II SO/Wa 50/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 31 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. D. o wymierzenie Szefowi Służby Kontrwywiadu Wojskowego grzywny za nieprzekazanie całości akt administracyjnych sprawy w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: oddalić wniosek Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 17 września 2025 r. w sprawie ze skargi A. D. (dalej: "skarżący") na decyzję Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego (dalej: "Szef SKW", "organ") z [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej (zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Wa 901/25), skarżący (reprezentowany przez radcę prawnego A. K.) wniósł o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie całości akt administracyjnych sprawy. Zdaniem skarżącego, w związku z nieprzekazaniem przez Szefa SKW dokumentów stanowiących przedmiot wniosku informacyjnego skarżącego, tutejszy Sąd jest pozbawiony możliwości kontroli decyzji organu. W kontekście pism organu z 3 i 18 lipca 2025 r. pełnomocnik skarżącego podniósł, że skoro organ nie dysponuje informacją stanowiącą przedmiot ww. wniosku, to nie powinien wydawać decyzji, tylko poinformować o tym skarżącego pismem. Pełnomocnik Szefa SKW wniósł o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny, akcentując, iż organ nie dysponuje rejestrem umów i nie ma zgromadzonych wszystkich umów objętych wnioskiem, tak by mógł je przekazać Sądowi. Pełnomocnik organu oświadczył (w nawiązaniu do ww. pism z 3 i 18 lipca 2025 r.), że organ nie wie, czy dysponuje umowami zawartymi w czerwcu 2021 r., które stanowią umowy za dany miesiąc, albowiem to wymagałoby przetworzenia. Pełnomocnik skarżącego dodał, iż zgłasza wniosek o wymierzenie Szefowi SKW grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). W jego ocenie, jeżeli umowy stanowiące przedmiot wniosku są niejawne, to organ powinien je przekazać za pośrednictwem Kancelarii Tajnej Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 54 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a., organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Z kolei w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Natomiast według art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902; dalej: "u.d.i.p."), do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy p.p.s.a., z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Powyższy przepis stanowi lex specialis względem art. 54 § 2 p.p.s.a. Przepis art. 64 § 3 p.p.s.a. przewiduje, iż do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Cytowany wyżej art. 55 § 1 p.p.s.a. zawiera normę zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej w zakresie terminowego wykonywania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., obok funkcji dyscyplinującej, jest też funkcja represyjna służąca ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Ponadto omawiana grzywna pełni funkcję prewencyjną, ponieważ ma zapobiegać naruszeniom prawa polegającym na przewlekaniu postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest bowiem jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego; dalej: "NSA" z 11 maja 2012 r., sygn. akt I OZ 328/12 oraz uchwała NSA z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 – orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w bazie internetowej na stronie NSA: orzeczenia.nsa.gov.pl). Nawet stwierdzenie zaistnienia przesłanek określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. nie obliguje sądu administracyjnego do wymierzenia grzywny, lecz kreuje uprawnienie w tym przedmiocie – "sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny". Orzeczenie sądu ma więc charakter uznaniowy. Rozważając zasadność grzywny i miarkując jej wysokość, sąd administracyjny może brać pod uwagę takie okoliczności jak: charakter sprawy; pozycję i sytuację organu administracji; przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy; czy przed rozpatrzeniem wniosku organ wypełnił ten obowiązek i czy przekazanie kompletnych akt sprawy opóźniło jej rozpoznanie; wagę uchybienia w świetle standardów państwa prawnego; czas, jaki upłynął od wniesienia skargi; potrzebę kształtowania autorytetu wymiaru sprawiedliwości w optyce organów; czy wnioskujący o wymierzenie grzywny będzie mógł mieć obiektywne poczucie, że wymierzona grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu o wymierzenie grzywny przyniosło niedopełnienie przez organ przedmiotowego obowiązku, innymi słowy, czy grzywna spełni wymogi sprawiedliwości naprawczej (vide postanowienie NSA z 24 marca 2022 r., sygn. akt III OZ 167/22 i powołane tam orzeczenia NSA z 17 stycznia 2014 r., sygn. akt I OZ 1259/13 i z 22 maja 2014 r., sygn. akt I OZ 382/14). Z akt sprawy o sygn. II SA/Wa 901/25 wynika, że skarga na decyzję Szefa SKW z [...] lutego 2022 r. nr [...] wpłynęła do organu w dniu [...] marca 2022 r., a ten 18 marca 2022 r. - czyli z zachowaniem ustawowego terminu wynikającego z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. - przekazał ją wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, gdzie została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wa 492/22 (vide karty nr 20 i nr 26 tomu I akt sądowych). Wydany przez tutejszy Sąd w dniu 21 listopada 2022 r. wyrok w sprawie o ww. sygn. akt (tj. II SA/Wa 492/22), NSA uchylił wyrokiem z 13 maja 2025 r., sygn. akt III OSK 530/23 oraz przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Akta sądowe i administracyjne przedmiotowej sprawy zostały przekazane przez NSA do tutejszego Sądu w dniu 27 maja 2025 r. (data wpływu: 28 maja 2025 r. - vide karta nr 270 tomu II akt sądowych). Ponadto Sąd rozpoznający wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny wskazuje, iż pismem z 25 czerwca 2025 r. wezwano pełnomocnika Szefa SKW do nadesłania w terminie 7 dni dokumentów stanowiących przedmiot wniosku skarżącego z [...] lipca 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi z 3 lipca 2025 r. na powyższe wezwanie pełnomocnik organu podał, że organ przekazał całość akt administracyjnych wraz z odpowiedzią na skargę, zaś zgromadzenie dokumentacji stanowiącej przedmiot wniosku z [...] lipca 2021 r. stanowiłoby de facto wytworzenie informacji o nowej treści, która w momencie złożenia wniosku, jak i obecnie nie istnieje. Szef SKW nie jest w posiadaniu informacji stanowiącej przedmiot wniosku, gdyż jego wytworzenie wiązałoby się z przetworzeniem. Zatem organ nie dysponuje informacją, o której mowa w ww. wezwaniu, a tym samym nie jest możliwe jej przekazanie. Powyższe stanowisko Szef SKW powtórzył w piśmie z 18 lipca 2025 r. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, dokumenty, o jakich mowa w ww. pismach organu, nie stanowią akt administracyjnych, które Szef SKW obowiązany był przekazać w terminie określonym w przepisie art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Sprawa z zakresu dostępu do informacji publicznej nie stanowi typowej sprawy administracyjnej. Nadto organ wskazywał, że wytworzenie przedmiotu wniosku informacyjnego wiązałoby się z przetworzeniem. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał za niezasadny wniosek skarżącego z 17 września 2025 r. o wymierzenie grzywny Szefowi SKW i dlatego na mocy art. 55 § 1 p.p.s.a. oraz art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.