II SO/Wa 10/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku L. D. o wymierzenie grzywny Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji za nieprzekazanie sądowi skargi i odpowiedzi na skargę w sprawie ze skargi L. D. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II SAB/Wa 389/04 zobowiązującego Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do rozpatrzenia wniosku L. D. z dnia 17 lutego 2004 r. w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się wyroku postanawia 1. wymierzyć Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji grzywnę w wysokości 2.000 zł (dwa tysiące), 2. zasądzić na rzecz L. D. od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 4 stycznia 2008 r. L. D. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, opatrzone tą samą datą, pismo, uzupełnione następnie pismem z dnia 16 stycznia 2008 r., w którym zawarł wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji za niewywiązanie się z obowiązków przewidzianych w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), tj. nieudzielenie w terminie odpowiedzi na skargę i nieprzekazanie jej Sądowi wraz ze skargą i aktami sprawy. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2005 r. sygn. akt II SAB/Wa 389/04 uwzględniającego jego skargę na bezczynność. Ponadto podał, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wykazuje lekceważący stosunek wobec zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie z dnia 29 października 2007 r., sygn. II KO/Wa 401/07 (zarządzenie w aktach o sygn. II SAB/Wa 10/08, k. 7), ponieważ nie stosuje się do jego treści i nie udziela odpowiedzi na skargę. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, wnosząc o jego nieuwzględnienie wskazał, iż kwestia wykonania wyroku WSA w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2005 r. sygn. akt II SAB/Wa 389/04 jest przedmiotem skargi L. D. z dnia 17 października 2007 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a sprawa z tej skargi oznaczona jest sygn. II KO/Wa 401/07. Natomiast do powyższej skargi Minister ustosunkował się w odpowiedzi sporządzonej w dniu 31 grudnia 2007 r. dodając, że akta sprawy pozostają w dyspozycji Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 powołanej ustawy). W myśl zaś art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Oznacza to, że przewidziany w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obowiązek przekazania sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 tej ustawy ma charakter bezwzględny. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów Sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu. Musi przy tym przekazać dokładnie te dokumenty, które wymieniono w treści art. 54 § 2 ww. ustawy z tą jednak uwagą, że w przypadku skargi na niewykonanie wyroku obowiązek przekazania obejmuje w istocie skargę, odpowiedź na skargę, a zamiast akta administracyjnych dokument lub dokumenty dotyczące wykonania wyroku. Z akt sprawy ze skargi L. D. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2005 r. sygn. akt II SAB/Wa 389/04 (akta o sygn. II SA/Wa 73/08) oraz z akt sprawy II SAB/Wa 10/08, z której ww. skarga została wyłączona (poprzednio II KO/Wa 401/07) wynika, że organ przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odpowiedź na skargę i dokumenty dotyczące wykonania wyroku w dniu 2 stycznia 2008 r. (datownik Biura Podawczego na pierwszej stronie odpowiedzi na skargę, k.14 akt sprawy o sygn. II SAB/Wa 10/08). Zestawiając zatem powyższą datę z datą wpływu skargi do organu, która to data przypadła na 6 listopada 2007 r. (potwierdzenie odbioru z pieczęcią Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji na k. 9 akt sprawy II SAB/Wa 10/08) stwierdzić należy, że organ nałożony na niego obowiązek wykonał z przekroczeniem terminu trzydziestu dni, a opóźnienie wyniosło dwadzieścia siedem dni, bowiem ostatni dzień terminu przypadał na 6 grudnia 2007 r. Co więcej w dniu 4 stycznia 2008 r. Sąd wezwał Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do zwrotu oryginału skargi L. D. z dnia 17 października 2007 r. Oznacza to, że przedmiotem wezwania był tego rodzaju dokument, które jest konieczny do rozpoznania sprawy (art. 133 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 ustawy sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Niemniej jednak, co należy podkreślić, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 powołanej ustawy nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco - restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenie wystarcza niewykonanie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jakkolwiek w niniejszej sprawie organ, wobec którego sformułowano zarzut niewykonania wyroku, ostatecznie przekazał określone w art. 54 § 2 ustawy dokumenty, to przekazanie to nastąpiło z prawie trzydziestodniowym przekroczeniem zakreślonego w nim terminu. W konsekwencji wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie ma przede wszystkim charakter represyjny. Stąd też w sytuacji, gdy skarga oraz odpowiedź na skargę wraz z niezbędnymi dokumentami, została przekazana do Sądu z tak znacznym opóźnieniem, a złożone do Sądu akta wymagały dodatkowego uzupełnienia, odstąpienie od wymierzenie grzywny przeczyłoby przypisanej tej instytucji funkcji. Tym bardziej, że organ w ogóle nie wyjaśnił, przyczyn powstałego uchybienia terminowi w przekazaniu wymaganych ustawowo dokumentów. Ustalone tym samym w sprawie okoliczności odpowiadają dyspozycji przepisu art. 55 ustawy i z tej przyczyny Sąd uznał wniosek L. D. za uzasadniony. Sąd wziął pod uwagę, iż organ ostatecznie wykonał przewidziany w ustawie obowiązek w sposób umożliwiający rozpoznanie sprawy i wymierzył grzywnę w wysokości 2.000 zł. Dodać należy, że jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2008 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2007 r. M.P. Nr 13, poz. 139) wyniosła 2.691,03 zł (art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1, oraz art. 210 § 2 w zw. z art. 64 § 3 wyżej wymienionej ustawy.