II SAB/Wa 778/19

WyrokWSA w Warszawie2020-02-04

Skład orzekający: Łukasz Krzycki, Iwona Maciejuk, Karolina Kisielewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezes Rady Ministrów dopuścił się bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Organ dopuścił się bezczynności, ponieważ nie rozpoznał wniosku o udostępnienie informacji publicznej w ustawowym 14-dniowym terminie. Jednakże, bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ organ zareagował na wniosek po jego złożeniu, a zwłoka nie była podyktowana złą wolą.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej kosztów rezygnacji z energetyki węglowej. Po upływie 14-dniowego terminu organ nie udzielił odpowiedzi, w związku z czym skarżący złożył skargę na bezczynność. Organ odpowiedział, że wniosek jest rozpatrywany i poinformował, że właściwym organem jest Ministerstwo Energii, a następnie udostępnił informacje po wniesieniu skargi. Sąd rozpoznał sprawę ze skargi na bezczynność.
Rozstrzygnięcie
1. Stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności. 2. Stwierdzono, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 3. Zasądzono od Prezesa Rady Ministrów na rzecz skarżącego kwotę 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Asesor WSA Karolina Kisielewicz (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 lutego 2020 r. sprawy ze skargi A.S. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Prezesa Rady Ministrów na rzecz skarżącego A.S. kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. A.S. w dniu [...] września 2019 r. (drogą elektroniczną) zwrócił się do Prezesa Rady Ministrów z wnioskiem o udostępnienie informacji, czy Kancelaria Prezesa Rady Ministrów zlecała sporządzenie (bądź też jest autorem) raportu, analizy bądź innego opracowania, z którego wynika, jakie koszty wiążą się z rezygnacją przez Polskę z energetyki węglowej. W przypadku gdy taki raport został sporządzony, wnioskodawca wniósł o jego udostępnienie, natomiast w przypadku zlecenia sporządzenia tego raportu (analizy) podmiotowi zewnętrznemu, o udostępnienie stosownej umowy oraz potwierdzenia zapłaty wynagrodzenia. W dniu 17 października 2019 r. A.S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w rozpoznaniu jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący wniósł o zobowiązanie Prezesa Rady Ministrów (podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r. poz. 1429), do rozpoznania wniosku w terminie 14 dni od daty doręczenia organowi prawomocnego wyroku, stwierdzenie bezczynności Prezesa Rady Ministrów w tej sprawie oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł m. in., że podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie ustosunkował się do jego wniosku, w 14 - dniowym terminie, wyznaczonym przepisami prawa, a zatem zarzut bezczynności jest uzasadniony. Prezes Rady Ministrów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że wniosek skarżącego "jest rozpatrywany" w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. W piśmie z 5 listopada 2019 r. podał natomiast, że w dniu 4 listopada 2019 r. (po otrzymaniu niniejszej skargi) poinformował A.S. (drogą mailową), że Kancelaria Prezesa Rady Ministrów nie opracowywała ani nie zlecała sporządzenia raportu czy opracowania analizy dotyczącej rezygnacji z energetyki węglowej przez Polskę oraz, że właściwe w tej sprawie jest Ministerstwo Energii. W tych okolicznościach faktycznych i prawnych, wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowe oraz stwierdził, że bezczynność, jakiej dopuścił się w tej sprawie, nie był rażąca. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wyjaśnić, że Sąd rozstrzygając sprawę ze skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej ocenia, czy określony podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej i czy żądana informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej (por. np. wyrok z Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2019 r. sygn. akt I OSK 1482/17, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 września 2018 r. sygn. akt II SAB/Gd 72/18). Z bezczynnością w sprawie dotyczącej udostępnienia informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy żądaniem wniosku jest objęta informacja mająca walor informacji publicznej, a podmiot zobowiązany nie podejmuje w ustawowym 14 - dniowym terminie stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udostępnienia informacji publicznej będącej w jej posiadaniu (art. 13 ust. 1 ustawy), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1), nie powiadamia wnioskodawcy o niemożności udzielenia informacji publicznej w wyznaczonym terminie i o przyczynach opóźnienia i nowym terminie wydania informacji, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku w tej sprawie (art. 13 ust. 2), nie informuje o przeszkodach technicznych w uzyskaniu informacji w żądanej formie (art. 14 ust. 2), ewentualnie o tym, że danej informacji nie posiada, bądź że istnieje odrębny tryb dostępu do tej informacji (art. 1 ust. 2 ustawy). Należy dodać, że Sąd rozpatrując skargę na bezczynność bada jej istnienie na dzień wniesienia skargi, co oznacza, że udostępnienie informacji publicznej po wniesieniu skargi, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego jako bezprzedmiotowe. Udostępnienie informacji publicznej po wniesieniu skargi na bezczynność organu w jej udostępnieniu powoduje, że zbędne jest umorzenie postępowania w zakresie zobowiązania organu do udostępnienia spornej informacji publicznej. W takiej sytuacji Sąd jedynie stwierdza na podstawie art. 149 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), że podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej dopuścił się bezczynności i rozstrzyga o charakterze tej bezczynności (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2018 r. s. 368). W rozpoznawanej sprawie nie ma sporu między stronami postępowania, że Prezes Rady Ministrów jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej będącej w jej posiadaniu (co wynika z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej) oraz że informacja objęta wnioskiem skarżącego z [...] września 2019 r. dotyczy spraw publicznych, a więc stanowi informację publiczną. Informacją publiczną jest bowiem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Za informację publiczną uznaje się m.in. treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do szeroko rozumianego organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej, lecz wykonującego zadania publiczne. Są nią zarówno dokumenty bezpośrednio przez te podmioty wytworzone, jak i dokumenty, których używają one przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od nich. Udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.), zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.), danych publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.), majątku publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Podkreślenia wymaga, że przepis art. 6 u.d.i.p. nie ma charakteru zamkniętego, a wyliczenie stanów faktycznych w nim zawartych jest jedynie przykładowe. Należy przypomnieć, że wniosek o udostępnienia informacji publicznej wpłynął do podmiotu zobowiązanego do jej udostępnienia w dniu [...] września 2019 r. Zatem Prezes Rady Ministrów zobowiązany był do jego rozpoznania do dnia 4 października 2019 r. Tymczasem dopiero w dniu 4 listopada 2019 r., po otrzymaniu skargi A.S., na bezczynność w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, udostępnił informacje objęte tym wnioskiem. Ze względu na to, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej został rozpoznany przez Prezesa Rady Ministrów po upływie 14-dniwoego terminu (i po wniesieniu przez podmiot wnioskujący o udostępnienie informacji publicznej, skargi do Sądu), uzasadniony jest zarzut bezczynności organu. Bezczynność w takich sprawach nie polega bowiem wyłącznie na całkowitym milczeniu podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej. Zachodzi również wtedy, gdy organ nie rozpoznaje w terminie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że Prezes Rady Ministrów dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku A.S. z [...] września 2019 r. Zdaniem Sądu, bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej "zareagował" na wniosek skarżącego, a zwłoka w udostępnieniu tych informacji nie była podyktowana złą wolą organu i chęcią uniknięcia odpowiedzi na postawione pytania. Z przedstawionych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a powołanej ustawy, orzekł jak w pkt I i II wyroku. Sąd na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 powołanej ustawy, zasądził od Prezesa Rady Ministrów na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w wysokości 597 zł., tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi, kosztów wynagrodzenia pełnomocnika oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (pkt III wyroku).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło