II SO/Wa 30/24

8 stycznia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) po rozpoznaniu 8 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. C. o wymierzenie Stowarzyszeniu [...] z siedzibą w [...] grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi K. C. z 15 kwietnia 2024 r. na bezczynność Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lutego 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1) wymierzyć Stowarzyszeniu [...] z siedzibą w [...] grzywnę w wysokości 750 (siedmiuset pięćdziesięciu) złotych; 2) zasądzić od Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na rzecz K. C. kwotę w wysokości 100 (stu) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z 15 kwietnia 2024 r. K. C. (dalej: Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Stowarzyszenia [...] zs. w [...] (dalej: Stowarzyszenie) na bezczynność Stowarzyszenia w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lutego 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. Pismem z 22 lipca 2024 r. Skarżący złożył wniosek o wymierzenie Stowarzyszeniu grzywny za nieprzekazanie Sądowi powyższej skargi w ustawowym terminie. W odpowiedzi na wniosek Stowarzyszenie wniosło o jego oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 54 § 2 zd. 1 w zw. z § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi, przekazuje ją sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w postaci papierowej lub elektronicznej w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. Na mocy art. 21 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902) do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy p.p.s.a., z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W świetle art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę wymierza się do wysokości 10-krotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego (dalej: Prezes GUS) na podstawie odrębnych przepisów. Stosownie do komunikatu Prezesa GUS z 9 lutego 2024 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2023 r. (M.P. z 2024 r., poz. 110) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2023 r. wyniosło 7155,48 zł. Wymierzając grzywnę, sąd bierze pod uwagę specyfikę i charakter danej sprawy, uwzględnia więc m.in. charakter, pozycję i sytuację organu administracji, wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego, a wreszcie i to, czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a. (tak postanowienie NSA z 17 stycznia 2024 r., sygn. akt I OZ 1259/13). Grzywna ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny (tak postanowienie NSA z 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06), jest podstawową gwarancją procesową realizacji konstytucyjnej zasady prawa do sądu, ma służyć przede wszystkim zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości i stanowić istotną dolegliwość, szczególnie w przypadkach, gdy organ notorycznie nie wywiązuje się z obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, Stowarzyszenie otrzymało skargę 23 kwietnia 2024 r., a zatem termin do jej przekazania Sądowi upływał 8 maja 2024 r. Stowarzyszenie przekazało ją Sądowi dopiero jednak dopiero 24 września 2024 r. Odpowiedź na skargę Stowarzyszenie nadało 19 września 2024 r., a akta administracyjne sprawy - 19 listopada 2024 r. Wcześniej Stowarzyszenie przekazywało Sądowi wymagane dokumenty w sposób nieprawidłowy, tzn. kserokopie akt administracyjnych niepoświadczone za zgodność z oryginałem lub niepodpisany przez Skarżącego odpis skargi zamiast jej oryginału. W ocenie Sądu zwłoka Stowarzyszenia była zatem znaczna, a nieprawidłowości w przekazywaniu Sądowi dokumentów - notoryczny. Sąd, rozpoznając wniosek Skarżącego, uwzględnił fakt, że Stowarzyszenie stanowi organ administracji publicznej jedynie w znaczeniu funkcjonalnym - w niniejszej sprawie na podstawie przepisów o dostępie do informacji publicznej. Należy zatem stosować do niego mniej rygorystyczne wymagania dotyczące stosowania prawa niż do organów administracji publicznej sensu stricto (np. organów administracji rządowej lub samorządu terytorialnego), które dysponują własnymi urzędami zapewniającymi im obsługę organizacyjną i prawną. Sądowi jednakże z urzędu wiadomo, że bezczynność Stowarzyszenia nie po raz pierwszy stanowiła przedmiot skargi Skarżącego do sądu administracyjnego, której Stowarzyszenie również nie przekazało w sposób zgodny z prawem (zob. prawomocne postanowienie Sądu z 24 czerwca 2024 r., sygn. akt II SO/Wa 19/24), co rzutowało na decyzję Sądu o zwiększeniu wysokości wymierzonej grzywny w porównaniu do wysokości grzywny wymierzonej przytoczonym powyżej postanowieniem w analogicznej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jak w punkcie 1 sentencji oraz na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. jak w punkcie 2 sentencji. Na poczet kosztów postępowania Sąd zaliczył uiszczony przez Skarżącego wpis od wniosku w wysokości 100 złotych.