II SO/Wa 41/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. L. o wymierzenie Staroście N. grzywny za nieprzekazanie odpowiedzi na skargę Z. L. otrzymaną przez organ w dniu 28 lipca 2008 r. na niewydanie decyzji przyznającej lub odmawiającej przyznania zasiłku dla bezrobotnych postanawia - oddalić wniosek- We wniosku z dnia 12 września 2008 r. Z. L. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Staroście N. grzywny za niewywiązanie się z obowiązku przekazania odpowiedzi na jego skargę otrzymaną przez organ w dniu 28 lipca 2008 r. na niewydanie decyzji przyznającej lub odmawiającej przyznania zasiłku dla bezrobotnych. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie. Wyjaśnił, iż powyższą skargę, przesłał do Sądu w dniu 25 sierpnia 2008 r., a następnie na wezwanie Sądu w dniu 3 września 2008 r. przesłał również odpowiedź na skargę, zachowując termin wskazany przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2). Zgodnie zaś z art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, iż wymierzenie grzywny jest środkiem dyscyplinująco - represyjnym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ obowiązku, tj. do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w zakreślonym terminie. Należy również mieć na uwadze, iż ze sformułowania art. 55 § 1 ustawy - "sąd może" nie wynika obowiązek Sądu wymierzenia grzywny organowi, a jedynie możliwość zastosowania takiego środka. W ocenie Sądu wniosek o wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem organ wywiązał się z obowiązku określonego w art. 54 § 2 powołanej ustawy. Przedmiotowa skarga Z. L. wpłynęła do Starosty N. w dniu 28 lipca 2008 r., zaś organ przekazał ją Sądowi, w dniu 25 sierpnia 2008 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym), a więc w terminie określonym we wskazanym przepisie. Przekazana skarga została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygnaturą akt II SAB/Wa 135/08. Prawdą jest, że do skargi organ nie dołączył odpowiedzi na skargę, jednak wezwany przez Sąd nadesłał odpowiedź na skargę wraz z jej odpisem w wyznaczonym przez Sąd trzydniowym terminie. Jednak, w ocenie Sądu opóźnienie w przekazaniu odpowiedzi na skargę nie uzasadnia wymierzenia organowi grzywny w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 19 stycznia 2007 r. sygn. akt I OSK 2015/06, zgodnie z którym "(...) przepis art. 55 § 1 ustawy o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma na celu wyegzekwowanie od organu administracji wypełnienia przezeń obowiązków procesowych. Nie jest to forma "kary" za uchybienie terminowi określonemu w art. 54 § 2 ustawy. Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny Sąd orzeka na podstawie stanu faktycznego z chwili orzekania, a zatem uchybienie przez organ 30-dniowemu terminowi nie stanowi podstawy do nałożenia grzywny, jeżeli mimo opóźnienia, przekazał on sądowi akta wraz z odpowiedzią na skargę przed rozpoznaniem wniosku.(...)". Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 64 § 3 oraz art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.