II SO/Wa 44/21

PostanowienieWSA w Warszawie2022-03-28

Skład orzekający: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wymierzenia grzywny Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego za opóźnienie w przekazaniu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że pomimo oczywistego uchybienia terminu do przekazania skargi, nie ma podstaw do wymierzenia grzywny. Opóźnienie zostało przekonująco uzasadnione przez organ, nie było znaczne, a jego przyczyną była konieczność wykonania kserokopii akt oraz duża liczba spraw inicjowanych przez wnioskodawcę. Ponadto, organ ostatecznie wywiązał się z obowiązku, a wnioskodawcy nie ograniczono prawa do sądu.
Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył wniosek o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi na bezczynność organu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Organ wyjaśnił, że opóźnienie wynikało z konieczności wykonania kserokopii akt, dużej liczby spraw wnioskodawcy oraz ograniczonej obsady kadrowej, a skarga została ostatecznie przekazana do sądu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. W. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi z [...] kwietnia 2021 r. z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia: oddalić wniosek o wymierzenie grzywny. W piśmie z [...] czerwca 2021 r. Z. W. (dalej: "Wnioskodawca"), wniósł o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego (dalej: "organ", "Biuro") za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi z [...] kwietnia 2021 r. na bezczynność tego organu, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. We wniosku podniósł, że wniósł skargę, której w zakreślonym ustawowo terminie 30 dni, organ nie przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniósł o wymierzenie grzywny w wysokości 10 stawek, o której mowa w art. 156 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej "p.p.s.a."), wskazując na niewydanie mu uwierzytelnionych decyzji w okresie od dnia [...] czerwca 2020 r. do [...] kwietnia 2021 r. W odpowiedzi na wniosek, w piśmie z [...] czerwca 2021 r., organ wskazał, że skarga z [...] kwietnia 2021 r. została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu [...] czerwca 2021 r. Organ podniósł, że postępowanie w sprawie emerytur wojskowych podlega kontroli sądowej Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, wobec czego sprawa nie należy do kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jako powód opóźnienia wskazano, że wcześniejsze przekazanie skargi było niemożliwe z uwagi na znaczną ilość spraw inicjowanych przez Wnioskodawcę. Organ podniósł, że teczka akt Wnioskodawcy, zawierająca istotne w sprawie dokumenty została zwrócona do organu z Sądu Okręgowego w dniu [...] maja 2021 r. Pozostawione zaś akta zastępcze są szczątkowe i nie zawierają istotnych w sprawie dokumentów, toteż wykonanie kserokopii akt wymagało ich obecności w siedzibie Biura. Podniesiono, że obsada osobowa Biura jest liczbowo niewielka w stosunku do liczby świadczeń jakie obsługuje – na każdego pracownika przypada około 900 spraw, zaś wykonanie wielu kserokopii zgodnie z żądaniem Wnioskodawcy jest czasochłonne. Do odpowiedzi na wniosek organ dołączył szereg dokumentów – sporządzone odpowiedzi na wnoszone przez Wnioskodawcę odwołania od decyzji rentowych, pismo z Sądu Okręgowego w [...] dokumentujące fakt oraz datę przekazania akt sprawy, a także pisma adresowane do Wnioskodawcy będące odpowiedzią na składane przez niego wnioski. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 2 zdanie pierwsze w związku z art. 54 § 1 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie to może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Jak stanowi art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a., jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w ww. przepisie (za: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego; dalej: "NSA" z 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06, publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy w tym miejscu odnotować, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że art. 55 § 1 p.p.s.a. nie obliguje Sądu do wymierzenia organowi grzywny w razie spełnienia wskazanych w nim przesłanek, a jedynie wprowadza fakultatywnie możliwość jej orzeczenia. "Sąd, wobec stwierdzenia uchybienia terminu do dokonania czynności określonej w art. 54 § 2 p.p.s.a. lub innych przepisach szczególnych, nie będzie kierować się automatyzmem w wymierzeniu grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Istnieją bowiem sytuacje (...) w których organ, pomimo ewidentnego opóźnienia w przekazaniu skargi, odpowiedzi na nią i akt sprawy, nie może ponosić tego rodzaju materialnej odpowiedzialności." (za postanowienie NSA z 2 lipca 2013 r. sygn. akt I OZ 534/13, postanowienie NSA z 10 stycznia 2014 r. sygn. akt I OZ 1230/13). Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny, sąd bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny, organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381). Mając powyższe na uwadze, a także wyjaśnienia złożone przez organ w odpowiedzi na wniosek z [...] czerwca 2021 r. Sąd nie znalazł podstaw do wymierzenia organowi grzywny. Sąd stwierdza, że uchybienie terminu do przekazania skargi w niniejszej sprawie jest oczywiste, zostało ono jednak w sposób przekonujący uzasadnione. Ponadto nie jest ono znaczne. Skarga została wniesiona w dniu [...] kwietnia 2021 r. – data stempla pocztowego znajdująca się na załączonej do niniejszych akt kserokopii skargi – zaś przekazana została do Sądu w dniu [...] czerwca 2021 r. i wpłynęła w dniu [...] czerwca 2021 r. Nie można stracić z pola widzenia, że główną przyczyną uchybienia terminu była konieczność wykonania kserokopii akt postępowania niezbędnych do przekazania przedmiotowej skargi. Nie bez znaczenia w sprawie jest, co Sąd bierze pod uwagę, że Wnioskodawca inicjuje szereg postępowań, których stroną jest Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w Warszawie, składa liczne odwołania oraz inne pisma skutkujące koniecznością przekazania akt do sądów powszechnych oraz administracyjnych. W oceni Sądu powyższa okoliczność w racjonalny sposób uzasadnia przedmiotowe uchybienie. Należy stwierdzić, że choć postępowanie organu w niniejszej sprawie nie było do końca właściwie – winien wziąć pod uwagę, że akta Wnioskodawcy powinny znajdować się w jego siedzibie w całości, celem wywiązania się z obowiązków ustawowych, to wobec przekonującego wyjaśnienia okoliczności nieznacznego opóźnienia w przesłaniu skargi, a także jej finalnego przekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z odpowiedzią na skargę i aktami postępowania, Sąd uznał, że wymierzenie grzywny w niniejszym przypadku będzie niezasadne. Przedmiotowe uchybienie nie miało bowiem charakteru uporczywego, jak i znacznego. W uchwale z 3 listopada 2009 r., (sygn. akt II GPS 3/09) NSA wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości. W niniejszej sprawie nie zachodzi taka konieczność, bowiem organ był świadomy uchybienia terminu do przekazania skargi, a uchybienia wynikały z okoliczności, na które nie miał do końca wpływu. Nie można stracić z pola widzenia, że wnioskodawcy nie została ograniczona możliwość realizacji jego konstytucyjnego prawa do sądu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło