II SO/Wa 161/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia K. z siedzibą w K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2007 r. sygn. akt II SO/Wa 161/06 w sprawie z wniosku Stowarzyszenia K. z siedzibą w K. w przedmiocie wymierzenia grzywny Prokuratorowi Rejonowemu W. postanawia odrzucić wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 listopada 2007 r. o sygnaturze akt II SO/Wa 161/06 oddalił wniosek Stowarzyszenia K. z siedzibą w K. o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Rejonowemu W. za nieprzekazanie Sądowi skargi na bezczynność Prokuratora Rejonowego W. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, zarejestrowanej w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygnaturą akt II SAB/Wa 209/06. Powyższe postanowienie, wobec treści pełnomocnictwa udzielonego przez Stowarzyszenie działającemu wówczas w jego imieniu pełnomocnikowi z urzędu – adwokatowi M. R., (zawierającego wyłączenie doręczania pełnomocnikowi pism w postępowaniu) zostało przesłane bezpośrednio na adres Stowarzyszenia i doręczone do rąk jego Przewodniczącego w dniu 4 grudnia 2007 r. Wcześniej – w dniu 21 listopada 2007 r. wpłynęło do Sądu, skierowane do jego wiadomości, a adresowane do Okręgowej Rady Adwokackiej w W., pismo adwokata M. R., w którym, w związku ze zgłoszeniem faktu zawieszenia wykonywania zawodu adwokata, zwrócił się do organu samorządu adwokackiego o zwolnienie go z obowiązku pełnomocnika z urzędu w sprawie o sygn. akt II SO/Wa 161/06. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pismem z dnia 30 listopada 2007 r. (data wpływu do Sądu – 7 grudnia 2007 r.) poinformowała WSA w Warszawie o zmianie osoby pełnomocnika z urzędu i wyznaczeniu w miejsce dotychczasowego pełnomocnika adwokata K. Z. Wobec powyższego, Sąd, powołując się na treść art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), pismem z dnia 11 grudnia 2007 r. wezwał nowo wyznaczonego adwokata do złożenia, w terminie 14 dni, pełnomocnictwa udzielonego przez Przewodniczącego skarżącego Stowarzyszenia. Wezwanie doręczono w dniu 17 grudnia 2007 r., a w dniu 28 grudnia 2007 r., adwokat K. Z. złożył stosowne pełnomocnictwo. Z kolei, w dniu 3 stycznia 2008 r. ww. pełnomocnik złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną od wydanego w dniu 15 listopada 2007 r. postanowienia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu podniósł, że o fakcie wyznaczenia go w niniejszej sprawie pełnomocnikiem z urzędu dowiedział się z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej w W. doręczonego mu w dniu 7 grudnia 2007 r. Natomiast skarżący, mając na względzie przepis art. 175 § 1 powołanej ustawy, udzielił mu pełnomocnictwa do wniesienia skargi kasacyjnej w dniu 21 grudnia 2007 r., a pełnomocnictwo to zostało złożone do akt sprawy w dniu 28 grudnia 2007 r. Podnosząc powyższe, pełnomocnik wskazał, że jego mocodawca, oczekując na wyznaczenie pełnomocnika z urzędu uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej w sposób przez siebie niezawiniony. W dalszej części uzasadnienia stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem terminu, określonego w art. 87 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zwrócił uwagę, że w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu winien być liczony od dnia otrzymania i złożenia do akt, przez wyznaczonego z urzędu adwokata, pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącego. W tym też zakresie podkreślił, że dopiero udzielenie i złożenie pełnomocnictwa, w świetle wymogów stawianych przez przepisy procedury sądowoadministracyjnej, daje możliwości zarówno sporządzenia i wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, jak i dokonania objętej nim czynności wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), wniosek o przywrócenie terminu musi być złożony w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu łącznie z czynnością, której strona nie dokonała w terminie. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy strony oraz powstanie ujemnych dla niej skutków w zakresie postępowania sądowego. W myśl zaś art. 88 tej ustawy, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Oznacza to, że w pierwszej kolejności Sąd obowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu jest dopuszczalny. Z kolei, niedopuszczalność wniosku sprowadza się do braku koniecznych warunków, umożliwiających jego rozpatrzenie. O niedopuszczalności wniosku można zatem, w szczególności, mówić w sytuacji, gdy w ogóle nie było uchybienia terminu. Jak wynika z akt sprawy, odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2007 r., sygn. akt jw., został doręczony Stowarzyszeniu K. z siedzibą w K. w dniu 4 grudnia 2007 r. (k. 100). Natomiast zgodnie z datownikiem urzędu pocztowego, którym opatrzono przesyłkę zawierająca wniosek o przywrócenie terminu oraz skargę kasacyjną, przesyłka ta została nadana w Urzędzie Pocztowym Warszawa 47 w dniu 3 stycznia 2008 r. W konsekwencji pełnomocnik Stowarzyszenia wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożył w sytuacji, gdy nie nastąpiło uchybienie terminu do dokonania powyższej czynności procesowej, bowiem skarga kasacyjna został wniesiona w ostatnim dniu trzydziestodniowego terminu (art. 177 ustawy), a więc z jego zachowaniem. Z tych względów, na podstawie art. 88 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji.