II SAB/Wa 714/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Asesor WSA Mateusz Rogala, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 marca 2025 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w [...] na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza Miasta i Gminy [...] do rozpoznania wniosku Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w [...] z dnia [...] września 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Burmistrza Miasta i Gminy [...] na rzecz Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą w [...] kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 24 września 2024 r. Stowarzyszenie "[...]", dalej: "Stowarzyszenie", skierowało do Burmistrza Miasta i Gminy [...], dalej: "organ", wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej podejmowanych w 2023 r. oraz od dnia [...] stycznia 2024 r. do dnia [...] września 2024 r. czynności - zadań przez Komisję bezpieczeństwa publicznego, które były, lub nadal są realizowane na terenie miasta i gminy, w kontekście bezpieczeństwa i porządku publicznego, mając na uwadze przyjęte plany pracy na 2023 r. i 2024 r. dla tej komisji, oraz określone w przedmiotowych planach kierunkowe zadania w tym zakresie, zaznaczając, że chodzi tylko i wyłącznie o Komisję bezpieczeństwa publicznego. W odpowiedzi z dnia 8 października 2025 r. Burmistrz Miasta i Gminy [...] poinformował Stowarzyszenie, że zgodnie z § 16a ust. 1 Statutu Miasta i Gminy [...] uchwalonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy [...] z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie uchwalenia Statutu Gminy [...] (t.j. Dz. Urz. Woj. Maz. 2022, poz. 5259 ze zm.) do wykonywania swoich zadań Rada Miejska w [...] powołuje komisje stałe, w tym Komisję Zdrowia, Oświaty, Rolnictwa, Bezpieczeństwa Publicznego i Spraw Socjalnych. Komisja opracowuje plan pracy i przekłada go Radzie. Ze względu na szeroki zakres kompetencji Komisji, jest to plan ogólny, ograniczający się przede wszystkim do spraw podejmowanych cyklicznie, zgodnie z planem Rady, tj. opiniowanie poszczególnych projektów uchwał. Komisja ma jednak prawo do wprowadzenia innych spraw należących do kompetencji komisji, a nieprzewidzianych planem pracy wynikającym z porządku obrad Sesji Rady Miejskiej w [...]. Podał, że w czerwcu 2023 r. komisja wysłuchała informacji Komendanta Powiatowego Policji w [...] i Komendanta Posterunku Policji w [...] na temat analizy przestępczości i wykroczeń na terenie gminy [...] w latach 2021-2023 r. Radni mieli możliwość zadawania pytań w tym zakresie. W bieżącym roku nie wpłynął żaden wniosek na podjęcie szczególnych czynności w kontekście bezpieczeństwa i porządku publicznego przez Komisję. Pismem z dnia 4 listopada 2024 r. Stowarzyszenie skierowało do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2024 r., wnosząc o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia [...] września 2024 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Stowarzyszenie zarzuciło organowi naruszenie: 1. art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskania informacji publicznej, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, 2. art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak zastosowania polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Stowarzyszenie stwierdziło, że w udzielonej przez organ odpowiedzi przedstawiono informacje zupełnie inne niż oczekiwane, informacje niepełne, wymijające i nieadekwatne do treści wniosku. W odpowiedzi na skargę, Burmistrz Miasta i Gminy [...] wniósł o jej oddalenie wskazując, że wnioskowana informacja stanowi informację publiczną, a tym samym podlega udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Przy czym zaznaczył, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, że aby informacja mogła być przedmiotem udostępnienia w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej musi istnieć w formie utrwalonej (zmaterializowanej), tzn. powinna być zapisana na nośniku informacji, bez względu na jego charakter, oraz musi odnosić się do istniejącego stanu rzeczy, a więc dotyczyć sfery faktów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z uwagi na to, że przedmiotem skargi jest bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...], Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, stosownie do art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a." Przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902), dalej: "u.d.i.p.", stanowią, że realizacja prawa do informacji publicznej w przewidzianych ustawą formach (art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1-3) jest uzależniona od jednoczesnego, kumulatywnego spełnienia trzech przesłanek. Po pierwsze: przedmiotem żądania informacji musi być informacja publiczna w rozumieniu art. 1 oraz art. 3 ust. 2, po drugie: adresatem żądania udostępnienia informacji publicznej, na zasadach tej ustawy, zgodnie z art. 4 ust. 1, mają być "władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne", ponadto (ust. 2) związki zawodowe i inne organizacje oraz partie polityczne, po trzecie: według art. 4 ust. 3 obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. Bezczynność organu, w sytuacji określonej przepisami u.d.i.p., polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialnotechnicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy, z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ milczy wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. W sprawie spełniony został zakres przedmiotowy i podmiotowy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 tej ustawy, każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej. Ustawodawca wskazuje zarazem w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., że do udostępniania informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Zgodnie z art. 16 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r., samorząd terytorialny uczestniczy w sprawowaniu władzy publicznej. Z powyższego wynika, że podmiotem władzy publicznej jest samorząd terytorialny, który uczestniczy w jej sprawowaniu (W. Skrzydło, Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, Zakamycze, 2002, wyd. IV.), a zatem jest również zobowiązany do udzielania informacji publicznej. W świetle powyższych uwag nie ulega wątpliwości, że Stowarzyszenie było, zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p., podmiotem legitymowanym do złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Z kolei Burmistrz Miasta i Gminy [...], jako organ wykonawczy miasta i gminy, który reprezentuje miasto i gminę na zewnątrz, stosownie do art. 11a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 26 i art. 31 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1465 dalej: "u.s.g.", jest w świetle art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. podmiotem zobowiązanym do udostępniania posiadanych informacji publicznych. Zdaniem Sądu, informacja, o której udostępnienie wystąpiło Stowarzyszenie, stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępnie do informacji publicznych. Prawo do informacji publicznej, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ab initio u.d.i.p., obejmuje bowiem uprawnienie do uzyskania informacji publicznej, którą stanowi - najogólniej rzecz biorąc - każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 ustawy), a więc bezspornie również informacja o działalności Komisji bezpieczeństwa publicznego wykonującej zadania Rady Miasta w Nowym Mieście. Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. wskazuje, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o przedmiocie działalności i kompetencjach (pkt 2 lit. c). Wskazane powyżej elementy przesądzają o charakterze publicznym żądanej informacji, do uzyskania której wnioskujące Stowarzyszenie uprawnione było nie tylko z mocy ustawy, ale również z mocy zapisu art. 61 Konstytucji RP. W przedmiotowej sprawie, Burmistrz Miasta i Gminy [...] nie załatwił wniosku Stowarzyszenia z dnia [...] września 2024 r. w terminie wyznaczonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., wobec czego Sąd w pkt 1 sentencji wyroku, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązał organ do załatwienia wniosku w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W ocenie Sądu, z udzielonej odpowiedzi nie wynika jednoznacznie jakie konkretnie zadania Komisja bezpieczeństwa publicznego realizowała w 2023 r. oraz w 2024 r. (do [...] września 2024 r.). Treść udzielonej odpowiedzi nie wskazuje też jednoznacznie, aby wysłuchanie w czerwcu 2023 r. przez Komisję informacji Komendanta Powiatowego Policji w [...] i Komendanta Posterunku Policji w [...], na temat analizy przestępczości i wykroczeń na terenie gminy [...] w latach 2021-2023 r., było jedynym zadaniem realizowanym przez Komisję w roku 2023. Z udzielonej odpowiedzi nie wynika również wniosek, że w 2004 r. Komisja bezpieczeństwa publicznego nie podejmowała żadnych działań. Zdaniem Sądu, stwierdzona bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono na podstawie 149 § 1a p.p.s.a. w pkt 2 sentencji wyroku. Organ bowiem prowadził korespondencję z wnioskodawcą w związku z wnioskiem. Zaś w pkt 3 wyroku orzeczono o kosztach postępowania, na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Do kosztów postępowania, niezbędnych do dochodzenia praw, Sąd zaliczył uiszczony przez stronę skarżącą wpis sądowy.