II SAB/Wa 610/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Sędzia WSA – Andrzej Kołodziej Sędzia WSA – Anna Mierzejewska Protokolant – specjalista Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi D. D. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta Gminy [...] do rozpoznania dwóch wniosków D. D. z dnia [...] czerwca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania, 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącej D. D. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Dwoma wnioskami z dnia [...] czerwca 2014 r. skarżąca D. D. zwróciła się do Wójta Gminy [...], w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), o udzielenie jej informacji w następującym zakresie: – czy Pan T. D., jako członek Zarządu i radny Powiatu [...], uczestniczący (w obecnej i poprzedniej kadencji) w pracach Zarządu, Rady Powiatu [...] i dwóch komisji, odbywających się w godzinach pracy szkoły, której jest dyrektorem, pobierał w tym czasie również wynagrodzenie w tejże szkole, czyli w Publicznym Gimnazjum w S.? – czy Pan T. D. za okres 21 – 25 października 2013 r. (za 5 dni nieobecności w pracy) pobrał wynagrodzenie w swoim miejscu pracy, tj. w Publicznym Gimnazjum w S., bowiem w tym czasie przebywał na [...] z ramienia powiatu, a nie Publicznego Gimnazjum w S. Wójt Gminy S. pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] odpowiedział skarżącej, że brak jest możliwości udostępnienia żądanej informacji, bowiem ma ona charakter informacji publicznej przetworzonej i w związku z tym wezwał wymienioną o wykazanie, w oparciu o przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy, szczególnie istotnego interesu publicznego, zaś w przypadku braku uzupełnienia wniosku, postępowanie zostanie umorzone. Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. skarżąca nie podzieliła stanowiska organu co do faktu, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej. Dodała również, że żąda udostępnienia informacji dotyczących wynagrodzenia Dyrektora Publicznego Gimnazjum w S. i a jednocześnie radnego Powiatu [...], a zgodnie z art. 7 pkt 1 i 3 ustawy o pracownikach samorządowych, czynności w sprawach z zakresu prawa pracy za gminne jednostki samorządowe wykonuje wójt (burmistrz, prezydent miasta) wobec kierowników gminnych jednostek organizacyjnych oraz wobec kierowników samorządowych jednostek organizacyjnych tworzonych przez gminę. Oznacza to, że wniosek urlopowy, delegację, ryczałt samochodowy itp. dyrektora szkoły powinien podpisywać wójt. Co więcej, jak podkreślił w wyroku z dnia 20 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sygn. akt VIII SAB/Wa 15/12, karty wynagrodzeń w części, w jakiej zawierają informacje o wysokości wszelkich wynagrodzeń otrzymywanych przez funkcjonariuszy publicznych zatrudnionych w urzędzie gminy oraz jednostkach organizacyjnych gminy, mieszczą się w pojęciu informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Informacje zawarte w kartach są informacjami szczegółowymi, określającymi poszczególne składniki wynagrodzeń, faktycznie wypłacane w poszczególnych okresach. W dalszej części podała, że ewentualny brak ustawowej przesłanki udzielenia informacji publicznej przetworzonej, tj. istnienia po stronie wnioskodawcy szczególnie uzasadnionego interesu publicznego skutkować powinien wydaniem decyzji o odmowie udzielenia tej informacji, opartej o przepis art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W przypadku nieudzielania informacji publicznej przetworzonej decyzją kończącą postępowanie nie może być zatem decyzja o umorzeniu postępowania wydana w oparciu o przepis art. 14 ust. 2 ustawy. Niezależnie od powyższego dodała, że w złożonych wnioskach wniosła o udostępnienie informacji publicznych dotyczących wynagrodzenia pobieranego przez funkcjonariusza publicznego – T. D., Dyrektora Publicznego Gimnazjum w S., a jednocześnie radnego Powiatu [...], zaś o przedmiotowe Informacje występuje jako przedstawiciel wspólnoty samorządowej, mieszkanka Powiatu [...]. Uzyskanie żądanych informacji jest szczególnie istotne z punktu widzenia oceny funkcjonowania gminy i powiatu, realizacji budżetów, jak również spraw majątkowych jednostek samorządu terytorialnego. Prawa do ujawnienia żądanych informacji dopatruję również w regulacjach ustawy o finansach publicznych, w świetle których publiczna gospodarka finansowa jest jawna. Zgodnie tymczasem z innymi przepisami prawa, za czas zwolnieniu od pracy zawodowej radnym powiatu nie przysługuje wynagrodzenie, a jego rekompensatę stanowi dieta i zwrot kosztów podróży służbowych. Stanowi o tym wprost art. 22 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, a mianowicie pracodawca obowiązany jest zwolnić radnego od pracy zawodowej w celu umożliwienia radnemu brania udziału w pracach organów powiatu. Dodała dalej, że pojęcie "interesu publicznego" jest pojęciem niedookreślonym, nieposiadającym zwartej, zapisanej formuły na gruncie obowiązującego prawa. Nie powinno jednak budzić wątpliwości, że sprawy poruszone przez nią, są szczególnie istotne dla interesu publicznej i mogą w znaczący i istotny sposób wpłynąć na wykonywanie przez podmioty władzy publicznej ich uprawnień i obowiązków w przyszłości, a wnioskowane informacje w żaden sposób nie dotyczą wyłącznie jej interesu prywatnego. Wójt Gminy S. pismem z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] ponowie poinformował skarżącą, że wnioskowana przez nią informacja publiczna nie może zostać udzielona, bowiem nie wykazała ona interesu prawnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżąca D. D. zarzuciła Wójtowi Gminy S. bezczynność w rozpoznaniu jej wniosków z dnia [...] czerwca 2014 r., wnosząc o zobowiązanie wymienionego do wydania decyzji co do przedmiotowych wniosków, o orzeczenie czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, o zasądzenie grzywny w maksymalnej wysokości i o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu – powołując się na opisany powyżej stan faktyczny oraz argumentację zawartą już w piśmie z dnia [...] lipca 2014 – podała, że zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji. Dla odmowy udzielenia informacji publicznej w przepisanej formie, nie mają znaczenia powody, dla których organ udzielił stronie odpowiedzi odmownej. W przypadku zatem kiedy organ posiada informację publiczną, o której wydanie wnosi zainteresowany podmiot, ale z różnych względów określonych w ustawie nie może jej udostępnić (m. in. z uwagi na brak interesu publicznego wnoszącego o informację przetworzoną), wydaje decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Tym samym także ewentualny brak ustawowej przesłanki udzielenia informacji publicznej przetworzonej, tj. istnienia po stronie wnioskodawcy szczególnie uzasadnionego interesu publicznego skutkować powinien wydaniem decyzji o odmowie udzielenia tej informacji. Zatem organ uznając, iż wnioskowana przez nią informacja publiczna ma charakter informacji publicznej przetworzonej, a co za tym idzie dla jej udostępnienia niezbędnym jest wykazanie przez nią interesu publicznego w jej udostępnieniu, czego w ocenie organu nie uczyniła, winien wydać decyzję o odmowie udzielenia żądanej informacji. Stąd też nie znajduje prawnego uzasadnienia odpowiedź organu zawarta w piśmie [...] lipca 2014 r. i w tej sytuacji – zdaniem skarżącej – bezczynność organu ma charakter kwalifikowany, uzasadniający również wymierzenie grzywny. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy S. wniósł o jej oddalenie, a wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne dodał, że żądana przez skarżącą informacja, nie jest informacją o sprawach publicznych, bowiem nie mieści się w katalogu zawartym w art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. c ustawy o dostępie do informacji publicznej. Natomiast zbiorcza informacja o wynagrodzeniu dyrektora Publicznego Gimnazjum w S. znajduje się w jego oświadczeniu majątkowym, zaś szczegółowe składniki wynagrodzenia dyrektora zostały przesłane do skarżącej za pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. Ponadto organ nie jest w posiadaniu ewidencji czasy pracy dyrektora Publicznego Gimnazjum w S., na podstawie której możliwe byłoby ustalenie jego obecności w pracy, bądź korzystania z urlopu w trakcie posiedzeń Zarządu Powiatu [...], Rady Powiatu [...] oraz komisji Rady Powiatu. Organ również nie posiada informacji o godzinach w których odbywały się te gremia, jak również nie posiada wiadomości, czy radny T. D. uczestniczył w posiedzeniach sesji Rady, komisji Rady Powiatu oraz Zarządu Powiatu. Istotną sprawą w okolicznościach stanu faktycznego jest również to, że zgodnie z Uchwałą Rady Gminy S. Nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. w sprawie ustalenia tygodniowego obowiązkowego wymiaru zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych dla nauczycieli pełniących funkcje kierownicze oraz określenia tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć dla pedagoga i logopedy w szkołach prowadzonych przez Gminę S., obowiązkowe pensum dla dyrektora szkoły liczącej więcej niż 8 oddziałów, wynosi jedynie 8 godzin. Na marginesie zauważono, iż fakt zwłoki w udzieleniu wyczerpującej odpowiedzi dla skarżącej spowodowany był również tym, że przy sporządzaniu pisma z dnia [...] czerwca 2014 r. organ traktował konieczność ewentualnego uzyskania dokumentów od podmiotów trzecich ( Starostwa Powiatowego w W., Publicznego Gimnazjum w S.) jako sytuację, w której występuje informacja publiczna przetworzona, do której udostępnienia zgodnie z przepisem art.3 ustawy o dostępie do informacji publicznej niezbędne jest wykazanie interesu prawnego. Ponadto wniosek skarżącej o wymierzenie grzywny jest niezasadny, bowiem organ w ustawowych terminach organ udzielał odpowiedzi na pismo skarżącej, prezentując jasne stanowisko co do niemożności udzielenia informacji publicznej, a ewentualna błędna interpretacja prawa, w odniesieniu do pojęcia "informacja publiczna przetworzona", nie może stanowić rażącego naruszenia prawa. Na zakończenie zaś wskazał, że po wniesieniu przez skarżącą niniejszej skargi, po wnikliwym przeanalizowaniu podniesionych w niej argumentów, przedstawił swoje ostateczne stanowisko pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] skierowanym do skarżącej poinformował, że oświadczenie majątkowe T. D., w którym znajdują się dane dotyczące jego rocznego wynagrodzenia, umieszczone jest BIP-ie Urzędu Gminy w S. oraz Powiatu [...]. Ponadto jego wynagrodzenie skała się z następujących składników: 1) wynagrodzenie zasadnicze – [...] zł 2) dodatek funkcyjny za stanowisko kierownicze – [...] zł 3) dodatek za wysługę lat w wysokości 29% wynagrodzenia zasadniczego. Natomiast co do kwestii pobierania przez wymienionego wynagrodzenia w czasie jego wyjazdu do [...], organ otrzymał od T. D. pismo o planowanym wyjeździe, wyrażając na to zgodę. Odnośnie zaś pobieranego wynagrodzenia podczas prac w komisjach, sesjach Rady Powiatu oraz posiedzeniach Zarządu Powiatu [...], Urząd Gminy nie posiada w swoich zasobach informacji o terminach tych gremiów w latach 2006 – 2014 w szczególności, czy odbywały się one w godzinach pracy szkoły, czy też poza tymi godzinami, jak również informacji odnośnie obecności wymienionego podczas prac wyżej wymienionych organów Gminy oraz Powiatu [...], zaś ewidencja czasu pracy w szkole nie jest w prowadzona przez Urząd Gminy w S., a przez jednostkę oświatową w której jest zatrudniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga analizowana pod kątem bezczynności organu zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt. 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z bezczynnością organu mamy zatem do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia – jak w rozpoznawanej sprawie – czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza więc, że zarzut bezczynności powinien się pojawić wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Mówiąc natomiast o dostępie do informacji publicznej i ewentualnej bezczynności w tym zakresie stwierdzić na samym początku należy, że Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, iż obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, zaś według ust. 2, prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu, przy czym tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy (ust. 3). Konkretyzacją natomiast tego prawa zajmuje się m.in. ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), gdzie w myśl art. 1, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tym akcie prawnym. Ponadto na podstawie art. 2 ust. 1, każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, co jednocześnie nie oznacza, że każdy podmiot jest zobligowany do jej udostępniania. Realizacja bowiem tego prawa spoczywa na określonych w ustawie podmiotach. I tak, zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4)podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Zobowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są również organizacje związkowe i pracodawców reprezentatywne, w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100, poz. 1080, z późn. zm.), oraz partie polityczne (ust. 2). Wobec treści art. 4 ust. 1 pkt 1) ustawy nie budzi zatem wątpliwości fakt, że Wójt Gminy S. jest podmiotem zobowiązany do udzielenia informacji publicznej. Wskazać również należy, że informacją publiczną w rozumieniu ustawy jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Zatem jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez niedokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich i są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Niezależnie od powyższego, aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, to musi