II SO/Wa 63/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. Sp.z.o.o. o wymierzenie Dyrektorowi Narodowego Centrum Badań i Rozwoju grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych sprawy w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] maja 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1. wymierzyć Dyrektorowi Narodowego Centrum Badań i Rozwoju grzywnę w wysokości 100 złotych, 2. zasądzić na rzecz B. od Dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] lipca 2010 r. B. Sp.z.o.o. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wniosek o wymierzenie Dyrektorowi Narodowego Centrum Badań i Rozwoju grzywny za niewywiązanie się z obowiązków przewidzianych w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej ppsa, tj. za nieprzekazanie Sądowi skargi na bezczynność organu, wraz z odpowiedzią na skargę i akt administracyjnych sprawy. Skarżący zażądał również zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, że w dniu [...] maja 2010 r. złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Następnie, w dniu 28 maja 2010 r. B. Sp.z.o.o. wysłał do Dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju przypomnienie, w którym zawarte było uprzedzenie o fakcie, że niewykonanie prawa będzie się wiązało ze skargą do sądu. Następnie, strona skarżąca złożyła do organu skargę na bezczynność Dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju. Skarga ta wpłynęła do organu w dniu 7 czerwca 2010 r. Organ przekazał odpowiedź na skargę, wraz z aktami sprawy, oraz skargą wnioskodawcy w dniu 8 lipca 2010 r. W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Narodowego Centrum Badań i Rozwoju wniósł o umorzenie postępowania, ewentualnie o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów powołanych w aktach sprawy II SAB/Wa 206/10 na dowód okoliczności wskazanych w odpowiedzi na wniosek o ukaraniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy). Podnieść należy, że ustawodawca w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) skrócił przewidziany w art. 54 § 2 ppsa termin do 15 dni. Wniosek o wymierzenie grzywny rozpatrywany w niniejszej sprawie dotyczy nieterminowego wykonania obowiązku przekazania do Sądu skargi, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami w sprawie dostępu do informacji publicznej, a więc ustalenia terminowości wykonania tego obowiązku należy dokonać mając na względzie wskazany w ustawie o dostępie do informacji publicznej termin piętnastodniowy. W myśl zaś art. 55 § 1 ppsa w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Powyższe oznacza, że przewidziany w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej obowiązek przekazania sądowi akt sprawy i odpowiedzi na skargę, poza nadzwyczajnym przypadkiem wymienionym w art. 54 § 3 ppsa (gdy organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnia skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy), ma charakter bezwzględny. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów Sądowi, aby w sytuacji, gdy strona skarżąca skorzysta z przyznanego jej na mocy art. 55 § 1 ppsa uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu. Musi przy tym przekazać dokładnie te dokumenty, które wymieniono zarówno w treści art. 54 § 2 ppsa, jak i w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że organ przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargę, odpowiedź na skargę i akta sprawy uchybiając terminowi ustawowemu o 16 dni. Skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] maja 2010 r. wpłynęła do organu w dniu [...] czerwca 2010 r. Ostatnim dniem terminu do przekazania skargi, wraz z odpowiedzą na skargę i aktami sprawy, zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, był dzień 22 czerwca 2010 r. Tymczasem skarga przekazana została Sądowi dopiero w dniu 8 lipca 2010 r. (data na prezentacie sądu), a zatem 16 dni po upływie wskazanego terminu. Przedmiotowa skarga została zarejestrowana w tutejszym Sądzie pod sygn.akt II SAB/Wa 206/10. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 ppsa sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 powołanej ustawy (czy w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej – z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej) nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco – restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że organ, którego bezczynność jest przedmiotem skargi, przekazał określone w art. 54 § 2 ppsa dokumenty, jednakże z uchybieniem terminu. Samo dokonanie spóźnionej czynności, nie powoduje jednak tego, aby wniosek o ukaranie grzywną stał się bezprzedmiotowy. Uchybienie terminowi do przekazania skargi również podlega ocenie pod kątem zastosowania dyspozycji art. 55 ppsa. Stanowisko takie zgodne jest z poglądami NSA min. wyrażonymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2010 r., I OZ 78/10, w którym wyrażony jest pogląd, iż dopełnienie obowiązku wynikającego z art.54 § 2 ppsa, lecz z uchybieniem terminu przez organ, nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie ma zatem przede wszystkim charakter restrykcyjny, co jest także zgodne z ratio legis uregulowań ustawy o dostępie do informacji publicznej, w której tak ustalono terminy postępowania w sprawach prawa dostępu do informacji publicznej, oraz jego ochrony sądowej, aby jej udzielenie, odmowa, czy też kontrola sądowa następowała stosunkowo szybko, a tym samym, aby utrzymany był jej prawno - podmiotowy, gwarancyjny charakter. Sąd uznał wniosek B. Sp.z.o.o.za uzasadniony i wymierzył grzywnę w wysokości 100 zł. Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczność przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, jak i stosunkowo krótkie uchybienie terminowi przekazania dokumentów. Przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2010 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2009 r., M.P. Nr 7, poz. 67) wyniosło 3.102,96 zł (art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1, oraz art. 210 § 2 – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.