II SO/Wa 13/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o wymierzenie grzywny Przewodniczącemu Krajowej Rady Sądownictwa za nieprzekazanie w terminie skargi z dnia 23 lutego 2018 r. wraz z aktami sprawy w sprawie ze skargi A. S. na bezczynność Przewodniczącego Krajowej Rady Sądownictwa w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: wymierzyć Przewodniczącemu Krajowej Rady Sądownictwa grzywnę w wysokości 500 zł (pięćset) złotych. Pismem z dnia 9 kwietnia 2018 r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Przewodniczącemu Krajowej Rady Sądownictwa za nieprzekazanie w terminie skargi z dnia 23 lutego 2018 r. wraz z aktami sprawy. Zwrócił się o ukaranie organu grzywną w maksymalnej przewidzianej prawem wysokości. Przewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa w odpowiedzi na wniosek wnosząc o jego oddalenie wskazał, że skarga A. S. z dnia 23 lutego 2018 r. została przesłana Prezesowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przy piśmie Krajowej Rady Sądownictwa z 6 marca 2018 r. Wskazał, że od dnia 3 marca 2018 r. do dnia 27 kwietnia 2018 r. nie odbywały się posiedzenia plenarne Krajowej Rady Sądownictwa, bowiem w związku z nowelizacją ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa (Dz. U. z 2018 r. poz. 389) nastąpiło wygaśnięcie mandatu dotychczasowych członków Rady. Nowi członkowie Rady zostali wyłonieni przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 6 marca 2018 r., zaś na posiedzeniu plenarnym Rady w dniu [...] kwietnia 2018 r. dokonano wyboru Przewodniczącego, Wiceprzewodniczących, a także członków Prezydium nowej Krajowej Rady Sądownictwa. Ponadto organ wskazał, że w dniu [...] maja 2018 r. udzielono A. S. odpowiedzi na skargę z 23 lutego 2018 r. i przesłano do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarówno odpowiedź na skargę, jak i akta sprawy. W piśmie z dnia 30 maja 2018 r. reprezentujący organ radca prawny raz jeszcze wskazał, że skarga A. S. z dnia 23 lutego 2018 r. została przekazana w dniu 6 marca 2018 r. do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podał, że oryginał skargi został zwrócony do Krajowej Rady Sądownictwa przy piśmie Sądu z dnia 26 marca 2018 r. sygn. akt II DK/Wa 50/18. Kolejnym pismem Sądu z dnia 16 kwietnia 2018 r. Krajowa Rada Sądownictwa została wezwana do nadesłania oryginału skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy. W wykonaniu wezwania organ przy piśmie z dnia 2 maja 2018 r. nr [...] przekazał akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę. Pełnomocnik wskazał, że skarga z dnia 23 lutego 2018 r. została przekazana do Sądu bez naruszenia terminu określonego przepisami ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W dniu 6 czerwca 2018 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwolnił A. S. od kosztów sądowych oraz ustanowił adwokata. Pismem z dnia 19 czerwca 2018 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 27 czerwca 2018 r., Okręgowa Rada Adwokacka zawiadomiła Sąd o osobie wyznaczonego pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek o wymierzenie Przewodniczącemu Krajowej Rady Sądownictwa grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi, odpowiedzi i akt sprawy podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 P.p.s.a.). Przewidziany w art. 54 § 2 P.p.s.a. obowiązek przekazania sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę ma charakter bezwzględny. Wskazania wymaga przy tym, że w sprawie niniejszej, w odniesieniu do terminu, w którym powinno nastąpić przekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zastosowanie znajduje przepis szczególny, tj. art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1764). Przedmiotem skargi z dnia 23 lutego 2018 r. była bowiem bezczynność Przewodniczącego Krajowej Rady Sądownictwa w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej. Zgodnie z powołanym przepisem przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Ustawodawca postanowił zatem, że w przypadku spraw dotyczących informacji publicznej