II SAB/Wa 691/21

WyrokWSA w Warszawie2022-05-12

Skład orzekający: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Sędzia WSA Iwona Maciejuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ pozostaje w bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej, jeśli odpowiedź została udzielona przez inną jednostkę organizacyjną niż ta, do której skierowano wniosek, a informacje są dostępne publicznie na wskazanej stronie internetowej?
Ratio decidendi
Organ nie pozostaje w bezczynności, jeśli odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej została udzielona przez jednostkę organizacyjną właściwą do obsługi wniosków kierowanych do organu, do którego wniosek był skierowany, a informacje te są już publicznie dostępne na wskazanej stronie internetowej. W takiej sytuacji organ powinien jedynie poinformować wnioskodawcę o miejscu publikacji informacji.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej analiz, ocen i propozycji działań sporządzonych przez Radę Medyczną do spraw COVID-19 przy Prezesie Rady Ministrów. Organ udzielił odpowiedzi za pośrednictwem Centrum Informacyjnego Rządu, wskazując, że wnioskowane informacje znajdują odzwierciedlenie w stanowiskach Rady dostępnych na wskazanej stronie internetowej. Skarżący zarzucił bezczynność organu, kwestionując właściwość podmiotu udzielającego odpowiedzi oraz twierdząc, że informacje nie zostały udostępnione w sposób zgodny z ustawą o dostępie do informacji publicznej.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Sędzia WSA Iwona Maciejuk, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 maja 2022 r. sprawy ze skargi J.M. na bezczynność Przewodniczącego Rady [...] do spraw [...] przy Prezesie Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę Pan J. M. (zwany dalej Skarżącym) wniósł skargę na bezczynność Przewodniczącego Rady [...] ds. [...] przy Prezesie Rady Ministrów. Wskazał, że w dniu [...] sierpnia 2021 r. przesłał do organu wiadomość elektroniczną, w której powołując się na zapis "...pkt 3 Sprawozdania z działalności Rady [...] wynika, że Rada realizowała swoje zadania m.in. poprzez: 1) wykonywanie analiz i ocen bieżącej sytuacji w kraju 2) przygotowanie i propozycji działań zmierzających do poprawy sytuacji zdrowotnej w kraju, 3) opiniowania aktów prawnych oraz innych dokumentów..." wnosi o przekazanie tych dokumentów sporządzonych i opracowanych przez Radę [...] , albowiem na stronie internetowej Rady nie ma wskazanych wyżej dokumentów. Zażądał aby powyższe informacje przekazać na adres do korespondencji. Zastępca Dyrektora Centrum Informacyjnego Rządu skierował do strony pismo z dnia [...] września 2021 r. nr [...], w którym poinformował, że analizy i oceny bieżącej sytuacji w kraju, a także inne uwagi, spostrzeżenia czy rekomendacje Rady [...] , były analizowane na spotkaniach Rady lub przekazywane bezpośrednio przez jej Przewodniczącego. Propozycje i rekomendacje działań znajdują odzwierciedlenie w stanowiskach Rady dostępnych pod adresem [...]. Wskazał, że głównym dokumentem opiniowanym przez członków Rady [...] był Narodowy program Szczepień (...), którego opiniowanie odbywało się za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Przewodniczącego Rady [...] ds. [...] przy Prezesie Rady Ministrów (PRM) w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Wniósł o ustalenie, że wniosek z dnia [...] sierpnia 2021 r. dotyczy informacji publicznej, zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji publicznej - w terminie 7 dni od daty wydania prawomocnego wyroku. Zażądał również przyznania mu kwoty pieniężnej w wysokości 5000 zł w związku z wprowadzeniem w błąd oraz poświadczeniem nieprawdy w dokumencie urzędowym, a także zasądzenia kosztów postępowania. Wniósł o zobowiązanie organu do przekazania Sądowi informacji publicznej, o której mowa we wniosku. Zdaniem Skarżącego odpowiedź organu na wniosek jest niezgodna nie tylko z żądaniem, lecz również pochodzi od podmiotu, do którego nie był kierowany przedmiotowy wniosek o dostęp do informacji publicznej. Skarżący wskazał, że Zastępca Dyrektora Centrum Informacyjnego Rządu nie jest podmiotem zobowiązanym, ani też nie legitymuje się żadnym pełnomocnictwem do reprezentowania Przewodniczącego Rady [...] - jako podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej w przedmiotowej sprawie. Z wiadomości e-mail z dnia [...] lipca 2021 r. otrzymanego przez Skarżącego od radcy Szefa KPRM wynika, że żaden z reprezentantów Kancelarii Prezesa Rady Ministrów nie uczestniczył w posiedzeniach Rady [...]. Jedynym podmiotem, który może udzielić odpowiedzi na wniosek o dostęp do informacji publicznej jest Przewodniczący Rady [...], a nie wkraczający w jego kompetencje Szef Kancelarii Rady Ministrów. Z ostrożności procesowej, w przypadku gdyby Sąd nie uznał powyższego zarzutu Skarżący nadmienił, że odpowiedź organu na wniosek nie sprostała jego wymogom. Jego zdaniem nie można stwierdzić, że głównym dokumentem opiniowanym przez członków Rady [...] był Narodowy Program Szczepień, i odesłać do tego programu bez wskazania stanowiska Rady [...], które dotyczyło tego dokumentu. Zdaniem strony należy sprawdzić, czy dokument ten, zgodnie z odpowiedzią znajduje się na wskazanej stronie internetowej. Jedynie dwa stanowiska Rady z dnia [...] listopada 2020 r., mogły dotyczyć Programu Szczepień, który został opublikowany w grudniu 2020 r. Jednakże, żadne ze wskazanych stanowisk nie dotyczą Programu Szczepień. Skarżący stwierdził, że został przez Zastępcę Dyrektora Centrum Informacyjnego Rządu wprowadzony w błąd, poprzez poświadczenie nieprawdy w dokumencie urzędowym, tj. piśmie z dnia [...] września 2021 r. odnośnie stanowisk wypracowanych przez Radę [...] , których w rzeczywistości albo nie ma, albo zostały ukryte. Dokumenty opublikowane na stronie Rady [...] nie zawierają wszystkich dokumentów opracowanych przez Radę. PRM pozostaje zatem w bezczynności, bowiem nie udzielił żądanej informacji publicznej jak również poświadczył nieprawdę. Spełnione zostały zatem przesłanki, o których mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a.. Skarżący podniósł też, iż suma pieniężna przyznawana na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. nie ma charakteru odszkodowania. Jest to zadośćuczynienie za bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Sąd powinien uwzględniać czynnik zniechęcający podmioty zobowiązane do udzielenia informacji publicznej do uczestniczenia w sporach sądowych, a to może zostać zrealizowane również poprzez zasądzanie obywatelom tytułem zadośćuczynienia za bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Skarżący podniósł, iż wpis sądowy w wysokości 100 zł zapewne nie pokryje kosztów finansowych poniesionych przez Skarb Państwa związanych z rozpatrzeniem przedmiotowej skargi przez Sąd. Okoliczność ta powinna zostać wzięta pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosku o przyznanie kwoty pieniężnej lub zasądzeniu grzywny w tej samej wysokości. Stwierdził też, że tylko utrwalona praktyka sądów nie prowadzi do zasadniczego rozstrzygnięcia sprawy z zakresu dostępu do informacji publicznej już w pierwszym postępowaniu sądowym. Podniósł, iż zasadnym byłoby skierowanie przez tutejszy Sąd wniosku, o którym mowa art. 264 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 15 § 1 pkt 3 tej ustawy, który mógłby stanowić nową, lepszą i zdecydowanie bardziej efektywną dla państwa, wymiaru sprawiedliwości oraz obywateli - praktykę rozstrzygania spraw związanych z dostępem do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz stwierdził, iż zarzuty Skarżącego są niezasadne. Odnośnie stwierdzenia, iż odpowiedzi na wniosek udzielił podmiot, co do którego ten wniosek nie był kierowany, organ wskazał, że Rada [...] do spraw [...] przy Prezesie Rady Ministrów została utworzona na podstawie § 1 ust. 1 Zarządzenia nr 205 Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 listopada 2020 r. w sprawie utworzenia Rady Medycznej do spraw COVID-19 przy Prezesie Rady Ministrów, jako organ pomocniczy Prezesa Rady Ministrów na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U. z 2019 r. poz. 1171 z późn. zm.). Zgodnie z § 8 tego zarządzenia obsługę organizacyjną i merytoryczną Rady [...] oraz środki związane z jej działalnością zapewnia Kancelaria Prezesa Rady Ministrów. Odpowiedź została udzielona przez Zastępcę Dyrektora Centrum Informacyjnego Rządu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Centrum Informacyjne Rządu jest komórką organizacyjną Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Zakres właściwości Centrum Informacyjnego Rządu określa § 30 Zarządzenia nr 30 Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2020 r. w sprawie nadania Regulaminu organizacyjnego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, zgodnie z którym Centrum Informacyjne Rządu (CIR) realizuje m.in. zadania w zakresie udzielania odpowiedzi w zakresie dostępu do informacji publicznej, we współpracy z właściwymi komórkami organizacyjnymi Kancelarii, w tym wykonywania zadań związanych z ponownym wykorzystaniem informacji publicznej, niezastrzeżonych dla innych komórek organizacyjnych. Organ wyjaśnił, iż Centrum Informacyjne Rządu udziela odpowiedzi w sprawach dostępu do informacji publicznej w zakresie właściwości Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, to jest także w zakresie wniosków kierowanych do organów obsługiwanych przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów. W Centrum Informacyjnym Rządu KPRM wyznaczeni pracownicy przygotowują i udzielają odpowiedzi na pytania i wnioski o udostępnienie informacji publicznej przesyłane lub zadawane przez obywateli. Każda z tych osób, w tym m.in. Zastępca Dyrektora, są upoważnione do wykonywania zadań wynikających z Regulaminu Organizacyjnego KPRM, sporządzonego na jego podstawie wewnętrznego regulaminu organizacyjnego Centrum Informacyjnego Rządu z [...] sierpnia 2021 r. oraz indywidualnych opisów stanowiska pracy, w tym dotyczących realizacji wniosków o dostęp do informacji publicznej. Oznacza to, że osoby te są umocowane do działania w imieniu organów obsługiwanych przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów i wykonują swoje obowiązki w ramach przyznanych im kompetencji. W odniesieniu do zarzutu, iż treść odpowiedzi jest niezgodna z treścią wniosku, organ wskazał, że zarzut ten jest niezrozumiały. W piśmie nr [...] z dnia [...] września 2021 r. stanowiącym odpowiedź na wniosek został podany adres internetowy, pod którym znajdują się stanowiska i komunikaty Rady [...]. Każdy z linków na stronie otwiera się, a zatem niezrozumiały jest zarzut wprowadzanie w błąd poprzez "ukrywanie stanowisk". Zawarte w odpowiedzi na wniosek stwierdzenie, że "Głównym dokumentem opiniowanym przez członków Rady [...] był Narodowy Program Szczepień (...), którego opiniowanie odbywało się za pomocą środków komunikacji elektronicznej." nie oznacza, że głównym zagadnieniem, którym zajmowała się Rada [...] był dokument Narodowy Program Szczepień. Dlatego, stanowiska i komunikaty nie odnoszą się tylko czy też w większości do tego dokumentu. Na stronie [...] publikowane są na bieżąco komunikaty i stanowiska Rady [...] w zakresie jej zadań określonych w § 2 ww. zarządzenia Prezesa Rady Ministrów. Zgodnie z tym przepisem do zadań Rady należy: 1) dokonywanie analiz i ocen bieżącej sytuacji zdrowotnej w kraju, ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji epidemicznej wywołanej pandemią C0VID-19; 2) przygotowywanie i przedstawianie propozycji działań zmierzających do poprawy sytuacji zdrowotnej w kraju w zakresie przeciwdziałania C0VID-19; 3) opiniowanie projektów aktów prawnych oraz innych dokumentów rządowych o istotnym wpływie na zagadnienia ochrony zdrowia dotyczących przeciwdziałania COVID-19; 4) wykonywanie innych zadań zleconych przez Prezesa Rady Ministrów. Opiniowanie dokumentów rządowych stanowi tylko część zadań Rady. Natomiast przesyłane drogą elektroniczną opinie Rady [...] na temat Narodowego Programu Szczepień nie stanowią informacji publicznej. W dalszej części organ podniósł, iż Trybunał Konstytucyjny w wyroku sygn. akt P 25/12 stwierdził, że spod pojęcia informacji publicznej, które powinno być rozumiane szeroko w kontekście art. 1 ust. 1 u.d.i.p., lecz także, a nawet przede wszystkim, na podstawie art. 61 Konstytucji, wyłączeniu podlegają treści zawarte w dokumentach wewnętrznych, rozumiane jako informacje o charakterze roboczym (zapiski/notatki), które zostały utrwalone w formie tradycyjnej lub elektronicznej i stanowią pewien proces myślowy, proces rozważań, etap wypracowywania, finalnej koncepcji, przyjęcia ostatecznego stanowiska przez pojedynczego pracownika lub zespół. Jest to pewne stadium na drodze do wytworzenia informacji publicznej. Od "dokumentów urzędowych" w rozumieniu art. 6 ust. 2 u.d.i.p. odróżnia się zatem "dokumenty wewnętrzne" służące wprawdzie realizacji jakiegoś zadania publicznego, ale nieprzesądzające o kierunkach działania organu. Dokumenty takie służą wymianie informacji, zgromadzeniu niezbędnych materiałów, uzgadnianiu poglądów i stanowisk. Nie są jednak wyrazem stanowiska organu, wobec czego nie stanowią informacji publicznej. Dokumenty, które służą gromadzeniu i wymianie informacji oraz uzgadnianiu stanowisk i poglądów, jednak nie są w żadnej mierze wiążące dla organu, ewentualnie mają jedynie charakter organizacyjny i porządkowy, nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Komunikaty i stanowiska Rady [...] publikowane są na stronach Portalu GOV będącym Serwisem Rzeczypospolitej Polskiej integrującym strony organów administracji publicznej i innych podmiotów realizujących zadania publiczne. W konsekwencji komunikaty i stanowiska Rady [...] są ogólnie dostępne. Ten sposób publikacji spełnia wymogi określone w art. 11 pkt 1 u.d.i.p.. Dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia tylko wówczas, gdy informacja fizycznie istnieje, nie została wcześniej udostępniona wnioskodawcy i nie funkcjonuje w obiegu publicznym. W sytuacji, gdy wnioskodawca domaga się udostępnienia informacji, które są już publicznie udostępnione, wówczas organ powinien poinformować wnioskodawcę o miejscu publikacji w drodze zwykłego pisma. Zdaniem organu informacja przekazana stronie w piśmie z dnia [...] września 2021 r. nr [...] jest prawidłowym załatwieniem wniosku zgodnie z art. 14 ust. 1 u.d.i.p., a co za tym idzie podmiot zobowiązany nie pozostaje w bezczynności. W złożonym do Sądu piśmie z dnia [...] grudnia 2021 r. skarżący nadmienił, iż PRM twierdzi, że odpowiedź udzielona przez Zastępcę Dyrektora Centrum Informacyjnego Rządu w KPRM jest prawidłowa albowiem Centrum udziela odpowiedzi w sprawach dostępu do informacji publicznej w zakresie właściwości Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, to jest także w zakresie wniosków kierowanych do organów obsługiwanych przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów. Skarżący zauważył, że odpowiedź została udzielona przez Zastępcę Dyrektora Centrum Informacyjnego Rządu w KPRM bez powołania się na jakiekolwiek upoważnienie/pełnomocnictwo do reprezentowania organu w niniejszej sprawie, ani też wskazania konkretnego przepisu Regulaminu organizacyjnego KPRM czy też wewnętrznego regulaminu organizacyjnego Centrum Informacyjnego Rządu i indywidualnych opisów stanowiska pracy, w tym dotyczących realizacji wniosków o dostęp do informacji publicznej, który upoważniłby Zastępcę Dyrektora zarówno do zastępowania Dyrektora Centrum tym samym posiadania przez niego pełnomocnictwa samego organu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej. Brak wskazania takiego zapisu oraz nie załączenie do odpowiedzi dokumentów, na które obecnie powołuje się pełnomocnik PRM uniemożliwia przyjęcie, że odpowiedź została podpisana przez osobę reprezentującą organ. Powyższe prowadzi do konstatacji, że odpowiedź pełnomocnika organu bez powołania się na posiadane pełnomocnictwo nie może zostać uznana za odpowiedź na wniosek o dostęp do informacji publicznej. W związku z powyższym Skarżący stanął na stanowisku, że PRM pozostaje w bezczynności w niniejszej sprawie. W ocenie organu udzielona odpowiedź jest prawidłowa, albowiem "podany został adres internetowy, pod którym znajdują się stanowiska i komunikaty Rady [...]. Każdy z tych linków na stronie otwiera się, a zatem niezrozumiały jest zarzut o wprowadzanie w błąd poprzez ukrywanie stanowisk." Zdaniem Skarżącego ze stanowiska PRM jednoznacznie wynika, że istnieje informacja publiczna, która nie jest publikowana na stronie Rady [...] , a zatem informacje publiczne nie udostępnione w BIP są udostępniane na wniosek. Podana strona nie jest ani Biuletynem Informacji Publicznej, ani też centralnym repozytorium. W wyszukiwarce podmiotów istniejących w Biuletynie Informacji Publicznej nie ma takiego organu jak Rada [...] . Taka sama sytuacja zachodzi w przypadku wpisania w wyszukiwarkę centralnego repozytorium. Należy zatem uznać, że wnioskowana informacja publiczna nie tylko nie została udostępniona zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, lecz również na jego wniosek. W przypadku nieuwzględniania przez Sąd powyższego stanowiska, Skarżący złożył wniosek o zobowiązanie Przewodniczącego Rady [...] do złożenia oświadczenia, że uwidoczniona informacja publiczna na stronie [...] zawiera pełny zbiór dokumentów, o których mowa w pkt 3 Sprawozdania z działalności Rady [...] , tj.: 1) analizy i oceny bieżącej sytuacji w kraju, 2) przygotowania i propozycje działań zmierzających do poprawy sytuacji zdrowotnej w kraju, 3) opinie aktów prawnych oraz innych dokumentów. W przypadku braku złożenia tego oświadczenia - do udostępnienia tych dokumentów. Zdaniem Skarżącego PRM bez podstawy prawnej ukrywa część dokumentów przy jednoczesnym uznaniu ich za dokumenty zawierające informację publiczną. Bez znaczenia prawnego w tym świetle jest stanowisko o rzekomym wewnętrznym charakterze tych dokumentów. W nadesłanym do WSA w Warszawie piśmie z dnia [...] marca 2022 r. organ stwierdził, iż wniosek J. M. z dnia [...] sierpnia 2021 r. został wysłany na adres [...]. Jest on podany m.in. na stronie [...] jako właściwy do kontaktu z Kancelarią Prezesa Rady Ministrów w sprawach dostępu do informacji publicznej. W dniu [...] marca 2022 r. Skarżący w piśmie skierowanym do WSA w Warszawie stwierdził, że w świetle niewskazania na stronie Rady [...] jakichkolwiek danych do kontaktu do Rady [...] , skierował wniosek o dostęp do informacji publicznej na adres Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest bezczynność Przewodniczącego Rady [...] ds. [...] przy Prezesie Rady Ministrów. Skarżący wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2021 r. wystąpił o udzielenie informacji publicznej w zakresie opisanym wyżej. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U z 2020 r. poz. 2176 ze zm.; dalej u.d.i.p.) każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w u.d.i.p. W świetle tej definicji, w orzecznictwie przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie ich kompetencji. Przepis ten, określający przedmiot u.d.i.p. w związku z art. 4 u.d.i.p., określającym z kolei podmioty zobowiązane do udzielenia informacji w trybie tej ustawy, w rzeczywistości łączy pojęcie "informacja publiczna" z podjęciem "sprawa publiczna", a zatem "przedmiotem informacji musi być sprawa publiczna związana z funkcjonowaniem Państwa". Sprawą publiczną jest działalność zarówno organów władzy publicznej, jak i wskazanych wcześniej samorządów oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym, czyli mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Ustawowe pojęcie "sprawy publicznej" rozumiane jest jako sprawa wspólnoty publicznej. Z tego względu ustawowy zakres prawa do informacji publicznej nie może być wykładany w sposób prowadzący do rozszerzenia konstytucyjnych granic tego prawa. Wobec powyższego należy przyjąć, że sprawa publiczna oznacza przejaw działalności podmiotów wskazanych w Konstytucji RP, w jej rozumieniu wynikającym z unormowań Konstytucji RP, tj. takiej aktywności tych podmiotów, która jest ukierunkowana na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie określonych interesów i celów publicznych, co nie jest tożsame z każdym przejawem aktywności tych podmiotów. Wynika to z treści art. 4 ust. 1 u.d.i.p., eksponującej element "wykonywania zadań publicznych" przez podmioty będące adresatami roszczeń o udostępnienie informacji publicznej, czyli zadań, które cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiąganiu celów, określonych w Konstytucji i ustawie (zob. wyrok NSA z 18 sierpnia 2010 r., I OSK 851/10; wyrok NSA z 8 listopada 2019 r., I OSK 1272/18). Przeciwieństwem "sprawy publicznej" jest "sprawa prywatna", czyli niepubliczna, osobista, indywidualna, dotycząca sfery prywatnej człowieka. Sprawami publicznymi nie są konkretne i indywidualne sprawy osób fizycznych, dotyczące problemu lub kwestii, która nie ma znaczenia dla większej ilości osób, czy grup obywateli lub jest ważna dla funkcjonowania organów państwa. Przedmiotem takich indywidualnych spraw jest jedynie realizacja lub ochrona indywidualnych interesów podmiotu, którego sprawa dotyczy. Wobec tego informacja odnosząca się do takich kwestii nie dotyczy sprawy publicznej i nie powinna być udostępniana w trybie u.d.i.p., chociażby znajdowała się w dyspozycji organów. Podobnie, nie można przy pomocy u.d.i.p. starać się o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie. Z żądania udostępnienia informacji publicznej musi wynikać bowiem interes obiektywny, a nie subiektywny (zob. wyroki NSA: z 20 września 2018 r., I OSK 1359/18 oraz z 4 kwietnia 2019 r., I OSK 1889/17). Rada [...] do spraw [...] przy Prezesie Rady Ministrów została utworzona na podstawie § 1 ust. 1 zarządzenia nr 205 Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 listopada 2020 r. w sprawie utworzenia Rady Medycznej do spraw COVID-19 przy Prezesie Rady Ministrów, jako organ pomocniczy Prezesa Rady Ministrów na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U. z 2019 r. poz. 1171 z późn. zm.). Zgodnie z § 8 tego zarządzenia obsługę organizacyjną i merytoryczną Rady [...] oraz środki związane z jej działalnością zapewnia Kancelaria Prezesa Rady Ministrów. Pismem z dnia [...] września 2021 r. nr [...] Zastępca Dyrektora Centrum Informacyjnego Rządu w odpowiedzi na wniosek Skarżącego z dnia [...] sierpnia 2021 r. o udzielenie informacji publicznej poinformował Skarżącego, że "analizy i oceny bieżącej sytuacji w kraju, a także inne uwagi, spostrzeżenia czy rekomendacje Rady [...], były analizowane na spotkaniach Rady lub przekazywane bezpośrednio przez jej Przewodniczącego. Propozycje i rekomendacje działań znajdują odzwierciedlenie w stanowiskach Rady dostępnych pod adresem [...]. Głównym dokumentem opiniowanym przez członków Rady [...] był Narodowy program Szczepień (...), którego opiniowanie odbywało się za pomocą środków komunikacji elektronicznej." Skarżący zarzuca, że przekazana odpowiedź jest niezgodna z treścią wniosku, a ponadto pochodzi od podmiotu, do którego wniosek nie był kierowany. Odpowiedź z dnia [...] września 2021 r. została udzielona przez Zastępcę Dyrektora Centrum Informacyjnego Rządu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Jak wskazał Przewodniczący Rady [...] do spraw [...] przy Prezesie Rady Ministrów Centrum Informacyjne Rządu jest komórką organizacyjną Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Zakres właściwości Centrum Informacyjnego Rządu określa § 30 zarządzenia nr 30 Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2020 r. w sprawie nadania Regulaminu organizacyjnego Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, zgodnie z którym Centrum Informacyjne Rządu (CIR) realizuje m.in. zadania w zakresie udzielania odpowiedzi w zakresie dostępu do informacji publicznej, we współpracy z właściwymi komórkami organizacyjnymi Kancelarii, w tym wykonywania zadań związanych z ponownym wykorzystaniem informacji publicznej, niezastrzeżonych dla innych komórek organizacyjnych. Centrum Informacyjne Rządu udziela odpowiedzi w sprawach dostępu do informacji publicznej w zakresie właściwości Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, to jest także w zakresie wniosków kierowanych do organów obsługiwanych przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów. W Centrum Informacyjnym Rządu KPRM wyznaczeni pracownicy przygotowują i udzielają odpowiedzi na pytania i wnioski o udostępnienie informacji publicznej przesyłane lub zadawane przez obywateli. Każda z tych osób, w tym m.in. Zastępca Dyrektora, są upoważnione do wykonywania zadań wynikających z Regulaminu Organizacyjnego KPRM, sporządzonego na jego podstawie wewnętrznego regulaminu organizacyjnego Centrum Informacyjnego Rządu z 13 sierpnia 2021 r. oraz indywidualnych opisów stanowiska pracy, w tym dotyczących realizacji wniosków o dostęp do informacji publicznej. Oznacza to, że osoby te są umocowane do działania w imieniu organów obsługiwanych przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów i wykonują swoje obowiązki w ramach przyznanych im kompetencji. Zarzut, iż treść odpowiedzi jest niezgodna z treścią wniosku, w ocenie Sądu jest niezasadny. Jak podniósł Przewodniczący Rady [...] do spraw [...] przy Prezesie Rady Ministrów, "...Głównym dokumentem opiniowanym przez członków Rady [...] był Narodowy Program Szczepień (...), którego opiniowanie odbywało się za pomocą środków komunikacji elektronicznej." Nie oznacza, że głównym zagadnieniem, którym zajmowała się Rada [...] był dokument Narodowy Program Szczepień. Dlatego, stanowiska i komunikaty nie odnoszą się tylko do tego dokumentu. Na stronie [...] publikowane są na bieżąco komunikaty i stanowiska Rady [...] w zakresie jej zadań określonych w § 2 ww. zarządzenia Prezesa Rady Ministrów. Sposoby dostępu do informacji publicznej określa art. 7 ust. 1 u.d.i.p. stanowiący, że udostępnianie informacji publicznych następuje w drodze: 1) ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w art. 8; 2) udostępniania, o którym mowa w art. 10 i 11; 3) wstępu na posiedzenia organów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3, i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia; 4) udostępniania w centralnym repozytorium. Komunikaty i stanowiska Rady [...] publikowane są na stronach Portalu GOV będącym Serwisem Rzeczypospolitej Polskiej integrującym strony organów administracji publicznej i innych podmiotów realizujących zadania publiczne. W konsekwencji komunikaty i stanowiska Rady [...] są ogólnie dostępne. Ten sposób publikacji spełnia wymogi określone w art. 11 pkt 1 u.d.i.p.. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia tylko wówczas, gdy informacja fizycznie istnieje, nie została wcześniej udostępniona wnioskodawcy i nie funkcjonuje w obiegu publicznym (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 marca 2021 r. sygn. akt III OSK 71/21 oraz z 27 maja 2020 r. sygn. akt I OSK 833/19). W sytuacji, gdy wnioskodawca domaga się udostępnienia informacji, które są już publicznie udostępnione, wówczas organ powinien poinformować wnioskodawcę o miejscu publikacji w drodze zwykłego pisma. Co też organ uczynił w piśmie nr [...] z dnia [...] września 2021 r. Wobec tego należy uznać, że organ nie pozostaje w bezczynności. Uwzględniając powyższe uznać należy, że żądana przez Skarżącego informacja odnośnie do dokumentów sporządzonych i opracowanych przez Radę [...], jest informacją publiczną i na takie żądanie, Skarżącemu została udzielona wyczerpująca odpowiedź. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło