II SAB/Wa 693/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Centralnej Komisji Lekarskiej podległej właściwemu ministrowi do spraw wewnętrznych w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia - odrzucić skargę - Pismem z dnia [...] października 2024 r. Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Centralnej Komisji Lekarskiej podległej właściwemu ministrowi do spraw wewnętrznych w przedmiocie rozpoznania odwołania od orzeczenia [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] z dnia [...] lutego 2024 r. nr [...] w sprawie ustalenia stanu zdrowia i zdolności do pełnienia służby. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niewniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w wykonaniu zarządzenia z dnia 28 listopada 2024 r. wezwał skarżącego – w terminie 7 dni – pismem z dnia 10 grudnia 2024 r. do podania, czy przed wniesieniem skargi na bezczynność Centralnej Komisji Lekarskiej podległej właściwemu ministrowi do spraw wewnętrznych w przedmiocie rozpoznania odwołania od orzeczenia [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] z dnia [...] lutego 2024 r. nr [...] w sprawie ustalenia stanu zdrowia i zdolności do pełnienia służby zostało złożone do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji ponaglenie w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Jeżeli tak, to o jego nadesłanie wraz z pocztowym potwierdzeniem nadania. Pismem z dnia 16 grudnia 2024 r. skarżący poinformował, że nie złożył ponaglenia w trybie art. 37 § 1 K.p.a. do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, ponieważ nie został pouczony przez organ o tym obowiązku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935); zwanej dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przepis art. 52 § 2 P.p.s.a. stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzystał ze środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572); zwanej dalej K.p.a. Przepis ten stanowi, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), 2) postępowanie jest prowadzone dłużej, niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Nie ulega wątpliwości, że złożenie ponaglenia w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 K.p.a. jest warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu do sądu administracyjnego. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 2754/20 i 23 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 950/19, dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Tym samym skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu, stosownie do art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., musi poprzedzać tego rodzaju środek prawny. Jak wynika z wyjaśnień Zbigniewa Woszczka oraz pełnomocnika organu, w rozpoznawanej sprawie nie wyczerpano przysługujących skarżącemu środków zaskarżenia. Brak wniesienia do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji ponaglenia stanowi zgodnie z art. 52 P.p.s.a., naruszenie nakazu uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia. W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarga na bezczynność, która nie została poprzedzona ponagleniem, jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Zaznaczyć jednak należy, że odrzucenie skargi w niniejszej sprawie, nie zamyka skarżącemu możliwości wniesienia skargi na bezczynność po wniesieniu ponaglenia. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.