II SAB/Wa 591/19
WyrokWSA w Warszawie2020-04-23
Skład orzekający: Ewa Radziszewska-Krupa, Sławomir Antoniuk, Andrzej Góraj
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wójt Gminy dopuścił się bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 21 kwietnia 2019 r., a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że Wójt Gminy dopuścił się bezczynności, ponieważ od daty skutecznego złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej (20 maja 2019 r.) do dnia jego rozpoznania (18 czerwca 2019 r.) upłynęło więcej niż 14 dni. Jednocześnie sąd uznał, że bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, biorąc pod uwagę błąd skarżącej co do adresu mailowego, szybką reakcję organu po otrzymaniu wniosku na właściwy adres oraz obszerność wniosku.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej współpracy Gminy ze schroniskiem dla zwierząt. Po nieotrzymaniu odpowiedzi, ponowiła wniosek. Wójt Gminy odpowiedział na wniosek, ale skarżąca złożyła skargę na bezczynność organu, twierdząc, że nie otrzymała odpowiedzi na swój pierwotny wniosek. Wójt Gminy podniósł, że pierwotny wniosek nie dotarł do urzędu, a pierwszy skuteczny wniosek wpłynął później.Rozstrzygnięcie
1. Stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności. 2. Stwierdzono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 3. Oddalono skargę w pozostałym zakresie. 4. Zasądzono od Wójta Gminy na rzecz H. N. zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Andrzej Góraj, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 kwietnia 2020r. sprawy ze skargi H. N. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w sprawie z wniosku z [...] kwietnia 2019r. 1. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz H. N. 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
I. Stan sprawy przedstawia się następująco:
1 H. N. (zwana dalej "Skarżąca") pismem z 21 kwietnia 2019r., ponowionym pismem z 17 maja 2019r., zwróciła się do Urzędu Gminy [...] (zwana dalej "Gminą") o udostępnienie, na podstawie ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, ze zm., zwana dalej: "u.d.i.p.") informacji publicznej polegającej na wskazaniu:
1) czy Gmina ma lub miała podpisaną umowę z firmą [...] lub [...]? Jeśli tak, to w jakich latach. Proszę o kopię umów zawartych z ww. firmą za okres od 1 stycznia 2016r. do 31 marca 2019 r.
2) czy Gmina posiada dane osób, które adoptowały zwierzęta (odłowione z terenu Gminy) ze schroniska w [...]?
3) czy Gmina kontroluje losy zwierząt oddanych z terenu Gminy do schroniska w [...]? Jeśli tak, to proszę o informacje, w jaki sposób.
4) czy Gmina sprawdzała autentyczność adopcji wykazywanych przez właścicieli schroniska? Jeśli tak, to w jaki sposób?
5) kopii aktualnej umowy/aktualnych umów, jaka obowiązuje z lekarzem/lekarzami weterynarii, który/którzy świadczy/świadczą usługi w schronisku.
6) informacji, czy Gmina posiada wiedzę na temat źródła pochodzenia karmy, która podawana jest zwierzętom odłowionym, a następnie dostarczonym z terenu Gminy do schroniska za okres od 1 stycznia 2016 r. do 31 marca 2019r.
a - jakie rodzaje karmy zakupuje schronisko ze środków pochodzących z budżetu gminy? Cena za 1 kg karmy suchej/mokrej, odpadów mięsnych nabywanych w zakładach uboju zwierząt gospodarskich? Proszę o przedstawienie kilku faktur za zakup karmy w minionych latach.
7) kopii dokumentów za okres od 1 stycznia 2016 r. do 31 marca 2019 r. potwierdzających leczenie zwierząt oddanych z terenu Gminy do schroniska.
8) potwierdzenia przyjęcia zwierząt odłowionych z terenu Gminy za okres od 1 stycznia 2016 r. do 31 marca 2019 r. przez schronisko.
9) przesłanie fotokopii zdjęć wszystkich zwierząt przyjętych w latach od 1 stycznia 2016r. do 31 marca 2019r. przez schronisko z terenu Gminy wraz z podaniem ich nr ewidencyjnych i nr chipu.
10) czy Gmina posiada informację na temat wolontariatu w schronisku? Jeśli tak, proszę o szczegółowe informacje. Jeśli wolontariat nie istnieje, to w jaki sposób dba się o kondycję zwierząt (wyprowadzanie na spacer i socjalizacja psów).
11) kopii umów na odławianie zwierząt z terenu Gminy za okres od 1 stycznia 2016 r. do 31 marca 2019 r.
a - ile zwierząt odłowiono z terenu Gminy od 11 stycznia 2016r. do 31 marca 2019r.?
12) kopii dokumentów dotyczących sterylizacji/kastracji oraz czipowania zwierząt odłowionych z terenu Gminy od 1 stycznia 2016r. do 31 marca 2019r.
13) kopii protokołów kontroli dokonanych przez przedstawicieli Gminy w schronisku w latach od 1 stycznia 2016 r. do 31 marca 2019 r.
14) kopii dokumentów przetargowych dotyczących odławiania i umieszczania zwierząt w schronisku za lata od 1 stycznia 2016 r. do 31 marca 2019 r.
15) kopii faktur obciążających budżet gminy przez podmioty świadczące usługi odławiania bezdomnych zwierząt i opieki nad nimi od 1 stycznia 2016r. do 31 marca 2019r.
16) Brak pytania;
17) jeżeli Gmina miała podpisana umowę ze schroniskiem od 1 stycznia 2016r. (lub wcześniej) czy umowa została zawarta na rok 2019?
18) proszę o przedstawienie ostatniej umowy podpisanej ze schroniskiem;
19) czy schronisko, do którego oddajecie psy z terenu Gminy jest zlokalizowane najbliżej Gminy i spełnia następujące wymagania:
a. czy jest pod nadzorem Inspekcji Weterynaryjnej? Jakiej? Siedziba.
b. czy schronisko jest dostępne dla jak największej liczby osób zainteresowanych adopcją zwierząt, tzn. w dni powszednie - także w godzinach popołudniowych oraz w weekendy?
c. jaki zakres zabiegów lekarsko - weterynaryjnych zapewnia schronisko?
d. - czy posiada wyszkolony personel? W jakiej liczbie?
20) jaki % adopcji jest notowany w tym schronisku w latach 2016- 2019? (dane do 31 marca 2019r.) Jaki jest % adopcji zwierząt z Gminy?
21) czy walka z bezdomnością na terenie Gminy przynosi efekty? Jeśli tak, to jakie? Czy wskutek działań Gminy zmniejszyła się bezdomność?
22) czy Gmina dopłaca do sterylizacji/kastracji zwierząt właścicielskich?
23) czy Gmina rozważała możliwość we współpracy z innymi Gminami wybudowanie schroniska międzygminnego?
24) czy biorąc pod uwagę, iż Wójt Gminy [...] 1 kwietnia 2019r. przy współudziale Policji i [...] Polska odebrała z [...] 37 skrajnie zaniedbanych, nieleczonych psów, podziałało w jakiś sposób na Gminę, aby rozważyć możliwość zakończenia współpracy ze schroniskiem w [...]?
2. Wójt Gminy pismem z 18 czerwca 2019r. odpowiedział na ww. wniosek, wskazując, że wpłynął on do Urzędu Gminy 17 czerwca 2019r. i poinformował, że Gmina współpracuje ze Schroniskiem w [...] w zakresie odławiania, transportu i utrzymania zwierząt. W załączeniu Wójt przekazał umowy zawarte z ww. firmą za okres od 1 stycznia 2016r. do 31 marca 2019r. Wójt wskazał ponadto, że Schronisko przesyła Gminie w okresach miesięcznych karty adopcyjne bezdomnych zwierząt. Gmina w 2019r. zamierza zorganizować wyjazd do schroniska w [...] w celu sprawdzenia warunków w jakich przetrzymywane są zwierzęta. Umowy z lekarzem weterynarii, świadczącym usługi w Schronisku są w posiadaniu stron umowy. Gmina, opracowując program bezdomności zwierząt zwraca się z zapytaniem do Lekarza Weterynarii, opiekującego się Schroniskiem, z zapytaniem czy schronisko spełnia warunki weterynaryjne dla bezdomnych zwierząt.
Wójt Gminy podał, że stawka ustalona pomiędzy Gminą a Schroniskiem za transport, odławianie i utrzymanie zwierząt jest stawką ogólną, w której zawierają się również koszty zakupu karmy podawanej odławianym zwierzętom.
W umowie pomiędzy Schroniskiem a Gminą nie ma zapisu dotyczącego przedstawiania faktur za zakup karmy, jak również faktur potwierdzających leczenie zwierząt z terenu Gminy do Schroniska, brak jest również obowiązku przesyłania Gminie fotokopii zdjęć odłowionych zwierząt.
Z informacji uzyskanej ze Schroniska wynika, że posiada ono zorganizowany wolontariat; organizowane są m.in. spacery z psami. Od 1 stycznia 2016r. do 31 marca 2019r. z terenu Gminy odłowiono 143 zwierzęta (69 psów, 42 koty, 32 szczenięta).
Wójt Gminy w załączniku do pisma przekazał zapytania ofertowe dotyczące odławiania i umieszczania zwierząt w schronisku za wnioskowany okres i kopie faktur obciążających budżet Gminy przez podmiot świadczący usługi odławiania bezdomnych zwierząt i opieki nad nimi za wnioskowany okres.
Wójt Gminy wskazał, że Schronisko w [...] nie jest zlokalizowane najbliżej Gminy, a jego wyboru dokonano w drodze zapytania ofertowego wysłanego do trzech najbliższych schronisk. Schronisko w [...] złożyło jedyną ofertę na zapytanie.
Schronisko dostępne jest w dni powszednie od poniedziałku do piątku i w soboty. Schronisko dokonuje adopcji ok. 10% rocznie odławianych zwierząt.
Gmina począwszy od 2018r. dofinansowuje sterylizację i kastrację zwierząt, które posiadają właścicieli, co ma na celu zmniejszenie populacji zwierząt bezdomnych.
Gmina nie zamierza we współpracy z innymi Gminami podjąć działania w celu wybudowania schroniska międzygminnego.
3. Skarżąca pismem z 27 czerwca 2019r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę n bezczynność Wójta Gminy i wskazała, że 21 kwietnia 2019r. zwróciła się drogą poczty elektronicznej na email: [...].pl z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Skarżąca powtórzyła treść ww. wniosku.
Skarżąca podała, że nie otrzymała odpowiedzi, mimo upływu 14 dni. W związku z tym 20 maja 2019r. przesłała po raz kolejny wniosek, na który również nie odpowiedziano.
4. Wójt Gminy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i wskazał, że 21 kwietnia 2019r. z adresu [...].pl nie dotarła do Urzędu Gminy od Skarżącej wiadomość przesłana drogą elektroniczną. Z oświadczenia informatyka Urzędu Gminy wynika, że 21 kwietnia 2019r. z powyższego adresu nie dotarła od Skarżącej żadna wiadomość przesłana drogą elektroniczną na jakikolwiek adres na serwer Urzędu Gminy.
Wójt Gminy oświadczył, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej od Skarżącej wpłynął 20 maja 2019r. na adres [...].pl. Jest to pierwszy przypadek, że wniosek o informację publiczną skierowano na inny adres niż adres kancelarii Urzędu, dlatego nie został włączony do dekretacji. Skarżąca 17 czerwca 2019r. przesłała pismo, w którym poinformowała, że nie uzyskała informacji publicznej w sprawie współpracy Gminy ze Schroniskiem dla Bezdomnych Zwierząt w [...], dotyczącej odławiania bezdomnych zwierząt z terenu Gminy i zapewnienia im opieki przez Schronisko Dla Bezdomnych Zwierząt [...]y 13.
Skarżąca w związku z wnioskiem 17 czerwca 2019r. otrzymała z Urzędu Gminy 18 czerwca 2019r. odpowiedź wraz z załącznikami.
II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
1. Skarga ma uzasadnione podstawy.
2. Przedmiotem skargi jest bezczynność Wójta Gminy w zakresie rozpatrzenia wniosku Skarżącej o udostępnienie informacji publicznej z 21 kwietnia 2019r.
3. Sąd tym niemniej stwierdza, że wbrew stanowisku Skarżącej, nie można przyjąć, że ww. wniosek 21 kwietnia 2019r. dotarł do Gminy. Nie ma na to dowodów. Z akt administracyjnych sprawy (k. 1 i k.17), jak również z odpowiedzi na skargę (k. 9 akt sądowych) wynika natomiast, że wniosek o treści analogicznej do wniosku z 21 kwietnia 2019r. dotarł do Gminy dopiero 20 maja 2019r. Skarżąca skierowała ponadto wniosek z 20 maja 2019r. zamiast na adres [...].pl na adres [...].pl. Tym samym należało przyjąć, że Wójt Gminy od 20 maja 2019r., a nie jak twierdzi Skarżąca od 21 kwietnia 2019r., dysponował wnioskiem Skarżącej o treści tożsamej z wnioskiem z 21 kwietnia 2019r.
Sąd przyjął więc, że termin na udzielenie przez Wójta Gminy informacji publicznej należało liczyć od niespornej między stronami daty wpłynięcia na adres mailowy Wójta Gminy ww. wniosku – czyli od 20 maja 2019r. Z art. 13 ust. 1 ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2018r. poz. 1330, zwana dalej: "u.d.i.p"). wynika bowiem, że udostępnienie informacji publicznej winno nastąpić w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku. Jeżeli jednak informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.).
Sąd stwierdza ponadto, że na gruncie u.d.i.p. bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy organ:
- będąc w posiadaniu żądanej informacji, nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia informacji publicznej (art. 10 ust 1 u.d.i.p.),
- nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie
- nie informuje wnioskodawcy, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do wnioskowanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), bądź, że wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p.
Nie budzi wątpliwości Sądu, że Wójt Gminy był podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu. Warto też wskazać, że pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Uwzględniając wszystkie aspekty wynikające z treści tych przepisów, należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.
Charakter informacji publicznej należy wobec tego przypisać tym informacjom, które odnoszą się do wskazanej w art. 61 Konstytucji RP publicznej sfery ich działalności, a więc wykonywania zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Istotne także jest, że informacja publiczna musi dotyczyć sfery faktów. Z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. wynika, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Posłużenie się zatem przez ustawodawcę w ww. przepisie zwrotem "w szczególności" wskazuje na niezamknięty katalog podmiotów, które powinny udostępnić informację publiczną.
Sąd wskazuje też, że w orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że art. 5 ust. 2 u.d.i.p. zawiera w sobie element określający relacje pomiędzy dwoma konstytucyjnymi prawami podmiotowymi: prawem do prywatności (art. 47 Konstytucji RP) i prawem do informacji publicznej (art. 61 ust. 1 Konstytucji RP).
Konieczne jest przy tym podkreślenie, że Konstytucja RP nie daje żadnych podstaw do przyjmowania priorytetu któregoś z tych praw jako punktu wyjścia w procesie wykładni regulacji ustawowych. Zwłaszcza przyjęta w polskim porządku prawnym konstrukcja prawa dostępu do informacji publicznej – jako prawa o treści pozytywnej i wykreowanego przez prawodawcę, a nie prawa zadeklarowanego i prawa, które miałoby charakter prawa wolnościowego - nie pozwala traktować go jako prawa nadrzędnego w stosunku do innych praw podmiotowych (por. wyroki NSA: z 17 marca 2017r. sygn. akt I OSK 1416/15; 3 marca 2017r. sygn. akt I OSK 1158/15). Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 20 marca 2006r. sygn. akt K 17/05 podkreślił, że "prawo dostępu do informacji nie ma charakteru bezwzględnego, a jego granice wyznaczone są m.in. przez konieczność respektowania praw i wolności innych podmiotów". Jest to ponad wszelką wątpliwość istotne prawo konstytucyjne determinujące sposób wykładni przepisów ustawowych na rzecz zachowania, realizowania i ochrony tego prawa, jednakże w jego granicach wyznaczonych w Konstytucji RP i z poszanowaniem innych, zwłaszcza konstytucyjnych praw podmiotowych.
Sąd stwierdza ponadto, że z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. zdanie pierwsze - stanowiącego, że "prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej (...)" wynika, że ustawodawca jako zasadę przyjął silniejszą ochronę prawa do prywatności w sytuacji jego kolizji z prawem do informacji publicznej. Zatem wspomniana kolizja występuje wyłącznie wtedy, gdy żądana informacja jest informacją publiczną. W innym przypadku ona nie zachodzi, gdyż prymat ma ochrona prywatności osoby fizycznej i dotyczących jej danych wrażliwych.
Sąd, reasumując wskazuje, że zgodnie z ugruntowanymi już poglądami orzecznictwa, wypracowanymi na tle analizy art. 1 ust. 1 u.d.i.p., jak i precyzującego go art. 6 ust. 1 i 2 u.d.i.p. w związku z art. 4 u.d.i.p., informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.
Status informacji publicznej uzyskuje przy tym taka informacja, która związana jest z funkcjonowaniem wspólnoty publicznoprawnej (państwa). Informacją publiczną są informacje dotyczące wykonywania zadań publicznych, w tym gospodarowania mieniem publicznym, utrwalone na nośniku w formie pisemnej, dźwiękowej, wizualnej lub audiowizualnej. Jednocześnie akcentuje się powiązania informacji publicznej z dynamiczną działalnością państwa, jako organizatora życia społeczno-gospodarczego z jednoczesnym wskazaniem, że w demokratycznym państwie prawa jak najszerszy katalog informacji musi być przedmiotem kontroli społecznej (wyroki: NSA z 31 maja 2004r. sygn. akt OSK 205/04, WSA w Warszawie z: 28 stycznia 2009r. sygn. akt II SA/Wa 1542/08, 12 października 2010r. sygn. akt II SA/Wa 933/10, 10 listopada 2010r. sygn. akt II SAB/Wa 117/09).
Zgodnie z art. 10 ust. 2 u.d.i.p., informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku. W myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnienie informacji publicznej winno nastąpić w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku. Jeżeli jednak informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji.
4. Sąd, mając powyższe na względzie, stwierdza, że skoro od dnia skutecznego złożenia przez Skarżącą wniosku o udzielenie informacji publicznej na adres mailowy Wójta Gminy ([...].pl) – od 20 maja 2019r. - do dnia jego rozpoznania przez Wójta Gminy- 18 czerwca 2019r., upłynęło więcej aniżeli 14 dni, należało przyjąć, stosownie do art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."), że Wójt Gminy dopuścił się bezczynności.
Zestawienie dat: 20 maja 2019r. i 18 czerwca 2019r. wskazuje, że Wójt Gminy nie podjął w przewidzianym ustawowo terminie aktywności zmierzającej do rozpoznania wniosku Skarżącej. Oznacza to, że pozostawał w bezczynności. Procedura udzielania informacji publicznych została sformalizowana w taki sposób, aby zapewnić wszystkim uprawnionym podmiotom szybki dostęp do żądanych informacji, skalsyfikowanych jako publiczne i nieudostępnionych w BIP. Uprawnienie to obejmuje również prawo do szybkiego poznania przyczyn odmowy udostępnienia żądanych informacji, stąd krótki termin na rozpoznanie wniosku. Podjęcie przez Wójta Gminy aktywności w przedmiocie oceny wniosku Skarżącej, nadesłanego na adres [...].pl i jego rozpoznania po upływie terminu przewidzianego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. należy zakwalifikować jako bezczynność.
5. Sąd stwierdza ponadto, że na mocy art. 149 § 1a P.p.s.a. był zobowiązany wskazać czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zdaniem Sądu przedstawione okoliczności faktyczne i przepisy prawne nie wskazywały, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Należy podkreślić, że rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 czerwca 2012r. sygn. akt I OSK 675/12; dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Sąd stwierdza, że w sprawie nie mamy do czynienia z rażącym naruszeniem prawa przez Wójta Gminy. Po pierwsze dlatego, że ww. wniosek z 20 maja 2019r., zamiast na oficjalny adres mailowy Gminy ([...].pl), pod który należało kierować mailową korespondencję, Skarżąca skierowała na adres Wójta Gminy ([...].pl). Po drugie Wójt Gminy w szybkim tempie zareagował na wniesiony pod właściwy adres mailowy ([...].pl) wniosek Skarżącej z 17 czerwca 2019r., o tej samej treści, co wniosek z 20 maja 2019r., gdyż udzielił informacji już 18 czerwca 2019r. Po trzecie udzielenie odpowiedzi przez Wójta Gminy po upływie 15 dni od ustawowego terminu, wskazanego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., nie może być uznane za rażące naruszenie prawa, zważywszy między innymi na ilość i szczegółowość zapytań. Przekroczenie terminu nie było znaczące, a ponadto z pisma Wójta Gminy z 17 czerwca 2019r. wynika, że organ ten po otrzymaniu pisma Skarżącej na właściwy adres mailowy podjął wszelkie działania, mające na celu wyjaśnienie sprawy, odnosząc się do wszelkich stwierdzeń Skarżącej (k. 17 akt administracyjnych).
6. Sąd w tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w punkcie pierwszym wyroku. Orzeczenie z punktu drugiego sentencji wyroku ma uzasadnienie w art. 149 § 1a P.p.s.a. Sąd stwierdza ponadto, że skoro Wójt Gminy rozpoznał sprawę z wniosku Skarżącej przez udzielenie żądanych informacji, należało przyjąć, że nie było podstaw do zobowiązania organu do dokonania czynności ani do wymierzenia organowi grzywny i w tym zakresie skargę należało, na mocy art. 151 P.p.s.a., oddalić (punkt trzeci sentencji wyroku). Zawarte w wyroku postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych (punkt czwarty wyroku) wydano na mocy art. 200 i art. 209 P.p.s.a.
Sąd wyjaśnia ponadto, że sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło