II SO/Wa 10/12
PostanowienieWSA w Warszawie2012-05-16
Skład orzekający: Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien wymierzyć grzywnę Ministrowi Sprawiedliwości za opóźnienie w przekazaniu skargi na bezczynność wraz z aktami sprawy, pomimo późniejszego przekazania dokumentów i braku złej woli organu?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może wymierzyć grzywnę organowi za niezastosowanie się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy w ustawowym terminie, nawet jeśli dokumenty zostały przekazane z opóźnieniem, a organ wykazał brak złej woli. Kluczowe jest ustalenie, czy doszło do naruszenia terminu, przy czym wysokość grzywny może być kształtowana przez okoliczności sprawy, w tym przyczyny opóźnienia i późniejsze działania organu.Stan faktyczny
M. H. złożył wniosek o wymierzenie Ministrowi Sprawiedliwości grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi na bezczynność Ministra w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Minister Sprawiedliwości przekazał dokumenty z opóźnieniem, po otrzymaniu odpisu wniosku o grzywnę, argumentując, że wniosek o informację został zrealizowany i dążył do polubownego załatwienia sprawy. Wnioskodawca podtrzymał żądanie grzywny, wskazując na naruszenie przepisów.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Ministrowi Sprawiedliwości grzywnę w wysokości 1500 zł i zasądził od Ministra na rzecz M. H. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. H. o wymierzenie grzywny Ministrowi Sprawiedliwości za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy w sprawie o sygn. II SAB/Wa 91/12 ze skargi M. H. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia 1. wymierzyć Ministrowi Sprawiedliwości grzywnę w wysokości 1500 zł (tysiąca pięciuset złotych); 2. zasądzić od Ministra Sprawiedliwości na rzecz wnioskodawcy M.H. kwotę 100 zł (stu złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
M. H. wnioskiem z dnia [...] lutego 2012 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Ministrowi Sprawiedliwości grzywny za nieprzekazanie do Sądu w ustawowym terminie skargi na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.
W uzasadnieniu wnioskodawca zarzucił, że organ nie wypełnił obowiązku określonego w art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, przekazania skargi i odpowiedzi na skargę z aktami sprawy w terminie 15 dni od otrzymania skargi. Podkreślił, że gwarancje procesowe wskazane w ustawie o dostępie do informacji publicznej określające krótsze terminy przekazywania i rozpatrywania skarg mają na celu zachowanie głównej zasady prawa do informacji – aktualności uzyskiwanych informacji i niezwłoczności wykonania wniosku.
W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Minister Sprawiedliwości zwrócił się do Sądu o jego oddalenie. Poinformował, iż wniosek M. H. z dnia [...] listopada 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej został zrealizowany w całości. Jednocześnie wyjaśnił, że po udostępnieniu żądanych informacji zwrócił się do wnioskodawcy o rozważenie wycofania skargi na bezczynność, a wobec braku jego odpowiedzi w tym zakresie i po otrzymaniu wniosku o wymierzenie grzywny, skarga wraz z odpowiedzią i aktami sprawy, została przekazana do Sądu. Organ podkreślił, że jego intencją nie było ograniczanie prawa skarżącego do żądanych przez niego informacji, oraz że dążył do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze oraz do ugodowego zakończenia sprawy.
Pismem procesowym z dnia [...] marca 2012 r. wnioskodawca podtrzymał wniosek o wymierzenie grzywny. Podkreślił, powołując przy tym obszernie orzecznictwo sądów administracyjnych, że sam fakt przekazania, choć z opóźnieniem skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, nie stanowi podstawy do oddalenia wniosku o wymierzenie grzywny. Wskazał także, że organem, który uchybił obowiązkowi przekazania dokumentów do Sądu w terminie jest właśnie Minister Sprawiedliwości, który to organ powinien stać na staży praworządności. Swoje stanowisko w sprawie skarżący dodatkowo podtrzymał w pismach procesowych z dnia [...] marca 2012 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2012 r., w którym dodatkowo wskazał na niekompletność udzielonej mu na wniosek z dnia [...] listopada 2011 r. informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej P.p.s.a, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działalnie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a).
Stosownie do postanowień art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.
Jednocześnie jednak art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, przepisy cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że:
1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi,
2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę.
Należy zauważyć, że zawarte w art. 55 § 1 P.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Nie ma przy tym znaczenia, czy wypełnienie przez organ obowiązków z art. 54 § 2 P.p.s.a. nastąpiło, czy też nie, do czasu nałożenia grzywny. Istotnie "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (vide: postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2008 r. sygn. akt I 850/08, LEX nr 528357).
W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że skarga M. H. z dnia [...] stycznia 2012 r. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej wpłynęła do organu w dniu 17 stycznia 2012 r. (prezentata na skardze w aktach sądowych o sygn. II SAB/Wa 91/12, k-[...]). Ostatnim dniem zatem na przekazanie tej skargi do Sądu wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi był dzień 1 lutego 2012 r. Tymczasem skarga wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi została przesłana do Sądu w dniu 28 lutego 2012 r., o czym świadczy stempel Poczty Polskiej znajdujący się na kopercie, w której przesłano powyższe dokumenty (k-[...] akt sądowych o sygn. II SAB/Wa 91/12).
Z zestawienia zatem daty wpływu skargi do organu (17 stycznia 2012 r.), z datą przekazania skargi do Sądu (28 lutego 2012 r.) wynika, że nie został dotrzymany 15 dniowy termin na dokonanie tej czynność, zakreślony w art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a opóźnienie w tym zakresie wyniosło 26 dni. Co więcej skarga wraz z odpowiedzią i aktami sprawy zostały przekazane przez organ do Sądu dopiero po otrzymaniu przez organ odpisu wniosku o wymierzenie grzywny, co miało miejsce 21 lutego 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k-[...] akt sądowych o sygn. II SO/Wa 10/12).
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie celowym jest wymierzenie grzywny. Należy organowi wskazać, że ma on obowiązek przekazywania do Sądu skarg, w terminach prawem przepisanych, a brak odpowiedzi skarżącego na pismo organu dotyczące rozważenia możliwości cofnięcia skargi nie stanowi usprawiedliwienia dla uchybienia terminu w dokonaniu tej czynności, choć okoliczność ta ma, w ocenie Sądu, wpływ na wysokość grzywny.
Należy stwierdzić, że grzywnę, o której mowa w art. 55 § P.p.s.a. wymierza się w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, które zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012 r. (M.P. poz. 63) w 2011 r. wynosiło 3.399,54 zł.
Biorąc zatem pod uwagę fakt 26 dniowego uchybienia terminu na przekazanie do Sądu skargi z aktami sprawy, przekazania skargi dopiero po otrzymaniu wniosku o wymierzenie grzywny, ale jednocześnie także okoliczności przedstawionych przez organ wskazujących na zamiar polubownego załatwienia sprawy i braku złej woli organu w niniejszej sprawie, zdaniem Sądu celowe jest wymierzenie organowi grzywny, we wskazanej w sentencji postanowienia wysokości.
Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,
na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 P.p.s.a. oraz art. 21 cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej, orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono stosownie do art. 200 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło