II SAB/Wa 592/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia - odrzucić skargę - S. (poprzednia nazwa: S. - postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. Sąd Rejonowy w W. dokonał zmiany nazwy stowarzyszenia) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania, przesłanego za pomocą poczty elektronicznej na adres: [...], wniosku z dnia [...] listopada 2012 r., ponowionego kolejnym wnioskiem z dnia [...] grudnia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: - ilości wniosków o informację publiczną, które urząd otrzymał w 2011 r., - ilości wniosków o informację publiczną, które urząd otrzymał w 2012 r., - ewidencji wniosków o informację publiczną za 2011 r., - ewidencji wniosków o informację publiczną za 2012 r. W odpowiedzi na skargę organ wnosząc o jej odrzucenie wskazał, że nie pozostaje w bezczynności, bowiem na wskazany wyżej adres e-mail nie wpłynął do Urzędu Gminy w [...] żaden z wymienionych w skardze wniosków, o czym S. została poinformowana pismem z dnia [...] października 2013 r. Podkreślił, że zdaniem informatyka, pracującego na zlecenie Urzędu Gminy w [...], wnioski o udostępnienie informacji publicznej wpłynęły prawdopodobnie do folderu "wiadomości-śmieci", który jest automatycznie i na bieżąco usuwany. Jednocześnie zaznaczył, że udostępniono skarżącemu żądaną informację publiczną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2 tej ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 -4a tego przepisu. Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84). W rozpatrywanej sprawie S. przedmiotem skargi uczyniła bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpatrzenia przesłanego pocztą elektroniczną wniosku z dnia [...] listopada 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej, który został następnie ponowiony w dniu [...] grudnia 2012 r. Zasady i tryb udostępniania informacji publicznej zostały uregulowane w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Zgodnie z art. 2 ust. 1 tej ustawy, każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej. Stosownie do art. 10 ustawy o dostępie do informacji publicznej, informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek. W takim przypadku złożenie wniosku jest warunkiem realizacji prawa do informacji publicznej. Nie zawsze konieczne jest złożenie wniosku w formie pisemnej. Zawsze jednak żądanie udostępnienia określonej informacji publicznej musi być organowi przedstawione. W przedmiotowej sprawie skarżący podał, że w dniu [...] listopada 2012 r., a następnie w dniu [...] grudnia 2012 r., wysłał do Wójta Gminy [...], na adres poczty elektronicznej –[...], wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Zasadniczą kwestią w sprawie ze skargi na bezczynność jest ustalenie, czy po stronie organu administracji publicznej istniał prawny obowiązek rozpatrzenia konkretnego wniosku w przewidzianej prawem formie, tj. zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w ustawie o dostępie do informacji publicznej albo w formie czynności materialno-technicznej w przypadku udzielenia informacji, albo - w razie odmowy jej udzielenia w formie decyzji. Ocena taka może być dokonana tylko wówczas, gdy do organu wpłynął lub został przedstawiony ustnie wniosek z określonym żądaniem. Jak wynika z oświadczenia organu, Wójt Gminy [...] nie otrzymał wniosków z dnia [...] listopada 2012 r. oraz z dnia [...] grudnia 2012 r. i dlatego nie mógł zapoznać się z ich treścią. Żaden z wniosków nie wpłynął do podmiotu, którego bezczynność zaskarżono w niniejszej sprawie. Nie został też przedstawiony Wójtowi Gminy [...] w innej formie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia [...] października 2013 r. wezwał organ - w terminie 7 dni - do wskazania adresu poczty elektronicznej, jakim posługiwał się w dniach [...] listopada 2012 r. i [...] grudnia 2012 r. oraz do udzielenia informacji, czy adres podany w skardze, tj. [...] jest tożsamy z adresem Urzędu Gminy w [...]. W odpowiedzi na powyższe, Wójt Gminy [...] wyjaśnił, że adres poczty elektronicznej wskazany w skardze jest tożsamy z adresem Urzędu Gminy w [...]. W związku z powyższym, Sąd pismem z dnia [...] listopada 2013 r. wezwał S. do nadesłania - w terminie 7 dni - wniosków z dnia [...] listopada 2012 r. oraz z dnia [...] grudnia 2012 r. wraz z potwierdzeniem ich przesłania do Wójta Gminy [...]. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. skarżący cofnął skargę, podając, że organ w odpowiedzi na skargę wyjaśnił okoliczności, które jego zdaniem spowodowały brak wykonania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a ponadto udostępnił żądane informacje publiczne. Nie udzielił jednak żadnej odpowiedzi na wezwanie Sądu w sprawie nadesłania przedmiotowych wniosków. Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym skarga na bezczynność Wójta Gminy [...] jest niedopuszczalna. Sąd nie ma możliwości zbadania czy organ pozostaje w bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku, w sytuacji gdy organ nie otrzymał wniosku. Tylko skuteczne złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej daje możliwość merytorycznego badania skargi na bezczynność organu w zakresie rozpoznania tego wniosku. Ocena przez sąd administracyjny tego, czy na Wójcie Gminy [...] ciążył obowiązek rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2012 r., ponowionego w dniu [...] grudnia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej w przewidzianych prawem formach, byłaby możliwa, a zatem dopuszczalna, tylko wówczas, gdyby wniosek taki został w organie faktycznie złożony. Samo wysłanie wniosku przez skarżącego, czego Sąd nie kwestionuje, nie przesądza o dopuszczalności skargi na bezczynność organu. Wniosek musi bowiem dotrzeć do organu, aby można było uznać, że postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej zostało wszczęte. Sąd nie może domniemywać istnienia przedmiotu sprawy administracyjnej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 973/12, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 450/11). Wobec niezłożenia w organie wniosku z dnia [...] listopada 2012 r., ponowionego w dniu [...] grudnia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej, skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w zakresie jego rozpatrzenia, uznać należało za niedopuszczalną. Odnosząc się zaś do pisma skarżącego z dnia [...] listopada 2013 r., zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi, należy wskazać, że stosownie do treści art. 60 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z przepisu tego wynika, że cofnięcie skargi zasadniczo prowadzi do umorzenia postępowania, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje, że utrzymany zostanie w mocy akt lub czynność, dotknięte wadą nieważności. Jednak ocena w tym zakresie możliwa jest dopiero wówczas, gdy sama skarga jest dopuszczalna (gdy może zostać rozpoznana merytorycznie). Z uwagi na niedopuszczalność skargi w niniejszej sprawie, Sąd nie rozpatrywał powyższego wniosku w przedmiocie cofnięcia skargi. Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.