II SO/Wa 27/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. S. o wymierzenie grzywny Ministrowi Finansów za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych postanawia: 1. wymierzyć Ministrowi Finansów grzywnę w wysokości 100 (sto) złotych, 2. zasądzić od Ministra Finansów na rzecz D. S. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. D. S. w dniu 29 marca 2013 r. (data stempla pocztowego na kopercie) wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Finansów w zakresie rozpatrzenia jego wniosku z dnia 6 lutego 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej (vide akta sprawy o sygn. II SAB/Wa 207/13). W dniu 26 kwietnia 2013 r. (data prezentaty Sądu) D. S. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wniosek o wymierzenie Ministrowi Finansów grzywny za niewywiązanie się z obowiązków przewidzianych w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w związku z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), tj. nieudzielenie w ustawowym terminie odpowiedzi na ww. skargę na bezczynność organu i nieprzekazanie jej Sądowi, wraz ze skargą i aktami sprawy. Skarżący wniósł ponadto o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Minister Finansów wniósł o jego oddalenie, wskazując, że skarga wraz z odpowiedzią na skargę z dnia 25 kwietnia 2013 r. oraz kompletem dokumentów, została przesłana do Sądu. Jednocześnie podniósł, że opóźnienie w realizacji ustawowego obowiązku było kilkudniowe i nie wynikało z celowych i świadomych działań, ale z omyłkowego nieuwzględnienia szczególnych przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie terminów przekazania wymaganych dokumentów do sądu, dlatego zastosowanie środka wskazanego w art. 55 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest zbędne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 powołanej ustawy). Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. W myśl zaś art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Należy stwierdzić, że przewidziany w art. 54 § 2 cytowanej ustawy obowiązek przekazania Sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę ma charakter bezwzględny. Z akt sprawy o sygn. II SAB/Wa 207/13 wynika, że skarga D. S. z dnia 29 marca 2013 r. na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 6 lutego 2013 r. wpłynęła do organu w dniu 2 kwietnia 2013 r., natomiast organ skargę, odpowiedź na skargę oraz akta sprawy przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 26 kwietnia 2013 r. (data stempla pocztowego na kopercie). Zestawiając datę 26 kwietnia 2013 r. z datą wpływu skargi do organu w dniu 2 kwietnia 2013 r., stwierdzić należy, że Minister Finansów nie wykonał w terminie piętnastu dni ustawowego obowiązku. Biorąc pod uwagę, że ostatni dzień terminu na przesłanie do Sądu wymaganych dokumentów przypadał na dzień 17 kwietnia 2013 r., organ uchybił terminowi o 9 dni. W ocenie Sądu, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku przekazania do sądu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, nawet jeżeli dopełnienie tego obowiązku nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Natomiast sąd, rozpoznając sprawę z wniosku o wymierzenie organowi grzywny za niedopełnienie obowiązków z art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powinien wziąć pod uwagę wszystkie jej okoliczności, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ tych obowiązków, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 cytowanej ustawy, ma charakter mieszany: dyscyplinująco–restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. o sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie przekazanie wymaganych dokumentów nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu o 9 dni. W ocenie Sądu, wskazywane przez organ w odpowiedzi na wniosek przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi w terminie, pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Jednocześnie, podkreślenia wymaga, iż skarga D. S. rozpatrywana jest w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej, które jest trybem szczególnym i zawiera bardziej restrykcyjne unormowania co do terminu przekazania sądowi skargi w tym przedmiocie, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Przy określaniu wysokości grzywny Sąd miał na względzie nieznaczną zwłokę w realizacji obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 powołanej ustawy, w związku z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wynoszącą 9 dni, jak również szczególny przedmiot sprawy, jakim jest dostęp do informacji publicznej. Sąd wziął przy tym pod uwagę okoliczność, iż organ wykonał przewidziany w ustawie obowiązek w sposób umożliwiający rozpoznanie sprawy. Jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2013 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2012 r. – M. P. poz. 89) wyniosła 3.521,67 zł (art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 powołanej ustawy.