II SAB/Wa 957/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. R. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zaświadczenia żądanej treści postanawia - odrzucić skargę - P. R., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zaświadczenia żądanej treści. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że strona skarżąca przed złożeniem skargi nie wyczerpał środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w zw. z art. 37 § 1 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga P. R. jest niedopuszczalna. Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność, w myśl art. 37 § 1 kpa, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. Powyższy fakt potwierdził organ, natomiast skarżący, pomimo wezwania Sądu, nie wyjaśnił powyższej kwestii. Należy zatem uznać, że skarżący skargę do sądu administracyjnego wniósł przed wyczerpaniem środków zaskarżenia, co czyni wniesioną skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Odnosząc się natomiast do pisma z dnia 10 listopada 2015 r., w którym strona skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi, należy wskazać, że Sąd nie mógł jej uwzględnić, bowiem cofnięcie skargi, może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie WSA w Opolu z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Op 155/13, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl.) Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.