II SAB/Wa 708/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.), Sędziowie WSA Ewa Pisula – Dąbrowska, Adam Lipiński, Protokolant starszy sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Naczelnika Związku Harcerstwa Polskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Naczelnika Związku Harcerstwa Polskiego do rozpoznania punktu 11 wniosku Fundacji [...] z siedzibą w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. w pozostałym zakresie skargę oddala; 3. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od Naczelnika Związku Harcerstwa Polskiego na rzecz Fundacji [...] z siedzibą w [...] kwotę 100 złotych (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Fundacja [...] ([...])[...], Zespół ds.[...], [...]lutego 2015 r. złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej do Związku Harcerstwa Polskiego. Działając na podstawie art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 10 w związku z art. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 3 ust. 2, art. 13 i art. 14 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) Fundacja wniosła o udzielenie informacji publicznej w zakresie: 1. podanie ilości przedłożonych w konkursie aplikacji, 2. podanie ilości aplikacji złożonych w konkursie a odrzuconych z przyczyn formalnych, 3. podanie nazwisk i stopni osób, których aplikacje zostały z przyczyn formalnych odrzucone, 4. podanie stopni oraz nazwisk wszystkich osób, które złożyły aplikacje w konkursie, 5. przedstawienia kopii dokumentów przedłożonych w konkursie na kierownika oraz instruktorów organizowanego Wydziału [...] ZHP przez: a) [...]T.D. (Chorągiew [...]) b) [...]A.N. (Chorągiew [...]) c) [...]Z.M. (Chorągiew [...]) d) [...]R.B. (Chorągiew [...]) e) [...]R.S. (Chorągiew [...]) f) [...]C.P. (Chorągiew [...]) g) [...]P.L. (Chorągiew [...]) h) [...]A.W. (Chorągiew [...]) i) [...]A.F. (Chorągiew [...]) j) [...]P.S. (Chorągiew [...]) k) [...]S.G. (Chorągiew [...]) – instruktor wydziału ds. [...] 6. przedstawienia kopii dokumentów przedłożonych w konkursie na kierownika oraz instruktorów organizowanego Wydziału [...] ZHP przez osoby aplikujące w konkursie a nie wskazane w pkt 3 wniosku, 7. podanie stopni oraz nazwisk wszystkich osób, które wchodziły w skład komisji konkursowej i na jakich zasadach działała komisja konkursowa, 8. podanie jakie kryteria były brane pod uwagę przy wyborze kandydatów na daną funkcję, 9. podanie czy pomiędzy osobami dokonującymi wyboru poszczególnych osób na instruktorów do wydziału była prowadzona korespondencja lub rozmowy przed wyborem danej kandydatury, 10. podanie na jakich zasadach została utworzona komisja konkursowa, 11. podanie jakie były zasady pracy komisji konkursowej. Jako formę udzielenia odpowiedzi Fundacja [...] wskazała drogę elektroniczną. Pismem z dnia [...] marca 2015 r. Związek Harcerstwa Polskiego ustosunkował się do wniosku i wyraził pogląd, że powyżej przywołane pismo nie może być traktowane jako wniosek, o jakim mowa w art. 10 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). W ocenie Związku Harcerstwa Polskiego, zakres informacji, które żądane są pismem z dnia [...] lutego 2015 r. nie wskazuje na to, by dotyczyły one działania władz naczelnych Związku Harcerstwa Polskiego, w tym w szczególności Zarządu Związku Harcerstwa Polskiego, którym, zgodnie z postanowieniami Statutu ZHP, jest Główna Kwatera Związku Harcerstwa Polskiego. Żądanie dokumentów, jakie związane są z konkursem, który zorganizowany został w związku z powołaniem do życia Wydziału [...] ZHP, nie znajduje swojego uzasadnienia w postanowieniach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, co w szczególności dotyczy art. 6 tej ustawy. Stąd też pismo niniejsze, będące odpowiedzią na pismo z dnia [...] lutego 2015 r., nie może być oceniane z punktu widzenia postanowień ww. ustawy. Niemniej jednak, Związek Harcerstwa Polskiego, jako stowarzyszenie, które w swojej działalności stosuje zasadę transparentności, w załączeniu złożył informację żądaną w piśmie z dnia [...] lutego 2015 r., raz jeszcze zastrzegając, że informacja ta nie zostaje udzielona w oparciu o postanowienia ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Jednocześnie w piśmie z dnia [...] marca 2015 r. udzielono odpowiedzi na postawione pytania: Ad. 1 Zostało przedłożonych 16 aplikacji. Ad. 2 16 aplikacji złożonych, 1 odrzucona. Ad. 3 Z przyczyn formalnych została odrzucona aplikacja [...] H.K. Ad. 4 Były to następujące osoby: [...] T.D., [...] A.N., [...] Z.M., [...] R.B., [...] R.S., [...] C.P., [...] P.L., [...] A.W., [...] A.F., [...] P.S., [...] S.G., [...] S.Z|., [...] J.J., [...] R.R., [...] H.K., [...] K.W. Ad. 5 Z uwagi na ochronę danych osobowych, zgodnie z polityką bezpieczeństwa informacji ZHP, dokumenty aplikacyjne zostały zabezpieczone i ich udostępnienie może nastąpić jedynie za zgodą [...] ZHP. Ad. 6 Jak wyżej. Ad. 7 W skład komisji wchodziła Członkini [...] ZHP odpowiedzialna za obszar program [...] E.K. Spośród osób zgłoszonych do konkursu wyłoniono dwie osoby, które startowały na funkcję kierowniczą wydziału. Następnie [...] T.D. i [...] A.N. wspólnie z [...] E.K., decydowały o poszczególnych funkcjach w organizowanym wydziale [...] ZHP. Ad. 8 W ogłoszeniu konkursowym zostały wskazane wymogi formalne dla kandydatów. Konkurs dopuszczał możliwość indywidualnego rozpatrywania każdego zgłoszonego kandydata. Ad. 9 Pomiędzy osobami dokonującymi wybory były prowadzone rozmowy. Ad. 10 Komisja konkursowa została dobrana ad hoc przez [...] E.K. jako ciało doradcze. Tryb pracy komisji został zatwierdzony przez [...] E.K. Ostateczna decyzja o wyborze kierownika oraz instruktorów organizowanego Wydziału [...] ZHP zostanie podjęta przez [...] ZHP [...] M.S. w drodze rozkazu. Ad. 11 Zasady pracy komisji określa decyzja osoby powołującej, zgodnie z dokumentami wewnętrznymi ZHP. W dniu 8 kwietnia 2015 r. Fundacja [...] wniosła skargę na bezczynność Naczelnika Związku Harcerstwa Polskiego. W skardze Fundacja [...] wniosła o zobowiązanie strony przeciwnej do dokonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia [...] lutego 2015 r. oraz o zasądzenie kosztów. W uzasadnieniu skargi podała, że Zastępca Związku Harcerstwa Polskiego, odpowiedział na wniosek częściowo negatywnie, udostępniając część informacji, zastrzegając jednocześnie, że "informacja nie zostaje udzielona w oparciu o postanowienia ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej". Podkreśliła, że nie wyjaśniono dlaczego uznano, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy. Zastrzeżenie to ma o tyle istotne znaczenie, że część z żądanych informacji nie została udostępniona powołując się na ochronę danych osobowych, które stanowić mogą element prawa do prywatności. Ustawa o dostępie do informacji publicznej wskazuje, że w takim wypadku podmiot obowiązany ma obowiązek wydać decyzję, o której mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Na pytanie 5 i 6 brak właściwej odpowiedzi, na pytanie 11 udzielono odpowiedzi wymijającej. W konkluzji podkreśliła, że nie zgadza się ze stanowiskiem, że wnioskowane informacje nie mają charakteru informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Związek Harcerstwa Polskiego wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę podał, że mając na uwadze postanowienia art. 1 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Związek Harcerstwa Polskiego wskazuje, że informacje, żądane przez skarżącego w piśmie z dnia [...] lutego 2015 r., nie stanowiły informacji publicznej. Podkreślenia w tym miejscu wymaga bowiem, że zapytanie skarżącego odnosiło się do procedury dotyczącej organizacji Wydziału [...] ZHP, przy okazji tworzenia którego nie mamy do czynienia z wykonywaniem przez Związek Harcerstwa Polskiego zadań publicznych, czy też z dysponowaniem przez Związek Harcerstwa Polskiego majątkiem publicznym. Przy tej okazji, biorąc pod uwagę przywołane powyżej przepisy Związek Harcerstwa Polskiego prezentuje pogląd, że brak jest podstaw do przyjmowania, iż każda informacja związana z działalnością prowadzoną przez Związek Harcerstwa Polskiego może być traktowana w kategorii informacji publicznej. Zgodnie z postanowieniami art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są m.in. podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym. W ocenie Związku Harcerstwa Polskiego, celowościowa wykładnia ww. przepisu wskazuje na to, że aby określona informacja mogła być uznana za informację publiczną (informację o sprawach publicznych), to musi mieć ona związek z realizacją zadań publicznych czy też z dysponowaniem majątkiem publicznym, z czym w okolicznościach faktycznych przedmiotowej sprawy nie mamy przecież do czynienia. W innym przypadku nastąpiłoby niczym nieuzasadnione poszerzenie zakresu obowiązywania art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., a w konsekwencji, jako informację publiczną należałoby traktować każdą informację, niezależnie od tego, czy ma ona jakiś związek z realizacją zadań publicznych oraz z dysponowaniem majątkiem publicznym, czy też nie. W ocenie Związku Harcerstwa Polskiego, nie taki cel przyświecał ustawodawcy, skoro w przywołanym powyżej przepisie, inaczej niż ma to miejsce w przypadku podmiotów, o jakich mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1-4 u.d.i.p., wskazuje się dodatkowo na kwestie związane z realizacją zadań publicznych oraz z dysponowaniem majątkiem publicznym. Podkreślił, że Związek Harcerstwa Polskiego miał pełne podstawy do uznania, że informacje żądane w piśmie skarżącego z dnia [...] lutego 2015 r. nie stanowią informacji publicznej. Związek Harcerstwa Polskiego dał temu wyraz w piśmie z dnia [...] marca 2015 r. W tej sytuacji istnieją w ocenie Związku Harcerstwa Polskiego podstawy do uznania, że w okolicznościach faktycznych przedmiotowej sprawy nie mamy w zasadzie do czynienia z jakąkolwiek działalnością administracji publicznej – por. art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. W tej sytuacji, w ocenie Związku Harcerstwa Polskiego, skarga złożona przez Fundację [...] winna być odrzucona, skoro sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego – por. art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z ostrożności procesowej Związek Harcerstwa Polskiego wskazał jednocześnie, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Prawo Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 3 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zwarte w ww. przepisie wyliczenie środków zaskarżenia ma charakter przykładowy. Zwrot "taki jak", użyty w art. 52 § 2 p.p.s.a., po którym następuje wyliczenie środków zaskarżenia, powinien być uznawany za synonim określenia "w szczególności", co prowadzi do konieczności przyjęcia, że zawarte w art. 52 § 2 p.p.s.a. wyliczenie środków zaskarżenia ma charakter przykładowy. Prowadzi to w konsekwencji do wniosku, że w przypadku skargi na bezczynność środkami takimi będą zażalenia przewidziane w art. 37 § 1 k.p.a. – tak: A. Kabat w: B. Deuter (red.): Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie V, LEX 2013. Związek Harcerstwa Polskiego wskazał również, że Fundacja nie skorzystała ze środków przewidzianych w art. 37 § 1 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Na samym wstępie stwierdzić należy, że stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pki 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z bezczynnością organu mamy zatem do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia – jak w rozpoznawanej sprawie – czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza więc, że zarzut bezczynności powinien się pojawić wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej, oczekiwanego aktu. Mówiąc natomiast o dostępie do informacji publicznej i ewentualnej bezczynności w tym zakresie stwierdzić na samym początku należy, że Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, iż obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, zaś według ust. 2, prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu, przy czym tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy (ust. 3). Konkretyzacją natomiast tego prawa zajmuje się m.in. ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), gdzie w myśl art. 1, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tym akcie prawnym. Ponadto na podstawie art. 2 ust. 1, każdemu przysługuje z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, co jednocześnie nie oznacza, że każdy podmiot jest zobligowany do jej udostępniania. Realizacja bowiem tego prawa spoczywa na określonych w ustawie podmiotach, i tak zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Zobowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są również organizacje związkowe i pracodawców reprezentatywne, w rozumieniu ustawy z dnia 6 lipca 2001 r. o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego (Dz. U. Nr 100, poz. 1080 z późn. zm.) oraz partie polityczne (ust. 2). Wobec powyższego Związek Harcerstwa Polskiego jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Zgodnie z brzmieniem Rozdziału 1, § 1 pkt 1 – Związek Harcerstwa Polskiego jest ogólnopolskim, patriotycznym stowarzyszeniem i prowadzi działalność pożytku publicznego. Zgodnie z § 3 misją ZHP jest wychowywanie młodego człowieka, czyli wspieranie go we wszechstronnym rozwoju i kształtowaniu charakteru przez stawianie wyzwań. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (Dz. U. z 2003 r. Nr 96, poz. 873) działalnością pożytku publicznego jest działalność użyteczna, prowadzona przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych określonych w ustawie. Jak wynika z wyjaśnień ZHP Wydział [...] pojawił się w strukturze Głównej Kwatery ZHP na mocy uchwały GK ZHP i Głównej Kwatery ZHP, uchwała została podjęta na podstawie § 70 ust. 3 pkt 1 statutu ZHP. Wydział zajmuje się wspieraniem pracy wychowawczej [...]. Ogłoszenia o konkursie ukazały się na stronie internetowej zhp.pl w dniu [...] grudnia 2014 r. oraz w dniu [...] stycznia 2015 r., a więc przed formalnym powołaniem do życia Wydziału [...], co miało miejsce w dniu [...] marca 2015 r. Swoje zadania wykonuje w oparciu o środki uzyskane na mocy umowy z dnia [...] czerwca 2015 r. jaka została zawarta z Ministrem Obrony Narodowej. Przedmiotem tej umowy było zlecenie ZHP realizacji zadania publicznego pod tytułem [...], termin realizacji zadania został określony na okres od [...] maja 2015 r. do dnia [...] listopada 2015 r. Z powyższych wyjaśnień ZHP wywodzi, że w dacie złożenia wniosku, tj. [...] lutego 2015 r. jednostka ta jeszcze nie została formalnie powołana, a środki na realizację pierwszego zadania uzyskała w wyniku podpisanej umowy [...] czerwca 2015 r. W ocenie Sądu nie można zgodzić się ze stanowiskiem ZHP, bowiem w dniu złożenia wniosku o udzielenie informacji publicznej Wydział [...] był już w fazie organizacji, wchodzi on w strukturę organizacyjną ZHP, korzysta ze środków publicznych i realizuje zadania publiczne. Podkreślić również należy, że powyższa koncepcja pojawiła się dopiero w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego. Następnie wskazać należy, że informacją publiczną w rozumieniu ustawy jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowano mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Zatem jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty będące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich i są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań nawet, jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Niezależnie od powyższego, aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej to musi ona odnosić do sfery faktów. W dalszej części stwierdzić należy, że zgodnie z treścią art. 14 ust. 1 ustawy, udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Ponadto w myśl art. 2 ust. 1 ustawy, prawo do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, który ogranicza je z uwagi na ochronę informacji niejawnych oraz ochronę innych tajemnic ustawowo chronionych. Nie jest przy tym wymagane wykazanie ani interesu prawnego (art. 2 ust. 2), ani też celu, w jakim uzyskana informacja zostanie wykorzystana. Jedynie w przypadku informacji przetworzonej, stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy, ustawodawca wprowadził wymóg wykazania, że uzyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W świetle powyższego i zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych dokumenty przedłożone w postępowaniu konkursowym nie posiadają waloru informacji publicznej. Nie służą bowiem one do realizacji powierzonego organowi zadania publicznego. Informacją publiczną będą dopiero wyniki postępowania konkursowego. Wobec powyższego, pytania zawarte w pkt 5 i 6 nie dotyczą informacji publicznej i dlatego w tej części na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało oddalić. Natomiast w ocenie Sądu pytanie zawarte w pkt 11 – podanie jakie były zasady pracy komisji konkursowej, dotyczy faktów, konkretnej procedury pracy komisji konkursowej, a więc ma charakter informacji publicznej. Pytanie dotyczyło zasad pracy komisji, a nie kto ustala te zasady, a więc ZHP nie udzieliło odpowiedzi na to pytanie i dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązał ZHP do udzielenia odpowiedzi na pytanie nr 11. Sąd nie dopatrzył się także w bezczynności organu rażącego naruszenia prawa. Bezczynność ta wynikała jedynie z odmiennej interpretacji przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ww. ustawy.