II SO/Wa 18/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 7 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. L. o wymierzenie Dowódcy Sił Powietrznych grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia [...] stycznia 2009 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia wymierzyć Dowódcy Sił Powietrznych grzywnę w wysokości 3.000 zł (słownie: trzy tysiące złotych). W dniu 23 czerwca 2009 r. (data stempla pocztowego) R. L.zastępowany przez swojego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Dowódcy Sił Powietrznych grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), za nieprzekazanie Sądowi skargi na bezczynność wymienionego wyżej organu w sprawie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie wypowiedzenia mu stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. Zarzucił, że jego skarga z dnia [...] stycznia 2009 r. nie została Sądowi przekazana w ustawowym terminie 30 dni. Dowódca Sił Powietrznych w odpowiedzi na wniosek wniósł o niekaranie grzywną i o umorzenie postępowania w sprawie. Przyznał, że skarga R. L. na bezczynność organu wpłynęła 8 stycznia 2009 r. i nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie określonym w ustawie. Podniósł jednocześnie, że jednak podjął czynności w sprawie - przekazał skargę do Sądu wraz z odpowiedzią i aktami sprawy i w dniu [...] lipca 2009 r. wydał decyzję nr [...]. Wskazał, że w doktrynie prezentowany jest pogląd, iż przekazanie sądowi skargi po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz po złożeniu przez skarżącego wniosku o wymierzenie grzywny, jednak przed podjęciem przez ten sąd postanowienia powoduje, że postępowanie o wymierzenie grzywny staje się bezprzedmiotowe i należy je umorzyć. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy). Zgodnie natomiast z treścią z art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z Obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 lutego 2009 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2008 r. i w drugim półroczu 2008 r. (M.P. Nr 11, poz. 138), w 2008 r. wynosiło ono 2.578,26 zł, a w drugim półroczu 2008 r. - 2.666,77 zł. Wskazać należy, że w doktrynie istnieje rozbieżność, czy wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy może mieć na celu tylko przymuszenie organu do przekazania do Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi, czy może mieć też charakter represyjny. Sąd uznał, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 powołanej ustawy ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić przede wszystkim do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką orzeczenia w przedmiocie ukarania grzywną jest niewypełnienie obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156). Powołane przepisy przewidują wyłącznie dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie takiej grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia przez organ terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lipca 2009 r. sygn. akt I OZ 746/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenie.nsa. gov.pl). Jednocześnie jednak zgodnie z art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi czas po jakim skarga została przekazana do sądu, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, w terminie, a także czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259). W niniejszej sprawie Dowódca Sił Powietrznych wypełnił obowiązek, o którym mowa w art. 54 § 2 cytowanej wyżej ustawy, jednak dopiero na skutek złożonego przez R. L. wniosku o wymierzenie grzywny. Z akt sprawy II SAB/Wa 109/09 wynika, iż dopiero w dniu 29 lipca 2009 r. organ podjął czynności zmierzające do przekazania skargi na bezczynność organu do Sądu. Dowódca Sił Powietrznych najpóźniej w dniu 9 lutego 2009 r. powinien przekazać skargę wraz z wymaganymi dokumentami, natomiast przekazując je w dniu 31 lipca 2009 r., spóźnił się z wypełnieniem ciążącego na nim obowiązku o przeszło pięć miesięcy i nie wyjaśnił powodów tak dużego opóźnienia. Skarga bowiem, jak wynika z akt sprawy o sygn. II SAB/Wa 109/09 oraz oświadczenia organu złożonego w niniejszej sprawie, wpłynęła do organu w dniu 8 stycznia 2009 r. W tej sytuacji, Sąd uznał wniosek R. L. za uzasadniony. Mając na uwadze długotrwałą zwłokę w realizacji ustawowego obowiązku, wymierzył Dowódcy Sił Powietrznych grzywnę w wysokości 3. 000 zł. Orzekając o wysokości grzywny Sąd wziął pod uwagę, iż organ ostatecznie wykonał przewidziany w ustawie obowiązek w sposób umożliwiający rozpoznanie sprawy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.