II SAB/Wa 991/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2016 r. w sprawie ze skargi J. M. na bezczynność Krajowej Reprezentacji Doktorantów w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 26 czerwca 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Wyrokiem z dnia 7 marca 2016 r. wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. M. na bezczynność Krajowej Reprezentacji Doktorantów w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 26 czerwca 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej. Zgodnie z art. 139 § 1 P.p.s.a., odpis sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2016 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 7 marca 2016 r. został doręczony skarżącemu w dniu 10 marca 2016 r. (karta 61 akt sprawy). Skarżący w piśmie z dnia 8 marca 2016 r. został pouczony, że pisemne uzasadnienie powyższego wyroku może zostać sporządzone na wniosek, zgłoszony przez stronę w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu sentencji wyroku. W dniu 19 marca 2016 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie ww. wyroku. W uzasadnieniu wniosku podał, że w dniu 10 marca 2016 r. na adres skarżącego w [...] została dostarczona polecona przesyłka zawierająca odpis sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2016 r. Nieopatrznie przesyłkę odebrała matka skarżącego – A. M. Było to spowodowane nieobecnością skarżącego w owym czasie w [...]. Do [...] z [...] – gdzie skarżący jest doktorantem na Uniwersytecie [...] – skarżący wrócił dopiero w dniu 18 marca 2016 r., na udokumentowanie czego do wniosku skarżący załączył bilet kolejowy wraz z rachunkiem. Tym samym dopiero wtedy skarżący mógł się zapoznać z treścią przesyłki. Zdaniem skarżącego ma to bardzo istotne znaczenie, gdyż odbyło się to już po upływie 7 dniowego terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Skarżący wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożył wniosek z dnia 19 marca 2016 r. o uzasadnienie wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie. Przesłanką przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej, pojmowanej w sposób obiektywny winy. Od strony postępowania należy oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga, by w warunkach z jakiegokolwiek powodu niekorzystnych, zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych (por. E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 1970 r., s. 136). W judykaturze przyjmuje się, że nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu okoliczności takie, jak dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (por. postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2014 r. sygn. akt I OZ 414/14, LEX nr 1480920). Podkreślić należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeśli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Wniosek o przywrócenie terminu będzie skuteczny, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt II GZ 223/14, LEX nr 1465314). W rozpoznawanej sprawie skarżący jako przyczynę uchybienia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, wskazał fakt przebywania przez większość czasu w [...], gdzie posiada status doktoranta na Uniwersytecie [...]. W ocenie Sądu, podniesiona we wniosku okoliczność nie może świadczyć o braku winy w uchybieniu terminu. Nadmienić należy, że przesyłkę zawierającą odpis sentencji wyroku zapadłego w dniu 7 marca 2016 r. odebrała matka skarżącego (karta 61 akt sprawy). Wskazać należy, że zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie maja oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma. Przepisy regulujące doręczenia zastępcze mają na celu umożliwienie prawidłowego przebiegu postępowania zwłaszcza w przypadkach, gdy dokonanie doręczenia samemu adresatowi jest utrudnione np. z uwagi na jego nieobecność pod wskazanym adresem. W związku z powyższym, skoro w niniejszej sprawie doręczenie odpisu sentencji wyroku z dnia 7 marca 2016 r. odebrała pod adresem skarżącego w dniu 10 marca 2016 r. jego matka (karta 61 akt sprawy), to doręczenie to należy uznać za skuteczne. Składając podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zobowiązała się ona bowiem do oddania przesyłki. Niedochowanie natomiast należytej staranności przez osobę uprawnioną przez ustawodawcę do odbioru poczty i zobowiązującej się do przekazania adresatowi przesyłki nie stanowi okoliczności mającej wpływ na bieg terminów w postępowaniu (zob. postanowienie NSA z dnia 10 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 174/09). Skarżący mógł z punktu widzenia dbałości swoje o interesy w niniejszym postępowaniu, skontaktować się z matką w celu zapoznania się z treścią przesyłki sądowej. Dałoby to możliwość złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w dacie przebywania w [...]. Taką zapobiegliwością skarżący się nie wykazał. Zatem nie może także oczekiwać, że jego brak dbałości, będzie rekompensowany przez przywrócenie terminu do dokonania zaniedbanych czynności. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie można uznać, aby po stronie skarżącej wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.