II SAB/Wa 736/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Asesor WSA Karolina Kisielewicz, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi K. W. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] lutego 2018 r. oddala skargę Pismem z [...] lutego 2018 r. K. W. zwrócił się do Urzędu Miasta [...] Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego (BAiPP), w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764, z późn. zm.); zwanej dalej u.d.i.p., o udzielenie i przesłanie za pośrednictwem poczty elektronicznej następujących informacji: 1. Ostatnio wydanej opinii przez Wydział Ochrony Krajobrazu Miasta BAiPP Urzędu Miasta [...] w sprawie lokalizacji kiosku handlowego na dz. ew. [...] z obr. [...] (w pasie drogowym ul. [...] w rejonie ul. [...]) w [...], zaznaczonego kolorem żółtym na mapie zasadniczej, załączonej do wniosku (wraz z załącznikami do tej opinii); 2. Uzasadnienie treści ww. opinii w zakresie zgodności z treścią zapisów obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...], w szczególności z treścią § 5 ust. 1 pkt 5 tego planu. W odpowiedzi z [...] marca 2018 r., Zastępca Dyrektora Biura Architektury i Planowania Przestrzennego poinformował wnioskodawcę, że opinie Wydziału Ochrony Krajobrazu Miasta BAiPP nie są decyzjami administracyjnymi, a informacja dotycząca sprawy indywidualnej nie stanowi informacji publicznej i nie podlega udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Dostęp do akt postępowania administracyjnego dla stron tego postępowania reguluje przepis art. 73 K.p.a. w związku z czym, z mocy art. 1 ust. 2 u.d.i.p., wyłączone jest stosowanie przepisów tej ustawy. Ponadto wskazano, że wyjaśnienie treści aktów prawnych i interpretacja prawa miejscowego wydane w indywidualnych sprawach nie mają charakteru informacji publicznej. K. W. ponownie zwrócił się pismem z [...] marca 2018 r. o udzielenie odpowiedzi na wniosek z [...] lutego 2018 r. W odpowiedzi skierowanej do wnioskodawcy pismem z [...] marca 2018 r., organ ponownie poinformował skarżącego, że wnioskowana opinia nie stanowi informacji publicznej oraz że odmowa udostępnienia informacji publicznej w formie decyzji jest możliwa tylko wtedy, gdy wniosek dotyczy informacji publicznej. K. W. 18 września 2018 r. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...], w zakresie udostępnienia przez Urząd Miasta [...] Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego informacji publicznej wnioskowanej pismem z [...] lutego 2018 r. Wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania przedmiotowego wniosku w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi, orzeczenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a także zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący wskazał, że do dnia złożenia skargi organ nie udostępnił żądanej informacji ani też nie wydał decyzji odmownej zgodnie z art. 16 u.d.i.p., czym naruszył 14 dniowy termin zapisany w art. 13 ust. 1 tej ustawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. Skarżący skierował do Sądu w dniach 20 grudnia 2018 r. i 24 marca 2019 r. pisma procesowe, w których podtrzymał skargę. Organ pismem z dnia 29 stycznia 2019 r. poinformował, że kopie dokumentów stanowiących akta postępowania administracyjnego w sprawie kiosku handlowego, położonego w [...] przy ul. [...] w rejonie ul. [...] na działce ew. nr [...] z obrębu [...] zostały przekazane przez ZDM K. W. w dniu [...] maja 2018 r., jako informacja publiczna wraz z pismem przewodnim z dnia [...] kwietnia 2019 r. znak [...] Pismem z dnia 10 kwietnia 2019 r., działający w imieniu skarżącego pełnomocnik wyznaczony z urzędu, poparł złożoną skargę i dodatkowo wniósł o zasądzenie od organu sumy pieniężnej w wysokości 5000 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z uwagi na to, że przedmiotem złożonej skargi jest bezczynność Prezydenta [...], Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym stosownie do art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz.1302, z późn. zm.); zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów określonych w pkt 1 - 4a. Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym w przepisach prawa i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Zatem, aby można było mówić o bezczynności organu należy przede wszystkim stwierdzić, że ciąży na nim wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia stosownego rozstrzygnięcia (czynności), a dopiero później, iż obowiązku tego – w nakazanym terminie – organ nie wypełnił. Należy stwierdzić, że żądana przez skarżącego opinia Wydziału Ochrony Krajobrazu Miasta BAiPP Urzędu Miasta [...] w sprawie lokalizacji kiosku handlowego w [...] wraz z uzasadnieniem i załącznikami jest informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p. Stosownie bowiem do treści art. 6 ust. 1 pkt 4 tej ustawy, udostępnieniu podlega informacja publiczna m. in. o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Informacją publiczną jest zatem treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii, ocen przez nie dokonywanych, niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto walor informacji publicznej posiada treść wszelkiego rodzaju dokumentów, odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego takim organem, związanych z nimi bezpośrednio poprzez ich wytworzenie bądź też przez nie niewytworzonych, lecz używanych przy realizacji przewidzianych prawem zadań. Spełniona zatem została przesłanka przedmiotowa zastosowania u.d.i.p. w zakresie wniosku skarżącego. Odnośnie natomiast zakresu podmiotowego u.d.i.p. wskazać należy, że Prezydent [...] jest podmiotem zobowiązanym do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 4 tej ustawy. W ocenie Sądu, w ustalonym stanie faktycznym sprawy, skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wymaga zaznaczenia, że dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia tylko wtedy, gdy informacja nie została udostępniona. W rozpoznawanej sprawie, skarżący pismem z 18 września 2018 r., skierował do Sądu skargę na bezczynność w zakresie wniosku z [...] lutego 2018 r. Jednakże z przedłożonych Sądowi akt wynika, że w dacie złożenia skargi dysponował już informacją, o której udostępnienie wystąpił przedmiotowym wnioskiem. Skarżący, bowiem w dniu [...] maja 2018 r. osobiście odebrał pismo Zarządu Dróg Miejskich z [...] kwietnia 2018 r., do którego zostały dołączone dokumenty, dotyczące zajęcia pasa drogowego ul. [...] w rejonie ul. [...] w [...], tj. decyzja Prezydenta Miasta [...] z [...] marca 2018 r. nr [...], pismo Urzędu Dzielnicy [...] Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] nr [...] z [...] marca 2018 r., pismo Urzędu Dzielnicy [...] Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...] nr [...] z [...] lutego 2017 r., pismo Zarządu Zieleni [...] nr [...] z [...] lutego 2018 r. dotyczące opinii w sprawie lokalizacji kiosku handlowego przy ul. [...], mail od Tramwaje [...] spółka z o.o. w [...] z [...] lutego 2018 r., pismo Wydziału Ochrony Krajobrazu Miasta Urzędu Miasta [...] nr [...] z [...] grudnia 2017 r. Jeśli zatem K. W. przed skierowaniem do Sądu skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia przez Urząd Miasta [...] Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego (jednostka organizacyjna Miasta, przy pomocy której Prezydent [...] wykonuje należące do jego kompetencji zadania) informacji objętej wnioskiem z [...] lutego 2018 r. otrzymał tę informację od Zarządu Dróg Miejskich (jednostki budżetowej Miasta podlegającej pod względem organizacyjnym i finansowym Prezydentowi [...]) w wyniku realizacji wniosku z dnia [...] kwietnia 2018 r., to należało w takiej sytuacji przyjąć, iż bezczynność organu, tj. Prezydenta [...] w zakresie realizacji wniosku z [...] lutego 2018 r. ustała z datą udostępnienia tej informacji. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że Prezydent [...] nie pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z [...] lutego 2018 r., co uzasadnia oddalenie skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.