. Tym samym nie miało prawa przekazać danych skarżącego do Ubezpieczonego Funduszu Gwarancyjnego jako sprawcy. Jego zdaniem PZU S.A. decyzję oraz przekazanie danych skarżącego do UFG wydało pochopnie. Jego zdaniem Organ prowadząc postępowanie administracyjne przekroczył wszystkie ustawowe terminy wydania decyzji. Nie powiadomił strony o przyczynach zwłoki, nie wskazał terminu zakończenia postępowania oraz nie informuje o wszystkim co dzieje się w sprawie. W ocenie skarżącego Organ w prowadzonym postępowaniu dopuścił się bezczynności i przewlekłości postępowania z rażącym naruszeniem prawa. Wydanie rozstrzygnięcia kończącego postępowanie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych. Uznał, że Organ dopuścił się naruszenia prawa skarżącego do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Uznał, że Organ prowadzi postępowanie opieszale, a to naraziło stronę postępowania na wymierne straty finansowe i moralne. Skarżącemu zależy na jak najszybszym usunięciu danych dotyczących przedmiotowego zdarzenia z systemu UFG, jak i bazy danych PZU S.A. jako sprawstwa skarżącego, które wiąże się z bezprawnym naliczaniem zwyżek za szkodowość przez Ubezpieczycieli. Wiąże się ze stratą finansową dla skarżącego. Jego zdaniem PZU S.A bezprawnie przetwarzało dane skarżącego jako sprawcy. Wydało nieprawidłową decyzję o jego winie. Na chwilę sporządzenia niniejszego pisma zarówno organy ścigania jak i sąd powszechny nie uznał skarżącego za sprawcę zdarzenia. Materiał dowodowy nie wskazuje winy skarżącego. Mimo to PZU S.A. uznało winę skarżącego, przekazało jego dane do UFG, które dalej przekazuje je innym podmiotom - Ubezpieczycielom. Uznał, że do czasu uznania winy skarżącego PZU S.A. winno wstrzymać się z wydaniem decyzji uznającej roszczenie, powstrzymać się od przetwarzania danych skarżącego jako sprawcy oraz wstrzymać się przekazaniem danych skarżącego do UFG. Do puki dane skarżącego nie zostaną usunięte z bazy UFG skarżący ma związane ręce z ponownym przeliczeniem składek ubezpieczeniowych. Stwierdził, że PZU S.A. naruszyło dobra osobiste Skarżącego poprzez naruszenie czci i dobrego imienia. Naruszona została zasada domniemania niewinności bowiem każdego należy uważać za niewinnego do momentu, aż wina nie zostanie mu stwierdzona prawomocnym wyrokiem. Wynika to z art. 42 ust. 3 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. Jego zdaniem Organ swoim działaniem narusza art. 35 § 1- 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. z dnia 27 września 2022 r., Dz.U.2022.2000, dalej K.p.a.). Organ nie wskazał terminu załatwienia sprawy, nie pouczył o przyczynie przedłużenia sprawy naruszając tym art. 36 § 1- 2 K.p.a. Jego zdaniem Organ w sprawie winien działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Wskazał, że na dzień opracowania skargi Organ nie udzielił odpowiedzi na ponaglenie z dnia [...] listopada 2021 roku (pismo prawidłowo odebrane w dniu [...] grudnia 2021 roku). Uznał, że w związku z faktem, iż nie jest to pierwsza sprawa skarżącego, w której Prezes UODO dopuszcza się bezczynności i przewlekłości postępowania, nie udziela odpowiedzi na ponaglenie skierowanie skargi do Sądu Administracyjnego było zasadne. Uznał, że rozstrzygniecie skargi na korzyść skarżącego spowoduje uniknięcie podobnych nieprawidłowości ze strony Organu. Poprawi jakość postępowań i przestrzeganie przepisów K.p.a.). W skardze wniesiono o: stwierdzenie przez Sąd przewlekłości i bezczynności Organu z rażącym naruszeniem prawa, stwierdzenie przez Sąd naruszenia prawa do rozpoznania sprawy przez Organ bez nieuzasadnionej zwłoki i zasądzenie na rzecz skarżącego sumy pieniężnej, nałożenie na Organ kary finansowej w związku z nieprawidłowościami jakich dopuścił się w czasie trwania przedmiotowego postępowania, zobowiązanie Organu do doręczenia do Sądu kopi całości akt postępowania doręczenia wnioskodawcy żądanych we wcześniejszych pismach kopi kart dokumentów akt postępowania potwierdzonych za zgodność z oryginałem, wyznaczenie terminu wydania decyzji administracyjnej, stwierdzenie stronniczości Organu, zobowiązanie Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych do wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych bezczynności i przewlekłości postępowania, a także podjęcie środków zapobiegawczych bezczynności i przewlekłości