II SO/Wa 11/21
PostanowienieWSA w Warszawie2021-09-03
Skład orzekający: Łukasz Krzycki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Szkoły Podstawowej, który nie przekazał w ustawowym terminie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej do sądu administracyjnego, podlega grzywnie na wniosek skarżącego?Ratio decidendi
Wniosek o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 PPSA jest uzasadniony, gdy organ nie przekazał skargi do sądu administracyjnego w terminie 15 dni od jej otrzymania, zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Grzywna ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny i stanowi gwarancję realizacji prawa do sądu. Wymierzona kwota 500 zł jest adekwatna, uwzględniając okoliczności związane z pandemią, ale jednocześnie fakt, że skarga nadal nie została przekazana.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Dyrektor Szkoły nie przekazał skargi wraz z aktami do sądu administracyjnego w ustawowym terminie. Skarżący złożył wniosek o wymierzenie Dyrektorowi grzywny za nieprzekazanie skargi. Dyrektor przyznał się do niedopełnienia obowiązku, wskazując na trudności związane z pandemią COVID-19, jednak skarga nadal nie została przekazana do sądu.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Dyrektorowi Szkoły Podstawowej grzywnę w wysokości 500 zł oraz zasądził od Dyrektora na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 3 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.K. o wymierzenie Dyrektorowi Szkoły Podstawowej nr [...] w [...] grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi M. K. z [...] grudnia 2020 r. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w [....] w rozpoznaniu jego wniosku z [...] grudnia 2020 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. wymierzyć Dyrektorowi Szkoły Podstawowej nr [...] w [...] grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych, 2. zasądzić od Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w [...] na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
M. K., dalej jako "Skarżący", w piśmie z [...] lutego 2021 r. złożył wniosek o wymierzenie Dyrektorowi Szkoły Podstawowej nr [...] w [...] w trybie art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami w ustawowym terminie. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że [...] grudnia 2020 r. złożył za pośrednictwem platformy ePUAP skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w [...] w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z [...] grudnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej. Do dnia złożenia wniosku o wymierzenie grzywny organ nie przekazał skargi do Sądu. Dlatego jej wymierzenie jest konieczne.
W piśmie z [...] lipca 2021 r. Dyrektor Szkoły Podstawowej nr [...] w [...] przyznał, że do organu wpłynęła skarga, której nie przekazano do Sądu. Wskazał, że Szkoła Podstawowa nr [...] w [...] jest szkołą przeznaczoną dla [...] z [...]. W czasie wpływu skargi do organu szkoła borykała się z utrudnieniami związanymi z panującą pandemią zakaźnej choroby COVID-19 wywoływanej przez koronawirusa SARS-CoV-2 i wprowadzonym w związku z tym nauczaniem w trybie zdalnym. Wskazano, że działanie to nie było celowe, czy zamierzone oraz że z zaistniałego zdarzenia zostaną wyciągnięte wnioski.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia skargi z [...] grudnia 2020 r. nie przekazano do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Wniosek Skarżącego o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest uzasadniony.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 ustawy organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przy czym należy zwrócić uwagę na szczególną regulację wynikającą z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm.), dalej jako "ustawa o informacji", który przewiduje, że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę w sprawie udostępnienia informacji publicznej następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę sąd - w oparciu o art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy (do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów), a postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z akt niniejszej sprawy, wynika że skarga wpłynęła do organu – za pośrednictwem platformy ePUAP - w dniu [...] grudnia 2020 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia organ nie przekazał jej do Sądu. Nie ulega zatem wątpliwości, że przewidziany w art. 21 pkt 1 ustawy o informacji, termin 15 dni upłynął bezskutecznie. Organ zresztą nie kwestionuje tego w odpowiedzi na wniosek.
Przedstawione okoliczności faktyczne i prawne prowadzą do wniosku, że spełniono przesłankę wymierzenia grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami, o której mowa w art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wymierzając grzywnę sąd bierze pod uwagę specyfikę i charakter danej sprawy, uwzględnia więc m.in. charakter, pozycję i sytuację organu administracji; wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego, a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tak postanowienie NSA o sygn. akt I OZ 1259/13 – dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwanej dalej "CBOSA"). Grzywna ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny (tak postanowienie NSA o sygn. akt II OSK 1024/06 – dostępne w CBOSA), jest podstawową gwarancją procesową realizacji konstytucyjnej zasady prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), ma służyć przede wszystkim zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości i stanowić istotną dolegliwość, szczególnie w przypadkach, gdy organ notorycznie nie wywiązuje się z obowiązków wynikających z art. 54 § 2 ustawy.
W niniejszej sprawie Sąd uznał, że grzywna w kwocie 500 zł będzie adekwatna do stwierdzonego naruszenia prawa przez organ. Wymierzając grzywnę w takiej wysokości sąd wziął pod uwagę, że nieprzekazanie skargi przez organ mogło mieć związek z wyjątkową sytuacją, jaka wystąpiła na skutek panującej na obszarze kraju epidemii. Czasowe ograniczenie funkcjonowania szkół w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, reorganizacja trybu nauczania, przebywanie pracowników na zwolnieniach w związku z koniecznością sprawowania opieki nad małoletnimi dziećmi, które ze względu na zaprzestanie działalności placówek oświaty musiały pozostać w domu, mogło mieć wpływ na zwłokę organu w wykonaniu obowiązku o którym mowa w art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie nadal nie przekazano skargi do Sądu.
W tych okolicznościach faktycznych i prawnych Sąd uznał wniosek Skarżącego za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 500 zł. Kwota ta zawiera się w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy, gdyż wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim wynosi 5167,47 zł (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 9 lutego 2021 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2020 r., M.P z 2021 r., poz. 137).
Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200, art. 205 § 1, oraz art. 210 § 2 w zw. z art. 64 § 3 powołanej wyżej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło