II SAB/Wa 798/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosków z dnia [...] października 2016 r. oraz z dnia [...] listopada 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia - odrzucić skargę - Pismem z dnia 29 listopada 2016 r. K.J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosków z dnia [...] października 2016 r. i z dnia [...] listopada 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wnosząc o jej oddalenie wskazał, że nie pozostaje w bezczynności, bowiem przedmiotowe wnioski o udostępnienie informacji publicznej dotyczą kwestii związanych z niezałatwieniem spraw przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji. Ponadto K.J. w skardze powołał się na pismo z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...], którego wytwórcą był Wydział Ochrony Danych Osobowych i Udostępniania Informacji Publicznej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 23 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał pełnomocnika organu do nadesłania, w terminie 7 dni, o ile znajdują się w posiadaniu Komendanta Głównego Policji, wniosków K.J. z dnia [...] października 2016 r. oraz z dnia [...] listopada 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej wymienionych w skardze oraz pisma Wydziału Ochrony Danych Osobowych i Udostępniania Informacji Publicznej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] skierowanego do skarżącego. W odpowiedzi pełnomocnik organu pismem z dnia 11 stycznia 2017 r. poinformował, że Komendant Główny Policji nie dysponuje żądanymi dokumentami. Pismem z dnia 2 stycznia 2017 r. skarżący cofnął skargę, wskazując, że przedmiotowa skarga dotyczy bezczynności Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, a nie, jak omyłkowo podał, Komendanta Głównego Policji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2 tej ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.); zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego przepisu. Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 84). W rozpatrywanej sprawie K.J. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosków z dnia [...] października 2016 r. oraz z dnia [...] listopada 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej. Zasady i tryb udostępniania informacji publicznej zostały uregulowane w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764). Zgodnie z art. 2 ust. 1 tej ustawy, każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej. Stosownie do art. 10 ustawy o dostępie do informacji publicznej, informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek. W takim przypadku złożenie wniosku jest warunkiem realizacji prawa do informacji publicznej. Nie zawsze konieczne jest złożenie wniosku w formie pisemnej. Zawsze jednak żądanie udostępnienia określonej informacji publicznej musi być organowi przedstawione. W przedmiotowej sprawie skarżący podał, że w dniu [...] października 2016 r., a następnie w dniu [...] listopada 2016 r., wysłał do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji wnioski o udostępnienie informacji publicznej. Zasadniczą kwestią w sprawie ze skargi na bezczynność jest ustalenie, czy po stronie organu administracji publicznej istniał prawny obowiązek rozpatrzenia konkretnego wniosku w przewidzianej prawem formie, tj. zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w ustawie o dostępie do informacji publicznej albo w formie czynności materialno-technicznej w przypadku udzielenia informacji, albo - w razie odmowy jej udzielenia w formie decyzji. Ocena taka może być dokonana tylko wówczas, gdy do organu wpłynął lub został przedstawiony ustnie wniosek z określonym żądaniem. Jak wynika z wyjaśnień organu, Komendant Główny Policji nie otrzymał wniosków z dnia [...] października 2016 r. oraz z dnia [...] listopada 2016 r. i dlatego nie mógł zapoznać się z ich treścią. Żaden z wniosków nie wpłynął do podmiotu, którego bezczynność zaskarżono w niniejszej sprawie. Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym skarga na bezczynność Komendanta Głównego Policji jest niedopuszczalna. Sąd nie ma możliwości zbadania, czy organ pozostaje w bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosków, w sytuacji gdy organ ich nie otrzymał. Tylko skuteczne złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej daje możliwość merytorycznego badania skargi na bezczynność organu w zakresie rozpoznania tego wniosku. Ocena przez sąd administracyjny tego, czy na Komendancie Głównym Policji ciążył obowiązek rozpoznania wniosków z dnia [...] października 2016 r. oraz z dnia [...] listopada 2016 r., o udostępnienie informacji publicznej w przewidzianych prawem formach, byłaby możliwa, a zatem dopuszczalna, tylko wówczas, gdyby wnioski takie zostały w organie faktycznie złożone. Wskazać należy, że wniosek musi dotrzeć do organu, aby można było uznać, że postępowanie w sprawie udzielenia informacji publicznej zostało wszczęte. Sąd nie może domniemywać istnienia przedmiotu sprawy administracyjnej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 2012 r., sygn. akt I OSK 973/12, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 450/11 - dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec niezłożenia w organie wniosków z dnia [...] października 2016 r. oraz z dnia [...] listopada 2016 r., o udostępnienie informacji publicznej, skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w zakresie ich rozpoznania, uznać należało za niedopuszczalną. Odnosząc się zaś do pisma skarżącego z dnia 2 stycznia 2017 r., zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi, należy wskazać, że stosownie do treści art. 60 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z przepisu tego wynika, że cofnięcie skargi zasadniczo prowadzi do umorzenia postępowania, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje, że utrzymany zostanie w mocy akt lub czynność, dotknięte wadą nieważności. Jednak ocena w tym zakresie możliwa jest dopiero wówczas, gdy sama skarga jest dopuszczalna (gdy może zostać rozpoznana merytorycznie). Z uwagi na niedopuszczalność skargi w niniejszej sprawie, Sąd nie rozpatrywał powyższego wniosku w przedmiocie cofnięcia skargi. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.