II SO/Wa 33/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 06 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. P. w przedmiocie wymierzenia grzywny Ministrowi Obrony Narodowej za nieprzekazanie w ustawowym terminie akt administracyjnych w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 73/10 postanawia - wymierzyć Ministrowi Obrony Narodowej grzywnę w wysokości 3 000 zł (słownie: trzy tysiące złotych). Pismem z dnia 11 maja 2010 r. Z. P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Ministrowi Obrony Narodowej grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: ppsa, za nieprzekazanie Sądowi w ustawowym terminie akt administracyjnych w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 73/10. W odpowiedzi na wniosek pełnomocnik organu wniósł o jego oddalenie, podnosząc, iż żądane akta zostały przekazane do Sądu przy piśmie z dnia 05 maja 2010 r., a opóźnienie w ich przekazaniu wynikało jedynie z konieczności ich odszukania wśród wielu akt ze skarg Z. P. Dodatkowo podniósł, iż w odpowiedzi na skargę w sprawie II SAB/Wa 73/10 organ wniósł o dopuszczenie dowodu z akt sprawy II SA/Wa 1392/05, w związku z czym mógł pozostawać w przekonaniu, że Sąd dysponuje niezbędnymi informacjami do podjęcia właściwego orzeczenia. Zaznaczył również, że po wezwaniu Sądu do doręczenia akt sprawy podjęte zostały czynności mające na celu wykonanie polecenia Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2). Stosownie do treści art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Jak wynika z akt sprawy II SAB/Wa 73/10 pismem z dnia 26 stycznia 2010 r. Z. P. wniósł za pośrednictwem Ministra Obrony Narodowej skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2006 r., która wpłynęła do MON w dniu 04 lutego 2010 r. (data prezentaty Biura Skarg i Wniosków MON). Minister Obrony Narodowej pismem z dnia 08 marca 2010 r. udzielił odpowiedzi na ww. skargę, którą wraz ze skargą, ale bez akt administracyjnych, przesłał do WSA w Warszawie dnia 10 marca 2010 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej odpowiedź na skargę). Przedmiotowa skarga wpłynęła do Sądu i została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 73/10. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie z dnia 16 marca 2010 r. sygn. akt II SAB/Wa 73/10 Sąd wezwał pełnomocnika organu do nadesłania akt administracyjnych przedmiotowej sprawy. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi organu dnia 23 marca 2010 r. W związku z niewykonaniem wezwania Sądu, zarządzeniem z dnia 21 kwietnia 2010 r. ponownie wezwano pełnomocnika organu do nadesłania akt administracyjnych. Przedmiotowe wezwanie zostało odebrane 28 kwietnia 2010 r. Realizując wezwanie Sądu organ pismem z dnia 06 maja 2010 r. przekazał żądane akta (data stempla pocztowego 11 maja 2010 r.). Z zestawienia daty otrzymania przez organ skargi – 04 lutego 2010 r., z datą przekazania akt administracyjnych Sądowi – 11 maja 2010 r., wynika, że termin 30-dniowy, o którym mowa w art. 54 § 2 ppsa, upłynął z dniem 08 marca 2010 r. W ocenie Sądu opóźnienie w przekazaniu akt sprawy uzasadnia wymierzenia organowi grzywny w przedmiotowej sprawie. Wskazać należy, iż wykonanie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa wymaga przekazania sądowi w terminie trzydziestu dni skargi wraz z aktami i z odpowiedzią na skargę. Niezastosowanie się do obowiązków określonych we wskazanym przepisie wystąpi zarówno w przypadku niepodjęcia przez organ administracji w terminie czynności wymienionych w tym przepisie, jak i w wypadku ograniczenia się przez ten organ do wykonania jedynie niektórych z tych czynności, np. przekazania sądowi skargi i odpowiedzi na skargę, lecz bez akt sprawy, jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. (Patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński i inni, Wydanie II, Zakamycze 2006, s. 145.) Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 ppsa sformułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Bezspornym jest, że organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi, przekazał akta administracyjne sprawy II SAB/Wa 73/10 z uchybieniem terminu, dodatkowo podkreślić należy, iż uczynił to dopiero po dwukrotnym wezwaniu Sądu, wyjaśniając przyczyny powstałego uchybienia terminowi w przekazaniu wymaganych ustawowo dokumentów dopiero w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że wniosek Z. P. jest uzasadniony i wymierzył grzywnę w wysokości 3 000 złotych. Sąd wymierzając grzywnę wziął pod uwagę zarówno okoliczności sprawy, jak i okres zwłoki organu w przekazaniu akt oraz to, że organ ostatecznie wykonał przewidziany w ustawie obowiązek. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.