się odnosić do sfery faktów. W dalszej części stwierdzić należy, że zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 ustawy, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Zatem żądana przez skarżącą informacja w postaci udzielenia odpowiedzi na wskazane już na wstępie pytania zawarte we wnioskach z dnia [...] czerwca 2012 r., a dotyczące zakresu: – czy Pan T. D., jako członek Zarządu i radny Powiatu [...], uczestniczący (w obecnej i poprzedniej kadencji) w pracach Zarządu, Rady Powiatu [...] i dwóch komisji, odbywających się w godzinach pracy szkoły, której jest dyrektorem, pobierał w tym czasie również wynagrodzenie w tejże szkole, czyli w Publicznym Gimnazjum w S.? – czy Pan T. D. za okres 21 – 25 października 2013 r. (za 5 dni nieobecności w pracy) pobrał wynagrodzenie w swoim miejscu pracy, tj. w Publicznym Gimnazjum w S., bowiem w tym czasie przebywał na [...] z ramienia powiatu, a nie Publicznego Gimnazjum w S., jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stwierdzić bowiem należy, że powyższe pytania nie odnoszą się do spraw organizacyjnych ani porządkowych, lecz do spraw publicznych, gdyż służą realizacji zadań publicznych, które cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji i ustawie. Ponadto to Wójt Gminy S. jest pracodawcą dla dyrektora Publicznego Gimnazjum w S., zważywszy na treść art. 7 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 21listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 223, poz. 1458 ze zm.). Niezależnie od powyższego wskazać należy, że w myśl art. 2 ust. 1 ustawy, prawo do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, który ogranicza je z uwagi na ochronę informacji niejawnych oraz ochronę innych tajemnic ustawowo chronionych. Nie jest przy tym wymagane wykazanie ani interesu publicznego, ani celu, w jakim uzyskana informacja zostanie wykorzystana. Jedynie w przypadku informacji przetworzonej, stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy, ustawodawca wprowadził wymóg wykazania, że uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Dodać również należy, że według art. 13 ust. 1 ustawy, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2, a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Zatem w świetle powyższych rozważań, spełniona została przesłanka przedmiotowa zastosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej w odniesieniu do wniosku skarżącego. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że do dnia wyrokowania, Wójt Gminy S. nie udzielił skarżącej żądanej informacji w zakresie jej wniosków z dnia [...] czerwca 2014 r., bowiem w piśmie z dnia [...] sierpnia 2014 r. skierowanym do wymienionej, nie znajdują się odpowiedzi na pytania zawarte we wnioskach. Wszak skarżącą nie żądała udzielenie jej informacji co do wysokości wynagrodzenia T. D. i składników tego wynagrodzenia, a odpowiedzi czy wymieniony pobrał wynagrodzenie w swoim miejscu pracy za okres pobytu w [...] z ramienia powiatu. Ponadto, skoro organ będąc zobowiązanym do udzielenia informacji co do pobranego wynagrodzenia, w szczególności w godzinach pracy, nie posiadał w swoich zasobach informacji co do terminów posiedzeń Zarządu, Rady Powiatu [...] i dwóch komisji w obecnej i poprzedniej kadencji, to nic nie stało na przeszkodzie, aby tę wiedzę uzyskać od uprawnionego podmiotu i zestawić ją z ewidencją pracy znajdującą się w Publicznym Gimnazjum w S. Tym samym więc organ pozostaje w bezczynności do chwili obecnej. Ponadto – w ocenie Sądu – nie sposób tu mówić, aby była to informacja przetworzona, bowiem nie wymaga ona – poza uzyskaniem jej od uprawnionego podmiotu – ani dokonywanie szczegółowej selekcji, ani czasochłonnej analizy, ani też nie stwarza trudności w zakresie organizacyjno – technicznym, jak również znacznego nakładu pracy i w konsekwencji "wytworzeniu" nowej informacji, poza prostym w sumie zestawieniem uzyskanych danych z ewidencją pracy dyrektora placówki oświatowej. Stwierdzić również należy, że bezczynność organu nie miała charakteru kwalifikowanego i wynikła raczej z niezrozumienia intencji skarżącej oraz innej interpretacji prawa, a zatem nie nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa, bowiem nie świadczy ona o lekceważeniu, bądź ignorowaniu wymienionej. Z tego też samego powodu nie wymierzono wobec organu wnioskowanej grzywny. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 149 ust. 1 w zw. z art. 132, a w sprawie kosztów na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 i art. 209 cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji wyroku.