podmiot, do którego wpłynęła skarga skierowana do sądu administracyjnego, obowiązany jest przekazać ją wraz z aktami sprawy i odpowiedzią w terminie 15 dni od dnia jej otrzymania. Skarga A. S. wpłynęła do organu w dniu 23 lutego 2018 r. Termin przekazania tej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z odpowiedzią i aktami sprawy upłynął w dniu 12 marca 2018 r. (art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Sąd wskazuje przy tym, że 15 dniem był dzień 10 marca 2018 r., jednakże była to sobota. Termin, do którego obowiązek winien być wykonany uległ zatem przesunięciu (art. 83 § 2 P.p.s.a.). Skarga z dnia 23 lutego 2018 r. (zarejestrowana w Sądzie pod sygnaturą akt II SAB/Wa 217/18) przekazana została do Sądu w ustawowym terminie, albowiem przy piśmie organu z dnia 6 marca 2018 r. skierowanym do Prezesa WSA w Warszawie, które nadane zostało w placówce pocztowej w dniu 7 marca 2018 r. Obowiązek częściowo zatem wypełniony został w ustawowym terminie. Jednakże organ w sprawie tej nie przekazał w ustawowym terminie do Sądu akt sprawy z wniosku A. S. o udostępnienie informacji publicznej i odpowiedzi na skargę na bezczynność. Akta sprawy nadesłane zostały bowiem przez organ do Sądu w dniu 2 maja 2018 r. (data nadania w placówce pocztowej), a zatem 51 dni po upływie ustawowego terminu, zaś odpowiedź na skargę w dniu 24 maja 2018 r. (data nadania w placówce pocztowej), a zatem 73 dni po upływie ustawowego terminu. Podana przez organ w odpowiedzi na wniosek okoliczność, że od dnia 3 marca 2018 r. do 27 kwietnia 2018 r. nie odbywały się posiedzenia plenarne Krajowej Rady Sądownictwa nie usprawiedliwia niedopełnienia w terminie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. Okoliczność ta nie uzasadnia oddalenia wniosku o wymierzenie grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 P.p.s.a. nakazuje przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny. Na przyjęcie tylko dyscyplinującego charakteru grzywny wskazanej w art. 55 § 1 P.p.s.a. nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 P.p.s.a. Zawarte w art. 55 § 1 P.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a." w terminie przewidzianym w tym przepisie. Jednakże "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (tak: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przesądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2005, s. 259; v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 sierpnia 2010 r. sygn. akt II OZ 621/10 publ. cbois.nsa.gov.pl). Biorąc powyższe pod uwagę, w związku z nienadesłaniem w ustawowym terminie przez Przewodniczącego Krajowej Rady Sądownictwa do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odpowiedzi na skargę z dnia 23 lutego 2018 r. wraz z aktami sprawy (sygn. akt II SAB/Wa 217/18), Sąd stwierdził, że zaszła podstawa do wymierzenia organowi grzywny. Wymierzając grzywnę w wysokości 500 zł Sąd wziął pod uwagę argumenty strony oraz okres przekroczenia ustawowego terminu. Przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku poprzednim wyniosło zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2018 r. (M. P. z 2018 r., poz. 187) 4271,51 zł. (art. 154 § 6 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie wymierzenie grzywny ma przede wszystkim charakter represyjny, bowiem organ przekazał do Sądu w skargę oraz odpowiedź na skargę i akta sprawy do dnia orzekania w sprawie wniosku o wymierzenie grzywny. Okoliczność przekazania skargi, a także z opóźnieniem akt sprawy i odpowiedzi na skargę, nie stanowi jednakże podstawy do odstąpienia od wymierzenia grzywny. Wniosek skarżącego w dniu jego złożenia częściowo był bowiem zasadny. Z akt sprawy nie wynika, aby niedopełnienie w całości obowiązku ustawowego w terminie wynikało z zamierzonego działania organu. Potwierdza to sam fakt przekazania skargi w terminie. Z tych względów wymierzenie grzywny w wysokości 500 złotych pozwala w ocenie Sądu na osiągnięcie celów, dla których środek ten został przewidziany. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.