II SO/Wa 54/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 20 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J.W. i J.W. w przedmiocie wymierzenia grzywny Ministrowi Infrastruktury za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych postanawia oddalić wniosek W dniu 3 sierpnia 2011 r. J.W. i J.W. złożyli w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Infrastruktury za niewywiązanie się z obowiązków przewidzianych w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), tj. nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie 15 dni, skargi, akt i odpowiedzi na skargę. W uzasadnieniu wniosku skarżący podali, że w dniu 12 lipca 2011 r. wnieśli do WSA w Warszawie, za pośrednictwem Ministra Infrastruktury, skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Skarga, jak dalej wyjaśnili, została doręczona organowi w dniu 13 lipca 2011 r., co oznacza, że termin na przekazanie powyższej skargi Sądowi, zgodnie z powołanym art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej, upłynął w dniu 28 lipca 2011 r. Wywiedli następnie, że skoro do dnia 2 sierpnia 2011 r. nie otrzymali odpowiedzi na skargę, to tym samym organ nie wykonał ustawowego obowiązku, a wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Z kolei w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Minister Infrastruktury, wnosząc o oddalenie wniosku, wskazał, iż skarga na bezczynność Ministra Infrastruktury została przekazana do Sądu przy piśmie z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] (odpowiedzią na skargę). Dodatkowo organ zamieścił informację, ze akta sprawy zostały przekazane do Sądu przy piśmie Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...], tj. przy odpowiedzi na skargę wnioskodawców na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.), przy czym art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej stanowi przepis szczególny względem powołanej regulacji i przewiduje termin krótszy - piętnastodniowy. Z akt sprawy ze skargi J.W. i J.W. na bezczynność Ministra Infrastruktury w zakresie udostępnienia informacji publicznej (sygn. akt sprawy II SAB/Wa 280/11) wynika, że organ przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę wraz z odpowiedzią na skargę w dniu 4 sierpnia 2011 r. (k. 6 i 7), a więc z przekroczeniem terminu piętnastu dni, a opóźnienie wyniosło siedem dni, bowiem ostatni dzień terminu przypadał na 28 lipca 2011 r. Jednocześnie organ w odpowiedzi na skargę (k. 6 verte) wyjaśnił, że akta sprawy zostały przekazane do Sądu wraz ze skargą wnioskodawców na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2011 r. Skarga na powyższą decyzję, w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia [...] września 1994 r. nr [...], wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy została przekazana przez organ także w dniu 4 sierpnia 2011 r. (v. akta sprawy o sygn. I SA/Wa 1499/11 oraz sporządzone odpisy z tych akt w sprawie o sygn. II SO/Wa 54/11 i II SAB/Wa 280/11). Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, iż użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 P.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Niemniej jednak, co należy podkreślić, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 powołanej ustawy nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco - restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenie wystarcza niewykonanie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podstawowym celem instytucji wymierzenia organowi grzywny jest wzmocnienie prawa obywatela do sądu, w sytuacji gdy obywatel podejmuje już w tym zakresie inicjatywę, a organ, wobec którego obywatel żąda ochrony sądowej, swoimi działaniami lub zaniechaniami utrudnia lub uniemożliwia jej uzyskanie. Jakkolwiek w niniejszej sprawie organ ciążący na nim obowiązek wykonał z opóźnieniem wynoszącym 7 dni, to wymierzenie grzywny w ustalonych okolicznościach faktycznych sprawy byłoby niezasadne. Należy bowiem zauważyć, że organ dokonał równoczesnego przekazania dwóch różniących się przedmiotem skarg wnioskodawców, tj. skargi na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie udzielenia informacji publicznej oraz skargi na decyzję Ministra Infrastruktury w przedmiocie odmowy wygaśnięcia decyzji w sprawie dotyczącej gospodarki nieruchomościami. O ile w sprawie dotyczącej dostępu do informacji publicznej organ przekroczył piętnastodniowy termin, to w sprawie dotyczącej gospodarki nieruchomościami organ ustawowy obowiązek przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy wykonał przed upływem ogólnego – trzydziestodniowego terminu. Zdaniem WSA w Warszawie, zważywszy na okres opóźnienia przekazania skargi w sprawie dostępu do informacji publicznej oraz biorąc pod uwagę fakt, że przekazane w terminie wcześniejszym akta administracyjne w sprawie dotyczącej gospodarki nieruchomościami (właściwość Wydziału I WSA w Warszawie) były także niezbędne do rozpoznania sprawy ze skargi na bezczynność w dostępie do informacji publicznej (v. treść skargi oraz odpowiedzi na skargę), należało uznać, że działania organu było usprawiedliwione i pozostawały w zgodzie z interesem skarżących (wnioskodawców), z gwarantowanym konstytucyjnie prawem do sądu. Nadto, przekazując skargę na bezczynność w dostępie do informacji publicznej organ zamieścił stosowną informacje o przekazaniu akt administracyjnych wraz ze skargą o innym przedmiocie zaskarżenia, co pozwoliło na równoczesne prowadzenie obydwu postępowań. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 64 § 3 i art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.