postępowania. W odpowiedzi na skargę Organ stwierdził, że skarga jest bezzasadna. Wskazał, że pismem z dnia [...] października 2021 r. wezwał Spółkę oraz UFG do udzielenia pisemnych wyjaśnień oraz poinformował Skarżącego o podjętych czynnościach. Wyjaśnienia UFG wpłynęły do Organu w dniu [...] listopada 2021 r. W dniu [...] listopada 2021 r. do Prezesa Urzędu wpłynął od Spółki wniosek o przedłużenie do dnia [...] grudnia 2021 r. wyznaczonego terminu na dostarczenie wymaganych w sprawie informacji oraz dokumentów w związku z zakresem informacji niezbędnych do zgromadzenia w przedmiotowej sprawie oraz okolicznościami związanymi z sytuacją epidemiczną wpływającą w sposób znaczący na zmiany organizacyjne funkcjonowania Spółki. W dniu [...] listopada 2021 r. do Prezesa Urzędu wpłynęło ponaglenie Skarżącego. W dniu [...] grudnia 2021 r. do Prezesa Urzędu wpłynęły wyjaśnienia Spółki. Pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. Prezes Urzędu poinformował Spółkę, UFG oraz Skarżącego o zgromadzeniu materiału dowodowego wystarczającego do wydania decyzji administracyjnej, o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w toku postępowania dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań oraz o możliwości wglądu w akta sprawy w siedzibie organu. Mając na uwadze wniosek Skarżącego o udostępnienie akt sprawy, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2021 r. Prezes Urzędu odmówił uwzględnienia przedmiotowego wniosku. W dniu [...] grudnia 2021 r. do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych wpłynęła skarga Skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność i przewlekłość postępowania administracyjnego. W dniu [...] stycznia 2022 r. Prezes Urzędu wydał decyzję w przedmiotowej sprawie. Mając na uwadze powyższe Organ stwierdził, że w aktualnym stanie prawnym i faktycznym skarga na bezczynność i przewlekłość Organu w przedmiocie rozpoznania skargi w niniejszej sprawie jest bezzasadna. Wobec tego wnosił o jej oddalenie. Wyrokiem z dnia[...]czerwca 2022 r. (sygn. akt II SAB/Wa 60/22) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie ze skargi Skarżącego (pkt 1), stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2), oddalił skargę w pozostałym zakresie (pkt 3), a także zasądził od organu na rzecz Wnioskodawcy kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 4). Wobec wywiedzenia przez Organ skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem w 25 września 2024 r (sygn. akt III OSK 2184/22) uchylił w/w wyrok wydany w I instancji w zakresie pkt 1, 2 i 4 i - w tym zakresie - przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 poz. 935 t.j. z dnia 2024.06.26 dalej P.p.s.a.), sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przy czym zgoda stron na rozpatrzenie skargi w trybie uproszczonym nie jest wymagana. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. W myśl art. 3 § 1 P.p.s.a sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do dyspozycji art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a P.p.s.a. Jak wskazuje się w literaturze przedmiotu z przewlekłym prowadzeniem postępowania mamy do czynienia w razie prowadzenia postępowania niezmierzającego - wbrew zasadzie wynikającej z art. 12 K.p.a., do bezpośredniego załatwienia sprawy. Przewlekłość postępowania występuje, gdy organ działa w sposób nieefektywny, a także gdy jego działanie polega na wykonywaniu szeregu czynności w dużym odstępie czasu, względnie wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. T. Woś, Postępowanie administracyjne, s. 240, wyd. LexisNexis 2013). W orzecznictwie sądów administracyjnych przewlekłość postępowania ujmuje się jako opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w krótszym terminie, jak również - nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Według wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] kwietnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Wr 14/14, cyt.: "Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zachodzi w przypadku, gdy organ podejmuje skuteczne działania na podstawie przepisów ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. z dnia [...] września 2022r, [...], dalej K.p.a.) - nie wydaje rozstrzygnięcia w terminie przewidzianym w art. 35 § 1 K.p.a.. Tutejszy Sąd rozpoznaje sprawę ponownie, po rozstrzygnięciu Naczelnego Sądu Administracyjnego – wyrok w [...] września 2024 r (sygn. akt III OSK 2184/22), którym uchylono wyrok z dnia [...] czerwca 2022 r. (sygn. akt II SAB/Wa 60/22) Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydany w I instancji w zakresie pkt 1, 2 i 4 i - w tym zakresie – przekazano sprawę do ponownego rozpoznania. Rozpoznając sprawę ponownie Sąd jest związany wykładnią prawa dokonaną przez NSA (przepis art. 190 P.p.s.a.). Zgodnie z powołanym przepisem Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Należy zauważyć, że jak przyjęto w judykaturze, w razie wywiedzenia skargi równocześnie na bezczynność organu oraz przewlekłe prowadzenie postępowania, rolą sądu administracyjnego jest ocena - w realiach rozpoznawanych sprawy oraz sformułowanych zarzutów - co jest w istocie przedmiotem zarzutów skarżącego. Z woli prawodawcy bowiem odmiennie zdefiniowano w K.p.a. formę bezczynności organu oraz przewlekłego prowadzenia postępowania - tak art. 37 ust. 1 danego aktu. Organ trafnie przywołał - w odpowiedzi na skargę - stanowisko doktryny i judykatury w kwestii kwalifikacji stanu określanego mianem przewlekłości postępowania. Wobec szerokiego przytoczenia jego wywodów w danym zakresie, ich ponowne przywoływanie byłoby bezzasadne. Dość stwierdzić, że wobec treści zarzutów skargi, Wnioskodawca prezentuje stanowisko stanowisku, jakoby organ podejmował w sprawie czynności pozorne - prowadził postępowanie dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy w rozumieniu art. 37 ust. 1 punkt 2 K.p.a. Stanowisko, co do przedmiotu skargi zajął także Sąd I. instancji uprzednio rozpatrując sprawę, zaś w wyroku o sygn. akt III OSK 2302/22, nie kwestionowano trafności takiej kwalifikacji, wskazując jedynie: "[...] Sąd I instancji dokonując oceny zasadności skargi w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania oparł się jednak na niewłaściwej podstawie prawnej, a tym samym nie rozpoznał istoty sprawy, [...]". Wyrażono jednocześnie następujące stanowisko wobec ram materialnoprawnych mniejszej sprawy - w kwestii normatywnych terminów procedowania przez organ wyspecjalizowany w sprawie ochrony danych osobowych: "[...] art. 78 ust. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia [...] kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej, L 119, 4 maja 2016 r., str. 1, Dz. Urz. UE L 127 z 23 maja 2018 r., str. 2 oraz Dz. Urz. UE L 74 z 4 marca 2021 r., str. 35 dalej RODO) należy odczytywać zatem w ten sposób, że obowiązek organu nadzoru poinformowania osoby, której dane dotyczą, w terminie trzech miesięcy o postępach lub efektach rozpatrywania skargi staje się aktualny, jeśli skarga nie została rozpatrzona w tym terminie (czyli nie została wydana decyzja administracyjna) i zachodzi potrzeba jego wydłużenia, w trybie art. 36 K.p.a., co koresponduje z art. 62 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1000 ze zm.; dalej: u.o.d.o., nakazującym dodatkowo w takiej sytuacji poinformowanie stron o stanie sprawy i przeprowadzonych w jej toku czynnościach. Zgodnie bowiem z art. 62 u.o.d.o. "W przypadku, o którym mowa w art. 36 K.p.a., Prezes Urzędu, zawiadamiając strony o niezałatwieniu sprawy w terminie, jest obowiązany również poinformować o stanie sprawy i przeprowadzonych w jej toku czynnościach.". W skardze zarzucano równocześnie bezczynność postępowania organu, jednakże - w kontekście realiów rozpoznawanej sprawy - zarzuty Wnioskodawcy oceniono w kontekście ewentualnej przewlekłości, o czym w dalszej części uzasadnienia. Skarga analizowana wg. podanych kryteriów kontroli nie jest zasadna. Odnosząc od realiów rozpoznawanej sprawy nie sposób przyjąć,- wbrew wywodom skargi - aby organ działał w niej przewlekłe. Podejmowane czynności ukierunkowane były na załatwienie sprawy - wobec treści skargi wszczęto postępowanie oraz skierowano stosowne wystąpienia do podmiotów, które zdaniem Skarżącego przetwarzały jego dane osobowe z naruszeniem prawa. Jak wskazał organ, zaś potwierdzają to akta sprawy - wobec wpływu skargi Skarżącego do Organu pierwsze czynności podjęto dnia [...] października 2021 roku, o czym Skarżący został przez Organ powiadomiony. Nie można podzielić zarzutu Skarżącego, iż Organ nie dochował należytej staranności w organizowaniu i przeprowadzeniu postępowania. Prezes Urzędu niezwłocznie wezwał podmioty, których działania skarga dotyczy, do złożenia niezbędnych dla rozstrzygnięcia wyjaśnień. Jednocześnie Organ bez zbędnej zwłoki, tj. w dniu [...] grudnia 2021 r. ustosunkował się do ponaglenia Skarżącego z dnia [...] listopada 2021 roku. Wówczas wysłano do stron informację o przebiegu toczącego się postępowania w sprawie, powiadamiając o zgromadzeniu materiału dowodowego, niezbędnego do wydania decyzji administracyjnej. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że Organ nie uchylał się od wydania rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Przeciwnie, Prezes UODO przedsięwziął przewidziane prawem czynności służące wnikliwemu i rzetelnemu ustaleniu okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy i zebraniu materiału dowodowego potrzebnego do rozstrzygnięcia jej decyzją administracyjną. Zaznaczyć należy przy tym, iż to na Prezesie UODO spoczywa ustanowiony w art. 77 Kpa obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego sprawy. Jak wielokrotnie podkreślał Naczelny Sąd Administracyjny, z art. 77 § 1 Kpa oraz wyrażonej w art. 7 tego aktu prawnego zasady prawdy obiektywnej wynika, że ciężar dowodu spoczywa na organie administracji (por. wyrok NSA OZ w Lublinie z dnia 15 września 1992 r.; sygn. akt SA/Lu 601/92, wyrok NSA OZ w Gdańsku z dnia 16 października 1998 r.; sygn. akt: I SA/Gd 92/98). Wydanie decyzji administracyjnej w sprawie należącej do właściwości Prezesa Urzędu musi być poprzedzone dokładnym zbadaniem jej okoliczności faktycznych i zebraniem kompletnego, wewnętrznie spójnego materiału dowodowego, a następnie jego wnikliwą analizą. Podkreślić należy, że zakres skargi złożonej przez Skarżącego jest obszerny. Skarżący wytknął Spółce i UFG szereg nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych. Prezes Urzędu musiał zbadać zasadność podniesionych przez Skarżącego kwestii. Organ był więc zobowiązany dokonać wnikliwej analizy stanu faktycznego niniejszej sprawy, celem dokonania prawidłowej subsumpcji w przypadku każdego ze zgłoszonych przez Skarżącego zastrzeżeń. Wskazać należy, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało zakończone wydaniem decyzji administracyjnej w dniu [...]stycznia 2022 r. W ocenie Sądu Organ prawidłowo stwierdził, że postępowanie w niniejszej sprawie zakończone zostało po około 4 miesiącach od daty wniesienia skargi. Należy zauważyć, że w przedstawionym stanie faktycznym nie można wliczyć okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu (np. terminy wynikające z obiegu korespondencji pocztowej). Zdaniem Sądu, Organ prawidłowo ocenił, że z okresu procedowania należy wyłączyć okres oczekiwania na udzielenie wyjaśnień przez strony, co przesądza o tym, że organ nie dopuścił się przewlekłości. Podkreślić należy, iż z dokumentacji sprawy organ w żadnym razie nie uchylał się od wydania rozstrzygania w przedmiotowej sprawie. Organ w ramach swoich możliwości - przedsięwziął wszelkie przewidziane prawem czynności służące wnikliwemu i rzetelnemu ustaleniu okoliczności faktycznych przedmiotowej sprawy i zebraniu materiału dowodowego potrzebnego do rozstrzygnięcia jej decyzją administracyjną. Czynności te podejmował zaś szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia zgodnie z zasadą, o której mowa w art. 12 ust. 1 K.p.a. Odnosząc się do kwestionowanego przez Skarżącego czasu trwania postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie zasadne jest twierdzenie, iż zgodnie z art. 78 ust. 2 RODO, organ nadzorczy zobligowany jest do poinformowania osoby, której dane dotyczą w terminie trzech miesięcy o postępach lub efektach rozpatrzenia skargi. Przepisy RODO, a zatem również powyższą regulację, należy stosować bezpośrednio przed przepisami Kpa, co potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w wyroku z dnia [...] czerwca 2019 r. w sprawie o sygnaturze akt II SAB/Wa 95/19 wypowiedział się, że cyt.: "Przypomnieć również należy, iż od dnia [...] maja 2018 r. w polskim porządku prawnym obowiązuje ustawa z dnia [...] maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1000 ze zm.), jak również rozporządzenie [...], które stosuje się bezpośrednio. Zgodnie z art. 7 ust. 1 u.o.d.o., w postępowaniach prowadzonych przez Prezesa Urzędu, stosuje się przepisy k.p.a. w sprawach nieuregulowanych w u.o.d.o. W myśl art. 35 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwić sprawy bez zbędnej zwłoki, przy czym - w myśl § 3 tego przepisu - załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Jednocześnie, zgodnie ze szczególnym przepisem art. 78 ust. 2 rozporządzenia 2016/679, termin rozpatrzenia skargi dotyczącej ochrony danych osobowych bądź poinformowania osoby, której dane dotyczą o postępach lub efektach rozpatrywania skargi - wynosi trzy miesiące", z czym Prezes Urzędu w pełni się zgadza. Zauważyć trzeba, że art. 78 ust. 2 RODO nie określa granicznego terminu rozpoznania skargi przez organ nadzorczy. W ocenie Prezesa Urzędu powyższe wynika ze specyfiki postępowań toczących się w przedmiocie nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych. Postępowania te są z reguły skomplikowane i czasochłonne, gdyż występują w nich co najmniej dwie strony o spornych interesach. Jednocześnie decyzje Prezesa Urzędu nie mają charakteru związanego, a zatem nie jest możliwe wydanie decyzji wyłącznie w oparciu o stwierdzenie spełnienia bądź nie, warunku do wydania decyzji w oparciu o elementy wniosku kierowanego do organu. Dodać trzeba również, że do wskazanych w przepisach prawa okresów rozpoznania sprawy nie można wliczyć okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu. Tym samym z powyższego okresu należy wyłączyć okres oczekiwania na udzielenie wyjaśnień przez strony. Co istotne w niniejszym postępowaniu oceniany może być wyłącznie okres do dnia wniesienia skargi, co miało miejsce [...] grudnia 2021 r. (pismo z dnia [...] grudnia 2021r.) Czynności Organu po tej dacie mogłoby być przedmiotem analizy Sądu jedynie w razie ustalenia, że Organ prowadził postępowanie przewlekle do dnia wniesienia skargi - i to jedynie w kontekście zasadności zobowiązania go do podjęcia czynności w wyznaczonym terminie, bądź oceny czy przewlekłość należy kwalifikować jako mającą charakter rażący. Odmienne rozumienie regulacji, dotyczących zakresu prawa do kwestionowania przewlekłości postępowania, oznaczałoby możliwość składania skarg do sądu administracyjnego niejako z ostrożności – dla oceny stanu który jeszcze nie wystąpił w sprawie, na dzień kierowania wystąpienia do Sądu. Należy zauważyć, że generalnie termin załatwienia sprawy określono w art 78 ust. 2 RODO na trzy miesiące od dnia wszczęcia postępowania, zaś inne czynności organ podejmował niezwłocznie (tak informacja o wszczęciu postępowania i zwrócenie się o wyjaśnienia). Organ dochował też wymagania wynikającego z art. 78 ust. 2 RODO, informując Wnioskodawcę o podejmowanych czynnościach w terminie nie przekraczającym trzech miesięcy - tak pismo z dnia [...] grudnia 2021 r. Prezes Urzędu - tak pismo z 16 grudnia wobec wpływu skargi [...] września 2021 r. Wprawdzie w aktach administracyjnych sprawy, nie ma dowodu doręczenia go Wnioskodawcy. Przywoływanego przez organ faktu jego przesłania (tak odpowiedź na skargę) nie kwestionowano jednak w toku postępowania sądowego. Z kolei - co wynika z wiążącej Sąd oceny prawnej, wyrażonej w uzasadnieniu wyroku o sygn. akt III OSK 2302/22 - kwestia zachowania terminu określonego w art. 78 ust. 3 RODO, ma istotne znaczenie w kontekście oceny, czy postępowanie w danej sprawie prowadzono przewlekle – tak sformułowanie w uzasadnieniu: "[...] nic nie stoi na przeszkodzie w złożeniu przez dany podmiot skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.). Sąd I instancji dokonując oceny zasadności skargi w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania oparł się jednak na niewłaściwej podstawie prawnej, a tym samym nie rozpoznał istoty sprawy [...]". Wobec powołanych ram prawnych sprawy, chybiony jest zarzut skargi naruszenia przez organ reguł ustalonych art. 35 § 1-4 K.p.a. Wskazane w tym akcie terminy nie znajdują zastosowania w niniejszej sprawie. Skoro wobec skargi Wnioskodawcy nie stwierdzono przewlekłości w prowadzonym przez organ postępowania - w okresie od wniesienia skargi na przetwarzanie danych do dnia skierowania do Sądu skargi na przewlekłość postępowania - zasadne było oddalenie skargi skierowanej do Sądu. W tej sytuacji bezzasadnym byłoby rozważanie, czy przewlekłość postępowania miała charakter rażący oraz orzekanie w przedmiocie wymierzenia grzywny bądź zasądzenia na rzecz Wnioskodawcy sumy pieniężnej. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.